<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Par</title><link>https://virgool.ir/feed/@Par.Par</link><description>پری که خود را به باد ها سپرده است</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:27:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2597389/avatar/YsR0jz.jpg</url><title>Par</title><link>https://virgool.ir/@Par.Par</link></image><item><title>چهره های دروغین</title><link>https://virgool.ir/@Par.Par/چهره-های-دروغین-z7kadtycpioa</link><description>نگاهش را میدزدید از هرکس گمان می کند می تواند آن زشتی ها وتنفرها و دردهای درون چشمانش را پنهان کند پشت لبخند های دروغینشنگاهش تنفر داشت و سایه نگاهش مهربانی درون چشم هایش سراب بود بی انتها و تاریک،اما هرچه بیشتر به چشمانش زل میزدم بیشتر فرو میرفتم در این باطلاق تاریک و سیاهبه سختی میتوانست جایی را دید مبهم و دشوار تر می شد هرچه بیشتر فرو می رفتم تاریک و تاریک تربه سختی در آن سیاهی میتوانستم گام بردارم ناگهان به دیواری برخوردم ،دیواری ساخته شده از خربار ها احساس و حرف های ناگفتهبن بست بی انتهای چشمان او مرا گرفتار خود کرده بود ،چه دردهایی چه ادم هایی میتوانستند این کارها را با او کرده باشند..! دنیایی به این سیاهی چگونه به وجود آمده بود؟..به خودم آمدم ..دقیقه ها بود که به آیینه خیره شده بودم.</description><category>Par</category><author>Par</author><pubDate>Mon, 08 Apr 2024 03:21:05 +0330</pubDate></item><item><title>نامه ای به عزیزِ از دست گرفته ات</title><link>https://virgool.ir/Sakkoo/نامه-ای-به-عزیزِ-از-دست-گرفته-ات-tw0ckp6nw2l4</link><description>بودن در آسمانی به این وسعت چگونه میگذرد؟آیا این ابر ها همراه اشک های تو اشک میریزن؟آیا این باد ،دستان تو است که موهای من را نوازش می کند ؟آیا این  طوفانی که مرا به سمت خود می کشاند آغوش تو است؟آیا این گرمای خورشید ،گرمای روح تو است؟آیا این رعد و برق صدای خشمگین تواست؟یا این خاک ها ذره ذره وجود و جسم تو هستن؟آیا این نهال تو هستی؟یا آن درخت کهن تو هستی؟آیا این خاک گرم تو هستی؟آیا این خاکی که متولد می کند و به پایان میرساند تو هستی؟کجا روزهایت را سپری می کنی؟هرکجا هستی..مبادا  تو دلتنگ من شوی ،دلتنگی مانند سرطان کل وجود من را فرا گرفته است و برای هر دو ما کافی استزمان زیادی تو غم مارا بر دوش کشیدی و حال نوبت ما استدست کم آنجا با خیالی آسوده زندگی کن.</description><category>Par</category><author>Par</author><pubDate>Wed, 03 Apr 2024 00:45:34 +0330</pubDate></item><item><title>جنگی به نام رندگی</title><link>https://virgool.ir/@Par.Par/جنگی-به-نام-رندگی-lx1dlldl5iys</link><description>او فقط کمی خسته شده ..و هیچ راهی برای اینکه دوباره روحش زنده بشود ندارد روح او هر روز فرسوده تر و پیرتر میشود ،قصه تلخیست که ما از ورودمان به این دنیا وارد جنگی میشیم و پایان این جنگ وقتی است که به زیر خاک میرویم در این جنگ تو نمیتوانی توقف کنی تو نمیتوانی به دلیل مصدوم شدنت انصراف بدی و تو نمیتوانی استراحت کنی تو فقط باید ادامه بدی و یک لحظه ام نمیتوانی غفلت کنی و استراحت تو موجب از دست دادن جان تو یا از دست دادن فرصت هاست .        اگر بخواهم واضح تر توضیح بدم ،،تو نمیتوانی توقف کنی چون زمین چرخششو به خاطر تو متوقف نمیکنه  زمان متوقف نمیشه تا تو حالت بهتر بشه زمین به چرخشش ادامه میده و فقط تویی که فرصت ها و زمانتو از دست میدی </description><category>Par</category><author>Par</author><pubDate>Sat, 09 Dec 2023 22:24:02 +0330</pubDate></item><item><title>نجات دهنده ی موقتی</title><link>https://virgool.ir/@Par.Par/نجات-دهنده-ی-موقتی-gdqyby80givy</link><description>روزها برایم طاقت فرسا بودند و زمان بیهوده می گذشت.. بیدارشدن کابوسه و خوابیدن رویا، غذا خوردن زجر اور  روزهایم  به تاریکی شب می گذشت تا کِی ادامه خواهد داشت؟ مانند یک فیلم کوتاه که هی تکرار میشد.. وقت رهایی است، مانند پر سبک شده بودم و خود را به باد سپرده بودم ان باد شدید تر شد انقد شدید که من را به جایی عجیب برد درد عجیبی درون خود احساس می کردم ، چشمانم را باز کردم با ترس و تعجب و غمگینی از ان’ سفر رهایی’ برایم زخمی در قلب به جا ماند اما ان سفر مرهمی برای ان زخم به جا گذاشت، از اولین دیدارمان در دنیای عجیب او چشمانمان به هم گره خورد در دنیای سیاه من هاله ای سفید بودی ،همه چیز برایم عجیب شده بود در هر تاریکی امیدی وجود دارد حتی در شب های تاریک من ستاره ها وجود داشتند اگرچه من نمیدیدم ... ساعت ها بهم خیره میشدیم..ساعت، زمان، تاریخ، ادما ، هیچ چیز برای من مهم نبود فقط بهم خیره بودیم مات و مبهوت هم بودیم . نگاه هایمان باهم حرف می زدند ، افکارمون صدایشان بلند تر از صدای اطراف بود. همه چیز بی نقص و زیبا بود، ’بود‘ان زخم روی قلب مرا درمان کرده بود دردی را حس نمی کردم اگرچه فقط او را در قلبم احساس می کردم قلب خود را به خواب بردم و عقل خود را بیدار کردم ان هاله سفید نبود و ان نگاه ها از هوس و افکار از بی اختیاری..در لحظه ای زیبایی ها به زشتی دگرگون شدند و همه چیز قبل شروع پایان یافت. (زیباترین رویایی من چطور انقد زود گذشت و تبدیل به کابوس شد) اگر ’او نبود میتوانستم زخم قلبم را درمان کنم یا ان پر  با باد به سفر ابدی می رفت.؟!  </description><category>Par</category><author>Par</author><pubDate>Mon, 12 Jun 2023 03:25:39 +0330</pubDate></item></channel></rss>