https://virgool.ir/feed/@Nasibehasgharniafa2026-11-11 19:09:50https://files.virgool.ir/upload/users/487921/avatar/gHdoc5.jpeghttps://virgool.ir/@Nasibehasgharniahttps://virgool.ir/@Nasibehasgharnia/مادری-مدرن-ztrzzly7bebbخدای کوچک من❤روزهای تنهایی و دلتنگی میگذرند و هر کدامشان به اندازه یک سال طول میکشند.و در این میان،من،تمام دنیای یک نفر شدم.موجودی از ورای زمین،از فرای زیبایی.هدیه ای از خالق خلقت.حالا من بودم فرشته شگفت انگیزی که هیچ چیز از رفتارش نمیدانستم.طرز برقراری ارتباطش با جهانی که من در آن زندگی میکنم،نیاز هایی که متوجه آن ها نبودم و از آن آگاهی نداشتم،گریه هایی که دلیلش را نمیفهمیدم و با هر اشکی که از گونه اش میریخت دلم هزار باره میشکست.یک روز عصبانی و کلافه از این که چقدر تنهایم با تلفن همراهم ور میرفتم.اینستاگرام را بالا و پایین میکردم و عصبانی تر میشدم که چقدر همه خوشحالند و بی مشکل و رها.تا اینکه چشمم به پستی خورد که نوشته بود تو تنها نیستی.جمله قشنگی بود و کمی آرامم کرد.پست را باز کردم و دیدم نزدیک پانصد کامنت که ما هم هستیم ما هم این مشکل را داریم،خسته ایم،کلافه،تنها،نا آگاه و ترسیده ایم تا از پس کاری که برای ان برگزیده شده ایم یعنی مادری کردن بر نیاییم.هزاران هزار تازه مادر مانند من به صورت حاضر غایت از نظر دور هم جمع شده بودند و تک تک لحظه هایی که تنها بودند و مات و مبهوت که (حالا باید چه کار کنم)را با هم میان گذاشته بودند،شاید کسی در کنارم و نزدیکم،رو در رو و چهره چهره نبود تا آرامم کند اما این تلفن همراه من را به هزاران مادر با تجربه و بی تجربه از هر عقیده و نظری متصل کرد تا بدانم تنها نیستم و کار شگفت انگیزی انجام میدهم.میپرسیدم و جواب میگفتم:(گریه میکند،نمیخوابد،شیر نمیخورد،آرام نمیگیرد،مدام عرق میکند)و همه این ها عادی بود و من تازه مادر آرام تر میشدم.خدایا متشکرم!در این میان دکتر ها و متخصصین با تجربه ای که بدون پاداش،مطالب مهم پزشکی و مادری کردن را در سایت های مختلف منتشر میکردند که مبادا من تازه مادر گرفتار افکار و عقاید کهنه ای شوم که ممکن است جان خدای کوچکم را به خطر بیاندازد.و حالا شش ماه بعدنگران از وضعیتی که برای هر مادری پیش می آید:(اضافه وزن)در این اوضاع قمر در عقرب دور باشگاه را خط قرمز کشیدم و به جای این که منتظر معجزه ای باشم شروع کردم به گشتن در تلفن همراهی که همدم این وضعیت خوفناک شده بود و مواجه شدم با انواع و اقسام اپلیکیشن های کالری شمار،لاغری اصولی و ورزش های حرفه ای در خانه بدون حتی یک میله هالتر ساده.من قدرتمند تر به دورانی برگشتم که به آن افتخار میکردم.راحت نبود اما خب راه دیگری هم نبود.عادت نمیکنیم به این که یک دیگر را در آغوش نکشیم و عادت نمیکنیم که نزدیک هم و کنار هم نباشیم اما دور باشیم بهتر از این است که اصلا نباشیم‌.این تلفن همراهی که شاید وزن آن چند گرم بیشتر نباشد من و خیلی های مثل من را از قفس تنهایی و ترس بیرون کشید ،ما را به وسیله ی دنیایی از اپلیکیشن ها یی چون اینستاگرام،واتس اپ،تلگرام،تالار های گفتمان و حتی چت روم ها ی قدیمی به هم متصل کرد.این دستگاه کوچک همه چیز هست:کتاب،معلم آشپزی،مشاور،روانشناس،متخصص اطفال،مربی ورزشی،عکاس،فیلم بردار و حتی خواننده.خلاصه که ممنون تلفن عزیزم.(عکس شخصی است)#روایتگرباشنصیبه اصغرنیانصیبه اصغرنیاSun, 20 Dec 2020 19:46:20 +0330