<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ناناکوچولو</title><link>https://virgool.ir/feed/@Nana_teddy</link><description>حرفای نانا کوچولوی طفلکی همیشه خسته...??</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:55:51</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2342501/avatar/RZ033X.jpg</url><title>ناناکوچولو</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy</link></image><item><title>خیلی دلتنگتم حتی بیشتر از لبخندم!</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy/خیلی-دلتنگتم-حتی-بیشتر-از-لبخندم-dpoazxzrqzgw</link><description>دیگه نخندیدم،انقدر نخندیدم که یادم رفت چطور باید بخندم،چطور باید خوشحال باشم،چطوری دست از گریه کردن بردارم بعد از یه ساعت گریه کردن به خودم میام از خودم هی سوال میپرسم چته چته لعنتی چرا انقدر گریه میکنی؟غذا نخوردی؟سقف بالاسر نداری؟نمیتونی بخوابی؟ یاد اون بچه ی ۹ ساله که میوفتم،بغض تو گلوم رو دیگه نمیتونم تحمل کنم باز از خودم سوال میپرسم!مگه الان اتاق خودت رو نداری؟چیشد تو که برای خودت مداد رنگی گرفتی بچه الان چته؟مگه کسی مرده؟ به خودم میخندم،کسی مرده؟آره بچه راستش من تورو کشتم و خودت نفهمیدی!من گفتم ساکت شو،گفتم نخند،گفتم گریه نکنیا!گفتم مدل لباسمو عوض میکنم بقیه فلان حرف رو میزنن،گفتم وقتی رفتیم بیرون دیگه با لبخند به مردم نگاه نکن،گفتم تمام حواست به درست باشه،دوستت گفت بیا بریم یه وقت نگی باشه و بری!بمون خونه از آدما فاصله بگیر... میدونم دیره بچه خیلی دیره ولی ببخشید،تو دیگه پیشم نیستی شاید بهتره بگم پیشمون نیستی! نه تنها من بلکه خانوادم و دوستام دلشون برات تنگ شده و هر آدمی که باهات هم کلام شده بود،شنیده بود تو چقدر دنیات با بقیه فرق داره ببخشید که این حرفارو بهت زدم میدونم شاید برنگردی،تو رفتی و حدس می‌زنم لبخندم رو پیش اون آدم گذاشتی که یجای امن داشته باشه ولی دوره!میدونستی که؟ شاید برای اینکه بهم بفهمونی دوری و فاصله چقدر سخته منم تورو از خودم و آدما دور کردم میدونی چیه بچه! بدون تو واقعا خستم،بدون تو همه چی خسته کنندست، چه بیرون رفتن تو هوای آفتابی باشه چه هوای ابری،چه بستنی خوردن باشه چه چایی خوردن،چه مسافرت باشه چه تو خونه موندن فرقی نداره دیگه چیزایی که قبلا میخندونتمون سرحالم نمیکنه،بدون تو نمیتونم بنویسم نمیتونم حرف بزنم بدون تو من هیچ هیچم. بچه یادته قبلا گریه هام برای عروسک پشت ویترین و دعوای دوستات بود؟الان عروسک رو دارم خیلی ادما هم هستن که میخوان باهام دوست بشن ولی دیگه فایده ندارن دیگه خیلی دیره که باعث بشن اشکامو از رو صورتم پاک کنم و تو هم بخندی حالا بدون تو من گریه میکنم خیلی زیاد،جوری که شده یه روتین برای زندگیم من دیگه یه آدم خوشحال نیستم لطفا منو ببخش و آرزو کن که حداقل بشه لبخندمو بغل کنم وقتی منم بخندم میتونم بیام دنبالت،بچه پاهام درد میکنن اگه بخندم اگه سرحال بشم قول میدم با هم تو خیابون قدم بزنیم و بستنی بخوریم،قول میدم آخر شبا برات کتاب داستان بخونم،قول میدم قول میدم من بشم بهترین دوستت و باهم خوشحالترین باشیم فقط تو هم از خدا بخواه که برت گردونه پیشم شاید اگه حرفای تورو هم بشنوه راضی بشه اخه خیلی بدی بهت کردم خلاصه که خیلی دلتنگتم حتی بیشتر از لبخندم!*بعد از مدت ها سلام،مدت ها بود که چیزی ننوشتم و الان برگشتم اما نه قدرتمند تر از قبل...</description><category>ناناکوچولو</category><author>ناناکوچولو</author><pubDate>Fri, 16 Feb 2024 21:15:44 +0330</pubDate></item><item><title>صرفا نوشته شده از سرنوشت یک دیوانه!</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy/صرفا-نوشته-شده-از-سرنوشت-یک-دیوانه-t6ingalt2ibf</link><description>با شک و تردیدی که هیچوقت تنهاش نمیذاشت شماره گیری کرد،در حالی که داشت حرفاش رو زیر لب تکرار میکرد:ازت...متنفر..متنفرم! با شنیدن صدای بی جون پشت تلفن همه چی از ذهنش پاک شد انگار حافظش پاک شده بود و با شنیدن یه صدا دوباره و برای بار هزارم عاشق مالک صدای پشت تلفن شده بود!اما اینبار خیلی سریع به خودش اومد!بی مقدمه شروع کرد به زدن حرفایی که از قبل براشون هیچ برنامه ریزی ای نشده بود انگار که قلبش به حرف در اومده بودگفت:تو فقط میخواستی من رو گرفتار سرنوشت خودتت بکنی!همونطور که اون معشوقه‌ی قدیمیت تورو تنها گذاشت تو هم من رو ترک کردی!این بیشتر شبیه انتقامه ولی چرا من؟منی که تورو دوست داشتم؟سکوت پشت تلفن رنجش میداد،اشک ریخته شده روی گونش رو پاک کرد ترکیب هوای سرد و اون اشکا برای پوست لطیف و زخمیش مثل اسید بود!زمان تماس تموم شد با قدم برداشتن به سمت مسیری که براش مبهم بود جسمش رو از تلفن همگانی که روزهای پیش به وسیله ی همون دلتنگیش رو کم میکرد،دور کرد اما ذهنش که هر ثانیه خاطرات رو مرور میکرد همونجا موند و حالا به خاطر همین است که او یک دیوانه‌ نامیده میشود...</description><category>ناناکوچولو</category><author>ناناکوچولو</author><pubDate>Tue, 04 Jul 2023 15:32:10 +0330</pubDate></item><item><title>دخترک هر شب به ماه لبخند میزد...</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy/دخترک-هر-شب-به-ماه-لبخند-میزد-g8zxxmnpphnf</link><description>دختر افتاده بود تو یه چاله ی عمیق! اونجا شبیه یه اشغالی بودجایه که ادما وقتی عصبی و ناراحتن افکارشون که مثل سیم تلفن بهم پیچیده رو از توی صندوق مغزشون درمیارن و شوت میکنن تو چاله... تاریک، سرد و البته ترسناککل روز منتظر میموند تا یکی بالاخره صداش کنه اون هم بلند داد بزنه و بهش بگه که گم شده و کمک میخواد، یکی که دنبالش بگرده ولی تنها اتفاقی که میوفتاد این بود که دخترک رو پیدا میکردن،نجاتش میدادن ولی با دیدن صورت خستش و چند کلامی حرف زدن باهاش عمق چاله رو بیشتر میکردن و باز پرتش میکردن جای قبلیشفقط شب که میشد ماه به سراغش میومددقیقا بالاسرش میتابید،دختر رو اروم میکرد و بهش امیدواری میداد،و اون بود که فقط باعث میشد دختر کوچولو موندن تو چاله رو تحمل کنهکاری میکرد ساعت ها منتظر ماه موندن و تنهایی رو به زندگی با ادمای خسته کننده ترجیح بدهباعث میشد باور کنه بد نیست فقط برای یکی بخنده و فقط یکی باعث لبخندش بشهروشنایی ماه برای همست ولی فقط اون بود که میفهمید ماه چقدر قشنگ میدرخشه...  هر شب با دیدنش، با گوش دادن به حرفاش جون دوباره میگیرفت!اون افکار ادمارو تبدیل به پله هایی برای بالا رفتن از چاله میکرد... تا وقتی تونست با خیال راحت کنار برکه بشینه و هم صحبت ماه بشه هر دقیقه با فرستادن بوسه ای براش ازش تشکر کنه...دخترک هر شب به ماه لبخند میزد</description><category>ناناکوچولو</category><author>ناناکوچولو</author><pubDate>Tue, 23 May 2023 20:43:33 +0330</pubDate></item><item><title>در انتطار فرا رسیدن روزی که شایدی خاطره شود!</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy/در-انتطار-فرا-رسیدن-روزی-که-شایدی-خاطره-شود-emwqqdris4rm</link><description>در حال حاضر دلم میخواهد که مست شومبروم زیر بارانِ بهاری که گرمای تابستان را به قلبم هدیه میدهدیا برای چند روزی بخوابم و بخواام!البته در اغوش تو! بوسیدنت را فراموش نخواهم کرد این تنها چیزی است که میتواند روح خسته ی مرا مثل کودک چهارساله ای که به پارک رفته است خوشحال کند...تنها دلخوشی من تو هستی و ان چشمانتکه حالا حتی نمیتوانم انهارا ببینمدلگیرم از دنیایی که من و تورا از یکدیگر دور ساخته است کاش کاشی وجود نداشت و اسوده در دنیای خودمان زندگی میکردیم اما حالا که زندگیمان پر از اه و افسوس و ای کاش است باید در انتظار یک شاید باشیم شاید بیایی! شاید بمانی! شاید تمام شود این جدایی نفرت انگیز!...میدانی روز های زیادی از اخرین باری که برات شعر گفته ام میگذرد در دنیای کلمات گم شده ام سردرگمم و دیگر هیچ اشنایی ای با این کلمات ندارم تنها این را میدانم که ساختار جملاتی هستند برای گفته شدن!اینکه ماندگار بماند یا نه دست من نیست من فقط حرف میزنم تو انها را بنویس و بخوانبا صدای بلند بخوان و تکرارشان کن اگر زمانی که حال دلت خراب و چشمانت غرق اشک بود این کلمات را به یاداوری ان موقعه است که میتوانم بگوییم این یک حرف نیست این نثر است!میدانم چندان علاقه ای به ادبیات فارسی نداری و شاید در این زمان نیز بیخیال به پایان رساندن این نامه شوی پس بگذار قبل از انکه پشیمان شوی به توی دلربا بگوییم که:دقیقا اهنگ عشق و محبتم این کلمات را به رقص درمیاورد تنها راه گفتن حرف های من به همین است من نمیتوانم برایت شعر با قافیه و ردیف و هزار گونه ارایه بگویم یا حتی یک جمله ای ساده مثل دوستت دارم اما میتوانم به تو یاداوری کنم که ای زیبای من خواهشا ان چشمانت را ازار نده...دلم انقدر گرفته است که اگر بخواهم تمامی حرف هایم را بزنم نیازی به عمر چندصدساله ای دارمپس از گفتن کلمه ای دیگر خودداری میکنم!اخر این را بدان که بنده دلتنگتم و ازرده از نبودت 1402/2/20در انتظار فرا رسیدن روزی که شایدی خاطره شود و اینبار حرف های نگفته ی آلن به لو!kill your darlings-نانا کوچولو-</description><category>ناناکوچولو</category><author>ناناکوچولو</author><pubDate>Wed, 10 May 2023 00:52:04 +0330</pubDate></item><item><title>او میخندید هرچند صادقانه نبود</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy/او-میخندید-هرچند-صادقانه-نبود-nkbzgl3znwui</link><description>او میخندید هرچند صادقانه نبود. سال ها دور از مردم در جنگلی تاریک و توی کلبه ای تنها زندگی میکرد... فقط مینوشت! همینطور مینوشت از صدای بهم خوردن درخت ها!ارامشش! از لبخندش!از گرمای کلبه اش!او بعد 10 سالِ تمام کار کردن در کافه اش بالاخره توانسته بود خود واقعیش را پیدا کند... توی کافه به تماشای ادم ها مینشست و به گریه های بعد جدایی یا قهقهه های دوستان چندین ساله اش که دیگر هیچ نسبتی با هم نداشتند و تنها غریبه ای بودند نگاه میکرد... به یاد اوردن سیلاب خاطراتش کار چندان جالبی برای او نبود!اما باز فکر میکرد و مینوشت! مینوشت از روزی که در جنگل گم شد و حال خوبش را پیدا کرد!... روز های اول تنها اشک هایش جوابگوی سوالات باد و درخت و گنجشک بود اما با گذر زمان توانست که مثلِ کودکی بی دغدغه بخندد...هر چند دردناک بود اما او میخندید! با دیدن ابراها که هر کدوم به فکر سبقت از درگیری بودند،میخندیدبا شنیدن صدای جغدی که کنار کلبه اش روی درخت لونه داشت و هر شب خواب رو از چشمای مرد میگرفت،میخندیدبا لمس بال پروانه ای که نشسته بود روی گُل رزی که خودش کاشته بود،میخندیدبا چشیدن مزه ی شیرین توت فرنگی تازه رسیده،میخندیداو به اندازه ی تمام ثانیه هایی که نخندید و در دلش غم داشت و اشک میریخت،میخندیدحالا که دور از دیگر ادم ها بود با خودش حرف میزد!نزدیک ترین دوستش،معشوقه ی مهربانش یا حتی خانوادش!جای تمامی انها به خودش محبت میکرد و به به حرفای خودش گوش میداد... بدون اینکه ذره ای به چرا و چطور داستان زندگی اش فکر کند یا خودش را زیر ذره بین ببردهر روز صبحش را با صبح بخیر گفتن به انعکاسش در آب برکه ی جنگل ،اغاز میکرد و با شب بخیر گفتن به آینه های شکسته شده ی روی دیوار شبش را به پایان میرسانداین را خوب میدانست که غم نشسته بر دلش از سردرد یا درد زخم متورم روی گونه اش نبود چون اینها اورا به اندازه ی حرفایی که در زندگی اش شنیده بود آزده نمیکرد!هر وقت که صدایی اشنا در سرش به اون میگفت که «تو ادمی مزخرف هستی» با به یاد اوردن اینکه یک روزی همان فرد به او گفت که تو بهترین دوست منی،میخندیدآری او میخندید  هرچند صادقانه نبود. -ناناکوچولوی همیشه خسته-چنل روبیکا https://rubika.ir/hoom_B612چنل تلگرام https://t.me/home_hope</description><category>ناناکوچولو</category><author>ناناکوچولو</author><pubDate>Wed, 05 Apr 2023 19:04:17 +0330</pubDate></item><item><title>غم غریبه رو مهمونش کنید به کلبه ی کوچیک قلبم...</title><link>https://virgool.ir/@Nana_teddy/غم-غریبه-رو-مهمونش-کنید-به-کلبه-ی-کوچیک-قلبم-k0edvh6vegmb</link><description>غم غریبه مهمون خونه ی قلبم شده... میگه سلام خانمِ لبخند منم غمِ غریبه!منو یادته؟بدون ذره ای تلف کردن وقت یه جا تو خونه پیدا میکنه و وسایلشو میچینه معلومه میخواد چند وقتی پیشم بمونههمونجور که داره قاب عکسای پر از خاطره رو روی میز میچینه و تیکه تیکه شده های نامه رو کنار هم میزاره شروع میکنه به حرف زدنمیگه خانمِ لبخند یادته یه بار به همه گفتی من بدم؟ یادته گفتی باید تا منو دیدین ازم فرار کنن؟ هنوزم همین حرفو میزنی که اخه قربونت پس چرا خودت برای من شیرینی درست کردی،رو میز گل چیدی!موهاتو شونه کردی و برام رختخواب پهن کردی؟ میگما خانمِ لبخند چایی گذاشتی؟من خسته ی راهم،تا برسم به این کلبه ی همیشه شلختت ثانیه های زیادی میگذره... پتو رو دور خودم میپیچم و نگاش میکنم حتی وقتی گریه هم میکنه لبخندش محو نمیشه، انگار نه انگار که غمِ غریبست انگار نه انگار که کسی دوسش نداره و نمیخوادشدوست دارم بغلش کنم و با شرمندگی بهش بگم:اره یادمه، یادمه به همه گفتم که تورو از خودشون دور کنن، هنوزم همینو میگمولی میشه بمونی پیشم؟میشه تو تنهام نزاری! قول میدم کاری کنم که کلی باهم بخندیم فقط نرو سراغش!نرو پیش اونی که دوسش دارم:)ولی نمیشه،یعنی میشه ها!بغلش میکنم و هر دفعه این حرفارو بهش میزنم ولی وقتی میریم لب رودخونه ی اشکا میشینیم با یه لبخند که از همیشه قشنگتره بهم میگه،دیگه وقت رفتنه و غیب میشه... اونو بقیه به قلبم دعوت میکنن اینو میدونم کلا ادما همینن هی غمِ غریبه رو به خونه ی قلب هم دعوت میکنن.منم نمیدونم هدفشون ازین کار چیه! اگه هربار که غم مهمونشون شد بغلش کنن اونم حالش خوب میشه و دیگه ازش نمیترسن اما خب هیچکی اینکارو نمیکنه منم فقط میخوام یکاری کنم بمونه پیشم تا نره خونه ی یکی دیگه که با دعوتش بره خونه ی ماهم. به خاطر همین میگم غم غریبه رو مهمونش کنید به کلبه ی کوچیک قلبم...-ناناکوچولوی همیشه خسته-چنل تلگرام https://t.me/home_hope</description><category>ناناکوچولو</category><author>ناناکوچولو</author><pubDate>Tue, 28 Mar 2023 16:21:13 +0330</pubDate></item></channel></rss>