<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Nafiseh</title><link>https://virgool.ir/feed/@Nafiseh.26</link><description>?❄</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:54:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/487663/avatar/avatar.png</url><title>Nafiseh</title><link>https://virgool.ir/@Nafiseh.26</link></image><item><title>بهشت...</title><link>https://virgool.ir/@Nafiseh.26/بهشت-heogpnmmoehc</link><description>به راستی  اگر انسان ها می‌آموختند که  به هم نوعان خود محبت کنند ،  آرزوی  بهشت را در سر نمی پرورانند آن را زندگی می‌کردند. شاید مقصود از بهشت ساختن آن با اخلاقی نیکو ، محبت، احترام ،عدالت در همین جا  بود. شاید هدف از دین آن‌گونه که ما فکر می‌ کردیم و می‌کنیم  نباشد شاید باید بهتر و دوباره نگاهی به رفتارمان کنیم به سخنانی که راه مان رو روشن میکنن رفتارمان را تنظیم می کنند</description><category>Nafiseh</category><author>Nafiseh</author><pubDate>Sat, 22 Feb 2025 01:17:49 +0330</pubDate></item><item><title>اجبار یا تجربه؟</title><link>https://virgool.ir/@Nafiseh.26/اجبار-یا-تجربه-thevwbxqlqsz</link><description>حس تجربه اولین ها در زندگی همیشه مهم هستند چون با ان احساس هست که  ان کار را میشناسیم. مثلا  اولین دیدار اگر باخنده و خوشی باشد دیدار ها لذت بخش خواهند شد   اولین کار اگر با  سختی  باشد  کار کردن برات سخت خواهد شد  اولین دوستت اگه پایه باشد  دوستی دوست داشتنی خواهد شد اولین حست به ان کار مهم ترین چیز برای شروع همان کار است  اما اگر   نخوای بری دیدار، اما باید بری  نخوای بری سر  کار ،اما باید بری  نخوای دوست داشته باشی ،اما باید پیدا کنی و.. قبول که باید  دوستی، کار یا درون اجتماع بودن را تجربه کرد اما ...  ایا ما  برای تجربه همیشه باید حاضر باشیم چون ما انسانیم و انسان با تجربه بزرگ میشود   من دوست دارم همان طور بمانم ک اولین بار خودم را درونم دیدم آن تنهایی که دوست ندارد اولین ها را تجربه کند پس اجبار است این ها برایش ?</description><category>Nafiseh</category><author>Nafiseh</author><pubDate>Wed, 13 Oct 2021 18:08:41 +0330</pubDate></item><item><title>مجهول</title><link>https://virgool.ir/@Nafiseh.26/مجهول-l6ybfm8gmtqi</link><description>گفته باشم عاقبت در کار خود میمانی من که عمریست خودم مجهولم بشمار! ریاضی هندسه جبر به کل مردودم ترسم از مجهول شدن نیست، من عادت دارم یک تساوی در این معادله کم دارممردم! این مجهول مردود، خودش میل به رفتن دارد.بعد از خواندن این متن به فکر فرو رفتم که من هم عاقبت در کار خود میمانم؟ ای کاش اسم این نویسنده عزیز  را به خاطر داشتم</description><category>Nafiseh</category><author>Nafiseh</author><pubDate>Sat, 17 Jul 2021 20:28:10 +0430</pubDate></item><item><title>جنگ تن به تن</title><link>https://virgool.ir/@Nafiseh.26/جنگ-تن-به-تن-wkgfn9hd4gka</link><description>دفتر کلاسی خود را باز کردی دعا دعا کردم اسم مرا نخوانی اما ناباورانه این اسم من بود که بر زبانت جاری شد چنان اسمم را صدا زدی که مبارزان در میدان جنگ هم‌نبرد میطلبند ، ارام و اهسته بالا امدم گویی رجز خوانی تان موثر بود خوب زهر چشم گرفته بودید اما من به این سادگی تسلیم نمیشدم با اولین سوال جنگ تن به تن ما شروع شد اولین سوال برای من حکم اولین ضربه را داشت چندان کاری نبود زیرا با پاسخ خود من هم ضربه ای زده بودم وشادمان از این پیروزی نسبی ، سوال میپرسیدید ومن سعی میکردم پاسخ دهم گویی هیچ یک قصد تسلیم شدن نداشتیم هر دو خسته از این جنگ بودیم اما ادامه میدادیم و این زنگ تفریح بود که به جنگمان پایان داد با صدای زنگ دست کشیدیم از کشت و کشتارخوش حال بودم که این بار نباخته‌ام هر چند که پیروز هم نبودم از سکوی پایین امدم همچو مبارزان، لت‌وپار از این همه زخمدوستم لبخندی زد حتما او مرا پیروز می‌دانست به قول چشمهای همیشه خسته و حبس شده‌اش پشت عینک آخر این داستان ما برنده‌ی این جنگ ناعادلانه‌ایم</description><category>Nafiseh</category><author>Nafiseh</author><pubDate>Tue, 06 Apr 2021 15:29:33 +0430</pubDate></item><item><title>روز های داشتنی های مجازی</title><link>https://virgool.ir/@Nafiseh.26/روز-های-داشتنی-های-مجازی-vsdhr2aghfwm</link><description>از این همه دل تنگی قلبم به درد امد در لحظه ای  داشتنت را ارزو کردم.  خواستم پا روی قوانین بگذارم ، در را باز کنم و به سمت تو روانه شوم اما صدایی مرا  فرا خواند به دنیای نو،  دنیایی که تو را باز به من می رساند این صدا مرا به دنیای  پایان ناپذیر لی بیونگ چول سوق داد  دنیای که او اغاز کرده بود  اما اکنون دنیای تمام ماست به  گوشی ام نگاهی انداختم  پیامی از توبود که  از من خواسته بودی برایت صدایم را بفرستم اما یک ان به ذهنم رسیدکه چهره ات  را داشته باشم گوشی ام را برداشتم شماره ات را پیدا کردم اما لحظه ای به عکست خیره شدم تمام جزیایت صورتت در عکس نمایان بود  همان عکسی که دوسال پیش گرفته بودیم چقدر  از این که تونسته بودم خنده ات را در صدم ثانیه ای ثبت کنم سر مست بودم دل را به دریای تو زدم و با دومین بوق صدای تو را ،  تصویر تو راداشتم  نه این خودت تو بودی،  حال من  تورا داشتم... ازت سپاس گذارم سامسونگ بابت دنیای پایان ناپذیر خلاقت ?# روایتگر باش</description><category>Nafiseh</category><author>Nafiseh</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 21:32:03 +0330</pubDate></item></channel></rss>