<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امین بینایی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Pherphere</link><description>دانش آموخته مدیریت استراتژیک، علاقه مند به دنیای محتوا</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 22:01:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/75191/avatar/KX0NSL.png</url><title>امین بینایی</title><link>https://virgool.ir/@Pherphere</link></image><item><title>دنیای غمگین و صبورانه یک مرد</title><link>https://virgool.ir/@Pherphere/دنیای-غمگین-و-صبورانه-یک-مرد-mwpdrvxxfgrm</link><description>Jokerماجرا از این قراره که چند سال پیش نوشته‌ای با عنوان «مردها دنیای غمگین و صبورانه‌ای دارند» در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شد که متاسفانه اسم نویسنده اصلی اون متن رو یادم نیست. (انقدر هم از روی متن کپی شد که نتونستم تشخیص بدم نویسنده اصلیش کیه، اگه شما می‌دونین خوشحال می‌شم به منم بگین).خلاصه این متن انقدر به دلم نشست و منم همه جا اشتراک گذاری کردم که مهدی روحبخش عزیز اون موقع‌ها یک استیکر تلگرام با همین موضوع برای من درست کرده بود و مدت‌ها سوژه گروه‌های تلگرامی بودم :))بخشی از اون متن رو اینجا می‌تونین بخونید:یک وقت‌هایی فکر میکنم مرد بودن چقدر می‌تواند غمگین باشد. هیچ کس از دنیای مردانه نمی‌گوید. هیچ کس از حقوق مردان دفاع نمی‌کند. هیچ انجمنی با پسوند «... مردان» خاص نمی‌شود. مردها نمادی مثل رنگ صورتی ندارند. این روزها همه یک بلند گو دست گرفقته‌اند و از حقوق و دردها و دنیای زنان می‌گویند. در حالی که حق و درد و دنیای هر زنی یکی از همین مردها است. یکی از همین مردهایی که دوستمان دارند. وقتی می‌خواهند حرف خاصی بزنند هول می‌شوند. حتی همان مردهایی که دوستمان داشتند ولی رفتند...  یکی از همین مردهای همیشه خسته. از همین‌هایی که از ۱۸ سالگی دویدن را شروع می‌کنند. مدام باید عقب باشند. مدام باید حرص رسیدن به چیزی را بخورند. سربازی، کار، در آمد، تحصیل... همه از مرد ها همه توقعی دارند. باید تحصیل کرده باشند. پولدار، خوشتیپ، قد بلند، خوش اخلاق، قوی... و خدا نکند یکی از اینها نباشند...ما هم برای خودمان خوشیم! مثلن از مردی که صبح تا شب دارد برای در آمد بیشتر برای فراهم کردن یک زندگی خوب برای ما که عشقشان باشیم به قولی سگ دو می زند، توقع داریم که شبش بیاید زیر پنجره مان ویالون بزند و از مردی که زیر پنجره مان ویالون می زند توقع داریم که عضو ارشد هیات مدیره ی شرکت واردات رادیاتور باشد. توقع داریم همزمان دوستمان داشته باشند، زندگی مان را تامین کنند، صبور باشند و دلداریمان بدهند، خوب کار کنند و همیشه بوی خوب بدهند و زود به زود سلمانی بروند و غذاهای بد مزه مارا با اشتیاق بخورند و با ما مهمانی هایی که دوست داریم بیایند و هر کسی را که ما دوست داریم دوست داشته باشند و دوست های دوران مجردیشان را فراموش کنند و نان استاپ توی جمع قربان صدقه مان بروند!مرد ها دنیای غمگین صبورانه ای دارند. بیایید قبول کنیم. مرد ها صبرشان از ما بیشتر است. وقت هایی که داد می‌زنند وقت هایی هم که توی خیابان دست به یقه می شوند، وقت هایی که چکشان پاس نمی‌شود، وقت هایی که جواب اس ام اس شب به خیر را نمی‌دهند، وقت هایی که عرق کرده اند وقت هایی که کفششان کثیف است تمام این وقت ها خسته اند و کمی غمگین. و ما موجودات کوچک شگفت انگیز غرغروی بی طاقت را دوست دارند. دوستمان دارند و ما همیشه فکر می‌کنیم که نکند من را برای خودم نمی‌خواهد برای زیبایی ام میخواهد، نکند من را برای شب هایش میخواهد؟ نکند من را برای چال روی لپم می‌خواهد؟ در حالی که دوستمان دارند؛ ساده و منطقی... مردها همه دنیایشان همین طوری است. ساده و منطقی... درست بر عکس دنیای ما. ممکنه فکر کنی این فقط یک متن احساسیه که توسط مرد یا زنی نوشته شده تا حرف دلش رو بزنه!ولی بیا یه جور دیگه به قضیه نگاه کنیم، از لحاظ علمی!حتی نتیجه تحقیقات علمی هم نشون می‌ده که واقعا مردها دنیای غمگین و صبورانه‌ای دارن. باور نمی‌کنید؟ مقاله که تحت عنوان «پسرها هم مثل دخترها به حمایت عاطفی نیاز دارند» توی سایت کودکت نوشتم رو بخونین.قسمتیش رو من اینجا براتون آوردم:طبق مطالعات سباستین کرامر (Sebastian Kreamer) که با عنوان (The Fragile Male) در سال ۲۰۰۰ منتظر شد، جنین‌های پسر بیشتر در برابر استرس‌های مادرانه حساس و آسیب پذیر هستند و امکان فلج مغزی در جنین‌های پسر بیشتر از جنین‌های دختر است. احتمال به دنیا آمدن به صورت ناقص یا جنین مرده هم در جنین‌های پسر نسبت به جنین‌های دختر شایع‌تر است.پس از تولد هم ارزیابی‌های نوزادان نشان می‌دهد، میزان هورمون کورتیزول (هورمون استرس) در نوزادان پسر بیشتر است. همچنین پسرها نسبت به آسیب‌های هنگام زایمان و مراقبت‌های غیرمسئولانه آسیب‌پذیرتر هستند که می‌تواند  آن‌ها را در معرض ناراحتی‌های بیشتری قرار دهد.جالب است بدانید تحقیقات نشان می‌دهد، پسرها بیش از دختران به حمایت عاطفی نیاز دارند، اما متاسفانه به دلیل انتظارات اجتماعی و کلیشه‌های جنسیتی، پسرها کمتر مورد حمایت عاطفی قرار می‌گیرند. در حقیقت تفاوت‌های بیولوژیکی بین شیوه رشد مغز پسران و دختران، باعث می‌شود پسران بیشتر از نظر عاطفی آسیب پذیر باشند.به طور کلی این مقاله می‌خواد بگه که چه قبل از تولد و چه بعد از اون مغز پسرها نسبت به دخترها کندتر رشد می‌کنه و همین موضوع باعث میشه پسرها بیشتر از دخترها نیاز به دلبستگی داشته باشن.اما انتظاری که در جامعه از پسرها وجود داره اینه که یک انسان قوی، خشن، بی احساس باشن که نیاز به حمایت عاطفی نداره و اونه که باید از بقیه حمایت کنه. به همین دلیل ما پسرها از بچگی یاد می‌گیریم که احساسات خودمون رو بروز ندهیم و اون رو سرکوب کنیم، در غیر اینصورت یه پسر ضعیف و به اصطلاح بچه ننه محسوب می‌شویم. مخلص کلام این که فراموش نکنین: گاهی اوقات ما پسرها هم به حمایت عاطفی نیاز داریم.نظر شما در مورد این موضوع چیه؟ هم با من موافقین که مردها دنیای غمگین و صبورانه‌ای دارن؟</description><category>امین بینایی</category><author>امین بینایی</author><pubDate>Tue, 07 Jan 2020 23:45:43 +0330</pubDate></item><item><title>خستگی را پایانی نیست یا هست؟</title><link>https://virgool.ir/@Pherphere/خستگی-را-پایانی-نیست-یا-هست-tvxxgmambkjf</link><description>از وقتی یادم میاد خستمه، انگار که خستگی با من زاده شده منو رها نمی‌کنه! چند وقت پیش که حسابی خسته بودم و در خستگی خودم غلت میزدم، خواهرم اومد گفت تو چرا انقد خسته‌ای؟ بیا یه نوروبیون بهت بزنم خوب میشی!  هر چند توصیه نمی‌کنم بدون مشورت با پزشک این کار رو انجام بدین ولی من این خطا رو مرتکب شدم. جای شما خالی نوروبیون آمپول بسیار دردناکی هم هست اما در بهت و حیرت همگان دو سه روزی حالم بهتر بود. بعد رفتم سرچ کردم دیدم نوروبیون در واقع ترکیبی از ویتامین‌های گروه ب هست که باعث عملکرد بهتر دستگاه ایمنی و اعصاب میشه، استرس و افسردگی رو کاهش میده، متابولیسم بدن رو تنظیم میکنه و باعث سلامتی پوست می‌شه. اما هدف من از نوشتن این مطلب تعریف و تمجید از جناب نوروبیون نیست، خواستم ببینم آیا بدون قرص و آمپول، واقعا خستگی را پایانی هست؟در دوران پر فراز و نشیب سربازی که شاید در آینده در ویرگول در موردش بنویسم، یک دوست روانشناس تپل مپل داشتم که بهم پیشنهاد کرد کتاب‌های دیل کارنگی رو بخونم. منم دو تا کتاب به اسم آیین زندگی و آیین دوست‌یابی رو خوندم. یادم اومد که تو کتاب آیین زندگی در مورد خستگی یه چیزهایی نوشته ولی درست یادم نمی‌اومد چی. تصمیم گرفتم برم به اون کتاب سر بزنم و چیزهایی که توش نوشته رو با شما هم در میون بذارم. پس چیزهایی که در این ادامه این مطلب میخونین در واقع خلاصه‌ای از بخش هفتم کتاب آیین زندگی نوشته دیل کارنگیه.خستگی را پایانی هست؟مهمترین چیزی که دیل کارنگی تو کتابش بهش اشاره می‌کنه اینه که اغلب خستگی‌های ما ریشه ذهنی و عاطفی دارن. در واقع عوامل روان شناختی مثل احساس بیهودگی، کینه، عجله، اضطراب، نگرانی، قدرنشناسی هستن که مارو خسته و فرسوده می‌کنن. این خستگی و فرسودگی نه تنها ذهن مارو درگیر میکنه بلکه باعث میشه از نظر جسمی هم ضعیف و آسیب‌پذیر بشیم و احتمال سرماخوردگی و سردرد در این جور مواقع بیشتر میشه و قوز بالا قوز. شرکت بیمه متروپولیتین در یادداشتی که در مورد خستگی منتشر کرده نوشته:اغلب مردم فکر می‌کنند کارِ ذهنی و جسمی عامل خستگی است. اما خستگی که از سخت کار کردن به وجود می‌آید با خواب و استراحت برطرف می‌شود. نگرانی، عصبی بودن و آشفتگی ذهنی سه عامل عمده‌ی ایجاد خستگی هستند.خب حالا که فهمیدیم چی چیزایی باعث خستگی میشه چکار می‌تونیم برای رفع خستگی انجام بدیم؟کارنگی یه جایی تو کتابش می‌گه همین الان در هر وضعیتی که هستید به خودتون نگاه کنین! آیا اخم کردین؟ بین ابروهاتون انقباضی احساس نمی‌کنین؟ روی صندلی راحت نشستین یا عضلاتتون رو سفت کردین؟ عضلات صورتتون سفت و منقبض هستن؟ اگه همه عضلاتتون شل و راحت نباشن شما در همین لحظه دارین تنش عصبی برای خودتون ایجاد می‌کنین که باعث خستگی میشه.وقتی به خودم نگاه می‌کنم می‌بینم داره درست میگه وقتی من میخوام روی چیزی تمرکز کنم اخم می‌کنم و ابروهامو منقبض می‌کنم. معمولا راحت نمی‌شینم وقتی می‌خوام کار مهمی انجام میدم الکی به خودم سختی می‌دم. حالا برای این که خسته نشیم باید چکار کنیم؟ یاد بگیریم موقعی که مشغول کار هستیم، استراحت کنیم.حالا چجوری میشه موقع کار کردن استراحت کنیم؟ باید به عضلاتمون استراحت بدیم. جالبه بدونین چشم مهمترین عضله در ایجاد خستگیه. بعضی از روان شناس‌ها عقیده دارن تقریبا یک چهارم انرژی عصبی بدن رو چشم‌ها تولید می‌کنن و از اصطلاحی به اسم «فشار چشم» برای اون صحبت می‌کنن. خب پس بیاین با استراحت دادن به چشم‌ها شروع کنیم. این پاراگراف رو تا آخر بخونین و وقتی به انتهاش رسیدین به پشت تکیه بدین و چشم‌هاتون رو ببندین. به مدت یک دقیقه سعی کنین کاملا آروم باشین، اخم نکنین به هیچ چیزی فکر نکنین و سعی کنین عضلات چشمتون رو کاملا شل کنین. خب یک دقیقه رو امتحان کردین یا نه؟ اگه اون کارو نکردین پیشنهاد میدم اول یک دقیقه به چشم‌هاتون استراحت بدین بعد به خوندن ادامه بدین.حالا همین کار رو می‌تونین برای عضلات شانه، گردن، صورت، فک و همه اعضای بدنتون انجام بدین تا همه عضلات در حالت استراحت قرار بگیرن.۴ پیشنهاد برای استراحت کردن موقع کار هر موقع که فرصت کردین استراحت کنین. مثل گربه خودتون رو شل و رها کنین. گربه‌ها خستگی ناپذیرن یک روز کامل میتونن با یک کلاف بازی کنن بدون اینکه خسته بشن.تا جایی که امکان داره در راحت‌ترین وضعیت کار کنین. یادتون باشه انقباض عضلات باعث خستگی میشه.موقع انجام دادن کار به وضعیت خودتون نگاه کنین و ببینین راحت‌تر هم میشه این کارو انجام داد؟معمولا خستگی به حجم کاری که انجام میدیم بستگی نداره بلکه به حجم کارایی که نکردیم بستگی داره وقتی خسته و عصبی هستیم بازده کاری مون پایین میاد و کارهامون رو نمی‌تونیم درست انجام بدیم. هر جا گره تو کارتون ایجاد شد به جای اینکه فشار و تمرکز رو بیشتر کنین، به ذهنتون استراحت بدین.خب من شروع کردم این کارها رو انجام بدم ببینم میتونم از شر این خستگی رها بشم یا نه. شما هم اگه راهی برای فرار از خستگی و فرسودگی پیدا کردین به من یاد بدین.</description><category>امین بینایی</category><author>امین بینایی</author><pubDate>Thu, 07 Nov 2019 17:55:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>