<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پریا</title><link>https://virgool.ir/feed/@ParyaBeigi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:14:08</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/505355/avatar/qGXvmX.jpeg</url><title>پریا</title><link>https://virgool.ir/@ParyaBeigi</link></image><item><title>اینجا شبیه آرزوهایمان نیست</title><link>https://virgool.ir/@ParyaBeigi/اینجا-شبیه-آرزوهایمان-نیست-bmtrodwdpx6b</link><description>دیروز همانطور که زیر نور مورب خورشید روی فرش پذیرایی خانه‌ی برادرم دراز کشیده بودم و خودش و همسر و دخترش در حال انجام کارهای روزمره‌ی روز تعطیل بودند، به این فکر می‌کردم که ۱۶ سال مهاجرتم حالا به نظر خواب و تصویری دور و محو است. ده روز است از کوچه‌های غریبه بازگشته‌ام به هوای آلوده‌ی آشنا. اینجا شبیه آرزوهای من نیست ولی خانه است.</description><category>پریا</category><author>پریا</author><pubDate>Sat, 26 Dec 2020 09:07:44 +0330</pubDate></item></channel></rss>