https://virgool.ir/feed/@Nasootfa2026-11-12 07:08:36https://files.virgool.ir/upload/users/83497/avatar/PWYbjV.pnghttps://virgool.ir/@Nasoothttps://virgool.ir/@Nasoot/خلاصه-کتاب-فرمول-برنامه-ریزی-skryjnrngz2kبخش نخستخلاصه نویسی: سید حسن کاظمینیکتاب فرمول برنامه ریزی، نوشته دیمون زاهاریادس، یکی از اصلی ترین منابعی است که تاکنون با موضوع برنامه ریزی نوشته و منتشر شده است.نویسنده در این کتاب، با بررسی موشکافانه ی روش های مرسوم برنامه ریزی، پیشنهادات خوبی را برای بهتر شدن برنامه ریزی ارائه نموده است.برای این خلاصه نویسی، نسخه ای از کتاب که امیر پویا چراغی ترجمه و نشر نوین منتشر نموده مورد بهره برداری قرار گرفته است.برنامه ریزی چیست؟اگر بخواهیم مختصر و مفید در این زمینه توضیح دهیم باید گفت که برنامه ریزی، دسته بندی کارها برای انجام با توجه به اولویت، زمان و منابع است.برنامه ریزی، یکی از مهمترین لوازم زندگی روزانه ی ما است و می تواند ما را در جهانی که به سرعت پیش میرود و دگرگون می شود و دقت و تمرکز ما را قربانی می کند یاری دهد.همچنین، برنامه ریزی، بهترین ابزار مدیریت زمان است. و ما می توانیم با برنامه ریزی، از حداقل زمان و منابع برای رسیدن به حداکثر کارها و امور روزانه استفاده کنیم.اما تجربه نشان داده که با توجه به این موضوع که همه ی ما از اهمیت برنامه ریزی با خبر هستیم، اما اکثریت قابل توجهی از افراد نمی توانند برنامه ریزی موفقی داشته باشند.علل عدم توانایی ما برای برنامه ریزیبرنامه ریزی یک مهارت برای زندگی روزمره ی ما است و باید به شکل یک مهارت به ما آموخته شود اما متاسفانه ما در مدرسه آن را به صورت یک مهارت ضروری یاد نمی گیریم.همچنین، والدینی که مسواک زدن را به ما می آموزند، در مورد برنامه ریزی چیزی به ما یاد نمی دهند.یکی دیگر از علل ناتوانی ما در برنامه ریزی، اطمینان به حافظه ی محدود و پر خطای خودمان است و این باعث می شود که در اکثر موارد کارهای با اولویت بالا فراموش می شوند.عدم برنامه ریزی چه عواقبی برای ما داردهمسر، فرزندان، والدین و کارفرمای ما، از فراموشی اولویت ها توسط ما برداشت های مختلفی کرده و آن را به بدترین شکل ممکن تفسیر خواهند کرد.مشتری های ما، بخاطر بدقولی های مکرر ناشی از عدم برنامه ریزی درست، به دنبال جایگزینی برای خدمات ما خواهند بود.زندگی بدون برنامه ریزی یا عمل نکردن به برنامه موجب بی اعتبار شدن ما خواهد شد.بی برنامگی در نهایت موجب افزایش استرس در ما شده و از این طریق آسیب های جبران ناپذیری به ما وارد خواهد کرد.کارفرمای ما، این عمل را نشانه ی بی علاقگی به کار یا حتا بدتر از آن عدم توانایی ما خواهد دانست.همسر و فرزندان ما، بی مبالاتی های ما را عمدی تلقی خواهند کرد و این موجب دلسردی آنها از ما خواهد شد. این مساله به شدت بر نگاه و روابط آنها با ما تاثیر خواهد گذاشت. آنها گمان خواهند کرد که دیگر مثل گذشته آنها را دوست نداریم.پس علاوه بر اینکه کارها روی زمین می مانند، چهره ی ما هم در نظر دیگران مخدوش خواهد شد.در واقع برنامه ریزی به ما کمک می کند که برخی مشکلات را پیش بینی و خود را برای آن آماده کنیم.اگر با برنامه ریزی موثر و کارآمد بر کارها و وظایف مسلط شویم، بخش قابل توجهی از استرس و نگرانی های ما برطرف خواهد شد.کاری که یک استراتژی برنامه ریزی اصولی برای شما انجام خواهد داد به شرح زیر است:امکان کنترل روز کاریتان را به شما خواهد داد.همچنین اولویت بندی را یاد می گیرید و متوجه می شوید که امروز باید روی چه چیزی کار کنید و چه کاری را به تعویق اندازید.قادر خواهید بود به سررسیدهایتان دست یابید.برنامه تان تضمین خواهد کرد که در حال تنظیم امور درست، در زمان درست هستید.از هدر رفتن وقت گرانبها برای رسیدگی به مشکلات غیرمنتظره جلوگیری خواهید کرد.برنامه ریزی، باعث رسیدن به هدف و جلوگیری از غلطیدن در دامان بحران خواهد شد.برنامه آمده تا جلوی اتلاف وقت را بگیرد.برنامه آمده است تا فرایند تحقق هدف را با کمترین تنش، سایش، و هزینه و زمان تحقق بخشد.برنامه از اتلاف منابع مالی و هدر رفت نیروی انسانی جلوگیری می کند.در واقع می تواند گفت برنامه یعنی موفقیتاحساسات و برنامه ریزیاگرچه احساسات را نمی توان از هدفگذاری جدا کرد و هدفی که صرفا منطقی و خالی از احساسات باشد در میانه ی راه رها خواهد شد اما در برنامه ریزی تا جایی که ممکن است باید احساسات را محدود نمود.ما ناچاریم برای تنظیم خوب یک برنامه، احساسات را حذف کنیم تا بتوانیم اولویت بندی و زمان بندی مناسبی انجام دهیم.احساسات در فرایند برنامه ریزی درست مثل یک پارازیت عمل می کند.در واقع در تدوین برنامه - مثلا در بخش اولویت بندی- اگر احساسات وارد شوند، ممکن است اولویت های اول، جای خود را به اولویت های دوم دهند و بالعکس، و این کار کارآمدی شما را زیر سوال خواهد برد.1️⃣ خلاصه کتاب فرمول برنامه ریزی نوشته ی دیمون زاهاریادسادامه دارد...hassan kazemzadehhassan kazemzadehSat, 18 Apr 2020 22:24:17 +0430https://virgool.ir/@Nasoot/توسعه-ی-فردی-چیست-jer1tkiheiwj#سید_حسن_کاظمینی به نظرمن، توسعه ی فردی عبارت است از توانمندی ها و مهارت هایی که ما از طریق آن می توانیم بر زندگی کنیم یا بر زندگی خود کنترل داشته باشیم. بعنوان مثال، ما چه در ناسا کار کنیم و چه در یک نانوایی، نیاز به تکنیک ها و مهارت های ارتباطی داریم. این مهارت های ارتباطی، موجب می شود که در کار خود موفق باشیم و بتوانیم اهداف و برنامه های خود را آنگونه که می خواهیم و می پسندیم پیاده کنیم. یا یکی دیگر از مهارت های زندگی، غلبه بر خشم و کنترل استرس است. طبیعی است که اگر ما فردی فاقد این دو مهارت باشیم هیچ موفقیتی در ارتباطات خود نخواهیم داشت. حال بر این ها که عرض کردم مهارت سخنوری، مدیریت بر زمان، برنامه ریزی، مذاکره را بیافزائید. حالا چرا به این مواردی که در بالا از آنها اسم بردم مهارت می گویم. برای اینکه مهارت امری است که با تمرین و تکرار در شما نهادینه می شود. درست مثل یاد گرفتن رانندگی، شما با تمرین و تکرار، می توانید به مذاکره گر خوبی تبدیل شوید. در واقع مهارت داشتن در کاری، به این معنا است که آن چیز قابل یاد دادن و یاد گرفتن است. این ها، مهارت هایی هستند مثل سوارکاری و ... و ما از طریق آموختن آنها و به کار گرفتنشان در زندگی می توانیم کنترل بیشتری بر زندگی خود داشته باشیم و تغییراتی در بخش های مختلف زندگی خود ایجاد کنیم.پس اگر ما، از وضع موجود راضی نیستیم، و می خواهیم هدفی را تعیین نموده و به سوی آن حرکت کنیم باید ببینیم چه مهارت هایی داریم و چه مهارت هایی نداریم. این یک نوع ارزیابی است. با این ارزیابی ما متوجه می شویم که چه کمبودهایی داریم که مانع تحقق خواسته ها و اهداف ما هستند. اگر آن مهارت ها را داریم، خوب می توانیم از آنها استفاده کنیم و اگر نداریم باید آنرا دریافت کنیم. امروزه مراجعه به مشاور ضرورت زندگی ما است. مراجعه ی ما به مشاور خانواده، برای رفع مشکلات خانوادگی، در واقع دریافت مهارت لازم برای زندگی مشترک است. زندگی مشترک نیاز به مهارت هایی دارد که اگر از آن بی بهره باشیم ممکن است در کوتاه مدت یا دراز مدت، کار دست ما بدهد و خانواده ای که با عشق و علاقه تشکیل شده را منهدم کند. خوب اینجا ما تشکیل خانواده داده ایم که آرامش روانی و ذهنی داشته باشیم. دوست بداریم و دوستمان داشته باشند. بر تنهایی غلبه کنیم و از زندگی خود لذت ببریم. ما ازدواج کرده ایم که در مسیر زندگی خود شریک داشته باشیم. ولی اگر مهارت شریک داری را در زندگی نداشته باشیم، خیلی زود عشق ها به نفرت تبدیل می شوند. زوج های عاشق کم کم نگاه از هم می دزدند و کم صحبت می شوند و بر سر ساده ترین مسائل به یکدیگر خرده می گیرند و با هم مشاجره می کنند. آنها غافل هستند که هیچکدام صاحب دیگری نیستند. همدیگر را نگرفته اند بلکه در مسیری از زندگی با یکدیگر شریک شده اند و مهارت شراکت یعنی حفظ منافع مشترک، مذاکره بر سر موارد اختلاف برانگیز، توافق کردن با شریک و انعقاد قرارداد برد-برد.یک شریک باید به مسائل مشترک با شریک خود، از منظر او نیز بنگرد. بداند که شریک اسیر نیست.من استدعا دارم که به مساله خانواده و ازدواج بصورت یک شراکت بنگیرد. هرگز به ازدواج و خانواده از منظر مالکیت و انحصار نگاه نکنید. این نوع نگاه، حداقل در این زمانه ای که ما در آن زندگی می کنیم پاسخگو نیست. خوب حالا برگردیم به بحث خودمان، می آئیم و دو تا جوان را بدون مهارت لازم به یکدیگر پیوند می زنیم. وقتی دچار مشکل می شوند سعی می کنیم راه حل های منحصر به فرد خودمان را به آنها دیکته کنیم، غافل از اینکه این راه حل ها، شاید در گذشته روی ما جواب داده باشند- که من بعید می دانم- ولی روی زندگی آن دو جواب نخواهد داد. والدین نگاهشان به فرزندان نگاهی احساسی-عاطفی است. این نگاه، نیاز زندگی مشترک است اما برای یک زندگی مشترک کافی نیست. والدین برای درآمدن از قالب احساسی و عاطفی و فرو رفتن در قالب عقلانی-منطقی ناتوان ترین افراد هستند. خوب چه باید کرد؟ طبیعی است که باید به مشاور مراجعه کرد. مشاور فردی متخصص است که درس خوانده تا شکاف های زندگی شما را شناسایی کند و به شما مهارت هایی بیاموزد تا بتوانید آن شکاف ها را پرکنید. مثلا اگر نمی توانید فرزند خود را از شیر بگیرید یا فرزندتان تا یازده سالگی در رختخواب والدین خودش می خوابد مشاور می تواند کمک کند تا این مشکلات حل و فصل شود. لذا از نظر من، توسعه فردی، یک فرایند آموزشی برای دریافت مهارت های فردی است که ممکن است در هر جایی به کار ما بیاید. ما در مغازه و در حین فروش شلوار جین به توسعه ی فردی نیاز داریم.در صف نانوایی، در محیط کار، در میهمانی های فامیلی، در بنگاه معاملات ملکی و حتا در رختخواب به توسعه ی فردی نیاز داریم. هدف توسعه فردی، تغییر من، برای مسلط شدن به جنبه های مختلف زندگی و کنترل بر آن است.hassan kazemzadehhassan kazemzadehSat, 18 Apr 2020 13:58:19 +0430