https://virgool.ir/feed/@R.Tهیچ نیستی و هیچ نیست که نباشی... دقیقا معنی عدد صفر :)fa2026-11-11 23:55:12https://files.virgool.ir/upload/users/268649/avatar/vIaZzF.jpeghttps://virgool.ir/@R.Thttps://virgool.ir/@R.T/آمدی-جانم-به-قربانت-ولی-حالا-چرا-yfwpkjmllrwcسفره صبحانه را باسلیقه چید و درحالی‌که چای را در استکان می‌ریخت، بلند گفت: +دخترم، پاشو دیرت میشه عاا، پاشو که دیگه امروز تمومههدقایقی بعد دخترش با صورتی خواب آلود و موهایی آشفته از اتاقش بیرون آمد و همانطور که خمیازه می‌کشید، با چشمای نیمه بسته گفت:_سلام مامان+سلام دخترم، زود دست و صورتتو بشور خیلی وقت نداریدخترش دست و صورتش را شست و پشت میز صبحانه نشست. پدرش هم آمد. مادر گفت:+چه حسی داری که از امروز دیگه لازم نیست درس بخونی؟_حس رهایی، آزادی امم شایدم بی‌حسی! فکرکنم این بهتر باشه براش+خوب حواستو جمع کن با دقت سوالارو جواب بده_هومبعد از صبحانه، دخترک به همراه پدرش عزم رفتن کردند. مادر او را از زیر قرآن رد کرد و برایش اسپند دود کرد، صورتش را بوسید و به او گفت: +تو همه تلاشتو کردی؛ هرجوریم که کنکورتو بدی، بازم برنده‌ای! من مطمئنم که بهترین نتیجه رو می‌گیری. دوست دارم دختر قشنگم_مامان تو همیشه بهم انگیزه میدی.. منم دوست دارمو بعد هم را درآغوش کشیدند و دخترک رفت.مادر با لبخند در خانه را بست و از ته دلش برای ثمره جوانی و زیبایی‌اش، آرزوی موفقیت کرد.به آشپزخانه رفت تا ظرف هارا بشورد تا از استرسش کم شود.پنج دقیقه بعد، صدای زنگ خانه آمد. مادر با دستان کفی به سمت در رفت و با آرنجش آن را باز کرد و بدون اینکه به فرد پشت در نگاهی بیندازد، به سمت آشپزخانه رفت و درعین حال گفت:+باز چی جا گذاشتی دختر؟! زود باش دیرت میشه بچه وقت کم میارییی بعدش استرس می‌گیری!کسی پاسخی به حرف او نداد، حتی کسی وارد خانه هم نشد؛ او با خودش گفت:+واا، خودم شنیدم در زدن! چه عجیب...به سمت در رفت تا ببیند چه خبر است. اما با دیدن فرد پشت در، تمام حرف‌هایش یادش رفت. اصلا همه چیز را فراموش کرد. باورش نمیشد، او اینجا، بعد از اینهمه سال؟!همانطور که خیره بهم نگاه می‌کردند، مردی که پشت در بود، سلام کرد. مادری که بعد از اینهمه سال، همچون دختری ۱۶ساله قلبش می‌کوبید، بهت زده جوابش را داد: +س..سلام!سعی کرد به خودش مسلط باشد، پس گفت: +چرا پشت در وایسادی، بیا تو!پسرک وارد خانه شد و به سمت مبل‌ها رفت و روی آن نشست. دخترک انگار که یک دوست دیرینه وارد خانه‌اش شده، به آشپزخانه رفت تا چای بریزد.پسرک گفت: _زیاد نمی‌مونم، خودتو اذیت نکن. بیا بشین.+وایسا الان میامدخترک چای را در فنجان های بلورینش ریخت و در سینی گذاشت و به سالن برد. گفت:+خوش اومدی، انتظار نداشتم بیای اینجا، بخاطر همین جا خوردم، ببخشید..._نه عیبی نداره، باید خبر می‌دادمدخترک به لبخندی اکتفا کرد و چای را روی میز گذاشت و روی مبل رو به روی پسرک نشست.فضای سنگینی بود‌. دخترک دائم در این فکر بود که چه باعث شده پسرک به خانه‌اش بیاید و پسرک نمی‌دانست باید چه بگوید و از کجا شروع کند. در آخر دخترک سکوت را شکست و گفت:+کِی برگشتی ایران؟_پنج روزی میشه، آدرستو از سارا گرفتم، گفتم یه سر بهت بزنم بعد سی سال :)+باورم نمیشه سی ساال گذشت، انگار همین دیروز بود! ازدواج کردی؟پسرک با خنده گفت: _اره! یه دخترم دارم، ۱۲سالشه+ای جاانم، ببینمشو پسرک عکس دخترش را به او نشان داد. دختر او، بیش از حد زیبا بود. دخترک کلی قربان صدقه‌اش رفت و گفت:+اسمش چیه؟_رها :)دخترک احساس کرد چیزی درونش فرو ریخت... دختر آن مرد، هم اسم او بود...پسرک وقتی حالت او را دید گفت:_اره، اسمشو گذاشتم رها تا همیشه به یاد تو باشم :)دخترک بحث را عوض کرد و گفت: +چقدر عوض شدی! بزرگ شدی.. موهات جو گندمی شده و صورتت یکم چین افتاده و خیلی پخته‌تر بنظر میای، با اینکه سنت رفته بالا ولی هنوزم خوشتیپی ؛))_توهم با اون دختر ۱۶ساله خیلی فرق داری، ولی هنوزم زیباترین خلقت خدایی...خلقت خدا... زیباترین خلقت خدا... چقدر این جمله برای دخترک آشنا بود، بیشتر از سی‌سال میشد که این جمله را از زبان کسی نشنیده بود. بغضش گرفت، تازه فهمید چقدر دلش برای آن‌موقع‌ها تنگ شده است؛ همان موقع‌هایی که شب و روز فکرش پسرکی شده بود که عاشقش بود، همان موقع‌هایی که دست در دست هم، خیابان ها و کوچه ها را متر می کردند، یادش بخیر...دخترک اما به لبخندی اکتفا کرد.پسرک گفت:_سارا می‌گفت بچه داری، چندتا؟دخترک با ذوق و خنده گفت:+یه پسر دارم ۲۰سالشه و یه دختر که امروز کنکور داره، ببینشوننو بعد عکس‌هایشان را نشانش داد.پسرک گفت:_دخترت کپی اون‌موقع‌های خودته، خیلی خوشگله...دخترک تشکر کرد و گفت:+یادته سی سال پیش یه همچین روزی بهم گفتی هردوی ما با یکی ازدواج می‌کنیم ولی هنوزم همونایی هستیم که اسمشون روی دیوار سرکوچه حک شده؟ چقدر اون موقع‌ها بچه بودیم، کلی آرزو باهم ساخته بودیم و توی رویاهای بچگانه خودمون غرق بودیم، یکی نبود بهمون بگه بچه بیا پایین :)_اره :))، ازون موقع خیلی می‌گذره، ما دیگه اون آدمای سابق نیستیم، بزرگ شدیم، پخته شدیم و فهمیدیم زندگی چیزی بیشتر از اونیه که ما فکر می‌کردیم‌؛ فهمیدیم دویدن و نرسیدن یعنی چی، فهمیدیم خواستن و نخواستن یعنی چی و یا حتی دوست داشتن و عاشق بودن یعنی چی!+اوهوم... خوشحالم واسه جفتمون، ما تجربه‌های قشنگی برای هم بودیم..._اره، خیلی...+آخخ یادم رفت، یه دقیقه صبر کندخترک به آشپزخانه دوید و دو زیردستی برداشت و همراه با کیکی به سمت پسرک رفت. دخترک گفت: +اینو برای دخترم درست کردم، برش اول سهم تو شد :)پسرک کلی خوشحال شد و برش بزرگی از کیک را برداشت و مشغول خوردنش شد، با دهان پر گفت:_هنوزم دستپختت تکه، عالی شده خیلی خوشمزه‌است، خوش‌به‌حال دخترتدخترک بلند زد زیر خندهو پسرکی که غرق در خنده‌های او شد... دلش برای خنده های او تنگ شده بود...بعد از تمام شدن کیکش، کتش را از روی مبل برداشت و بلند شد. دخترک هم به همراه او بلند شد. پسر با لبخند گفت:_خیلی خوشحال شدم از دیدنت، کیکتم عالی بود، از طرف من به دخترتم آزادی از مدرسه‌شو تبریک بگو :)، عه راستی! یه چیزی برات دارم.و دست کرد در جیبش و جعبه‌ کوچکی را بیرون کشید. جعبه را به دست دخترک داد. دخترک آن را باز کرد، چشمانش از ذوق درخشید، دستبندی ظریف و زیبا درون جعبه بود. پسرک گفت:_نمی‌دونستم الان چی دوست داری، ولی یادمه اون‌موقعا اکسسوری خیلی دوست داشتی، بخاطر همین با سلیقه خودم برات اینو گرفتم؛ امیدوارم که خوشت اومده باشه ؛)+وای این عالیه، خیلیی خوشگله، خیلیی ازت ممنونم...پسرک همانطور که در خانه را باز کرده بود و داشت کفشش را می‌پوشید، گفت: _قابل تو رو نداره، مرسی بخاطر همه چیز. خب من دیگه برم، خدانگهدارت باشه+خوشحال شدم دیدمت، خیلی سورپرایزم کردی، توی همه زندگیت خدا به همراهت باشه... :)پسرک با لبخند سرش را تکان داد و رفت.و بازهم دخترک، با لبخند در را بست و نفس عمیقی کشید و پشت در نشست و دستش را روی قلبش گذاشت؛ چشمانش را بست و به قلبش اجازه داد تا هرچه می‌خواهد بکوبد، زیر لب گفت:تو را دیدمت، بعد عمری سلام!ببین اشک شوقی که ریزد مدام..ماندن یا نماندن،به یاد تو ماندم یا نماندمآمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟!بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا؟ :)و قطره اشکی سمج، که بعد از اینهمه سال، بازهم برای پسرک از گوشه چشمش چکید... پ.ن:تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehWed, 06 Sep 2023 07:22:27 +0330https://virgool.ir/@R.T/میشه-کنارم-بمونی-nucugaio9nrjبا تمام توانش می‌دوید... خیلی دیر کرده بود! نیم ساعتی بود که پسرک انتظارش را می‌کشید. دخترک تمام سعیش را می‌کرد تا زودتر به او برسد، آخر می‌ترسید از زمین و آسمان برایشان بلا نازل شود و مانند فیلم‌ها نتوانند همدیگر را ببینند :)) بالاخره پس از یک ربع بی‌وقفه دویدن، رسید. نفس‌نفس می‌زد، کمی ایستاد تا نفسش جا بیاید! نگاهی به اطراف انداخت؛ درختان بلندی دور تا دور فضا را پر کرده بودند و تعدادی آلاچیق، آن اطراف به چشم می‌خوردند، بعضی قسمت‌ها سنگ‌فرش شده بودند و بعضی جاها هنوز خاکی بودند. قسمت‌های سنگ‌فرش شده، چراغ‌های آفتابی‌ای داشت که نورشان به رنگ طلایی بود و زیبایی اطراف را چند برابر می‌کرد. از همه زیباتر این بود که بنظر می‌رسید جاده سنگ‌فرش شده، جاده‌ای‌ست بدون انتها در دل جنگل... :) دخترک آنقدر گرم دید زدن اطراف شده بود که به کل یادش رفته بود پسرک مدت زیادی‌ست که منتظر اوست :)) با دستی که جلوی صورتش تکان می‌خورد به خودش آمد. پسرک گفت: +دوساعته مارو اینجا کاشتی داری اینور اونورو دید می‌زنی؟ عجباا، منو باش نگران خانوم شدم نکنه گرگا خوردنش که نمی‌رسه دخترک همانطور که می‌خندید گفت: _سلام! ببخشید.. ولی تا تو باشی به من نگی بیا اینجاها :)) +سلام به روی ماهت، باااشه یکی طلبت، یادت نره‌‌هاا _یادم که نمیره، پررو هم خودتی... دلم برات تنگ شده بود عشقم و او را در آغوش کشید و سرش را روی سینه او گذاشت... پسرک هم درحالی که داشت موهای دختر را نوازش می‌کرد، گفت: +منم دلم برات تنگ شده بود عشقم... دوسالی می‌شد که هم را ندیده بودند و در این مدت چقدر همه چیز عوض شده بود... پسرک مردتر شده بود و دخترک خانم‌تر، و هردو قوی‌تر... :) سربازی همه چیز را عوض می‌کند و این تغییر برای هردوی آنها مثبت بود هردوی آنها فهمیده بودند که چقدر یکدیگر را دوست دارند، هردوی آنها فهمیده بودند که اگر عاشق باشی، فاصله باعث فراموش شدنش نمی‌شود... هردو فهمیده بودند عشق آنقدر عمیق است که به اعماق قلبت نفوذ خواهد کرد و می‌شود بخشی از وجودت، می‌شود مانند عضوی از بدنت که اگر روزی نباشد انگار یک چیزی درست نیست و بقیه اعضا نمی‌توانند کارشان را درست انجام بدهند، نبود آن عضو آنقدر حس می‌شود که همه در نبودش دلتنگ می‌شوند و گویی اعتصاب می‌کنند :) هردوی آنها آنقدر دلتنگ بودند که زبانشان نمی‌توانست توصیفش کند؛ هیچ‌گاه عشق را نمی‌شد با کلمات توصیف کرد :) و دلتنگی‌ها و عشقشان به یکدیگر، می‌شد آغوش‌های محکم‌تر... پس از دقایقی، دخترک بغضش را قورت داد و سرش را بالا گرفتو گفت:_دلم برات تنگ شده بوداا، نمی‌دونی اون‌موقعا که نبودی رفتم عطرتو گرفتم هرشب می‌زدم به بالشتم محکم بغلش می‌کردم :)) پسرک با نگاه مهربانش دخترک را نگریست و با شیطنت گفت:+ولی ازین به بعد خودم هستم بجا بالشتا ?، حالا بیا بریم اینجارو نشونت بدم مطمئنم که خوشت میاد و بعد دست دخترک را گرفت و روی زمین سنگ‌فرش شده به راه افتاد فضای اطراف واقعا دخترک را به وجد می‌آورد. همانطور که دست پسرک را محکم گرفته بود، با ذوق به اطراف نگاه می‌کرد، پسرک هم به صورت دخترک می‌نگریست... دیدن چهره ذوق‌زده او، برای پسرک قشنگ‌تر از هر صحنه دیگری بود... دخترک که نگاه خیره او را به خودش حس کرد، به سمتش برگشت و از اعماق وجودش لبخند زد و گفت:_اینجا خیلی قشنگه، ولی قشنگ‌تر از اون اینه که کنار توعم.. خیلی وقت بود که منتظر این بودم یه روز دوباره باهم بیایم بیرونو بتونم کنارت باشم، مرسی ازت... پسرک شانه دخترک را گرفت و اورا بیشتر به خودش فشرد و گفت:+قربون شما خانوم خانوما، مرسی از تو بخاطر اینکه همه این مدت کنارم بودی، توی همه روزای سختِ بودن و نبودنم... جایی که بودند، هیچکس بجز خودشان نبود و هوا تقریبا تاریک شده بود و آنها در فضایی جنگل مانند زیر نور ماه کنارهم بودند :) پسرک دوباره گفت: +راستی! می‌خوام یه چی بهت بگم... _جان دلم، بگو جانم... +میگم ولی قبلش بیا بریم اونور یکم بشینیم پام درد گرفت _بریمم پسرک، دخترک را به سمت چشمه‌ای برد که عکس ماه روی آب می‌افتاد و بالای سرشان، ماه به صورت کامل دیده می‌شد و حتی ستاره‌های آسمان‌هم از همیشه زیباتر بودند، شاید هم دخترک اینطور فکر می‌کرد :) آنها رفتند و روی چمن‌های کنار چشمه نشستند؛ زمانی که دخترک دستش را به آب خنک چشمه زد، پسرک رفت و سازش را آورد :) پسرک در پاسخ به نگاه متعجب دختر، گفت:+یه آهنگ ساختم فقط واسه تو! تو اولین نفری هستی که براش می‌زنم، می‌دونی یکی از شاهکار های بتهون اسمش برای الیزه، منم این آهنگمو زدم به اسم تو :) دخترک که هرلحظه سوپرایز‌تر می‌شد از شدت خوشحالی پرید بغل پسرک و گونه‌اش را بوسید و گفت:_واییی عاشقتمم مرسیی واقعا سوپرایزم کردی‌.. زودتر بزن که دارم از فضولی می‌میرم پسرک خندید و شروع کرد به نواختن قطعه‌ای که روزهای زیادی برای ساختن و تمرین کردنش وقت گذاشته بود و هروقت خسته می‌شد به یاد صورت دخترک می‌افتاد و گویی انرژی می‌گرفت و بلند می‌شد و دوباره ادامه می‌داد، در تمام شب هایی که سرباز بود یک‌ضرب به دخترک فکر کرده بود و دخترک تمام انگیزه‌اش واسه ادامه دادن و بلند شدن و قوی بودن، بود و شوق دوباره دیدنش باعث می‌شد که کشیک های شبانه و بی‌خوابی‌ها را تحمل کند و همه از اینهمه انرژی و شادی پسرک تعجب کنند :) موزیک پسرک زیباترین نوایی بود که دخترک به عمرش شنیده بود، این کار پسرک برای او ارزش بسیار زیادی داشت... در طی این آهنگ، دخترک به تمام لحظات کنار او بودن فکر کرد، حتی لحظاتی که نبود و هردویشان پرپر می‌زدند برای دوباره دیدن هم، حتی از دور... تمام روزهای به عشق او بیدار شدن، تمام شب‌های به عشق او خوابیدن، اینکه آخرین فکرش قبل از خواب و اولین فکرش بعد از بیدار شدن پسرک بود... به غذاهایی که پسرک دوست داشت و می‌شد انگیزه‌اش برای آشپزی کردن، به آرامش کنارهم، آغوش‌ها، لبخندها، عشق، عشق و عشق و دخترک در آن لحظه با تمام وجودش از خدا خواست که پسرک را از او نگیرد، با تمام وجودش خواست که برای همیشه برای هم باشند... :) آهنگ پسرک تمام شده بود و دخترک به هیچ وجه نمی‌توانست حسش را با جمله‌ای توصیف کند، پسرک با لبخند به سمت دخترک برگشته بود و به صورت ظریفش نگاه می‌کرد و دخترک با تمام علاقه‌اش به پسرک خیره شده بود و سعی داشت تمام قدردانی‌اش را با نگاهش به او بگوید... بالاخره بعد از مدتی، دخترک سکوت بینشان را شکست و با لبخند گفت:_بهتر از این نمیشه، این قشنگ‌ترین آهنگی بود که تا امروز شنیدم، مرسی ازت...♡ +پس حالا که خوشت اومد بذار چنتا آهنگ دیگه‌م برات بزنم :)) و باز نواخت... دخترک سرش را روی شانه پسرک گذاشت و چشمانش را بست و تمام وجودش شد گوش برای شنیدن، او می‌خواست تک تک این لحظات را به خاطر بسپارد و برای همیشه این شب را در یادش نگه‌دارد... :) پسرک نیم ساعت تمام ساز زد و بعد از آن گفت:+راستی! می‌خواستم یه چیزی بهت بگم _عه اره، بگو عشقم پسرک جعبه‌ای را از جیبش درآورد و درش را باز کرد، انگشتر ظریف و درخشانی در آن، جا خشک کرده بود، پسرک در مقابل نگاه حیرت‌زده دخترک، لبش را با زبانش تر کرد و گفت:+من این روزا خیلی فکر کردم، زندگی بدون تو برام معنی نداره، تو اوج تصورات من از عشقی... تو برای من همه چیزی و می‌خوام کنارم باشی، مثل همیشه که کنارم بودی، دیگه نمی‌خوام تنهات بذارم؛ شاید خیلی پولدار و خفن نباشم، ولی عاشقم! و برای عشق و زندگیم همه سعیمو می‌کنم که بهترین باشم، نمیگم نمی‌ذارم گریه کنی ولی وقتی داری گریه می‌کنی قول میدم کنارت باشم، همه سعیمو می‌کنم آب تو دلت تکون نخوره‌‌‌؛ میشه.. میشه کنارم بمونی؟ واسه همیشه؟ دخترک که نمی‌دانست باید چه‌کار کند با خوشحالی پرید بغل پسرک و گفت:_بعلهه! پسرک از این حرکت دخترک جا خورد و خنده‌اش گرفت، با شیطنت گفت:+اگه می‌دونستم اینقد منو می‌خوای زودتر بهت می‌گفتم :)) دخترک با حرص از او جدا شد، جیغی زد، به بازوی پسرک ضربه زد و به نشانه قهر بلند شد تا برود که پسرک دستش را گرفت که تعادش بهم خورد و درآغوشش افتاد ولی بازهم به نشانه قهر رویش را برگرداند که پسرک با ته مایه های خنده گفت:+باشه بابا غلط کردم اصن، قهر نکن خب؟ ببین میرم می‌پرم تو این آبه سرما می‌خورم می‌افتم رو دستتاا، بعد پس‌فردا عذاب وجدان می‌گیری ناراحت میشی بعد می‌شینی گریه می‌کنی بعد...‌ _باشه بابا قهر نیستم حالا داستان نچین دیگه :)) +می‌دونستم دوسم داری منم دوست دارم عزیزم... :)) دخترک دیگر نتوانست جلوی خودش را بگیرد و بلند خندید و پسرک عاشقی که غرق در خنده‌های او شد... و آن شب، شبی بود که در ذهن هردویشان برای تا ابد، حک شد...پ.ن: تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehMon, 27 Mar 2023 22:13:33 +0330https://virgool.ir/@R.T/و-گاهی-اوقات-خیلی-زود-دیر-می-شود-eie5rkh3afwfطبق معمول این‌روزها، در خیابان قدم می‌زد؛اما این‌دفعه انگار هدفی داشت، گویی دنبال چیزی می‌گشت؛ شاید در خیابان‌های طولانی شهر، دنبال تکه‌های قلب خرد شده‌اش می‌گشت...در فکر بود؛ اما حتی خودش هم نمی‌دانست به چیزی فکر می‌کند...هوا کم‌کم رو به تاریکی می‌رفت و دخترک همچنان در فکر بود و در خیابان قدم می‌زد، حتی خستگی ناشی از ساعت‌ها راه رفتن را هم حس نمی‌کرد، او چه‌اش شده بود؟ :)مهم نبود حتی برای خودشهیچ‌چیز و هیچ‌کس مهم نبود بخصوص خودشیک لحظه متنفر از تمام دنیاو لحظه بعدی عاشق همه؟؟!به همه چیز فکر می‌کرد و درعین حال به هیچ چیزی فکر نمی‌کرد! فقط می‌دانست سرش از این فکرهای بی‌‌سر و ته، درد گرفت...دلش می‌خواست برای یک ساعت هم که شده، به هیچ چیز فکر نکند و هیچ دغدغه‌ای نداشته باشد. دلش می‌خواست برای یک ساعت فارغ از تمام دنیا و غم‌هایش، شاد باشد و بخندد... آیا این خواسته زیادی بود؟ :)فکر اینکه "اگه من بمیرم کسی برام گریه می‌کنه یا حتی ناراحت میشه؟" از سرش می‌گذشت و خودش با صراحت جواب خودش را می‌داد "بجز مامان بابا نه! :)" در آن‌لحظه آنقدر احساس تنفر از خود و زندگی‌اش می‌کرد که آرزو کرد همه چیز تمام شود و دیگر نباشد... درست است که با مرگ هیچ‌چیز درست نمی‌شد، اما او دیگر تحمل این حجم از غم را نداشت...در همین فکرها بود که صدای بوق ممتد یک ماشین به گوشش خورد و درد شدیدی وجودش را فراگرفت، بدن دخترک روی آسفالت کف خیابان کشیده شد و صدای جیغ و داد آدم های آن دور و بر و طعم شور خونی که در دهانش حس می‌شد، به او فهماند که ماشین با سرعت زیادی به او برخورد کرده است. دخترک در دلش گفت: اگه می‌دونستم انقدر زود دعام می‌گیره یه چیز دیگه می‌خواستم :)سعی نکرد بلند شود، البته اگر سعی هم می‌کرد، نمی‌توانست؛ چون بدنش آنقدری بی‌حس بود که اصلا نمی‌توانست از جایش تکان بخورد.حس می‌کرد دیگر قرار نیست این دنیا را ببیند، در آن‌لحظه حس عجیبی داشت، با خودش فکر کرد ممکن است روزی دلش برای آدم‌های این دنیا تنگ شود؟ این سوالی بود که هیچوقت نتوانست به آن پاسخ دهد... دخترک لبخندی زد و صداهای اطرافش کم‌کم گنگ‌تر شدند...____"یک هفته بعد":یک هفته بود که دخترک در کما بود. پسرک بعد از شنیدن این خبر، تا مرز جنون رفته بود. با شنیدن این خبر، از بقیه خواهش می‌کرد که بگویند دارند با او شوخی می‌کنند و دستش می‌اندازند، اما وقتی که صورت رنگ پریده و کبود دخترک را بر روی تخت بیمارستان دید، تمام امیدش، ناامید شد... در تمام این یک هفته، پسرک یک ثانیه هم دخترک را تنها نگذاشت و چشم های قرمز و خسته‌اش گواه بر یک هفته بی‌خوابی و گریه‌های او بود...دیگر برای پسرک مهم نبود که بقیه حس او را بفهمند یا بخواهند آن‌دو را قضاوت کنند، تنها چیزی که مهم بود، این بود که دخترک چشم‌هایش را باز کند و زمانی که بلند می‌شود، اولین نفر پسرک او را ملاقات کند :)طبق معمول این هفته، پسرک از پشت شیشه ICU به دخترک می‌نگریست و در دل به هرکس می‌توانست متوسل می‌شد تا او برگردد...دل تمامی کارکنان بیمارستان، به حال او می‌سوخت، ولی کاری هم از دستشان برنمی‌آمد.پسرک بار دیگر به سمت پرستار رفت و با صدایی که از ته چاه می‌آمد گفت: +میشه برم ببینمش و یکم باهاش حرف بزنم؟پرستار هم که از صدای گرفته پسرک حال او را فهمید گفت:_باشه ولی بیشتر از ده دقیقه طول نکشه، برو ازون طرف لباس بگیر بپوش برو توپسرک به همان سمتی که پرستار گفت رفت و لباس مخصوص بیمارستان را گرفت و به داخل آی‌سی‌یو رفت. کنار تخت دخترک نشست و دستش را که سِرُم به آن وصل بود گرفت. پشت دست او را نرم بوسید، قطره اشکی از گوشه چشمش چکید؛ با بغض لبخندی زد و گفت:+چشماتو باز کن عشقم، جان من... تو که نمی‌ذاشتی من جونمو قسم بخورم... بیدار شو، شکستم نفس، بد شکستم... من دارم جون میدم اینجا و تو آروم خوابیدی؟ قرار نبود اینهمه منو اذیت کنیاا، ببین اومدم دستتو گرفتم، مگه نمی‌گفتی دلم برات تنگ شده؟ پس چرا حالا که اومدم ببینمت چشماتو بستی؟ چرا بلند نمیشی مثل همیشه بغلم کنی؟ بگم دلم برات تنگ شده بود و توهم آروم بخندی؟ می‌گفتی که من هیچوقت گریه نمی‌کنم برای چیزی، ببین الان چجوری دارم گریه می‌کنم... می‌گفتی من خیلی قویم ولی ببین الان چقدر ضعیفم... تو روی تخت بیمارستانی و من هیچ‌کاری نمی‌تونم برای برگشتنت بکنم، دارم می‌میرم، تو این هفته سه‌بار احیا شدی و با هربار رفتن و برگشتنت من صدبار جون دادم... قسمت میدم برگرد، برگرد تا با هم دوباره از اول شروع کنیم... قرار نبود بری و منو تنها بذاری، تو فقط چشماتو باز کن من همه چیو درست می‌کنم، از اول می‌سازم، دیگه ولت نمی‌کنم، قول میدم عشقم، تا تهش کنارت می‌مونم... فکر نمی‌کردم اینقدر برام مهم باشی؛ وقتی خبر تصادفتو شنیدم حس کردم یه چیزی درونم شکست، یاد اون‌موقع افتادم که بهت گفتم دیگه برام مهم نیستی، اون‌موقع که گریه‌تو درآوردم و با بی‌رحمی رفتم، دلم می‌خواست خودمو خفه کنم، بد کردم باهات ولی ببخش منو... تو که هروقت یکی می‌گفت ببخشید سریع می‌بخشیدی و همه چیو فراموش می‌کردی، منم ببخش و برگرد، برگرد جبران می‌کنم عشقم، همه چیو درست می‌کنم... جان من برگرد. انتقام دل شکستتو خدا ازم گرفت، خردم کرد شکستم ولی مگه قرار نبود وقتی فهمیدم اشتباهمو، ببخشه و همه چی درست شه؟ تو چشماتو باز کن من هرکاری بگی برات می‌کنم، از گل نازکتر دیگه بهت نمیگم، من دوست دارم برگرد... تو که اینقدر بی‌رحم نبودی...پسرک تمام حرف‌هایش را با گریه می‌گفت ولی دخترک یک ذره هم تکان نخورد... گاهی اوقات خیلی زود دیر می‌شود، دیگر چه فایده‌ای دارد گفتن این حرف‌ها، زمانی که او در زندگی نباتی است! :)روزها و هفته‌ها به همین ترتیب گذشتند و پسرک تمام زندگی‌اش را تعطیل کرده بود و از پشت شیشه‌های سرد بیمارستان هرلحظه دخترک را می‌دید. دخترک هم فارغ از تمام دنیا، با آرامشی که مدت ها دنبالش بود، چشمانش را بسته بود و غرق در خواب بود... یک ماه گذشته بود و دکترها دیگر از برگشتن دخترک قطع امید کرده بودند. او پنج بار احیا شده بود و با هوشیاری سی درصد و به زور دستگاه‌ها زندگی می‌کرد. دکترها می‌خواستند دستگاه‌ها را قطع کنند ولی با اصرار و خواهش‌های پسرک، گفتند یک هفته دیگرهم صبر می‌کنند... پسرک هرروز با یک شاخه گل رز قرمز به دیدن دخترک می‌رفت و سعی می‌کرد خودش را نبازد. او هرروز دست‌های سرد دخترک را می‌گرفت و ازش می‌خواست تا برگردد. او هنوزهم امید داشت، برخلاف بقیه که لباس‌های مشکی‌شان را از کمدها درآورده بودند... :)پسرک روی صندلی‌های پشت در آی‌سی‌یو نشسته بود و با استرس با پایش روی زمین ضرب گرفته بود. دلشوره عجیبی به جانش افتاده بود و هرکار می‌کرد نمی‌توانست جلوی آن را بگیرد. زمانی که بلند شد تا برود و از پرستار بخواهد که با دخترک حرف بزند، پرستار با سرعت از اتاق بیرون آمد و دکتر را صدا کرد. دکتر سریع آمد و به درون اتاق رفت، گویا دوباره قلب دخترک نمی‌زد... پسرک با استرس از پشت شیشه، به او نگاه کرد. از هرکس توانست خواهش کرد که او را برگرداند، ولی گویا این‌دفعه با بقیه دفعه‌ها فرق داشت :)دکتر پارچه سفید روی تخت را روی صورت دخترک کشید و با ناراحتی از اتاق بیرون آمد و دست روی شانه پسرک گذاشت و گفت: متاسفم...پسرک احساس کرد دیگر نمی‌تواند روی پایش بایستد و روی زمین افتاد. به یک نقطه خیره شده بود و نمی‌دانست که باید چکار کند. بعد از چند دقیقه از شوک درآمد و شروع به گریستن کرد. گریست و گریست و گریست، تا زمانی که دخترک را از آی‌سی‌یو بیرون آوردند. پسرک تمام توانش را جمع کرد و به سمت تخت او رفت و ملافه را از صورتش پایین کشید. دخترک با آرامشی وصف‌نشدنی غرق در خواب بود و صورت معصومانه‌اش قلب پسرک را به آتش می‌کشید. پسرک دست‌های یخ او را گرفت، داد زد و گفت:+ولی من دوست داشتممم چطور تونستی منو ول کنیو برییی چطور تونستی بی‌خیال همه چی بشییی چطور تونستی تنهام بذارییی قرار بود باهم بریمم تو حق نداشتی...‌ تو حق نداری تنهام بذارییی، من دوست دارمم!!!پرستارها که احساس می‌کردند هرلحظه ممکن است پسرک قلبش بایستد دست های او را از دست دخترک بیرون کشیدند و او را بردند و پسرک را روی صندلی نشاندند. و این آخرین باری بود که پسرک، دست‌های او را گرفت... :)_____در مراسم خاکسپاری تعداد زیادی از فامیل و آشنا حضور داشتند. دل همه برای پسرک و عشق از دست رفته‌اش می‌سوخت... از روز مرگ او، پسرک کلمه‌ای با بقیه صحبت نکرد و تنها خیره به یک نقطه بود و گاهی هم اشک می‌ریخت...دخترک را آوردند. خیلی ها بی‌قراری می‌کردند بخصوص پدر و مادرش... نمی‌توانستند ببیند که کسی روی دختر جوانشان به آن‌راحتی خاک می‌ریزد و آنها نمی‌توانند کاری کنند...زمانی که دخترک را توی قبر گذاشتند، صدای گریه خیلی‌ها بلند شد. پسرک تنها به جسم او که با کفن پوشانده شده بود نگاه می‌کرد و نمی‌دانست که باید چه کند... خودش را گم کرده بود، فکرش را هم نمی‌کرد که روزی این صحنه را ببیند‌، چقدر زود دیر می‌شد...دو مرد با بی‌رحمی تمام روی تن بی‌جان دخترک خاک ریختند و پسر احساس می‌کرد با هربار که خاک روی او ریخته می‌شود، تکه ای از قلبش می‌شکند و با دخترک خاک می‌شود...همیشه خداحافظی‌ها ترسناک‌اند، پایان‌های این زندگی، وحشت به جان آدم می‌اندازند... کاش زمانی که دخترک زنده بود او را اینگونه دوست می‌داشتند، کاش آن‌روزها کنارش می‌بودند، کاش نمی‌گذاشتند دیر شود، شاید اگر دخترک آنقدر ناراحت نبود، هیچوقت ماشین به او برخورد نمی‌کرد... کاش نمی‌گذاشتند به اینجا برسند و کلی کاش که همیشه زمانی گفته می‌شوند که بدترین‌ها اتفاق افتاده...آنقدر روی او خاک ریخته شد که دیگر دخترک معلوم نبود و این یعنی پایان تمام آرزوها، روزهای خوش درکنارهم، لبخندهای دوتایی، قدم زدن‌ در کنارهم، گرفتن دست‌ها و درآغوش کشیدن‌ها، قهرها و دعواها و آشتی‌ها و دفن شدن تمام روزهای زیبایی که قرار بود در آینده باهم بسازند...و این یعنی پایان عاشقانه های آن دو... :)!بعد از تمام شدن خاکسپاری همه به سمت رستوران حرکت کردند تا ناهار بخورند، اما پسرک همانجا بالای قبر دخترک ایستاده بود... یکی دوساعتی گذشت و پسرک همچنان داشت به تل خاک مقابلش نگاه می‌کرد، خاک بی‌رحمی که بدن دخترک را دربرگرفته بود... در آخر پسرک بلند شد و گفت:+مواظب خودت باش عشقم... دلم برات تنگ میشه، کاش می‌شد تا ابد کنارت می‌موندم، کاش می‌شد منم پیشت می‌خوابیدم... من هنوزم عاشقتم... خداحافظ بی‌معرفت من... :)!پ.ن:تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehFri, 25 Nov 2022 14:17:45 +0330https://virgool.ir/@R.T/هنوزهم-زیباترین-لبخندها-از-آن-او-بود-ln8ag5pyc891فصل تابستان بود و همه جا سبز سبز؛ در این جنگل، تا چشم کار می‌کرد درخت و گل و بوته دیده می‌شد و بجز دونفر، هیچ آدم دیگری در آنجا نبود.روی چمن‌ها نشسته بودند، سر دخترک روی شانه پسر بود و پسرک دستش را دور او حلقه کرده و او را محکم بغل گرفته بود. کتابی دست دخترک بود که داشت از رویش چیزی را می‌خواند، او گفت: ببین اینجا نوشته 《برای داشتن احساس رضایت لازم است آن کسی باشیم که هستیم نه کمتر و نه بیشتر... شدیدترین یاس‌ها و رنج‌هایی که در زندگی به سراغ ما می‌آیند، ما را با عمیق‌ترین رازهای زندگی رو در رو می‌سازند... هنگامی که درست نگاه کنیم زندگی یک معجزه‌ست... "احساس رضایت،رابرت الکس جانسون و جری رول"》دخترک داشت خلاصه کتاب و جملات طلایی‌اش را برای پسرک توضیح می‌داد و او هم با دقت گوش می‌کرد. لحظاتی بعد دخترک از خواندن کتاب خسته شد و آن را بست و روی چمن‌های اطرافش گذاشت. همانطور که سرش را از روی شانه به روی سینه پسرک جابجا می‌کرد گفت: _آخیش، دلم واست خیلی تنگ شده بود... خیلی وقت بود باهم نیومده بودیم بیرون :)پسرک گفت: +هعب، منم دلم واست تنگ شده بود عشقم...دخترک سرش را بالا آورد و به صورت عشقش نگاه کرد، پسرک با احساس سنگینی نگاه دختر سرش را پایین گرفت و با لبخند او را نگریست :) در فکر دخترک اما، تنها یک جمله تکرار می‌شد: هنوزهم زیباترین لبخندها از آن "او" بود‌... نمی‌دانم چقدر گذشت که دخترک گونه پسرک را بوسید و با لبخندی که تمام دندان‌هایش را به نمایش می‌گذاشت، با لحنی بچگانه گفت: _شیطون منو اغفال کرداا وگرنه من تا دیروز دختر خوبی بودم... D:پسرک هم خندید و همانطور که پیشانی او را می‌بوسید گفت: +حالا مگه من دعوات کردم؟ :)) تو هنوزم دختر خوبی هستی... پاشو بریم یه ذره قدم بزنیم...و بعد دست دخترک را گرفت و بلندش کرد.همانطور که دست‌هایشان درهم قفل بود، در آن بهشت زیبای سبز، تنها قدم می‌زدند و راجع به تمام اتفاقاتی که دراین یک ماه افتاده بود باهم صحبت می‌کردند؛ می‌خندیدند و هردو از کنارهم بودنشان خوشحال بودند :) گویی همه چیز مثل قبل شده بود، همه چیز درست شده بود!ناگهان دخترک انگار یاد چیزی افتاد و ایستاد؛ نگاهش نگران بود و پسرک این را از چشمش خواند. از او پرسید: +چیزی شده؟دخترک جواب نداد، شاید می‌ترسید از جوابی که می‌خواست بدهد... نگران بود، چیزی یادش آمده بود که نباید یادش میفتاد؛ ترسید حس واقعی‌ای که الان دارد همان‌چیزی باشد که درونش به او می‌گفت، ترسید همه این اتفاق‌ها یک خواب باشد! از این فکر قلبش یخ زد و لرزی به بدنش افتاد. گریه‌اش گرفت، دانه‌های اشک گرم از چشمش جاری می‌شد و این پسرک را نگران می‌کرد. پسرک مرتب او را صدا می‌زد و مانده بود که الان باید چه کار کند؟ در این فکرها بود که دخترک محکم او را بغل کرد، انگار او می‌خواهد فرار کند! :)) حلقه دستانش را دور او تنگ‌تر می‌کرد و سرش را بیشتر در سینه او فرو می‌برد... پسرک دیگر واقعا نگرانش شده بود، او را صدا می‌زد و می‌پرسید: +حالت خوبه؟اما دخترک با گریه گفت: _ازت خواهش می‌کنم هیچوقت تنهام نذار... باورکن من بدون تو نمی‌تونم، من دوست دارم، باورکن اگه تو بری دیوونه میشم +عشقم چی‌شدی یهو تو!! این حرفا چیه معلومه من هیچوقت تنهات نمی‌ذارم... ما بهم قول دادیم که تا تهش کنارهم بمونیم!!گریه های بلند دخترک، ترسش برای از دست دادن او، محکم‌تر بغل کردنش و حس خوب در آغوش او بودن، آخرین چیزی بود که حس می‌شد...دخترک از خواب پرید و فهمید که ترسش در خواب درست بوده و تمام اینها تنها خواب شیرینی بود که اورا یاد پسرک می‌انداخت :)سردرد، یار این روزهای ناخوبش، دوباره به سراغش آمد. دخترک دستش را به سرش گرفت و سعی کرد به خودش دلداری بدهد که همه چیز درست می‌شود... سعی کرد جلوی اشک‌هایی که با بی‌رحمی از چشم‌هایش می‌چکیدند و ذره‌ذره حالش را بدتر می‌کردند، بگیرد، اما زیادهم دراین باره موفق نبود :). با خودش گفت: ما بهترین تصمیمو گرفتیم! اگه دارم می‌سوزم از نبودنش بازم باید یادم نره که درست‌ترین تصمیم همونی بود که ما گرفتیم، ما منطقی بودیم! کسی مقصر نیست، ما باهم این تصمیمو گرفتیم، باهم تصمیم گرفتیم که دیگه نباشیم، باهم تصمیم گرفتیم که فعلا نه و شاید حتی بعدا هم نه... ولی یادت نره، ما منطقی بودیم :)تک‌تک کلمات این پاراگراف قلب او را به آتش می‌کشید، اما واقعیت بود! و ما باید با واقعیت‌ها رو‌به‌رو شویم، ما باید با آنها کنار بیاییم...!در همین فکرها بود که مادرش سراسیمه وارد اتاقش شد و با دیدن او نفس آسوده‌ای کشید. به او گفت: خواب بودی داشتی هذیون می‌گفتی، اومدم بالا سرت دیدم داری تو تب می‌سوزی! کلی گشتم تا تب‌بر پیدا کردم، بیا اینو بخور بعدم دراز بکش این دستمالو بذارم روی پیشونیت یکم تبت بیاد پاییندخترک هم که تا آن لحظه نفهمیده بود که چقدر لرز دارد و حالش بد است، به حرف مادرش گوش کرد. با برخورد دستمال خیس به پیشانی‌اش از لرز به خود پیچید، حال جسمش خوب نبود ولی در مقابل حال روحی‌اش بچه بازی به حساب می‌آمد :)دخترک چشمانش را بست، بارها و بارها خوابی را که صبح دیده بود با خود مرور کرد و هربار بیشتر از قبل دلش برای پسرک تنگ می‌شد... همه اتفاقات خوابش واقعی به‌نظر می‌رسید؛ دخترک حتی بوی عطر پسر را هم واقعا حس کرده بود و درآغوشش همان حسی را داشت که قبلا تجربه‌اش کرده بود... همه چیز واقعی بود و این حال او را بدتر می‌کرد، این موضوع دخترک را دلتنگ‌تر می‌کرد و او باید منطقی می‌بود.‌‌..یاد جمله "برای تحمل این حجم از درد نیاز به قلب‌های بزرگتری داشتیم" افتاد و گریست گریست و گریست و گریستتا جایی که دوباره خوابش بردو این، حال این روزهای دخترک بود...پ.ن:تراوشات یک ذهن :)* طبق گفته ها اشک گرم، اشکیه که از حزن و اندوهه و اشک سرد، اشک شادیه. اشکی که اول از چشم راست بیاد اشک شادیه و اشکی که اول از چشم چپ بیاد اشک غمه و درنهایت اگه اولین اشک از هردو چشم بیاد نشونه ناامیدیه. "واسه اطلاعات عمومی‌تون خوبه :))"(: Reyhaneh(: ReyhanehSun, 16 Oct 2022 15:14:09 +0330https://virgool.ir/@R.T/عروسی-عشقش-بود-gftmdr91spcmاز آرایشگاه بیرون آمد و مستقیم به طرف ماشینش حرکت کرد. سوار ماشین شد و کیفش را روی صندلی شاگرد گذاشت. در آینه به خودش نگاه کرد و لبخندی زد، چقدر زیبا شده بود! :) تا آمد ماشین را روشن کند و راه بیفتد، گوشی‌اش زنگ خورد. نگاهی به صفحه کرد و با دیدن اسم دوستش، پوفی کشید. تماس را وصل کرد:_سلام +سلااام، چطوری؟ _خوبم تو خوبی؟ کاری داشتی؟ +آره می‌خواستم بگم امشب زنگ زدم به ترانه دیدم حالش خیلی بده گفتم بهت زنگ بزنم پاشیم بریم خونه‌ش دورش شلوغ شه، حالش خوب شه _نه من نمی‌تونم بیام باید برم جایی +کجا؟ _عروسی عشقمه :)) +تو خری؟ یعنی واقعا می‌خوای بری اونجا؟! _آره... من تو همه لحظات تلخ و شیرین زندگی‌ش کنارش بودم... تازه! دعوتم کرده باید برم؛ درضمن این آخرین عروسی‌ایه که میرم +چرا آخریش؟ نکنه می‌خوای غلطی کنی؟! _نه بابا! کارای سفارت اوکی شد، فقط مونده خدافظی از دوست و آشنا و بعدش پیش به سوی آینده‌ای جدید! +واقعا داری میری؟ _تو جای من بودی نمی‌رفتی؟ من دیگه هیچ انگیزه‌ و دلیلی واسه موندن ندارم، خودت که داری می‌بینی... :) +هعی آره حق با توئه... حالا کِی میری؟ _فکنم دو هفته دیگه، خب کاری باهام نداری؟ دیرم شده +نه برو به سلامت. فقط فردا می‌بینمت دیگه؟ _آره حتما، فعلا +فعلا! دخترک پس از قطع کردن تلفن پایش را روی پدال گاز گذاشت و با سرعت راند؛ آخر نباید سر عروسی عشقش دیر می‌رسید! :) وقتی که رسید، نگاهی به خودش در آینه کرد و همه چیز را چک کرد، همه چیز مرتب به نظر می‌رسید. نفس عمیقی کشید و از ماشین پیاده شد. با قدم های محکم راه می‌رفت و سعی می‌کرد لبخندش را حفظ کند. گویا عروس و داماد هنوز نرسیده بودند. به اتاق پرو رفت و لباسش را عوض کرد. صدای کِل خبر از رسیدن عروس و داماد می‌داد. به سمتشان رفت و همراه مهمانان دیگر دست زد و کِل کشید. وقتی عروس به او رسید، ایستاد و با دخترک سلام و احوالپرسی کرد. دخترک با لبخند به آن دو گفت: خیلی بهم میاین، براتون آرزوی یه زندگی طولانی و پر از عشقو دارم :) راستی من مثلا خواهرشوهرتماا حواسم نبود باید الان حرصتو درمیاوردم، ولی حیف ازون خواهرشوهر پایه‌هام، باهم آقاتونو اذیت می‌کنیم :))) عروس خانم هم که داشت به حرف های دخترک می‌خندید گفت: بهتر از تو ندیدم! حتما.. موافقم :)) دخترک لحظه‌ای هم به داماد نگاه نکرد! می‌ترسید با نگاه کردن به او همانجا گریه‌اش بگیرد و نتواند قوی باشد؛ تنها توانست سرش را پایین بیندازد و همانطور که خیره به دست‌های قفل شده آن دو بود بگوید: مبارک باشه، ایشالا خوشبخت شین :) مدتی بعد در اتاق عقد، منتظر رسیدن عاقد بودند. عاقد رسید، خطبه را خواند و در تمام مدت خواندن خطبه عقد، دخترک بالای سر آن دو قند می‌سابید و سعی داشت جلوی گریه‌اش را بگیرد :) آخر او تک‌تک این لحظات را برای خودش ساخته بود و حالا دختری دیگر داشت آرزوهای او را زندگی می‌کرد... بعد از تمام شدن خطبه، به سالن عروسی رفتند. آن شب دخترک غمگین‌ترین دختر دنیا بود ولی خودش را نباخت و سعی می‌کرد شاد باشد، بخندد و مثل همیشه رفتار کند! همراه بقیه مهمانان، می‌خندید، می‌رقصید و شعرها را با خواننده می‌خواند :) بعد از عروسی عده‌ای دنبال ماشين عروس رفتند و بقیه به سمت خانه‌هایشان روانه شدند. اما دخترک به پاتوقشان در بام تهران رفت :) به گوشه‌ دنجی که همیشه همانجا می‌نشستند و پسرک برایش گیتار می‌زد‌، رفت... پسرکی که امشب زیباترین داماد دنیا شده بود، پسرکی که امشب مرد زندگی دختری دیگر شده بود :) زیر نور ماه، دخترک اشک ریخت و اشک ریخت و اشک ریخت! آن موقع شب کسی آنجا نبود و راحت می‌توانست گریه کند... ولی گریه کردن او را آرام نمی‌کرد... قلبش محکم به سینه‌اش می‌کوبید و احساس می‌کرد هر لحظه ممکن است از شدت غم و اندوه، از تپش بیفتد... پس از چند ساعت، تصمیم گرفت به خانه برگردد؛ دیگر نایی برایش نمانده بود :) وقتی که به خانه برگشت، همه خواب بودند؛ به اتاقش رفت و خیره به عکس‌های دونفره‌شان شد. آنها را نگاه کرد و یاد آخرین جمله او افتاد: چرا نمی‌فهمی؟! ما به درد هم نمی‌خوریم! بهتره این رابطه رو تموم کنیم، من به تو حسی ندارم! اینو بفهم!! جمله‌ای که هر حرفش قلب دخترک را می‌فشرد و پسرک با بی‌رحمی تمام درباره آن حرف می‌زد :) پسرک اشک های دختر را دید، نابود شدنش را دید، شکستنش را دید و به راحتی از او گذشت و رفت... به راحتی دور او را خط کشید، به راحتی تمام خاطره‌هایشان را از یاد برد و رفت، او رفت... :) دخترک با خود گفت او دیگر سهم قلب آدم دیگری‌ست و تمام عکس‌هایشان را پاک کرد، نامه‌هایشان را پاره کرد و چت ها و ویس ها و همه چیز را پاک کرد، او باید عشقش را از سرش بیرون می‌کرد... باید سعی‌ش را می‌کرد وگرنه به دختری که روحش هم از این ماجرا خبری نداشت، مدیون می‌شد... همه چیز را از بین برد و سعی کرد بخوابد... صبح روز بعد، مادرش از خواب بلند شد و به اتاق دخترکش رفت و دید که او هنوز خواب است. با خود گفت: حتما دیشب خیلی خسته شده بذار بخوابه، یه امروزو سرکار نره چیزی نمیشه ساعت دوازده شد و دخترک هنوزهم خواب بود ساعت شد دو، سه، چهار، پنج و دخترک هنوز بیدار نشده بود... مادرش دیگر نگرانش شده بود به اتاقش رفت و با انرژی او را صدا کرد: _دختر تنبلم پاشو! پاشو ساعت پنجه، تو که هیچوقت تا این موقع نمی‌خوابیدی! صدایی نشنید... _دخترم؟ پاشو دیگه.. چقد خوابت سنگین شده! مگه دیشب کِی رسیدی خونه؟ سکوت... مادر با نگرانی رفت و دخترش را تکان داد، باز هم او بلند نشد... دستش را که گرفت، احساس کرد خون در رگ‌هایش یخ بست... دست دخترش یخ یخ بود... مادر جیغ زد و با التماس او را صدا کرد، به صورت دخترش سیلی می‌زد و سعی در بیدار کردنش داشت، او باور نمی‌کرد که دخترش دیگر نباشد، نه! نباید اینطوری می‌شد! سریع تلفن را برداشت و به اورژانس زنگ زد. نیم ساعت بعد تعدادی پرستار آمدند و نبض دخترک را چک کردند. با ناراحتی به هم نگاه کردند و رو به مادر گفتند: متاسفیم، دخترتون... دیشب سکته کرده... آری، قلب دخترک تحمل آن حجم از غم را نداشت. او نتوانست طاقت بیاورد، نتوانست آن‌طور که وانمود می‌کرد قوی باشد، او به پسرک گفته بود اگه نباشی می‌میرم ولی کسی حرفش را جدی نگرفت... او به خواب ابدی رفت و به آرامشی که مدتها دنبالش بود، رسید...پ.ن: تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehFri, 07 Oct 2022 21:57:35 +0330https://virgool.ir/@R.T/منم-عاشقتم-وجودم-zk3xlgz14dmlدست در دست هم در خیابان قدم می‌زدند...بی‌هوا دخترک گفت: _اصن می‌دونی چیه؟پسرک گفت: +چیه؟_تو چه باشی چه نباشی من دوست دارم، چه منو بخوای چه نخوای من دوست دارم، هرچی بشه من دوست دارم، ولی می‌دونی چیه؟ اگه یه روز بفهمم دوسم نداری دیگه سعی می‌کنم فراموشت کنم، اگه بفهمم منو نمی‌خوای و پشیمون شدی، قول میدم دیگه سمتتم نیام. می‌دونی چیه؟ من آدم خیلی مغروریم، من واسه هیچکس غرورمو زیرپام نمی‌ذارم و تو تنها کسی هستی که واسه نگه‌داشتنش حتی غرورمم می‌شکنم! ولی، تو نذار غرورم بشکنه... چون یه آدم بدون غرورش ارزشی نداره :)، من بخاطر تو هرکاری می‌کنم ولی تو هوامو داشته باش و نذار هرکاری بکنم... تو منو دوست داشته باش، من برات از هیچی کم نمی‌ذارم. تو قول بده که تنهام نمی‌ذاری، من اصن واست می‌میرم! ولی می‌دونی، قول تنها کافی نیست، من دیگه اعتمادی به قولای آدما ندارم... اصن من پیش پیش برات می‌میرم ولی تو بهم ثابت کن هیچوقت حست نسبت بهم عوض نمیشه، خب؟ :)+عه عشقم! این چه حرفیه... منم خیلی دوست دارم و آدم کسیو که دوست داشته باشه هیچوقت ول نمی‌کنه، هیچوقت تنهاش نمی‌ذاره، نمیگم نمی‌ذاره گریه کنه، ولی هروقت دید داره گریه می‌کنه میره محکم بغلش می‌کنه و دلداریش میده، نمیگم درداشو خوب می‌کنه ولی هروقت دید دردی داره خودشو به در و دیوار می‌زنه تا حالشو خوب کنه، می‌دونی، من عاشقتم و همه تلاشمو می‌کنم تا نذارم آب تو دلت تکون بخوره، من عشقمو بهت "ثابت" می‌کنم..._پس یه قولی بهم بده+چه قولی؟*_اگه یه روز نباشیحتی بخاطر منواقعا نابود میشماگه یه روز یهو برینابود میشماگه یه روز حس کنم ندارمتمی‌شکنممن دوست دارمپس باشتا تهش، تا همیشه...+عشقم من همیشه هستمهمیشه منو داری، مطمئن باش...*_وقتی میگی مطمئن باش، حس می‌کنم هیچوقت زیر حرفت نمی‌زنی :) تو واقعا مردی... خوش‌به‌حال من که تو رو دارم :)، راستی! نگفتی بخاطر کدوم کار خوبم خدا تو رو به من داده؟ :))+نه اشتباه نکن، خوش‌به‌حال من که تو رو دارم :)و پسرک رو به آسمون با صدای بلند می‌گوید: +خدااااا خودت ببیننن منو عشقم مال همیممم، مارو از هم نگیررر، خدایاااا من عاشقشممم...و دخترکی که در آغوش پسرک پرید، سرش را روی سینه او گذاشت و چشم‌هایش را بست، به صدای قلب عشقش که تند می‌زد گوش کرد و با لبخندی عمیق گفت منم عاشقتم وجودم... پ.ن:تراوشات یک ذهن :)حقیقتا این روزا حال هممون به نوعی داغونه... به شدت نیاز داشتم که بنویسم ولی همه داستان‌هام پایانشون غمگین بود و من داستان ناراحت‌کننده دوست ندارم؛ بعد حدودا ده پونزده‌تا داستان خیلی غمگین، بالاخره این انتخاب شد که اینجا پست بشه... به قولی این نیز بگذرد :)قسمت ستاره دار عین جمله‌هاست...(: Reyhaneh(: ReyhanehTue, 27 Sep 2022 16:48:09 +0330https://virgool.ir/@R.T/اولین-ماهگرد-lydtjrjucdteآخرین ظرف را هم شست و دست‌هایش را با حوله کوچک داخل آشپزخانه خشک کرد؛ از آشپزخانه بیرون رفت و نگاهی دقیق به کل خانه انداخت، همه چیز مرتب بنظر می‌رسید. یک ماه بود که منتظر این لحظه بود و دلش می‌خواست همه چیز خوب پیش برود؛ آخر امروز ماهگردشان بود :)از صبح بعد از بدرقه کردن همسرش، یک ضرب درگیر بود. خانه را برق انداخته و دیزاین کرده بود، کیک درست کرده و غذای مورد علاقه "او" را پخته بود...کادویی که یک هفته بود برایش خریده بود را روی میز گذاشت و دور تا دورش را شمع چید، بادکنک های قرمز و مشکی و ریسمان های رنگی را دور خانه به زیبایی آویزان کرد و در کل فضای رمانتیک و جذابی را برای خانه ایجاد کرده بود.نگاهی به ساعت انداخت، نیم ساعت دیگر عشقش می‌رسید؛ دیگر وقت آماده شدن خودش بود. لباس زیبایی پوشید و آرایش کرد و موهایش را دورش باز کرد و از توی آینه به خودش خیره شد؛ با خودش می‌گفت یعنی یادش هست که امروز اولین ماهگردمونه؟ و خودش جواب خودش را می‌داد: فکر نکنم... آخه این ماه خیلی درگیر کاراش بود :) ولی مهم این بود که هست، ماهگرد ها و سالگرد ها و غیره بهانه بودند برای بیشتر کنارش بودن... برای یادآوری عشقشان به یکدیگر و برای محبت کردن بهم...ده دقیقه به رسیدنش مانده بود، کیک را روی میز گذاشت و دوباره به کل خانه نگاهی انداخت، همه چیز عالی بود. نگاهش به دیوارها افتاد، با یادآوری اینکه چند ماه پیش با دنیایی از عشق این دیوارها را باهم رنگ کرده بودند لبخندی روی لبش آمد... دیوارها صورتی و آبی و سبز و نارنجی و زرد و بنفش بودند! چقدر خندیدند و رنگ هارا روی سر و صورت هم ریختند! چقدر خوش گذشت! و چقدر می‌خندیدند به هرکس که خانه‌شان را می‌دید و اولین سوالش این بود که: مهدکودک ساختین یا خونه؟ :))صدای زنگ در خانه او را از مرور خاطرات بیرون کشید، خودش بود :) با اینکه کلید داشت ولی همیشه در می‌زد تا او در را برایش باز کند :)مثل همیشه، با ذوقی بچگانه به سمت در پرواز کرد و در را باز کرد: اولین چیزی که دید شاخه گل رز قرمزی بود که در دستان مردانه عشقش قرار داشت و پشت سرش لبخندی ژکوند که روی لب‌هایش بود :)دخترک با عشق به او نگاه کرد و گفت: سلام عزیزم، خسته نباشی، دستت دردنکنه چقدر خوشگله :)پسرک داخل خانه آمد و همانطور که او را در آغوش می‌گرفت گفت: سلام عشقم، مرسی تو هم خسته نباشی، قابل تورو نداره :)دخترک بوسه ای روی گونه او کاشت و گل را از او گرفت، گفت چشماتو ببند برات سوپرایز دارم. با دستانش چشم های او را گرفت و به سمت پذیرایی هدایتش کرد و بعد دستانش را از روی چشمان پسرک برداشت و با لبخندی که تمام ۳۲ تا دندونش را به نمایش گذاشته بود گفت: ماهگردمون مبارک عشق من...همانطور که انتظارش را داشت، پسرک یادش نبود و سوپرایز شده بود و تنها توانست عشقش را محکم بغل کند و بگوید: مرسی که هستی، اگه تو رو نداشتم باید چیکار می‌کردم؟دخترک هم با سرتقی درجوابش گفت: زندگی! :)) و رفت و کادویش را آوردجعبه کادو را به دستش داد و گفت امیدوارم خوشت بیادپسرک جعبه را باز کرد و یک جعبه و دو وسیله کادو شده دیگر در داخلش یافت.اول از همه جعبه را برداشت و داخلش را نگاه کرد، ساعتی زیبا و مردانه در داخلش بود، با قدردانی نگاهی به دخترک انداخت و گفت: چقدر خوشگله مرسی... :)دخترک با ذوق گفت: قابل تو رو نداره، اون دوتارم باز کنکادوی بعدی را باز کرد، دخترک یکی از عکسای دونفره‌شان را قاب کرده بود و گوشه قاب را با ویترای چندقلب زیبا کشیده بودلبخند عمیقی روی لب های پسرک نشست، طوری که چال روی گونه‌اش را به نمایش گذاشته بود و دخترک برای این خنده‌های دلبرانه هزاران بار می‌مرد و زنده می‌شد...کادوی آخر را هم باز کرد، درون آن خرگوش پشمالویی بود که دخترک موهایش را با گل‌سر بسته بود و کاغذی روی پاهایش بود که روی آن نوشته شده بود: سلااام عشقممقهقهه پسرک کل خانه را برداشته بود و از خنده او دخترک هم به خنده افتاد...پس از کلی خندیدن، پسرک با عشق نگاهش را به همسرش دوخت و گفت: مرسی بخاطر همه چیز، بخاطر بودنت، بخاطر کادوهای قشنگت و بخاطر همه زحماتت. خیلی دوست دارم عشقم، خیلی زیاد :)، حالا یه دقیقه صبر کن منم یه سوپرایز برات دارم!دخترک سوالی او را نگاه کرد و پسر از جیبش جعبه ای را بیرون کشید، آن را به دست دختر داد و گفت: فکر می‌کردی یادم رفته؟ من هیچوقت تاریخای مهم زندگیمو یادم نمیره ?دخترک با لبخند جعبه را باز کرد، گردنبند طلای ظریف و زیبایی داخل آن بود، از شدت ذوق در بغل عشقش پرید! و بخاطر هدیه زیبایش کلی تشکر کرد...روی مبل نشسته بودند و چای با کیک می‌خوردند، پسرک سکوت بینشان را شکست و گفت: +ولی من خیلی دوست دارمدخترک گفت: _منم خیلی دوست دارم عشقم+یه قولی بهم میدی؟دخترک در صورت او دقیق شد و پرسید: _چه قولی؟+اینکه تا همیشه پیش من بمونی و برای من باشی؟_قول میدم، تا همیشه...________پ.ن: تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehMon, 19 Sep 2022 10:04:00 +0430https://virgool.ir/@R.T/آسمان-زیبای-شب-vtvro4mqmanoآسمان شب پر از ستاره های درخشان بود؛ گویی آن شب با تمام شب های دیگر متفاوت بود. زیر درخت انگور نشسته بودند، دخترک سرش را روی شانه مردانه پسرک گذاشته بود و هر دو به آسمان زیبای شب می‌نگریستند؛ پسرک دستش را دور شانه‌های دخترک پیچید و او را بیشتر به خود فشرد؛ در دل هردویشان غوغایی به پا بود ولی در عین حال آرامش عجیبی داشتند... سکوت در فضای اطرافشان حکم فرما بود و هیچ‌یک از آن دو نمی‌خواست این سکوت را بشکنند، چون هیچ جمله‌ای نمی‌توانست آن لحظات را توصیف کند و هیچ کلمه‌ای نمی‌توانست حس آن‌دو را بیان کند...دست های هم را گرفتند، بالاخره پسرک سکوت بینشان را شکست و با صدای زیبا و دلنشینش گفت : دوستت دارم...♡ملودی صدای پسرک قلب دختر را به بازی گرفت، قلب بی‌جنبه‌اش محکم در سینه‌ می‌کوبید و این باعث شد لحظاتی چشمانش را ببندد و با لبخندی نشأت گرفته از حال خوبش و با تک تک سلول های وجودش بگوید : من هم دوستت دارم...♡هردو به ستاره ها نگاه می‌کردند ولی بدون شک فکر هیچ‌کدام سمت ستاره ها نبود :)!تمام فکر دخترک پیش حرف‌هایی بود که می‌خواست بزند ولی زبانش آن را یاری نمی‌کرد. می‌خواست به او بگوید که چقدر دوستش دارد، که چقدر عاشقش است که او تمام وجودش است و قلبش تنها بخاطر اوست که می‌زند، می‌خواست به او بگوید که هرصبح با یاد او بلند می‌شود و در تمام لحظاتش به او فکر می‌کند، می‌خواست به او بگوید که تو پر نور ترین ستاره آسمان شب من هستی ولی زبانش او را یاری نمی‌کرد، مغزش به او هشدار می‌داد که سکوت بهترین کلام است و این لحظات را با حرف‌هایی که بارها به او زدی خراب نکن، اما دخترک می‌خواست تمام آنهارا باری دیگر برای پسرک تکرار کند ولی هرچه سعی کرد نتوانست حرفی بزند، اصلا نمی‌دانست از کجا باید شروع کند و چگونه این حرف‌هارا باید به او بزند!از بین تمام آن حرف‌ها، دخترک تنها توانست بار دیگر به او بگوید : می‌دونی چقدر دوستت دارم؟و پسرک هم در جوابش گفت : تو می‌دونی من عاشقتم؟و لبخندی از عمق جان...____چهار سال پر از تنش از آن شب پرستاره گذشت و آن‌دو دوباره در شبی متفاوت زیر درخت انگور نشسته‌اند، با این تفاوت که این‌بار تمام دنیا می‌دانند که آن‌دو سهم قلب هم هستند و کسی نمی‌تواند مانع آنها برای به آغوش کشیدن هم شود...اما این بار دیگر کسی به آسمان نگاه نمی‌کرد، بهم چشم دوخته بودند و لبخند می‌زدند و خوشحال بودند از اینکه بالاخره بعد از کلی سختی بهم رسیده بودند.خیره بهم نگاه می‌کردند، نگاهی که مستقیم قلب هردو را نشانه می‌گرفت و باعث می‌شد که ضربانش به اوج خود برسد؛ دخترک دیگر تحمل آن حجم از هیجان را نداشت و نگاهش را از چشم‌های زیبای مرد مقابلش گرفت، در دل مدام قربان‌صدقه‌اش می‌رفت و این باعث می‌شد لبخند عمیقی روی لب‌هایش بنشیند :)بالاخره دخترک به حرف آمد و همانطور که سرش پایین بود گفت: تو تمام زندگی منی، طوری‌که زندگی بدون تو واقعا برام معنی‌ای نداره، من.. من عاشقتم...و پسرک این‌بار بجای قربان صدقه رفتن گفت: بغلت کنم؟و محکم او را در آغوش گرفت...پ.ن:تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehFri, 09 Sep 2022 13:30:10 +0430https://virgool.ir/@R.T/نامه-ای-از-سرزمین-نامعلوم-qgvoiiqtlluxمثل هرروز، چشمانم را باز کردم و به روز جدید تکراری‌م سلام کردم. طبق عادت همیشه بلند شدم و صورتم را شستم، مسواک زدم و صبحانه خوردم؛ بعد از صبحانه می‌خواستم بروم و برای رفتن به محل‌کارم آماده شوم، که چیزی کنار پنجره اتاق توجهم را جلب کرد، به سمتش رفتم؛ درست نفهمیدم که چیست! کاغذی طلایی رنگ به شکل لوزی بود و برق می‌زد؛ به قدری براق بود که نور آن چشم را می‌زد. تا آنجا که یادم می‌آمد، دیشب کنار پنجره چیزی ندیده بودم! ناخودآگاه به بیرون از پنجره نیمه‌باز نگاه کردم و یادم افتاد که من دیشب حتی پنجره را بسته بودم! به بیرون نگاه کردم و تنها چیزی که دیدم یک کبوتر بود. تعجب کردم؛ چون این‌موقع صبح آن هم پشت پنجره اتاق، من هیچوقت کبوتری ندیده بودم... همینطور که به کبوتر نگاه می‌کردم، چشمکی برایم زد و یکدفعه غیب شد! دیگر هرچه شاخ داشتم درآمد :))! کاغذ در دستم را باز کردم؛ در آن به زبانی دیگر نوشته شده بود : سلام عزیزم، نمی‌دونم چه زمانی این نامه به دست تو می‌رسه، ولی هرموقع که خوندیش، بدون که هنوزم بابت اتفاق اون روز پشیمونم و امیدوارم که توهم منو بخاطرش بخشیده باشی. اِمای (emma) عزیزم! شاید این آخرین نامه ای باشه که برات می‌نویسم، بخاطر همین ازت می‌خوام که مثل همیشه قوی باشی و مراقب خودت باشی... ببخش که نمی‌تونم برای تولد امسالت خودمو برسونم، الان که این نامه رو برات می‌نویسم، ما درگیر جنگی شدیم و دشمنانمون خیلی از ما مجهزتر و قوی‌تر هستن، ما در مقابلشون هیچ شانسی نداریم..."دوستدار تو، جان"با تعجبی فراوان به آخر نامه نگاه کردم، تاریخ آن برای ۲۵ سال پیش بود! احساس کردم کسی دارد مرا دست می‌اندازد؛ تصمیم گرفتم نامه را دور بیندازم و به سرکار بروم تا اخراج نشدم :/ نامه را به سمت سطل زباله شوت کردم ولی طبق معمول بخاطر هدف‌گیری افتضاحم، نامه روی زمین افتاد و لایش باز شد. پوفی کشیدم و به سمتش رفتم و تا آمدم از روی زمین برش دارم، با چیزی که دیدم خشکم زد. نوشته های درون نامه محو شده بودند و بجایش چیزی شبیه فیلم، درحال پخش بود! کامل بازش کردم : تعداد زیادی با لباس های جنگی درحال دعوا و جنگ باهم بودند و دود و آتش همه جا را فراگرفته بود، خیلی از مبارزان روی زمین افتاده بودند و زخمی شده بودند و صدای شلیک گلوله و تانک و خمپاره از هر طرف شنیده می‌شد. مبارزان به دو دسته تقسیم می‌شدند، گروه سفید و گروه قرمز. یکدفعه نوری عظیم همه جا را گرفت و تمام مبارزان سفید پوش روی زمین افتادند؛ خنده پیروزمندانه مبارزان قرمز پوش و جیغ های ممتد یک زن، آخرین چیزی بود که دیدم و کم‌کم همه چیز محو شد و تنها یک تاریخ با خط درشت روی صفحه ماند؛ همان تاریخی که برای ۲۵ سال پیش بود و خوب که دقت کردم، فهمیدم این تاریخ، درست روز تولد من است...الان ۱۳ سال از آن ماجرا می‌گذرد و من هنوز هم نفهمیدم آن نامه از کجا به دستم رسیده و یا آن آدم‌ها چه کسانی بودند و اصلا ربط آنها به من چه بود؟!_ اِما! بیا دم در با تو کار دارن.به سمت در رفتم و وقتی در را باز کردم، از شدت تعجب خشکم زد. این... این مرد... خودش بود!پ.ن:تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehWed, 06 Jul 2022 12:52:54 +0430https://virgool.ir/@R.T/دخترک-چشم-آهویی-woqcnzzibu9oخسته از کار روزانه، از پشت میز بلند شد... کش و قوسی به بدنش داد و بعد برداشتن سویشرتش از شرکت خارج شد. همانطور که به سمت ماشینش می‌رفت، محیط اطرافش را زیرنظر گرفت. پارکی در آن نزدیکی بود که همیشه سر و صدا و جیغ ناشی از بازی بچه ها در آن شنیده می‌شد و این تمام ساکنان آن اطراف را شاکی کرده بود. تمام پارک چند درخت و نیمکت و تاب و سرسره برای بازی بچه ها بود و فضای زیادی را اشغال نمی‌کرد؛ ولی تو هیچوقت کسی را در این پارک ناراحت نمی‌دیدی و این خیلی قشنگ بود :)به ماشینش رسید، مثل همیشه بچه ها روی شیشه دود گرفته ماشین شکلک کشیده بودند :) مرد خنده‌اش گرفت؛ یاد خودش افتاد... آن زمان که با بچه های همسایه توی کوچه می‌دویدند و فارغ از کل دنیا فوتبال بازی می‌کردند! و وای از آن روزی که توپشان در خانه کسی میفتاد و با کلی التماس و خواهش و معذرت خواهی و گاهی اوقات وساطت والدین باید توپ را پس می‌گرفتند. یادش بخیر آن روزی که توپشان به شیشه یکی از همسایه ها خورد و همه باهم متواری شدند :)) و خانم همسایه را دیدند که با لنگه کفش دنبالشان می‌کرد! چقدر آن روز خندیدند :)) البته بماند کلی هم دردسر برایشان درست شد و تا مدت ها نمی‌توانستند توی کوچه بازی کنند...در همان زمان‌ها بود که مهر دختر همسایه به دلش نشست، با آن چشم های آهویی زیبایش... هرروز در کنار همان پنجره نگاهش به آنها می‌افتاد و توپ بازی آنها را تماشا می‌کرد؛ البته گاهی اوقات هم توی کوچه می‌آمد و با دوستانش عروسک بازی یا لِی‌لِی می‌کردند. هیچوقت یادش نمی‌رود روزی را که از آن کوچه می‌رفتند... با چشمان اشکی به خیابان ها و خانه ها و آدم های جدید نگاه می‌کرد و همان روز بود که فهمید زندگی چیزی بیش از فوتبال و لبخند های دخترک از پشت پنجره است... همان روزها بود که مسئولیت‌پذیری را یاد گرفت، همان موقع‌ها بود که فهمید باید بزرگ شود و در این راه ممکن است خیلی چیزها را از دست بدهد؛ همان روز ها بود که فهمید زندگی آموزگاری‌ست سختگیر و او نمی‌تواند دربرابر اتفاقات پیش آمده مقاومت کند، او باید "از دست دادن" را بیاموزد و خود را با شرایط جدید وفق دهد...تک تک اتفاقات زندگی‌اش مانند یک فیلم از جلوی چشمانش می‌گذشت و آنقدر خیره به پنجره ماشینش مانده بود و غرق گذشته شده بود که زمان از دستش دررفت! هوا تاریک شده بود و این نشان می‌داد که او مدت زیادی را در اینجا مانده بود... تلفنش زنگ خورد، تماس را وصل کرد:_جانم بابایی، چی‌شده؟+بابا پس کجایی تو به من قول دادی امروز بریم شهربازی!_تو راهم عزیزم تا تو دوبار تا صد بشمری رسیدممی‌دانست که دخترک چهار ساله‌اش نمی‌تواند تا صد بشمارد و انقدر غلط تا عدد ده می‌شمارد تا پدرش برسد :)دیگر معطل نکرد و سریع پشت ماشین نشست و راه افتاد، آخر دخترک چشم آهویی‌اش در خانه انتظارش را می‌کشید... پ.ن:تراوشات یک ذهن :)(: Reyhaneh(: ReyhanehMon, 09 May 2022 15:32:18 +0430