<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های S.m</title><link>https://virgool.ir/feed/@N.sh</link><description>ما به او محتاج بودیم... او به ما مشتاق بود!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:25:42</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2251402/avatar/HhFdqG.jpg</url><title>S.m</title><link>https://virgool.ir/@N.sh</link></image><item><title>فراموش می شویم!</title><link>https://virgool.ir/@N.sh/فراموش-می-شویم-nyxpjoxtdze2</link><description>گمان کنم،زمانیکه مرگ با آغوش سرد خود مرا در بغل بگیرد؛حتی یک نفر هم نباشد که مرا اشکی مهمان کند!فراموش می شویم؛به تندی سرعت نور،به آسانی مردن یک مور...اگر خبرش پخش شود،فقط آن هم شاید یک(خدا رحمتش کند)را روانه کنند و اگر برایم مراسمی گیرند ،بعداز خوردن غذا یک صلوات برایم بفرستند؛تازه اگر پشتم بد نگویند!اصلا به خودم اجازه فکر کردن به مراسم سوم و هفتم و چهلم را نمی‌دهم!نه همسری دارم که بعد از رفتنم برای او دنبال همسر بگردند نه فرزندی که با دلتنگی هايش دل مردم را بسوزاند.زودتر از همه شان فراموش میشوم!حتی اندازه بال پشه ای به من فرصت نمیدهند؛آدم فراموش شدنی هستم...حال که دارم فکر میکنم من،ما،یک عممررر ،یک عمر!شوخی نیست،یک عمر را فدای آنها کردیم ؛آنهایی که من برایشان اندازه اَرزنی اهميت نداشتم!یک عمر؛تلاش کردم برای دیده شدن ،غرق شدم برای اینکه فقط و فقط من را با مهربانی نگاه کنند،دست و پا زدم برای دوست داشته شدن.برای اینکه لحظه ای دوستم داشته باشند ،از همه چیزم ،از زندگی ام،از عمرم، از خودم،از علایقم،از شخصیتم،گذشتم! درست‌تر  بگویم یک عمر برای آنها زندگی کردم.خودم را تباه کردم و فقط به خودم اشک و غم هدیه دادم!با این همه تلاش از آخر هم به عنوان آدم بده،آدم بداخلاقه معرفی شدم.خنده دار است نه!بدی هایشان با خودم،رفتارهای پر کینه شان را فقط برای اینکه دوستم داشته باشند برعکس کودکی ام ،(که هر زمان همیشه یک نفر ،یک چیز بر من ارجحیت داشت،یکی از من مهمتر بود) دائم در تکاپو بودم که دوباره اتفاقات بچگي ام نیفتد؛اما گویا هرچه بیشتر دست و پا بزنم بیشتر فرو میروم.بال و پرم شکسته،شیشه قلبم ترک برداشته،خسته شده ام از این همه تلاش!...حتی لحظه ای حس دوست داشته شدن را به من هدیه ندادین ؛حس مهم بودن،حس شخصیت دادن! کل عمرم محکوم بودم ، بهتر بگویم مجبور بودم به تحمیل خودم تا دوستم داشته باشند...همیشه ترس داشتم دوستم نداشته باشند .بنظرم درست میگویند؛از هرچیز بترسی به سرت می آید ! کل زندگی ام محکوم به فراموش شدن توسط بقیه بودم و هستم و گویی تا بعد از رفتنم نیز ...فراموش شدن؛ مثل همیشه این داستان ادامه دارد...!</description><category>S.m</category><author>S.m</author><pubDate>Mon, 27 Mar 2023 19:40:46 +0330</pubDate></item><item><title>دلتنگی</title><link>https://virgool.ir/@N.sh/دلتنگی-oyxenfovrxlt</link><description>حسی وصف ناپذیر و سرشار از غم است...سرشار از درد،سرشار از حسرت،سرشار از پشیمانی؛این چه واژه ای است تمام اینهارا در بر میگیرد! برای خود جهانی دارد،جهانی پر از درد...برای تک تک لحظه ها،ثانیه هاو ساعت هايش دلتنگ میشوی و هیچ کاری ،هیچ کاری نمی‌توانی انجام دهی،فقط و فقط باید تحمل کنی؛فکر کنی آه بکشی،فکر کنی حسرت بخوری،فکر کنی و اشک هایت را از روی گونه هایت پاک کنی...سخت است،سخت!نمیدانم شب ها در دل خود چه دارد،چه ها دیده است که فقط شبها،نیمه شبها میتوانی آن را بروز دهی وگرنه در تمام روز مانند یک شمع آب میشوی و کسی متوجه نمی شود و نمی فهمند،نمی فهمند تا زمانیکه همچون یک روان نویس جوهر تمام میکنی و دیگر توان نوشتن نداري!...گمان کنم بزرگترین موهبتی که خدا به بندگانش داده است؛فراموشی است...وگرنه جان توان این همه دلتنگی و بغض و آه را ندارد و جایی طاقتش طاق میشود و به قول خودمان می بُرد! همین فراموشی است که باعث می شود ادامه حیات دهی و الا که...زمانیکه دل تنگ میشوی با هیچ چیز‌ آرام نمی‌گیرد این دل،جز رسیدن به آن چیزی که سبب دلتنگیت است! و روز به روز در باتلاق حسرت،در باتلاق پشیمونی فرو می‌روی و هرچه دست و پا میزنی ،بیشتر در آغوش بی بازگشت باتلاق فرو می‌رود!دلتنگی بد دردی است؛تسکین دارد اما درمان نه!!!</description><category>S.m</category><author>S.m</author><pubDate>Mon, 06 Mar 2023 17:15:39 +0330</pubDate></item><item><title>دنیای مقایسه ها...</title><link>https://virgool.ir/@N.sh/دنیای-مقایسه-ها-fjdxzelbgl2v</link><description>دنیای ما دنیای مقایسه هاست..!خوب،بد  زشت،زیبا لاغر،چاق  زرنگ،تنبلباهوش،نادان و...همه در این دنیا خواسته یا ناخواسته مقایسه می شویم؛زیرا زندگی را در همین یک کلمه خلاصه کرده ایم و تلاش می‌کنیم نفر پیروز این مقایسه باشیم!لیکن کسی هست که در قانون ها و بی قانونی ها بگوید خودت را دوست داشته باش،خودت باش،با عقاید و زیبایی های خودت،فارق از حرف هایشان،فارق از مقایسه های پوچ و توخالیشان،فارق از...هر فرد در نوع خودش یک معجزه است،بهترین نوع خودش است. همین تفاوت هاست که زیبا است...زیبایی هایشان و تفاوت هایشان را عیب جلوه ندهیم...معجزاتشان در زندگی را شانس نخوانیم...اثراتشان را ردِپا ننویسیم!ایده آل هایمان،نظراتمان را به یکدیگر هدیه ندهیم!دنیای یک انسان را بایک حرف بدون تامل، به خاکستر تبدیل نکنیم!بهترین نوع خودمان باشیم و بگذاریم بقیه هم خودشان باشند فارق از هرچیز...!</description><category>S.m</category><author>S.m</author><pubDate>Mon, 06 Mar 2023 00:32:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>