<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حامد اوتادی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Otaadi</link><description>موسس و مخرّبِ رویش و راینو | گاهاّ مشغول ضبط :)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:15:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/5986/avatar/YfzXz3.png</url><title>حامد اوتادی</title><link>https://virgool.ir/@Otaadi</link></image><item><title>این‌جا هنوز امیدواری هست...</title><link>https://virgool.ir/@Otaadi/اینجا-هنوز-امیدواری-هست-nazdccseyrux</link><description> اواخر سال نود و شیش ویرگول کمپینی برگزار کرد به اسم #کوله‌پشتی‌۹۷ که نتیجه اون برای من شد بلاگ‌پستِتجربه‌ی تجربه کردن.پس تنها چیزی که میتونم در مورد نود و هفت بگم اینه که امیدوارم مقدار و تعداد تجربه‌هاش بزرگتر اَکید از سال نود و شش باشه و به نظرم این بهترین اتفاق ممکنه!!!با توجه به افکارم توی اون روزا احتمالا باید بگم بهترین اتفاقات ممکن برام توی نود و هفت افتاده. سالی که تقریبا هر روز و هر هفته‌ش پر بود از تجربه‌ها و اتفاقات عجیب‌غریب و گاهی به‌شدت دوست‌داشتنی!از تجربه روزی که شدم متهم ردیف سومِ ابتدای خیابونِ معلم ، تا روزی که شدم منتخب ردیف سومِ مرکز همایش‌های برج میلاد.از تجربه وداع با بهترین آدم‌هایی که توی زندگیم میشناختم، تا پیدا کردن کسی که تجسم زمینیِ یه فرشته‌ی آسمونیه برام.از تجربه‌ی دل زدگی از این خاک، قصد مهاجرت‌کردن و درست‌شدن همه کارهای مربوط بهش، تا روزی که دوباره خودم رو عاشق این سرزمین دیدم، عاشق #سرزمین‌مادری!از تجربه به خس‌خس افتادن و درد بعد از کمتر از نود ثانیه دویدن، تا شرکت کردن توی ماراتونِ بین‌المللی خلیج‌فارس و مدالی که برام بی‌نهایت ارزشمنده.و کلی اتفاق و تجربه‌ی ارزشمند کوچیک و بزرگ دیگه که باعث شدن نود و هفت پر باشه از حوادثی که احتمالا تقریبا یک هفته هم فرصت نفس‌کشیدن برام باقی نزاشت!حالا توی آخرین ساعت‌های این سال، میتونم بگم که افتخار میکنم به سی‌صد و شصت و پنج روزی که گذشت و تمام اتفاقاتی که توش افتاد. به تمامش به‌جز یه بازه‌ی نیم ساعته و حوادثی که به خاطر اون زمان حاصل شد!پس برای نود و هشت هم میتونم دقیقا همون حرف‌ها و نوشته‌های قبلم رو تکرار کنم! فقط امیدوارم حداقل یکمی امکان استراحت بیشتر داشته باشم و مهم‌تر از همه چیز بتونم اون نیم ساعت رو هم جبران کنم!#کوله‌پشتی۹۸</description><category>حامد اوتادی</category><author>حامد اوتادی</author><pubDate>Tue, 19 Mar 2019 18:14:55 +0330</pubDate></item><item><title>تجربه‌ی تجربه کردن</title><link>https://virgool.ir/@Otaadi/کوله-پشتی-من-qkspspabqsu1</link><description> اواخر سال نود و پنج، همین موقع‌ها، احتمالا نشسته بودیم توی استودیو و داشتیم تلاش میکردیم برای تدوین یه تقویم اجرایی برای سال جدید، کارهایی که میخواستیم انجام بدیم و مشخص کردن زمان انتشار هر قسمت پادکست و قص‌علی‌هذا.نود و شش اما خیلی شلوغ‌تر و عجیب‌تر از اون چیزی بود که باید! جوری که احتمالا اگه از روز اول از این اتفاقا خبر داشتیم هیچ‌وقت این مسیر رو شروع نمیکردیم :)اما با همه اون داستان‌ها، نود و شش بهترین سالی بوده از زندگیم که تا حالا تجربه کردم. در حقیقت مهم‌ترین اتفاقی که این سال رو انقدر فوق‌العاده کرد یادگرفتنِ تجربه کردن و پذیرفتن هر تجربه‌ای به عنوان یه قسمت از پازلی که قراره یه شخصیت فوق‌العاده رو بسازه بود. پذیرفتن تجربه‌ها بدون برچسب گذاشتن روی اون‌ها، خوب یا بد یا هر چیز دیگه و استفاده از اون به عنوان یه جور سرمایه شخصی! پس تنها چیزی که میتونم در مورد نود و هفت بگم اینه که امیدوارم مقدار و تعداد تجربه‌هاش بزرگتر اَکید از سال نود و شش باشه و به نظرم این بهترین اتفاق ممکنه!!!#کوله‌پشتی‌۹۷ </description><category>حامد اوتادی</category><author>حامد اوتادی</author><pubDate>Tue, 20 Mar 2018 03:11:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>