<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های me569</title><link>https://virgool.ir/feed/@Parisaazad</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:16:59</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/55110/avatar/WyW0YV.png</url><title>me569</title><link>https://virgool.ir/@Parisaazad</link></image><item><title>خیال</title><link>https://virgool.ir/@Parisaazad/خیال-v6s7exxz3osg</link><description>چند وقت پیش بابام توی یه بیمارستان دولتی بستری بود.تخت بغلی یه زندانی بود که توی پانزده سالگی یه نفرو کشته بود.سی و یک ساله بود و چسبندگی روده داشت.منتظر جراحی بود.درد داشت و خودش میگفت بیست و یک روزه از طریق سرم تغذیه میشه.یه روز دردش شدید شد.از درد به خودش می‌پیچید.رفتم پرستارشو پیدا کردم و گفتم حالش بده.گفت بهش مسکن میزنیم تا ظهر که قراره ببریمش سونوگرافی.تا ظهر دردکشید.اومدن با همون حال بردنش.یک ساعتی طول کشید تا برگردندنش.حالش کاملا خوب بود.انگار هیچ دردی نداشت.یه لبخند ریز رو لبش بود.بابام بهش گفت:خیلی بهتر شدی پسر.درد نداری؟جواب داد:نه‌،خیلی خوبم،وقتی داشتن سونوگرافی میکردن چشمامو بستم رفتم خونمون.مامانم داشت دمپختک درست میکرد.بوش همه جا پیچیده بود.منم داشتم تو حیاط آب‌پاشی میکردم.وقتی سونوگرافی تموم شد هیچ دردی نداشتم...عصر همون روز مادرش اومد دیدنش.بهش مادرش گفت :مامان دیگه نیا،ممنوعه،دردسر میشه،تازه وقتی میای غصه میخورم.بذار تو خیال خودم ببینمت.</description><category>me569</category><author>me569</author><pubDate>Fri, 28 Jun 2019 20:47:15 +0430</pubDate></item></channel></rss>