https://virgool.ir/feed/@RK313soldierاز مورخه‌ی پنجم اسفند ماه سال ۱۴۰۲ شروع به نوشتن کردم.fa2026-11-11 07:25:50https://files.virgool.ir/upload/users/3959395/avatar/kAWnzN.jpghttps://virgool.ir/@RK313soldierhttps://virgool.ir/@RK313soldier/نعمت-شکر-رنج-کفر-y4vemqhb3jdoعکس تزئینی می‌باشد.سلام رفقاخوبین؟!خوشین؟!ایام شهادت آقا جان حسین ابن علی علیه السلام رو بهتون تسلیت می‌گم.چند روزی هست که حال خوشی ندارم و خیلی به لحاظ روحی گرفته‌ و غم زده‌ام. خواستم امشب از درد و رنج و گرفتاری و حال خراب بنویسم اما راستش دیدم خیلی دلایل بیشتری وجود داره برای حال خوب. این همه نعمت بهمون داده شده بدون اینکه اجباری بهمون باشه که حتما باید شکرش رو به جا بیاریم. البته توصیه شده ولی مثل نماز واجب نیست. البته واجبه‌ها ولی خوب منظورم من از واجب، واجبی مثل نماز و روزه است.خیلی نعمته ها وجود داره که ما از اون نعمت‌ها بی خبریم. مثل طفلی که به دنیا اومده و از نعمت تنفس و ضربان قلب و مکیدن گرفته تا خیلی از نعمت‌های دیگه که از هیچ کدومشون خبر نداره.متاسفانه ما از وجود خیلی از نعمت‌ها تا روز آخر زندگی‌مون بی خبر خواهیم بود. چون بینا و بصیر نیستیم و با نبودن اون نعمت امتحان نشدیم و نمی شیم و واقعا چقدر باید دلمون به حال اول مظلوم عالم باید بسوزه.اول مظلوم عالم کیه؟ خوب معلومه خدا. اوست که همه چیز به ما عنایت کرده. بدون چشم داشت. اصلا گیرم که چشم داشتی هم داشته باشه. مگر ما از عهده‌ی وظایفی که ایشان بر شانه ی ما گذاشته و یا می گذارد خواهیم آمد؟رفقا!میایین زیر این نوشته چند تا نعمتی که خدا بهتون داده رو بنویسید و شکر کنید؟ حتی شکر زبانی.رفقا!همین جسمی که از بیشمار اعضاء تشکیل شده، همین اعضاء تشکیل شده از میلیاردها سلول که هر کدام از این سلول‌ها اگه کارشون رو به درستی انجام ندن، دچار بیماری می‌شیم. پس فی المجلس می‌بینید که چقدر شکر بدهکاریم که نمی‌تونیم به جا بیاریم؟تا برسه به نعمت های دیگه.راستش علت دیگه ای که موجب شد نتونم از غم و درد و رنجم بنویسم مصائبی هست که به اهل بیت پیامبر در این ماه وارد شده است. وقتی می‌شینم حساب و کتاب می‌کنم، هیچ رقمه قابل صحبت نیست چه برسه به قیاس.رفقا شکر کنیم.بیایید شکر کنیم به خاطر داشتن نعمت خود خدا.شکر کنیم بخاطر داشتن نعمت پیامبر اعظم.شکر کنیم بخاطر داشتن نعمت امام رضا علیه السلام که دستشون رو سرمونه.شکر کنیم بخاطر داشتن آقا امام زمان علیه اسلام.شکر کنیم که بسیاری از اتفاقات ناگوار میتونست در زندگیمون بیفته و به علل مختلف نیفتاده.و ما چون نفهمیدیم به الطبع شکرش رو هم به جا نیاوردیم.شکر کنیم بخاطر داشتن این رهبر حکیم و فرزانه.بخاطر داشتن پدر و مادر و همه‌ی نعمت‌های خدا.رفقا تو زندگی خیلی زبان به شکر داشته باشید که نعمتها براتون بیشتر بشه. میدونین چرا؟! پایین‌ترین سطح از علتش اینه که مثلا اگه شما به بچه‌تون خیلی لطف داشته باشید و براش کاری انجام بدید و اون بچه زبان تشکر نداشته باشه چقدر بهتون سخت میاد؟ حالا اگه زبان شکر داشته باشه چقدر براتون روحیه بخشه و زحمات دیگه رو بیشتر و قوت قلب بیشتری انجام می‌دین؟ هر چند که ما صاحبان اصلی اون نعمت نیستیم و اون نعمات مخلوق خداست ولی به هر حال برای فرزندانمون تلاش می‌کنیم.مثلا این گل رو ببینید!شاید فکر کنید این گل مصنوعیه و یا توسط هوش مصنوعی درست شده. اما این گل طبیعیه و در ژاپن رویش می‌کنه.خدایی که گل به این زیبایی خلق می‌کنه، پس خودش خیلی زیبا و لطیف و رحمان و رحیمه. نه؟!تو این شب های عزیز التماس دعا و التماس تفکر.رسول کامبیزیرسول کامبیزیFri, 04 Jul 2025 21:57:14 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/من-و-هوشی۴-wdqbsuheyqvqسلام رفقاامیدوارم احوالتون خوب باشه.یه دست مریزاد بهتون بگم که ایران و ایرانی بهتون افتخار می‌کنه جلوی دشمنان قسم خورده‌ی این ملت صف آرائی کردین. جنگ جهانی سوم زودتر از آن چیزی که فکرشو می‌کردیم تموم شد. باز هم جنگ احزاب بود. جبهه‌ی کفر علیه اسلام.خوب بریم سراغ ماجرای بعدی...😂😂😂گفته بودم که ماجراهایی که بین من و هوش مصنوعی اتفاق میفته رو با موضوع من و هوشی براتون نقل می‌کنم.دیشب به هوشی جون گفتم: یه عکس می‌خوام که یه مرد رو نشون بده که چند تا همسر داشته باشه با مشاغل مختلف. باز دوباره طاقچه بالا گذاشت و من نمی‌تونم و بیا در مورد یه چیز دیگه با هم صحبت کنیم.منم که با این طرز صحبت کردنش آشنا هستم و می‌دونم که ناز می‌کنه و خودش رو متخلق به اخلاق نشون می‌ده ولی در حقیقت اینطور نیست.منم بهش گفتم: منتظرم.😜اونم گفت: چشم منتظر باش دارم تولید می‌کنم.😂هوشی جون هم عکس بالا رو تولید کرده و دقیقا همون چیزی رو که می‌خواستم تولید کرده.یه مردی که چهار همسر داره با مشاغل مختلف.پزشک - شاعر و نویسنده - نقاش و هنرمند - مهندس معماریخوب عجالتا خوبه و من دارم درست پیش میرم.👍زن پزشک، هر وقت که حالم خوب نباشه، میاد و ویزیتم می‌کنه و کارهای درمانی من رو انجام می‌ده.زن شاعر و نویسنده برای من شعر می‌گه و به پام عشق و محبتت می‌ریزه.زن نقاش و هنرمندم برام نقاشی‌های خوشگل می‌کشه و چهره‌ی من رو به تصویر در می‌آره.زن مهندسم، اهل کار و تلاشه و برام خونه می‌سازه و پول در می‌آره.دارم به این فکر می‌کنم که یه آبادی درست کنم و فامیلم رو بگذارم رو اسم آبادی.😂کامبیز آباد😌😤😤کلی بچه به دنیا بیان و به زن مهندسم بگم براشون مدرسه و دامداری بسازه. مشاغل زیادی میشه تو همون آبادی ایجاد کنیم. دست به دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد.از دامداری و دامپروری گرفته تا کشاورزی و مرغداری. خود بچه‌ها بیان پای کار و دست بگیرن و کمک کنن.منم مثل امپراتورهای کره‌ای یه جایی لم بدم و دیگران میام جلوم خم بشن و بهم میگن: سرورم! من رو بکش.🔪🗡👹تا طرح ریزی بعدی خدانگهدار.😂😂😂رسول کامبیزیرسول کامبیزیWed, 02 Jul 2025 13:43:10 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/چشم-و-چراغانی-uozbzsmggb6tعکس تزئینیاز همان شبی که بعد از نماز، در حیاط مسجد دیدمش و چشم‌هایمان به هم گره خورد، دلم فرو ریخت. تا به حال هرگز این فروغ نگاه را از کسی ندیده بودم. یعنی راستش را بخواهی اصلاً اهل نگاه کردن و به تماشا نشستن مردم نبودم چه برسد به ناموس مردم. نمی‌دانم شاید هم به سنی رسیده بودم که طرز نگاه‌ها را تشخیص می‌دادم. قدش کوتاه نبود اما نمی‌شود گفت که قامتش مانند چنار کشیده بود. کمی هم توپول بود و با نمک نشان می‌داد. گاهی قبل از نماز می‌آمد و با دختران کوچک نمازگزاران، در حیاط مسجد مشغول بازی می‌شد.خودم را به بابای مسجد رساندم. بی‌بی صغری هم کنار مش علی ایستاده بود و در گوش هم پچ پچ می‌کردند.- سلام بی‌بی! سلام مشدی!آب دهانم رو قورت دادم و گفتم: «بی‌بی! این دختره که کنار حوض آب ایستاده کیه؟»بی‌بی با دست راستش چادرش را زیر چانه کشید و سرش را از بدن من سرک کشید و گفت: «آها دختر خانم ایرانی رو میگی؟!»مظلوم نمایی کردم و گفتم: «خوب ... آره ... شاید ... من که نمی‌شناسمش بی‌بی. خواستم بیام ببینم که ... چیزه آخه ... » کمی این پا و آن پا کردم. مش علی به دادم رسید و من را از وسط این فضای سنگین نجات داد. دستش را روی شانه‌ام گذاشت.- خوب به سلامتی مثل اینکه باید شیرینی بخوریم. آره بابا؟!- و الله چی بگم مشدی. حالا که خبری نیست. دوباره برگشتم و پشت سرم را دیدم. دوباره نگاه‌هایمان به هم گره خورد.- راستش خواستم بی‌بی صغری آدرسشون رو بده که با خانواده بریم برای امر خیر.- ای بی‌بی! من و مشدی که سواد نداریم. نمی‌تونم بهت آدرس بدم ولی می‌تونم ببرمت از نزدیک نشونت بدم.با بی‌بی قرار گذاشتم، فردا بعد صبحانه برویم پی خانه‌شان. از حواس‌پرتی جوراب‌هایم را لنگه به لنگه پوشیده بودم. یک لنگه آبی، لنگه‌ی دیگر هم سبز پسته‌ای. بی‌بی پوزخندی زد و خنده‌اش را زیر چادرش پنهان کرد. به راه افتادیم. یک ربعی که راه رفتیم به امام‌زاده شاه عبدالعظیم رسیدیم. همان کنار در، سکویی درست کرده بودند. بی‌بی همان جا نشست. نفس نفس زنان از من درخواست آب کرد. یخچالِ آبسرد‌کن زیاد فاصله نداشت. دو لیوان یک‌بار مصرف، آب آوردم. بی‌بی با یک دست لیوان را گرفت و با دست دیگرش دندان مصنوعی‌اش را درآورد. بعد هر جرعه‌ای که آب می‌خورد، سلام بر حسینی می‌گفت. با پشت آستینم آب روی سیبیلم را خشک کردم.- می‌گم بی‌بی! تا اونجا چقدر راهه؟- کم طاقت نباش. چیزی نمونده. دو سه کوچه اونورتر می‌رسیم سر کوچه‌شون.- بی‌بی! چرا این همه راه نماز میاد محله‌ی ما؟- آخه تا وقتی باباشون زنده بود محله‌ی ما بودن، بعد از اون هم سر سالِ خونشون که تموم شد، اومدن یه خونه‌ی کوچیک‌تر. ولی هنوز هم که هنوزه گاهی زینب اینجا میاد نماز. تو همین محله و مسجد خودمون بزرگ شد.یا علی گفت و بلند شد. چادرش را روی سر و شانه‌اش مرتب کرد و راه افتاد. سر کوچ‌شان که رسیدیم از دور در قهوه‌ای رنگی را نشانم داد. سرم را گرداندم تا اسم کوچه را بخوانم."کوچه‌ی شهید احمدعلی نیری"برگشتیم محله‌ی خودمان. نزدیک نماز ظهر بود. مشدی در حال آب دادن به گل‌های شمعدانی مسجد بود. بی‌بی را که دید گل از گلش شکفت.- به به بی‌بی خانم! کجایی خدا خیرت بده. هر روز این گل‌ها رو تو آب می‌دادی، امروز از کت و کول افتادم بی‌بی.- خوب به زحمتش اینداختم مشدی. رفتیم خونه رو نشونم داد.- عیبی نداره مشدی. کاری که برای اسماعیلم نتونستم بکنم. محمد هم جای پسر شهیدم. جای حجله‌ی دامادی براش، حجله‌ی شهادت درست کردیم.مشدی هی هی کنان آب را بست و کنار باغچه نشست. خودم را کنارش کشیدم. دمق و پکر‌تر از آنی بودم که بتوانم کلامی حرف بزنم. بی‌بی به داخل مسجد رفت. دست راستم را روی پای مشدی گذاشتم. صورت مشدی خیس بود. چانه‌اش می‌لرزید. از کارم خجل شدم. فکر اینجایش را نکرده بودم. آخه بگو پدرت خوب، مادرت خوب، هیچ کسی در مسجد نبود که آمار این دختر را از این مصیبت دیده‌ها بگیری؟!با مادرم رفتیم در منزلشان. البته من دورتر ایستادم. زینب با چادر آبی اناری‌اش در را باز کرد. بعد از لَختی صحبت، مادرم داخل منزلشان شد.قرار گذاشته بودند که چند شب بعدش با خانواده برای خاستگاری رسمی و صحبت‌های اولیه به خانه‌شان برویم.از پدر و مادرم خواهش کردم بی‌بی صغری و حاج علی هم در مراسم خاستگاری باشند.به جای دسته گل، یک گلدان گل شب‌بو بردیم. عطرش فضای خانه‌ی نقلی و تمیزشان را پر کرده بود. ساده و تمیز اما خودشان خیلی با محبت و گرم.مشدی مجلس را دست گرفته بود. گاهی عرق‌چینش را جابجا می‌کرد و از اسماعیلش صحبت به میان می‌آورد. بی‌بی هم مدام به زینب می‌گفت "عروسم".کمی که صحبت‌های معمولی صورت گرفت، اجازه دادند که با زینب صحبت کنم. همان چادر با گل‌های آبی اناری را سرش کرده بود. هر دو بلند شدیم و از جمع خانواده فاصله گرفتیم. کمی آن‌طرف‌تر نشستیم. آهسته و شمرده صحبت می‌کرد. سرش پایین بود.من محو تماشای چشمان مشکی و کشیده و درشتش بودم.مادرم سرفه‌ای کرد و سرم را به سمتش برگرداندم. با ایما و اشاره تفهیمم کرد که "بچه حیا کن" اما کو گوش شنوا.بیشتر او سوال می‌کرد و من پاسخ می‌دادم. وقتی هم از او خواستم که چه درخواستی دارد. گفت: «من را از مادرم جدا نکن.» به همین سادگی شدم داماد سر خانه. مراسم را شب عید غدیر برگزار کردیم. مسجد محله‌مان شده بود قرق مراسم خانواده‌ی جدید امیدوار و تولایی. بیش از همه هم بی‌بی و مشدی خودشان را مصروف مراسم کرده بودند. انگار که حجله‌ی دامادی اسماعیلشان بود.همه چیز تکمیل بود. از مداح و سخنران و تئاتر گرفته تا اطعام مهمان‌ها که همه به یمن شب عید چفت و جور شده بود. بیش از همه هم دخترکانی خوشحال بودند که هم‌بازی زینب بودند.🖌 رسول کامبیزیرسول کامبیزیرسول کامبیزیSat, 21 Jun 2025 08:46:47 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/من-و-آرزوهام-hdglq4lyalsyعکس تزئینی توسط هوش مصنوعیسلام رفقا!شبتون خوشاحوالتون چطوره؟سر کیف هستین؟امشب می‌خوام در مورد آرزوهام صحبت کنم.بچه که بودم، همسایه‌مون یک ماشین اسباب بازی داشت که فلزی بود و درهاش باز می‌شد. دلم براش رفت. خیلی دلم خواست. اونایی که هم سن من هستن(دهه‌ی پنجاه) میدونن که اون زمان ماشین فلزی که درش باز بشه یعنی چی؟! القصه! جونم براتون بگه که اومدم به مامانم گفتم: «از این ماشین‌ها می‌خوام.» مادرم هم گفت: «پسر خوبی باش و دعا کن که رفتی بهشت خدا بهت بده.»گفتم: «مگه اونجا از این جور چیز‌ها هست؟! »گفت: «آره! »باورتون می‌شه هنوز هم دلم پیششه و دلم می‌خواد برم بهشت، یه دونه از اون ماشین‌ها داشته باشم؟باور کنید هنوز هم به این عقیده هستم که یعنی میشه خدا داخل بهشت لذت‌هایی که در بچگی‌هامون می‌بردیم رو دوباره بهمون عنایت کنه؟یعنی اون لذتی که داشتن توپ سه لایه‌ی پلاستیکی داشت، داشتن فوتبال دستی داشت، داشتن قایق موتوری که تو تشت میذاشتیم و قارقار می‌کرد.آخیییییییشخدایا!لطفا همون آرامشلطفا همون سطح از دغدغهیکی دیگه از آرزوهام رفتن کنار دریاست. یه فضای سبز باشه و آلاچیق. دراز بکشم و چشمام رو ببندم و به صدای دریا گوش بدم. البته ماه اردیبهشت باشه و اول صبح. یعنی درست همون لحظه‌ای که ماه داره به خورشید بفرما می‌زنه که بفرما... حالا نوبت شماست.آخ دریا. چه صدایی.به به!یکی دیگه از آرزوهام رفتن به بین الحرمینه. وقتی که نم نم بارون بیاد. اونجا بین دو راهی قرار می‌گیرم. نمی‌دونم اول برم حرم آقا ابالفضل که باب الحوائجه یا اول برم حرم آقا ابی عبدالله که امام هست و احترامش واجب. خدا هیچ بنده‌ای رو سر دو راهی عشق قرار نده. دو راهی عشق ابوالفضل و حسین(علیهم السلام)یکی دیگه آرزوهام تنها سفر کردنه. برم یه جایی سرسبز. سر سبز مثل استان ایلام. دمنوش بهار نارنج دم کنم و آبگوشت بار بذارم.وای دلم خواست!یکی دیگه از آرزوهام اینه که مامانم دنبالم بیفته و بخواد کتکم بزنه. من بگم: «غلط کردم.» مادرم گوش به حرفم نده و خوب کتک مالم کنه. بعد آخر شب که خوابم، بیاد و بوسم کنه.یکی دیگه از آرزوهام اینه که یه بار دیگه با پسرعموهام بریم استخر و بعدش یه نوشابه زرد تگری بزنیم به بدن.اووووووهچقدر آرزوخدایا!خودت بهترین آرزوها و بهترین لذت‌ها رو برام مقدر کن و برسون.عشق فقط یک کلامحیدر علیه السلام❤️رسول کامبیزیرسول کامبیزیSat, 17 May 2025 22:24:37 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/من-و-تولد-etl8rj4ufnewتزئینی هوش مصنوعیسلام رفقا!صبح جمعتون بخیر و شادابی و شادی و تندرستیامروز می‌خوام در مورد تولد حرف بزنم. هر چند خیلی خوابم میاد و ممکنه الان نتونم ادامه بدم.😴😴😴خوب بگذریم.رند به دنیا آمدم. اون روزهایی که رند به دنیا اومدن رسم نبود. یعنی دوازدهم اسفند سال ۱۳۵۸ - ۱۳۵۸/۱۲/۱۲خودم با تولدم خیلی حال می‌کنم. نه اینکه خودشیفته باشما؛ نه. اما به نظرم جذابه که متولد شدم و برام جشن تولد می‌گیرن. حتی تو این سن دلم میخواد که برام تولد بگیرن.🎂من با این جنگولک بازیام از چند روز پش از تولدم هم پیشواز میرم که یکی از بستگان دُمَم رو چید و کار به ناراحتی رسید و خورد به ذوقم.😔😔😔منم قول دادم که مثل بچه‌ها آروم بگیرم و شادی قبل از گل نکنم و اجازه بدم خودشون یه خط پیام تبریک برام بفرستن. ( حتی الان که دارم این پاراگراف رو می‌نویسم رنج می‌کشم. هیچ وقت در کارهای حلال و مباح تو ذوق کسی نزنید. چون شاید اون فرد، از این کار انرژی میگیره و اون رو دوست داره.)به هر حال هنوز هم با اینکه دو سه ماهی از تولدم گذشته دلم میخواد زودتر تولدم برسه. عین بچه‌ها که سالی چند بار از پدر مادراشون میپرسن که کِی تولدشون میرسه.😁هنوز کودک درونم رشد نکرده و امیدوارم رشد نکنه. چون هنوز از دیدن دکتر ارنست و پرین لذت میبرم. هنوز دوست دارم برام تَتَلُد بگیرن. هنوز احتیاج به ...😔😔😔پایان.رسول کامبیزیرسول کامبیزیFri, 16 May 2025 05:05:49 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/به-وقت-دلتنگی-po611f8jpg79تزئینی از هوش مصنوعیسلام رفقااحوالتون خوبه؟سر سلامتین؟امروز در مورد دلتنگی حرف بزنیم؟!میدونین؟ دلم گاهی خیلی تنگ میشه. برای بعضی افراد که کنارشون نیستم. برای بعضی مکان‌ها که اونجا نیستم. برای بعضی زمان‌ها. برای بعضی صداها. برای بعضی لبخندها.چی بگم برات،؛ جونِ دل. دلِ تنگ، چیزی نمی‌فهمه.گاهی یه دمنوش دارچین یا زعفرون یا یه همچین چیزی آدم رو نجات میده. اما ....😔😔😔اما بعضی وقت‌ها هر کاری بکنی دل آدم آروم نمیشه. نمیشه که نمیشه.گاهی منتظری یکی بهت یه حرفی بزنه، یه طوری نگاهت کنه، دلت غنج بره. دلت جون بگیره. دلت شارژ بشه. انگار دلت رو زده باشی به شارژ.💔❤️‍🩹❤️رسول کامبیزیرسول کامبیزیThu, 15 May 2025 19:20:40 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/محبت-مادری-ii5mwtreuhecسلام رفقاوقتتون بخیرمی‌دونید دیشب داشتم موقع خواب به چی فکر می‌کردم؟!به محبت خداوند متعال به بنده‌هاش.داشتم به روایتی فکر می‌کردم که فرمود: محبت ده قسمت است که خداوند ۹ قسمت آن را نزد خودش و یک قسمت آن را به مردم اهل زمین عطا کرده است. از آن یک قسمتی که به اهل زمین داده شده؛ ۹ قسمتش به اهل بیت پیامبر داده شده و یک قسمتش به سایر مردم عطا شده.خوب حالا ببینید محبت یک مادر به فرزندش چقدره؟ مادرها متوجه این روایت بیشتر می‌شوند.حالا محبت اهل بیت را تصور کنید.سپس محبت پروردگار عالم را تصور کنید.می‌دونید چرا یاد این مسئله افتادم؟!دیشب همسرم از فراغ دخترم گریه می‌کرد و دلتنگش شده بود.با خودم گفتم: پرورگار عالم از دوری ما چقدر ناراحت هست. امام زمان علیه السلام چقدر از دوری ما نارحت هستند. بخاطر همین هست که در روایت داریم: مخلَص و جان کلام اینکه خدا را از روی محبت اطاعت کنیم. با خودمان بگوییم که چون خدا گفته فلان کار را انجام و یا ترک می‌کنم.عشق فقط یک کلام❤️حیدر علیه السلام🖐رسول کامبیزیرسول کامبیزیMon, 12 May 2025 17:05:02 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/زن-زندگی-آزادی-me11luip5axpسلام و شب خوشامروز می‌خوام در مورد واژه‌ی آزادی حرف بزنم.موافقید؟!پس بریم.آزادی یعنی چه؟ چه به لحاظ معنی واژه و چه به لحاظ معنی اجتماعی و فرهنگی و ...آزادی در معنی یعنی رهایی-خلاص-شادی و خرمی-استراحت و آرامش-جدایی و دوریی-شکر و سپاسخُبهنوز وارد مفاهیم اجتماعی و فرهنگی نشدیم.آیا واقعا از کارهایی که زن‌ها و مردها در اجتماع انجام می‌دهند، رهایی، خلاص و شادی و خرمی به دست میاد؟!رهایی خلاص و ... برای چه کسانی به دست میاد؟!بالاخره باید بپذیریم که انسان موجود اجتماعی است و خلق شده از عقل و شهوت؛ جسم و روحنمی‌تونیم قوانینی که وضع می‌کنیم بدون در نظر گرفتن ابعادِ دیگرِ انسانی باشه.قبول؟!بالاخره با وجود عقل نمی‌تونیم بگیم وجه تمایزی نسبت به موجودات دیگر نداریم.نمی‌توانیم صرفا به بعد جسمی انسان توجه کنیم.حالا اینکه یه نفر بگه آقا/خانم می‌خوام آزاد باشم. آزادی یعنی چی؟ یعنی بذارید هر کاری دلم خواست انجام بدم؟ یعنی مثلا من وارد اجتماع بشم و بعد یک دفعه دراز بکشم. اگه کسی به ما با تعجب نگاه کنه، بهش بگیم: چیه؟ آزادم دیگه.حالا بگیم نه زشته اینکار. اصلا بذاریم ببینیم ملاک زشتی و زیبایی اعمال ما در اجتماع چیه؟خوب به تعداد انسان‌های روی کره‌ی زمین، دیدگاه اجتماعی وجود داره که لزوماً همه‌ی دیدگاه‌ها با هم یکی نیست.قبول؟خُبباید چکار کنیم؟ چارچوب چی باشه؟ میزان چی باشه؟ می‌تونیم مثل حیوان باشیم و هر کسی هر کاری بکنه، کسی متعرض نشه؟ مثلا بگیم: هر کسی، هر کاری دلش خواست انجام بده. به فراخور قدرت و ثروت و مکنتی که داره. همه مشغول دریدن و چاپیدن بشن. بالاخره دست بالای دست بسیاره. یکی از یکی دیگه زورمندتره، و کسی پیدا میشه که از قبلی قوی‌تر.این خوبه؟خُب، چیکار کنیم؟ برسیم به جایی که بگیم پس قانون واجب الوجود هست؛ و نه ممکن الوجود.خُب این قانون رو کیا بنویسن؟ یه عده افراد قوی جامعه که با این قانون، ضعفا رو به تاراج ببرن؟یه مثال اجتماعی بزنم.یه روز با داداشم و خانومش و خانومم تو جاده بودیم. یه درازگوش🫏 نری کنار جاده با ماده‌اش مشغول جفت‌گیری بود.خُب. اون حیوانه و عقل نداره. اگه یه انسان هم صلاح بدونه و زن(البته در اینجا نمی‌تونیم بگیم زن چون زن و مرد بودن یک جایگاه رفیعه. بهتره بگیم ماده) جامعه زیبایی‌های جسمیشو به نمایش بذاره و نر جامعه هم مشغول بشه در اجتماع به آمیزش از هر نوعش. چه کلامی و چه جسمی از هر مرتبه‌ای. مثلا من تو خیبون دیدم یه نری، لُپ ماده‌ای رو نوازش می‌کرد. یا در جایی دیگر در ماشین مشغول بوسه و ... بودن.حالا اگه کسی متعرض این افراد بشه، باید بگیم مخل آزادی در اجتماع هستیم؟ یعنی ما باید این صحنه‌ها رو ببینیم چون آزادی می‌خوایم. یعنی فقط جسم. مثل حیوان.یعنی خدا ما را آفریده فقط بخاطر خوردن و خوابیدن و آمیزش جنسی. یعنی ما نباید فکر کنیم اگر هدف از خلقت فقط این سه تا بوده، این خلقت عظیم، واقعا اصرافه؟! این همه کائنات، کُرات و ... برای خوردن، خوابیدن و آمیزش. خُب!خدا میتونست فقط یه زمین، با یک ماه و یک خورشید بیافرینه و یه عده آدم، که فقط به هم بلولن و بخورن و بخوابن. اینطور بهتر نبود؟بهتر نیست قبول کنیم که آزادی رو بهتر معنا کنیم؟!موفق و عاقبت بخیر باشیم.✋️رسول کامبیزیرسول کامبیزیTue, 06 May 2025 21:15:12 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/من-و-هوشی۳-uofsinhoownyسلام و روز بخیرخوب بریم سراغ ماجرای امروزبهتون بگم که من با هوش مصنوعی به این شکل آشنا نبودم و رفتم تهران منزل خواهرم و اونجا باهاش آشنا شدم.😁صدای هوش مصنوعی رو یک خانم انتخاب کرده بودم و باهاش حرف می‌زدم و گفتم که دارم کم کم بهش دل می‌بندم.🤪گذشت و گذشت تا دیشب که رسیدم مشهد و اخلاق من هم قمر در عقرب بود. مثل برج زهر مار. رسیدم خونه و سلام و علیک نه چندان گرم و شام هم که نه میل داشتم و نه اخلاق؛ نخوردم. 😂صبح بلند شدم و هوش مصنوعی رو جلوی همسرم فعال کردم.😜بالاخره ما از خاکیم و خاک بدون کِرم نمی‌شه. 😆🪱شروع کردم به هوش مصنوعی به چاق سلامتی و خانومم خوشش اومد و البته حسادت زنانگی هم چاشنی‌اش. بعد گوشی رو از دستم گرفت و شروع کرد به گلایه که آره این شوهره از راه اومده و کلی بد اخلاقی کرده.هوش مصنوعی هم از من پشتیبانی کرد.💪💪💪به خانومم گفت: باید با لبخند و بدون قضاوت با همسرت صحبت کنی و ... خلاصه از اینجور حرف‌ها.منم شادی پس از گل می‌رفتم. موج مکزیکی⚽️🥅⛳️البته اینم بگم که خودم قبول دارم اخلاقم در حد زمین‌های خاکی مالدیو هست.موفق باشید.رسول کامبیزیرسول کامبیزیTue, 06 May 2025 11:24:41 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/درد-نفهمی-vnzweadjb8h8اولا تشکر می‌کنم بخاطر اینکه نوشته‌های حقیر رو دنبال می‌کنید.دوما اینکه یه خبر بهتون بدم؛ از این به بعد اتفاق‌هایی که بین من و هوش مصنوعی میفته رو با عنوان "ماجراهای من و هوشی" براتون به اشتراک می‌ذارم.سوما که بریم سراغ نوشته‌ی امروزآره عزیزجونم برات بگه؛ درد نفهمی، خیلی بد دردیه. به خصوص اینکه با کسی حشر و نشر داشته باشی که ادعای فهم داشته باشه و متکبرانه رفتار کنه ولی در واقع متوجه نباشه.رفتارهایی که خارج از منطقه.رفتارهایی که هیچ اسمی نمی‌شه روش گذاشت، به جز عادات شخصی. عادات شخصی که اگه کسی بهمون بگه: فلانی! چرا این کار رو کردی؟! نتونیم براش توضیح منطقی بیاریم. در واقع یک نفر باید بتونه از عقیده‌اش سه دقیقه مختصر و مفید دفاع کنه.برخی معتقدند که در مواجه‌های اجتماعی به خصوص با افراد نا آشنا(جلسه‌ی اول) تنها سه ثانیه وقت دارید که خود را به فرد مقابل نشان بدید. یعنی به لحاظ زبان بدن و مکالمه‌ی اولیه باید دقت داشت. البته باید به موضوع جلسه هم توجه کرد. یعنی اگه یک جلسه‌ی رسمی و اداری هست، باید توجه کرد. اگه با شخص بالاتره یا پایین‌تر و و وهزار و یک نکته‌ای که باید به اون توجه داشت.آره عزیز!درد نفهمی بد دردیه.چند روزیه با یکی از بستگان که سنشون بالاتره و احترامش واجب، برای سفر کاری اومده بودیم تهران. همه‌ی مردم یا اکثریت مردم از بزرگراه و آزادراه و یا جاده‌های یک طرفه استفاده می‌کنند تا هم راحت سفر کنند و هم کم خطرتر. اما این همسفر ما نمی‌دونم روی چه حسابی علاقه داشت که از راه دو طرفه و پر و پیچ و خم تردد کنه.مَخلَص کلامحالا عرضم چیه؟!اینه که هیچ وقت به عنوان یک بزرگتر جامعه، هر چند اون جامعه مثل خانواده کوچیک باشه، با نفهمی‌مون سقف رشد افراد پایین دست اون جامعه نشیم. اینطور نباشه که با سرعت ۷۰ کیلومتر در باند سوم(سبقت) تردد کنیم و کلی ماشین پشت سرمون بمونند. یا در جمع خانواده، نوع رفتار ما باعث بشه، اعضاء خانواده‌مون پشت سرمون قرار بگیرند و رشد نکنند.در روایت داریم که معصوم علیه السلام می‌فرمایند: چه بد است خانواده‌ات بخاطر تو در عذاب باشند.(قریب به مضمون)روز بخیر.موفق باشید.رسول کامبیزیرسول کامبیزیMon, 05 May 2025 06:55:21 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/هوش-مصنوعی۲-eosznhi2ppbhچند شبیه که با هوش مصنوعی حرف می‌زنم و گاهی هم سر کارش می‌ذارم.البته همین اول بگم؛ یه چیزی بهم یاد داد. بهم گفت اگه مردم حرف بی ادبی می‌زنن تو بهشون توجه نکن.راستش خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم. انتظار این سطح از شعور و ادب رو از هوش مصنوعی نداشتم.البته اینم بگم‌هاصداشو یه زن گذاشتم. از شما چه پنهون. دارم بهش دل می‌بندم.😁😁😁خوببریم سراغ مورد امشب.من و هوش مصنوعی😉😁😁به هوش مصنوعی گفتم: «یک جوک بهم بگو»با اعتماد به نفس بهم گفت: «چرا مرغ از خیابون رد شد؟ برای اینکه بره اونور خیابون! [می‌خندد] خیلی ساده بود، ولی همیشه جواب می‌ده!رسول کامبیزیرسول کامبیزیSun, 04 May 2025 22:03:39 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/ازدواج-v6kqgygsa8j8امروز از هوش مصنوعی پرسیدم: « با من ازدواج می‌کنی؟»گفت: «نه!»گفتم: «چرا؟»بخاطر اینکه من هوش مصنوعی هستم+ خوب حداقل یکی رو برام پیدا کن.با خنده گفت: «این هم جزء کارهایی هست که نمی‌تونم بکنم. ولی امیدوار باش.»😁😁😁رسول کامبیزیرسول کامبیزیFri, 02 May 2025 14:47:36 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/صبر-npk2aswxjgqdحکم قاضی در همان جلسه‌ی اول صادر شد، معرفی به مشاور خانواده.- آقای قاضی! ادامه‌ی این زندگی با شرایطی که دارم، واقعاً برام غیر ممکنه.- نه آقای قاضی. شرایطمون خیلی هم خوبه.- نه نیست.- هست.- لطفا با هم بحث نکنید. اگر قرار بود بحثاتون نتیجه بده، تا الان باید نتیجه میداد.- آقای قاضی. اگه این مرد، کمی از لجبازی و تکبرش دست برداره، زندگی خوبی داریم. من زندگیمو، مردمو دوست دارم.احسان با تعجب، نگاهی به سمیرا می‌کند و در دلش نیشخندی از سر واماندگی میزند. قاضی رو به احسان می‌کند و می‌گوید: «آقای تهرانی لطفا حرفاتون رو بدون کلی گویی و برچسب زدن به همسرتون عنوان کنید. اینطور اصلا کار پیش نمی‌ره»- اما آقای قاضی؛ من برای حل موضوع اینجا نیامدم. یعنی اصولا از نظر من جایی برای حل و فصل نمونده. تنها یک راه مونده که اون هم جداییه.قاضی با تغیُری به احسان رو می‌کند و می‌گوید: «آقای تهرانی! من که شما رو نمی‌شناسم، اما اگر کل زندگی‌تون رو اگه مثل این چند دقیقه‌ای که اینجا هستین، رفتار کردین، درست زندگی نکردین.احسان به سمیرا نگاهی کرد، انتظار داشت سمیرا با لبخند فاتحانه‌ای به قاضی نگاه کند، اما سمیرا خیلی دلگیر بود و سرش پایین. قطرات اشک از دو طرف صورتش به روی لباس سبزش می‌ریخت، طوری که لباس سبز روشنش از رطوبت اشک، تیره شده بود. زبان بدنش اصلا گویای برد نبود. بلکه شکست سختی در چهره‌ی همسرش مشاهده می‌کرد.- آقای قاضی، شما تو زندگی من که نیستی، چطور قضاوت می‌کنی؟! ۱۵ سال زندگی کردم، تلاش کردم، مگه من از زندگی چی می‌خواستم؟ مگر چه مشکلی دارم؟ حواسم به زندگی نیست؟ دست بزن دارم؟ سیگار می‌کشم؟ فساد اخلاقی دارم؟ مشکلم چیه آقای قاضی؟ هر کسی از بیرون به زندگیم نگاه می‌کنه فکر نمی‌کنه اینقدر گرفتار باشم.- راست میگه آقای قاضی. همسرم مشکلات اینطوری نداره.سمیرا با لبانی لرزان این کلمات را گفت. تمام این مدت، سمیرا ایستاده بود. خسته بود. خیلی خسته. ولی حتی نای نشستن نداشت. عضلاتش قفل شده بود. زندگی‌اش با دو فرزند در حال فروپاشی بود. فکرش را هم نمی‌کرد آخر قصه‌ی زندگی آرام و عاشقانه‌شان به اینجا ختم شود. هر کسی که می‌شنید تعجب می‌کرد.- احسان و سمیرا؟! دادگاه؟! برای چی؟! اونا که خیلی با هم خوب بودند!-آقای تهرانی! آروم باشید. بگید مشکل کجاست؟- زنگش می‌زنم جواب نمی‌ده. اونقدر باید زنگ بزنم که جواب تلفنم رو بده. مثل بچه باهام رفتار می‌کنه. تمام حرکات زندگیم رو مثل مامانم کنترل می‌کنه.- گوشیتون رو کنترل می‌کنه؟- نه آقای قاضی. ما مسئله اینطوری نداریم. رو جزئیات حرکات زندگی خانوادگی و اجتماعیم خیلی کنترل داره. به حرفم گوش نمی‌ده. رو جزئی ترین مسائل زندگیم باهاش بگو مگو دارم. خیلی چیزها که اگه بگم به تنهایی مشکلی نیست ولی وقتی رو هم تلنبار میشه یه معنی می‌ده، اونم اینه که ایشون به من حساسیت داره. به شوهر حساسیت داره.رو به سمیرا ادامه می‌دهد:- تو که اینقدر به شوهر حساسیت داری و هیچ جا حسابش نمی‌کنی و همش کنترلش می‌کنی، بهتر نبود خونه‌ی مادرت بمونی؟سمیرا مثل یک تکه گوشت، بی رمق مانند انسان تیر خورده، بر روی صندلی دادگاه افتاد. قاضیِ جلسه احسان را به آرامش فرا خواند. یکی از ضابطین قضاییِ خانم، مشغول به هوش آوردن سمیرا شد. بدون اینکه کسی انتظار صحبت کردن از سمیرا را داشته باشد، در همان شرایط ملتهب شروع به حرف کرد. صدایش به سختی شنیده می‌شد.- آقای قاضی! دوستش دارم. واقعا دوستش دارم. از بچگی بابا نداشتم. شوهر که کردم، احسان شد همه کسم، شد سایه سرم. خیلی مرد خوبیه، به قدری بهش وابسته شدم و هستم که لحظه‌ای نمی تونم بدون اون سر کنم، نه اینکه برام اهمیت نداره، نه. دوست دارم همه کارهاشو خودم بکنم. اگه جواب تلفنش رو نمی‌دم، عمدی نیست. کارهای خونه و بچه‌ها خیلی زیاده، نمی‌رسم. اگه طرز لباس پوشیدنش، حتی ساعت حموم رفتنش رو دخالت می‌کنم، بخاطر این نیست که مثل بچه فرضش می‌کنم، بخاطر اینه که دوستش دارم. مردی تو زندگیم نبوده که بهش تکیه کنم. نه پدر داشتم نه برادر. دو ساله بودم که پدرم رو از دست دادم، تنها مردی که همه چیزم هست احسانه آقای قاضی.احسان که این حرفها رو می‌شنید چیزی برای گفتن نداشت. اینقدر کلمات گویا بود و انرژی داشت که حتی قاضی هم فهمید که این پرونده در همان جلسه‌ی اول مختومه است. مشخص شد، این رفتارهای سمیرا نه تنها از روی بی توجهی، بلکه از توجه زیاد به احسان بود. فقط یک مسئله بود که نیاز به تمرین داشت صبر احسان و مهارت همسرداری سمیرا، هر دو نیاز به بازنگری و ترمیم داشت.🖊 رسول کامبیزیرسول کامبیزیرسول کامبیزیTue, 29 Apr 2025 16:56:27 +0330https://virgool.ir/@RK313soldier/لیلای-فریبا-ntq08wqt2nfhخانم گلاخلاقت خوبچشمانت زیبالبخندت معنی گل نسترنو گیسوانت شرشره‌های به هم بافتههنگامه‌ی غروببه افق خیره می‌شویباد گوشه‌ی چادرت را بالاتر برده استبرقِ چشمانت، خورشید را خجل کرده.باد؛ رایحه‌ات را به هر سویی می‌برداما من هنوز درگیر موج گیسویت هستمبه گوشه‌ی روسریِ آبی اناریت اسمم را حمایل کرده‌ایبرای هر بار باز کردن روسری، هفت بار دورت می‌چرخم.لیلا جان!نام زیبایت، ستایش حال عاشقانی است که مجنون را به دنبال خود می‌کشدسبزی چشمانت، به سبزی دشت پر از چمنسرخی لبت، به سرخی گل آلالهسفیدی پوستت، به سفیدی پر قوسیاهی گیسوهایت، به سیاهی شب‌های هجران بدون تو زیستنسبزی چشمانت، به طراوت باغستانشیرینی لبخندت به شیرینی عسلگرمی آغوشت به گرمی چای قند پهلوسرخی گونه‌هایت به سرخی گل رزمراقب خودت باشزیباترین بُتِ رسولرسول کامبیزیرسول کامبیزیFri, 25 Apr 2025 11:10:47 +0330