https://virgool.ir/feed/@Neginhjrسلام برمن!آنکس که همواره، شکسته به آغوش خود باز گشته استfa2026-11-12 01:32:41https://files.virgool.ir/upload/users/3167617/avatar/2iYJ00.jpghttps://virgool.ir/@Neginhjrhttps://virgool.ir/@Neginhjr/حضوریلدا-cbb6jm8h69lpصدای قل قل آب،تنهاصدایی بودکه سکوت رادرهم می شکست.مادربزرگ گوشه اتاق دنج وکوچکش نشسته وبه انعکاس تصویرش درسماورچشم دوخته بود.بازهم غم تنهایی ودلتنگی،تمامی فکرش رادربرگرفته بود.ازبیرون اتاق،تنهاصدای وزش بادبه گوش می رسیدوبرغمش می افزود.امشب،درخانه های دیگربه جای صدای قل قل سماور،آوای خنده وشادی به گوش می رسید.تنهانوراتاق،مربوط به تک چراغی بودکه چشمک می زدومعلوم بودنفسهای آخرش را می کشد.به ناگاه،صدای بلندزنگ حیاط،اوراازدنیای تاریک خودش بیرون کشید.چادرگلی اش راروی سرکشیدوآرام وکمی هراسان،به سمت دررفت._سلام مامان بزرگ.یلدابود...کوچکترین وشیرین ترین نوه اش.درخشش چشمانش حتی درآن تاریکی قابل تشخیص بود._سلام قربونت برم.چه عجب اومدی خونه مامان‌بزرگه.دخترک رادرآغوش کشیدوعمیقاروشنی وگرمی چراغ قلبش رااحساس کرد.مهمان هایکی پس ازدیگری،درفضای کوچک وگرم اتاقش جای گرفتند.نورمهتابی بیکارمانده ی گوشه ی اتاق،جانی دوباره برصمیمیت فضابخشید.مادربزرگ بالبخندشیرین ولپ های گلی،درکنارهمان سماورکوچکش نشسته بودودرحال شمارش مهمان های عزیزش برای لیوان چایی،به بازی نوه هادرگوشه اتاق چشم دوخته بود.اکرم،همان دخترهمیشه آرام وتودارش،خندان درحال دانه کردن انارهای سرخ بود.ملیحه،دخترشیطون ودردانه اش،درحال زدن لاک سرخ قشنگش بودوکیک کوچک هندوانه ای اش رابرش های کوچک می زدو زری که دستپختش درفامیل نمونه بود،درحال تدارک قابلمه ی کوچک آش رشته.امشب یلداباحضوردلکشش،تنهاآوای شادی وخنده ی کودکان رادراین اتاق گرم کوچک پراکنده می کرد...باردیگرشیرینی لبخندمادربزرگ،برآن سکوت آزاردهنده پیشین پیروزشده بود. ***چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است؟چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند...کوف_بورکوف_بورThu, 19 Dec 2024 00:59:08 +0330