<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نيـــــلچه</title><link>https://virgool.ir/feed/@Nillou</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:29:54</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/698423/avatar/zecGSF.jpeg</url><title>نيـــــلچه</title><link>https://virgool.ir/@Nillou</link></image><item><title>شطح و طامات</title><link>https://virgool.ir/@Nillou/شطح-و-طامات-dmbscasrg76p</link><description>همه ي آنچه كه اشواق بي رمق را در من جان مي بخشد تا شطحي بنويسم، تويي.همه ي حجم نامرئي و بسيطي كه تنهايي را در آغوش مي كشد و مي ستايد.و نيز تمام آنچه ذهنم را از فلسفه هاي عسير و جانكاه مي زدايد، تا هرآنچه هست سهل و گوارا باشد.هنوز هم هر معجزه اي از نگاه تو آغاز مي شود.</description><category>نيـــــلچه</category><author>نيـــــلچه</author><pubDate>Sun, 14 Mar 2021 02:03:32 +0330</pubDate></item><item><title>شايد خاكستري</title><link>https://virgool.ir/@Nillou/شايد-خاكستري-oinwdcfhf0iy</link><description>مدت ها پيش كابوسي ديدم كه انگار هنوز به تمام خواب هاي پريشانم تناژ بي روح و كمجاني مي پاشد. به محض بيدار شدنْ آن كابوس كهنه اولين چيزي است كه به خاطر مي آورم.تمام دل آشوبه ها، دلسردي ها،و هر آنچه آدمي را از حيات مي كَند،انگار ريشه هاي مشترك بسيار دارند. مثلا در خواب نور و رنگ هاي مشابه دارند، و در بيداري عطرهاي مشابه؛ يا آنچيزي كه ناگهان به جان آدم هجوم مي آورد، تكه اي از آرامش يا شاديِ كم رمقش را با بي سليقگي مي كَند و به يغما مي برد- آيا در ادبياتي در جهان براي اين توضيح واژه ي معادلي وجود دارد؟-  در آن ها مشترك است.آري اندوهْ همه چيز را از سر مي گيرد. دوباره و چندباره، در خواب و بيداري، در شادي يا حتي غم هاي پيش از خودش. و ما مستأصل و گاه ماتمزده اين هجوم را، اين جنگِ پرقدمتِ دور از انصاف را به تماشا مي نشينيم، و هزاران بار مصداق زود هنگام &#34;لايَموتُ فيها و لايَحْيي&#34; مي شويم.</description><category>نيـــــلچه</category><author>نيـــــلچه</author><pubDate>Sun, 07 Mar 2021 05:25:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>