https://virgool.ir/feed/@P_kh_83fa2026-11-11 17:06:24https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@P_kh_83https://virgool.ir/@P_kh_83/روایت-من-mqsg9kqfdjd2چشم هام رو که باز کردم سیاهی شب وق زد تو چشمام. لعنتی دوباره نیمه شب از خواب بیدار شدم حالا باید هزار بار غلت بخورم تا دوباره خوابم ببره گوشه چشمی به ساعت روی دیوار انداختم ساعتم باز خواب مونده بود عقربه ها ساعت ۸ رو نشون میداد با دستم دنبال گوشیم گشتم اما پیداش نکردم سرم رو چرخوندم تا به ساعت هوشمند که روی پایه شارژ بود نگاهی بندازم . چی شد واقعا ساعت۸ بود صبح یا شب؟ با تعجب از تختخواب اومدم پایین و پرده رو کنار زدم آسمان گرفته و ابری بود نور روز نمیتوانست از این فیلتر ضخیم عبور کنه وصبح زیبارو تبدیل به یه روز دلگیر دیگه کرده بود. این روز ها حتی یک شعاع کوچک آفتاب هم می تونست زندگی رو متحول کنه روزها بود که تو قرنطینه بودیم. دنیامون شده بود چهارچوب دیوار واجتماعمون شده بود۳ نفر. تنها ارتباطمون با بیرون اینترنتی بود که هر وقت حال میکرد یه چند مگ جیره میداد بهمون و هر وقت خسته می شد ما رو رها می کرد. سلانه سلانه رفتم تو هال. کنترل تلویزیون رو برداشتم و به امید چند خبر خوب تلویزیون رو روشن کردم باز هم آمار بیماران جدید و فوتی های بیشتر و قرنطینه و قرنطینه و قرنطینه. تلویزیون رو خاموش کردم و کنترل رو پرت کردم رو مبل یه لیوان چای برای خودم ریختم تا شاید التیامی به روح خستم باشه پناه بردم به گوشیم. جستجو کردم 《در روزهای قرنطینه چه کنیم؟》 نتایج: پادکست کتاب صوتی و ... . کتاب صوتی؟. انتخابش کردم و به اولین نتیجه گوش دادم. صدای آرامی کتاب رو شروع به خوندن کرد. تو اون حال و هوا و بخار چای وارد دنیای جدیدی شدم یه دنیای خیالی. حسی تازه از زندگی غریب. هدفون رو درآوردم و به گوشیم وصل کردم و ادامه کتاب رو با اون گوش کردم پرده هارو عقب زدم و به آسمان گرفته نگاه کردم و به جملاتی که توسط راوی خونده می شد گوش دادم. چرا تا حالا اون رو کشف نکرده بودم؟ گویا خودم بودم که لابلای کلمات غلت می خوردم و وقایع رو پیش می بردم . کتاب تمام شد سرم رو به سمت ساعت چرخوندم باورم نمیشد ظهر بود و من یک کتاب رو کاملا تموم کرده بودم. کاری که در این چند سال شاید یکبار هم نکرده بودم. برام جالب بود یک کتاب دیگه رو شروع کردم به گوش دادن. الان دیگه برام تاریکی لحاف ابر دلگیر نبود در خیالاتم توی هر پستی و بلندی اشکال ابر اتفاقات جدیدی شکل می گرفت. حالا دیگه قرنطینه برام فرصت جدیدی برای تجربه دنیایی جدید بود. پیغامی روی گوشیم آمد. #روایتگرباش. می خواستم اون رو امتحان کنم دستم رفت به سمت قلم گوشیم و اون رو از محفظش بیرون آوردم. صفحه نوت گوشیم باز شد کمی فکر کردم و اولین جمله رو نوشتم و گرمای آرام بخشی وجودم رو پر کرد حالا میتونستم چهاردیواری اطرافم رو هل بدم و بازترشون کنم و اجتماع خودم رو بسازم امروز تصمیم گرفتم #روایتگرباشم تا جهان زیبای شکل گرفته در برابرمو با دیگران به اشتراک بگذارم.پویان خواجه کرم الدینیپویان خواجه کرم الدینیSun, 20 Dec 2020 17:38:13 +0330