<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نور.</title><link>https://virgool.ir/feed/@Noor2006n</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:33:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4124564/avatar/63cumg.jpg</url><title>نور.</title><link>https://virgool.ir/@Noor2006n</link></image><item><title>دلِ من ؛</title><link>https://virgool.ir/@Noor2006n/دلِ-من-iw7anpsxx8o9</link><description>دلتنگی مسئله ای عمیق و در عین حال دردناک است، شاید بنظر ساده باشد اما زمانی که انسان دلتنگ چیزی و یا کسی می‌شود انگار دلش از عمق وجودش درد میکند.انسان ها اکثراً دلتنگ افراد و یا چیزهایی می‌شوند که دیگر آنهارا ندارند و یا از آنها دورند،اما دلتنگیه من نوع دیگریست؛دلِ من، دلتنگ خودم است.دلتنگ آن شخصی هستم که انگار دیگر در من نیست،وجود ندارد.طوری پنهان شده است که انگار هرگز نبوده و خاطراتی که از او به خاطر دارم توهم است.گاه با خود میگویم چطور شد که به این نقطه رسیدی؟ جوابی ندارم. اینکه بگویم منِ الان را دوست ندارم دروغ است،اما گاهی دلتنگ آن بُعدِ دیگر از خودم می‌شوم و می‌دانم که هنوزم در وجودم جوانه ای ریشه دارد، و فقط نیاز به مراقبت دارد تا به زندگی برگردد.</description><category>نور.</category><author>نور.</author><pubDate>Sat, 12 Jul 2025 01:39:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>