<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های روباه نارنجی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Narenji</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:24:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/23574/avatar/QTlks0.png</url><title>روباه نارنجی</title><link>https://virgool.ir/@Narenji</link></image><item><title>انتخاب،مهارتی حیاتی</title><link>https://virgool.ir/@Narenji/انتخابمهارتی-حیاتی-k05e4qbdowkf</link><description>از شروع این سال تحصیلی یک مدرسه جدید سر راه هر روزه ی من به دانشگاه ساخته شده که خیلی ذهن منو درگیر کردهصحنه هایی که از برخورد والدین و بچه هاشون توی این مسیر دیدم من رو به یاد یک آزمایش خیلی مشهور انداختپژوهشگرها بچه هایی رو انتخاب میکنن و به هرکدومشون یک شکلات دادند و اون هارو تنها گذاشتند با این شرط که هر کس تا برگشت مربی صبر کنه و شکلاتش رو نخوره ، یک شکلات جایزه میگیرهو چند سال بعد شرایط اون بچه ها رو پیگیری کردند و مشاهده شد بچه هایی که شکلات رو نخورده بودند انسان های موفق تری هستندو دلیلش رو” داشتن توانایی کنترل خود “بیان کردندو خب ایراد وارد شده این بودچطور عده ای با این توانایی متولد میشوند و عده ای نه؟که جواب پژوهشگر ها این بوداین توانایی اکتسابی هست و با تمرین به دست میادمن اینطور بهش فکر میکنم اون توانایی ، قدرت انتخاب کردن هستو این والدین هستند که سرکوبگر یا پرورش دهنده ی اون هستندوقتی پدر و مادری به بچشون حتی اجازه انتخاب طرح جلد دفترش رو نداده باشند چطور انتظار دارن در ۱۸سالگی عملکرد مناسبی در برابر هزارتا موقعیت انتخاب پیش روش داشته باشه؟نتیجه انتخاب غلط یک دفتر،یک خوراکی ،یک لباس در روند زندگی یک فرد تاثیر مخرب تری داره یا انتخاب غلط یک دوست،یک شغل ،یک رشته ،شریک زندگی و هزارتا انتخاب حیاتی دیگه که موقع مستقل شدن از خانواده باهاش روبرو میشیم؟قدرت انتخاب صحیح و تخمین نتایج یک مهارته که با تمرین به دست میادهمه ی ما پدر و مادر های نسل آینده هستیم و اگر امید داریم به تغییر مثبت باید شروع کننده ی این تغییر ها باشیم...</description><category>روباه نارنجی</category><author>روباه نارنجی</author><pubDate>Sun, 09 Dec 2018 14:26:29 +0330</pubDate></item><item><title>درونگرا یا خجالتی؛مساله اینست</title><link>https://virgool.ir/@Narenji/درونگرا-یا-خجالتی؛مساله-اینست-uxv43v1w75jx</link><description>از وقتی که دنیای درونی خودم رو شناختم درگیری بزرگی همیشه همراه من بود،با وجود نظر بقیه که معتقد بودن بچه با اعتماد بنفس و در برخی اوقات پررو ای هستم، من یه جاهایی به شدت از ابراز وجود فراری بودم و البته هستم!هیچ دلم نمی‌خواست به تنهایی وارد فضای جدیدی بشم ولی وقتی این‌کار رو می‌کردم از نظر بقیه رفتارم شبیه آدم های خجالتی نبود تمایلی به شروع مکالمه با آدم های ناآشنا نداشتم در عین اینکه وقتی اون‌ها برای آشنایی جلو می‌اومدن به خوبی باهاشون برخورد می‌کردم.و یه عالمه مثال مشابه دیگهتا اینکه بزرگتر شدم و در مورد تیپ های شخصیتی بیشتر فهمیدم و کشف کردم که من یک انسان درونگرا هستم نه خجالتی !من دلم می‌خواد توی دنیای خودم سیر کنم،تمایلی به در جریان گذاشتن بقیه ،حتی افراد نزدیک زندگیم ، از درونیاتم و اونچه در ذهنم می‌گذره نداشتم و ندارم.در عین حال شوق و میل عجیبی به نوشتن دارماز وقتی سواد نوشتن پیدا کردم محال بود من جایی باشم و اونجا وسیله نوشتن نباشه و این شوق با بیشتر شدن سنم بیشتر و بیشتر شد پس اینجام که بیشتر از قبل بنویسم  و نوشته هام رو با بقیه به اشتراک بذارم و درونگرایی خودم رو هم با روباه نارنجی بودن حفظ کنم:)</description><category>روباه نارنجی</category><author>روباه نارنجی</author><pubDate>Fri, 07 Dec 2018 19:15:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>