https://virgool.ir/feed/@N.kargیک خوشحالfa2026-11-12 16:35:47https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@N.karghttps://virgool.ir/@N.karg/2سال-شد-cozusz47purgدو سال گذشته از تصمیم بزرگ ما.زمانهای بوده که خوشحال بودیم سر خوش بودیم تو کوچه های شهر آواز میخوندیم . و زمانهای بوده که داشتیم دوتایی با افسردگی تو میجنگیدیم .باهاش کنار اومدیم تو قوی شدی خواستی که بلند بشی و حرکت کنی .من هر روز بهت افتاخار میکردم و امیدواری اینو میدادم که میتونی و قوی هستی .ما 1 سال سه ماه با وجود این کوفتی لعنتی از هم جسماٌ دور شدیم .ولی دلامون بهم نزدیک شده.بیشتر با هم حرف زدیم بیشتر بحث کردیم ،گریه کردیم و خیلی بیشتر از ته دل خندیدم .ولی جایی خالی همدیگرو با کار کلاس و ورزش پر کردیم ولی با این حال یک شب بدون شب بخیر گفتن نخوابیدیم.آخه تو برات خیلی مهمه که موقع خواب ارزو کنی برای من که بهترین خواب دنیارو ببینم .با اینکه خودت نا امید از این دنیا بودی شبای بوده که بهم میگفتی اشکال نداره فردا روز بهتریه برای ما.بدون که بهترین تصمیم زندگی من بودی .مرسی که هر روز بهم یاداوری میکنی که باهوشم و میتونم .مرسی تو اوج یاس و ناامیدی باز هم به فکر حال دل منی .Ned.karNed.karMon, 31 May 2021 20:19:45 +0430https://virgool.ir/@N.karg/زندگی-۲-نفره-bliw7boy2aibمیگن زندگی مشترک شبیه یک رقص ۲نفرس اوایلش انقدر پای پارتنرتو لقد میکنی تا یاد بیگیری چجور باید یک مسیر ۲نفرو طی کنی ولی سوال اینجاس که چقدر میتونی صبوری کنی که پارتنرت پای تو رو لقد میکنه و تو صدات در نمیاد یا برعکس؟!الان میگی جوابش خیلی سخته چون کلی فاکتور هست که ادم باید در نظر بگیره.ولی من میگم فقط زمان که میتونه ثابت کنه که تو چقدر صبوری چقدر گذشت میکنی چقدر درک کردی و در نقش خودت فرو رفتی (با این جمله خودمم مشکل دارم )ولی چاره ای ندارم جز پذیرش نقشم.امیدوارم از این امتحان به خوبی بیام بیرون و بگم من هم تونستم Ned.karNed.karTue, 25 Dec 2018 21:48:11 +0330https://virgool.ir/@N.karg/شروع-یک-تصمیم-xbiv4mkaefidروزمرگی های یه خوشحال تلاش برای شروع یک زندگی ۲ نفره.تا به حال اینجوری تجربشو نداشتم که تلاش کنیم بحث کنیم.به جالش بکشیم همو.من و تو خود واقعیمونو نشون بدیم.خوشحالم که تصمیم به این مهمیو در کنار تو میگیرم.کسی که هر روز صبح اون حس قدرت بهم میده که بتونم ادامه مسیر سخت زندگیو برم.کسی که انقدر ارومه که هر روز صبح بهم یادآوری میکنه که انقدر عصبانی نباشم.خوشحالم از اینکه داریم توی راهی قدم میزاریم که سختیاشو بلدیم.لمس کردیم و میدونیم چجوری باهاش مواجه بشیم.Ned.karNed.karTue, 04 Dec 2018 07:48:08 +0330