https://virgool.ir/feed/@N.Hezarدوستدارطبیعت،عاشق عکاسی وخطاطی ومطالعه وگوش دادن به موسیقی هستم .fa2026-11-12 16:11:08https://files.virgool.ir/upload/users/50883/avatar/OrhtGn.pnghttps://virgool.ir/@N.Hezarhttps://virgool.ir/@N.Hezar/مرخصی-ازخیابان-heyoaqrz2ikoصندلی راحتی ام را کشان کشان تا لب دریا میبرم، درست تا آنجا که امواج به ساحل میرسند وبرمیگردند، خودم را روی صندلی رها میکنم، گاهی مثل گهواره تکانش میدهم وگاه می ایستم تا موجهای کف آلود پاهایم را درخود فروبرد، نسیم خنکی پوست صورتم را نوازش می دهد، سرم رابه پشت صندلی تکیه میدهم، صدای خنده وشادی بچه ها و صدای مرغان دریایی درهم آمیخته موزیک زیبایی را به گوش میرساند، نگاهی سمت ویلا می اندازم،دیوارهای سفیدکه درمیان گلهای یاس وکاغذی ونسترن احاطه شده، ازسمت ورودی، روی سایبان شاخه های تردو نازک انگور آویزانند، گنجشک ها در لابلای شاخه ها همدیگر را دنبال میکنند، سقف شیب دار ویلا باشیروانی های دورنگ نارنجی وزرد ترکیب زیبا وچشمنوازی دارند، پرده های گلدار حریر پشت پنجره های طبقه دوم خودنمایی میکند، همه چیز این ویلا در بالاترین درجه ی زیبایی وآرامش است، گوشه ی حیاط وکنار آلاچیق تاب قشنگی زیر سایبان رنگی رنگی قراردارد، که عصرها محل بازی بچه هاست، موجها همچنان پاهایم را نوازش میدهند، بوی ماسه ها ودریا رادوست دارم، چندنفس عمیق میکشم وهمه ی عطر میحط اطرافم را به درون میکشم، چشمانم را می بندم وبه صدای دریا گوش میدهم، یکی از آرامبخش ترین صداهای دنیاست صدای دریا..کم کم خواب درپشت پلکهایم جای خودش را پیدا میکند، نمیدانم چه مدت خوابیده ام، وقتی چشمامو باز میکنم، به ساعت نگاه میکنم،8صبح!، صدای بوق ماشین همسایه و ویراژ موتور سوارهای بی ملاحظه شروع شده، همین است دیگر، سکونت در خانه ی کنارخیابان این دردسرها را دارد، مانده ام اگر خیالپردازی های شبانه ام کنار دریا را نداشتم حالا در کدام تیمارستان بسر می بردم...! Nazanin.HezarNazanin.HezarMon, 22 Jun 2026 14:48:57 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/می-شویم-آغاز-p1foxivbnpa3ازین پس مقدسّات ما اینها هستن!ما ققنوسیم، اما اینبار، سر از خون بیرون می آوریم..وخون، سندی ست بر حقانیت ما، مظلومیت ما، ایستادگی و مقاومت ما.نیروی سرکوب نیمه شب شروع به شستن خونها کردن..خون مدرکی ست از قیام سرخ ما، قیامی که سرانجام به پیروزی منتهی می شودوقطعأ، ما پیروزیم💥✌🏼پ. ن: میشویم آغاز از آنجایی که پایان شماست..!#گل_لاله #شاهد #شهدا #اعتراضات #پیروزیNazanin.HezarNazanin.HezarFri, 23 Jan 2026 16:25:08 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/سفربا-ژیان-انگوری-ebhnq9hvqlduسانروف داشتم وقتی نمیدونستی سانروف چیه!!#دنده_عقب_با_اتو_ابزار #ژیان #سفر #دریا #جنگلاواخربهارسال ۶۶بود، هوا گرم شده بودوماهوس یه مسافرت شمال کرده بودیم، خانواده ما شامل من وهمسر ودوتا پسرمون، برادرهمسرم وخانومش و دوتا پسرشون. که همگی اهواز توی یه خونه ی کوچیک زندگی میکردیم. ما خودروشخصی نداشتیم اما برادر شوهرم خدا روشکر، خودروشخصی داشت، یه ژیان سبز انگوری .!تاچندروز برادر شوهرم هرروز دنبال روبراه کردن ژیان انگوری بود، لاستیکاشو عوض کرد، لنت نو گذاشت، روغن موتور عوض کرد وکلی ریزه کاریای دیگه. بالاخره با همفکری و روی هم گذاشتن عقل چهارنفرمون، تصمیم گرفتیم بریم ساری خونه خواهر شوهرم ویه تاریخی رو تعیین کردیم برای حرکت وشروع سفر. ازدوسه روز قبل از حرکت همگی در جنب وجوش وتکاپوی آماده شدن برای سفر بودیم. بالاخره روز موعود رسید، کلی ذوق داشتیم، سعی کردیم تاحد امکان وسیله ی غیر ضروری وسنگین با خودمون نبریم، باتوجه به تعداد مون ماشین باندازه کافی سنگین میشد پس باید رعایت میکردیم.سحرگاه یه روز جمعه بیدارشدیم و وسایلو توی اتومومبیل گذاشتیم و چک کردیم ببینیم چیزی یادمون نرفته باشه، ماشین جلو درحیاط پارک بود، بچه ها رو همونطور که خواب بودن توی ماشین بردیم وروی صندلیها خوابوندیم، ای داد... دیگه جا برا نشستن خودمون نبود، بازحمت جابجایی رو انجام دادیم واول خودمون نشستیم بعد بچه ها رو روی پاهامون وبین خودمون قراردادیم، برای خانواده دست تکان دادیم وباسلام وصلوات راه افتادیم، هنوز ده متر توی کوچه نرفته بودیم که یهو صدای گوشخراشی از ماشین درومد و برادر همسرم که راننده بود سریع ترمز گرفت وپیاده شد تا ماشین رو بازدید کنه،بله،اگزوز ماشین کنده شده بود، من وجاریم شدیدأ توی ذوقمون خوردچون فکرمیکردیم:سالی که نکوست ازبهارش پیداست!! اما خیلی خندیدیم، واقعأ خنده داربود، گفتیم عمرأ پیاده نمیشیم.. شوهرم برگشت ازخونه یه سیم آورد واگزوز رو موقتأ وصل کرد وانصافأجوری وصلش کرد که تا مقصد هم جدا نشد. مجددأ راه افتادیم واین بار بدون مشکل ماشین سرعت گرفت و دوباره راه افتادیم. هنوز هوا تاریک بود، بچه ها خیس ازعرق، هرچهارتایشان خواب بودندمن وجاریم تا اندیمشک که هوا داشت روشن میشد بیداربودیم بعدبخاطر حالت گهواره ای که ماشین ژیان ایجادمیکرد کم کم پلکهامون سنگین شد وخوابیدیم. حوالی ساعت ۹صبح برای صرف صبحونه همزمان باتوقف ماشین بیدارشدیم، خرم آباد بودیم، بچه ها هم بیدارشدن وپیاده شدیم، زیرانداز جمع وجوری که داشتیم روی چمن های پارک انداختیم، بچه ها ذوق کردن هواخنک بودبعداز صبحونه ورفع خستگی راه افتادیم، بچه ها توی همدیگه لول میخوردن و بهونه میگرفتن، دیگه حسابی خوابیده بودن وحالا وقت بازیشون بود، من وجاریم دوسداشتیم باز چرتی بزنیم اما مگه بچه ها میزاشتن!؟حدودای ساعت سه ابتدای جاده فیروزکوه زیرسایه سار چند درخت که نهرآبی هم کنارشون جاری بود زیراندازمونو پهن کردیم، ناهار ازشب قبل مختصری آماده کرده بودیم، یه هندونه کوچیک هم گرفته بودیم توی آب انداختیم که خنک بشه، جاریم پاهاش خیلی ورم کرده بود، بیخوابی و تنگی جا عصبیش کرده بود، گهگاه غرولندی میکرد، بعداز نهار میخواستم یه کم توی آب نهر راه برم، صندل های نو جاریم که برای مسافرت خریده بود والآن براش تنگ شده بود پوشیدم ورفتم توی آب که یکهو صدای فریاد جاریم بلند شد، میگفت اون صندل ها صاحبشون پاهاش ورم کرده اما هنوزنمرده که تو پوشیدی بردیشون توی آب، باعجله دویدم بیرون وبا غیظ صندلها رو کنارش گذاشتم. رفتم هندونه رو برداشتم قاچ کردیم و خوردیم، بعداز ساعتی استراحت راه افتادیم،درسربالائیها ژیان ناله میکرد وهن هن کنان بالا میرفت وصدای بوق ممتد ماشین ها پشت سرمان به نشانه اعتراض درمیومد ولی موقع رفتن توی سرازیری انگاری ماشین رقص میکرد وبشکن میزد ومیرفت. توی طول راه منو جاریم اخم کرده بودیم، من بخاطر فریاد جاریم که صندلهاشو میخواست وجاریم بخاطر خستگی و تنگی جا و شیطنت بچه ها، تا رسیدن به ساری یکی دوبار برای بنزین زدن و دستشویی رفتن توقف کردیم، غروب جاده فیروزکوه واقعأ زیبا و تماشایی بود، دیدن پل زیبای ورسک، شالیزارهای «زیرآب» و روستاهای مسیربسیار چشم نواز وجالب بود، هوا باوجود رطوبت زیاد، خنک ودلچسب بود، کم کم با حس خوبی که بخاطر تماشای مناظر دیدنی بما دست داده بود اخلاقمون خوب شده بود وفکراینکه بزودی به مقصد میرسیم و از فشاروتنگی جا راحت میشیم به ما انرژی دوباره داد. حوالی ساعت ده شب رسیدیم ساری. بدون اینکه ژیان انگوری دچار مشکلی یاحتی پنچری بشه. ما ومیزبان مهربانمون خدا روشکرکردیم که صحیح وسالم به مقصد رسیدیم. طی حدود ده روز اقامت در ساری با ژیان به جاهای تفریحی نظیر جنگل ودریا و بازار روز میرفتیم واینچنین بود سفر پرخاطره ما با ژیان انگوری.#دنده_عقب_با_اتو_ابزار#دNazanin.HezarNazanin.HezarSun, 23 Nov 2025 17:27:20 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/هوار-rgsogzmrwwo2... مشت می کوبم بر درپنجه می سایم بر پنجره هامن دچار خفقانم خفقانمن به تنگ آمده ام از همه چیزبگذارید هواری بزنمآی...با شما هستماین درها را باز کنیدمن به دنبال فضایی می گردملب بامیسر کوهی دل صحراییکه در آنجا نفسی تازه کنمآه!...می خواهم فریاد بلندی بکشمکه صدایم به شما هم برسدمن به فریاد همانند کسیکه نیازی به تنفس داردمشت می کوبد بر درپنجه می ساید بر پنجره هامحتاجممن هوارم را سر خواهم دادچاره ی درد مرا باید این داد کند!!از شما خفته ی چند...چه کسی می آید با من فریاد کند؟!...شعر از زنده یاد فریدون مشیری?#فریدون_مشیری #خفقان #ایرانم #پنجره #سلول Nazanin.HezarNazanin.HezarThu, 26 Oct 2023 17:30:31 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/بختیاریهای-ساکن-ایران-وآسیا-up9sxwizurcmکوههای زاگرس بختیاریعکسها از خودم وکلیه مطلب نقل قول از هوشنگ مصطفوی: مدت ها پیرامون بختیاریهای تبعیدی مطالعاتی داشتم که لازم دانستم شما خوبان را درجریان قراردهم .کمتر استانی ازکشورسراغ دارم که جمعیتی از قوم بختیاری در آن ساکن نباشند.تعداد زیادی از قوم بختیاری درزمان شاه عباس برای مرزبانی به مرزچالدران منتقل وبرای همیشه درآنجا ماندگار می شوند،بنده ازنزدیک با بختیاریهای مقیم تبریزصحبت کردم اما متاسفانه زبان خودرا ازدست داده اند.پنج روستا اطراف ابهر زنجان بختیاری داریم که سه روستای آن هنوزباگویش بختیاری صحبت می کنند.درشمال کشوربین گیلان و مازندران بیش یکصد شهر و روستابختیاری نشین داریم که توسط ظل السلطان پسر ناصرالدین شاه که حاکم اصفهان بودندبه آنجا تبعید میشوند با چند نفر ازآنها در ارتباطم خیلی دوست دارندبدانند که ازکدام طایفه بختیاری هستند البته موطن اولیه خودرا دشتی نرسیده به لردگان که احتمالا خونمیرزاباشد میدانند.آرتمیس بانوجمعی دیگر از قوم بختیاری درشهرستان بابل وشهرستان سوادکوه مازندران ساکن هستند که با بعضی از افراد سرشناس آنان در ارتباط هستم .چندین روستا اطراف شاهرود از استان سمنان بحتیاری هستند بایکی ازدوستان بختیاری این روستاها ارتباط دارم که بیان داشتند گویش بختیاری تا زمان پدرم مرسوم بوده و اظهار داشتندکه پدرم مرتب برایمان دی بلال می خواندند.شیر پیا بختیاری آراد خاندر استان تهران خصوصا شهرستان ورامین بیش ازنیمی ازجمعیت ورامین 17روستای آن بختیاری هستند. چندین روستا ازشهرستان نهاوندوفیروزکوه نیز بختیاری هستند.در قم محله هایی ازاین شهر ازبختیاریهای تبعیدی از زمان رضاشاه میباشند.آبگرم محلات در استان مرکزی نیز از بختیاریهای مهاجر وازطایفه گمار میباشند .در استان فارس خصوصا شهرستان نورآباد وممسنی تا سرحد خشت وکنار تخته ازطایفه کرایی چهارلنگ سکونت دارند که از نزدیک با بعضی از بزدگان آنان ارتباط دارم .استان بوشهر الا ماشاالله بختیاری داریم شهرگناوه جمعیت زیادی از طایفه خدرسرخ بخش گلدشت یادشت گور و بخش کلمه و بخش فاریاب. در شهر برازجان ازشهرستان دشتستان پراز جمعیت بختیاری چهارلنگ وهفت لنگ میباشد .تالاب چغاخور، استان چهارمحال وبختیاریازطرفی شهرستان بوشهر وشهرستان جم وریزنیز بخش عمده ای از جمعیت بختیاری را در خود جای داده اند .درکتیبه ای در منزل رییسعلی دلواری که با دست خط اوست خواندم که اونیز ازخوانین وبزرگان بختیاری بوده که در دلوار ساکن می شوند وآن حماسه بزرگ رابرعلیه انگلیسیها رقم می زنند.ونماینده فعلی بوشهر وگناوه آقای خدری از همین بختیا ریها میباشد.ازدیگر استانهای بختیاری نشین استان کرمان است که جمعیت زیادی از قوم مارادرخود جای داده ودرشهرستان های مختلف ازجمله کرمان بافق سیرجان جیرفت و..بختیاریها زندگی می کنند درحال حاضریکی از نماینده گان مجلس این استان بختیاری می باشد.خراسان رضوی وجنوبی ازدیگراستانهایی هستندکه جمعیت عمده ای از قوم بختیاری را درخودجای داده که در زمان نادرشاه به آنجا تبعیدگشتند.آرتمیس دختربختیاریاستان سیستان وبلوچستان خصوصا شهرستان زابل تعدادزیادی بختیاری داریم که اززمان نادرشاه اجبارا درآنجا ساکن گشته اند وفامیل خیلی هاهنوزبختیاری می باشد.منطقه چغاخوربختیاریحدود یازده هزار خانوار بختیاری مقیم قندهار وچندین هزاردیگر شهرهای افغانستان داریم که در دولت اول حامد کرزای درافغانستان دو وزیربختیاری داشتیم.درپیشاور پاکستان حدود ده هزار خانوار بختیاری ساکن داریم.درکشوربحرین از پنج طایفه بختیاری خصوصا ازطایفه میر ململی مکوندی و..جمعیت زیادی ساکن داریم .طبیعت بختیاری درتابستاندرکشور عراق خصوصا اطراف بصره تا استان سلیمانیه تعدادی بختیاری داریم که اززمان زندیه به آنجا منتقل گشته اند. البته خیلی استانهای دیگر بختیاری تبعیدی داریم که بنده دسترسی نداشتم. علی ایحال انتظاراست همه دوستان وهمتباران عزیزم بارویکردی جدید بتوانیم اتحاد وهمدلی این قوم بزرگ اما پراکنده را به منصه ظهور برسانیم.( هوشنگ مصطفوی مدیر مسئول هفته نامه تاراز.) Nazanin.HezarNazanin.HezarMon, 15 Aug 2022 13:06:35 +0430https://virgool.ir/WwwwAbi/آشپزخانه-آری-کتابخانه-j8remel2c9fsدرخت تو گر بار دانش بگیرد... کاش مغزمان هم وقتی خالی وگرسنه بودمثل شیکممان به قاروقورمی افتاد..و بوی خوش کتاب مارا به کتابفروشی ته خیابان میبرد،همانطورکه بوی چلوکباب به رستورانمان میبرد..یاهمونجورکه بفکرذخیره موادغذایی بودیم کمی هم کتاب ذخیره میکردیم وموقع مصرف توی استفاده اش خست بخرج نمیدادیم و نصف بیشترش را بخورد مغزمان میدادیم..کاش وانت های دوره گرد کتابهارا تا کوچه های بن بست توی بلند گو به گوشمان میرساندن وما زنبیل هایمان را از طبقه سوم پایین میفرستادیم که پرکنداز کتاب و بفرستد بالا وما باهمان سرعتی که سبزی خوردن را توی سینی میریزیم وپاک میکنیم وسرسفره همان روز ظهر ترتیبش رامیدهیم ،بخوانیم وبخورد مغزهامان بدهیم..یا وقتی به خانه ی همدیگرمیرویم روی جعبه شیرینی دانمارکی یا خامه ای مان یک کتاب هم میبردیم به خانه میزبان واوهم ازدیدنش ذوق میکردوبه سرعت سرو همان شیرینی،صرفش میکردیم.یار مهربان #کتاب #کتابخوانی #فقر_فرهنگیNazanin.HezarNazanin.HezarMon, 18 Jul 2022 23:20:38 +0430https://virgool.ir/@N.Hezar/درخت-بارون-و-من-munoalpeoqhqازبیرون،صدای قطره های بارون که آروم آروم روی شاخه های تکدرخت خونه میریزن میاد پامیشم کورمال کورمال ،شمعی روشن میکنم،بسمت پنجره میرم ،صورتمو نزدیک شیشه میبرم ،اما فقط عکس محو وبارون خورده خودمو میبینم،صورتم خیس خیسه ،چندتابرگ همراه اشکام توی انعکاس پنجره پایین میفتن،شک ندارم درختِ توی حیاط زیرچشمی منو نگاه میکنه،شایدم ازروی حس همدردی دلش بخواد چندقدم بطرفم بیاد،شاخه هاشو ناچارا تکون میده تو هوا،اما دریغ ازیک قدم..صورت خیسمو به شیشه میچسبونم،نگاهم با نگاه درخت تلاقی میکنه .نمیدونم از شدت سنگینی قطرات بارونه یا ازشرمندگی ناتوانیش دربرداشتن قدمی بسمت منه که حس میکنم سرشو پایین گرفته،ایندفه من دلم برای اون میسوزه،پنجره رو باز میکنم،باد موهامو به چپ وراست توهواپخش میکنه،سرمو بیشتربیرون میبرم،قطره های بارون خنک وخیس قاطی اشکام میشن.باصدای گرفته وبغض آلودمیگم:ناراحتِ من نباش ،حالم خوبه،فقط یه کم دلم شکسته،اونم مهم نیس،خوب میشه،توخودتوناراحت نکن.باد تندتر می وزه،شاخه های درخت،درمانده وزار،بهرطرف تقلا میکنن..گریه م بیشترمیشه،باهق هق میگم باورکن چیزیم نیست،ازپنجره خودمو بیرون میکِشم ومیپرم روی موزاییکای غرق بارون..سمت درخت میرم،باصدای بلند زارمیزنم وتنه ی نحیفشو بغل میکنم ومیگم :باورکن من خوبم توگریه نکن ،وشاخه های درخت که موهامو نوازش میکنه خیسی قطره ها لابلای موهام جاری میشه و من هق هق کنان:گریه نکن،من خوبم وبارون تندتروتندتر میباره..Nazanin.HezarNazanin.HezarSat, 25 Sep 2021 00:25:02 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/آهنگ-دلتنگی-dp3ixkvccl2kبیادبرادرشهیدم خسرویهو دلم برات تنگ شدمثل خیلی وقتای دیگه که یهو میای ازجلو چشام رد میشی ،ردمیشی ویه خاطره ازت جون میگیره ومن باتمام جزییات میبینمش ولمسش میکنم و گریه م میگیره .یادم میاد یه باروقتی از دبیرستان برگشتی یه جعبه مقوایی مستطیل شکل دستت بود،گذاشتی روی میز ورفتی لباس راحتی بپوشی،سریع رفتم سمت جعبه که معلوم بود بارها وبارها باز شده،،درشوبازکردم،آخ جون یه اُرگ واقعی ولی کوچیک،زود آوردمش بیرون وشروع کردم دکمه هاشویکی یکی فشاردادن،صداهای زیرو بم ناموزون ازش خارج میشد،اومدی بالبخندقشنگی ایستادی نگام کردی،گفتی: مال دوستمه میخواستن برن مسافرت گذاشت پیشم چندروز استفاده کنم.گفتم خیلی خوبه، چقد صداش قشنگه..ودوباره ناموزون نواختم وپرسیدم قشنگ میرنم؟باخنده گفتی: بکش کنارببینم..بشین تا یادت بدم.وشروع کردی باآرامش ..اول دونه دونه کلیدها رو امتحان کردی،بعد یه کم فکرکردی و آهنگ یه ترانه معروف رو نواختی وبعد یه ترانه دیگه...باتعجب بهت گفتم :چجوری اینقد زود یادگرفتی ؟گفتی:مااینیم دیگه..ذاتا هنرمندیمگفتم:الکی نگو..پس چرا من ذاتا هنرمند نیستم؟بعد زیرکانه خندیدی وگفتی:چندبار که میرفتم خونه دوستم ،امتحان کردم وکم کم با نتهاش آشنا شدم..گفتم :که اینطور!!وخندیدیم.چندروز که اون اُرگ پیشمون بود من دیگه دلم نمیخواست امتحانش کنم،اما تو تافرصتی پیدا میکردی مینواختی،،روز آخری گفتی نه دیگه،میخوام خودم آهنگ بسازم وشروع کردی نتها رو چندین بار نواختی و نواختی..یه قطعه دوسه دقیقه ای غمگین ازآب درومد..بعد گفتم ضبطش کنم؟خوشحال شدی.نوارکاست رو روی ضبط صوت گذاشتم ودکمه رکورد رو زدم .توی دلت تا سه شمردی وشروع کردی به نواختن.?بعدها روزی چندبار اون قطعه روگوش میدادیم.دلم میگرفت.خودتم نگاهت خیره میشد یه جا.وقتی برای همیشه رفتی،توی شلوغیاورفت وآمدهای مراسم عزاداریت، کاست گم شداما صداش هنوزتوگوشمه مثل تصویر قشنگت که هنوز جلو چشممه. Nazanin.HezarNazanin.HezarSat, 21 Aug 2021 02:58:23 +0430https://virgool.ir/@N.Hezar/اشرف-مخلوقات-ndtowlx0iy47روی کدوم موج تنظیمت کنم که امواج آرامش پخش کنی؟!گاهی کاملا ازخودم بدم میاد، نومیدمیشم ،شبیه حرفام ،شبیه آرمانهام نیستم،یا درجایی که بایدباشم نیستم،بطورچندش آوری نه خودم ونه افکارم سرجاشه،انگارتوی سیستم وجودی ام یه اختلالی پیش اومده،بهم ریختم،مث رادیوی کهنه ای که هرلحظه روی یه فرکانسه ویه پارازیت رو منتشرمیکنه،،دست خودشم نیست،رادیوس دیگه،اونم رادیوی کهنه،ولی من مثلا آدمم،اشرف مخلوقات،،بامیلیونها سلول مغزی،با هزاران رشته ی حساس عصب..چراباید شبیه اون رادیو کهنه باشم؟!بخودم بیاممن ابزارنیستمرادیوکهنه نیستممن آدممانسانممیتونم فکرکنممیتونم کنترل کنم ارتعاشات وانعکاس افکارمومیتونم حتی وقتی عصبهای لعنتیم زیادی حساس شده ،خفه شممیتونم مثل یک ناخدای باخدای باتجربه،سکان کشتیمو خودم دست بگیرم وهدایت کنم به اونجا که آرامش حکمفرماست،،به سمت خورشید،به سوی امواج زلال تفکر.من آدمم..#حال_خوبت_را_با_من_تقسیم_کن #آرامش #زندگی #اعصاب_نداریم #محتاج_کمی_حال_خوبNazanin.HezarNazanin.HezarSat, 07 Aug 2021 17:25:33 +0430https://virgool.ir/@N.Hezar/جانم-زمین-زمین-جانم-bjrnczgbqnu7درختان زیبای کاج.دلم گرفته ،به وسعت یک سرزمین ..در و دیوارهای خانه به نظرم غمگین می آیندلباس میپوشم،ازخانه بیرون می روممستقیم به سمت کوه.......سرم را بالا میگیرم،یک نگاه به اطراف می اندازم،درختان زیتون واکالیپتوس،همیشه سبز ورقصان درنسیم،،بالبخند،چرخی دورخود می زنم ،چندقدم جلوتر،محوطه ی منظم درختان کاج،افراشته قد وسرهابه آسمان.دست به برگ های سوزنی شکل کاجها می کشم،کلاغی می پرد وقارقارمی کند کف دستم قلقلک میشود،،بازلبخندمی زنم .فاصله ی منظم کاج ها را زیگزاگ می روم،،حس خوبی پیدامی کنم انگارکاج های روبروی من هم زیگزاگ ومارپیچ به طرفم می آیند وازکنارم ردمی شوندبه چنددرخت آرام تنه می زنم،شایدهم درخت بودکه به من تنه زد،هرچه هست اینجاکه می آیم ذهنم راازدست می دهم وروحم راپیدامی کنم به دامنه ی کوه می رسم ،موزیک روشن می کنم وباقدرت بالا می روم،به سرِ بوته های مسیرم دست می کشم،گاه بیگاه پرنده های کوچکی که زیربوته ها قایم شده اند بیرون می پرند ،چرخی در آسمان می زنند وچندمتر آن طرف تر روی بوته ی دیگری می نشینند .به بالای کوه که می رسم ،نفس تازه می کنم برمیگردم پشت سر ومنطقه پردرخت مسیری که ازخانه طی کردم را نگاه می کنم،،درختانی که از پایین برایم دست تکان می دهند ، لبخند می زنم،هردودستم را بالا می برم وبرایشان تکان می دهم ،به آسمان نگاه می کنم آبی وپاک،،زیبایی هرسکونتگاه،به میزان سرسبزی آنستروی تخته سنگی می نشینم ، به یاد خانه ودلتنگی ام می افتم ، زیادهم مهم نبود،،شایددلتنگ طبیعت وسبزی وطراوت درخت هابودم..مهم اینست که اکنون خوبم وسرشارازانرژی،بایدمثل درخت باشم که درهجوم پاییزوزمستان ،هرچقدربرگهایش را ازدست دهد باز روح زندگی رابرای بهارنگاه میدارد.لبخندمی زنم وباخواننده هم آوازمیشم.بانگاه به سبزی هردرخت،حس می کنم زمین لبخندمی زند وآسمان چشمک، درخت،این وجود مهربان وبخشنده،دست های پرمهرش لانه ی پرنده ها وسایه ی سار نوازشگرش چتریست ازمحبت برای هرآدم خسته وگرمازده..کاش دریک دستمان نهالی بود برای هدیه دادن به زمین ودست دیگرقلمی،دروصف هردرخت شعری می سرودیم،نه تبری برای قطع درختی سبز.لونه پرنده ها رو بهمدیگه نشون میدن #پیک زمین #برای_زندگی_همین_یک_زمین_را_داریم. #"حال خوبتو بامن تقسیم کن" #من_هم_یک_جنگلبانم.Nazanin.HezarNazanin.HezarMon, 12 Apr 2021 21:21:29 +0430https://virgool.ir/@N.Hezar/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-hbo3tr2bbvv5در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/rxcs11p2aisk-G3zmg.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۱,۶۴۲ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۸۷ مرتبه پسندیدند و ۱۵ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۲۶ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۳۸۸ بار خوانده شدند و ۸,۱۷۷ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم ۰/۰۰۰۱۱۲۱۰۶ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۸۴۴ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من ۰/۰۰۰۱۱۲۱۰۶ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.Nazanin.HezarNazanin.HezarTue, 30 Mar 2021 01:17:11 +0430https://virgool.ir/@N.Hezar/شبروز-qbcg3aeyey5nغروب همیشه قشنگهشب سربرشانه ی ماه گذاشت و نخوابید...خورشیدسحرگاهی، آرام و پاورچین باگیسوان طلایی پریشان، سراز پشت کوه بیرون آورد نگاهش که برچشمان خوابالود شب افتاد لبخندی به دنیا زد..شب برخاسته از جا..گوشه ی دامن سیاهش را بدست گرفته کشان کشان با چشمان خمار نیم نگاهی به آسمان کرد و گامهایش را کشیده تر برداشت..ستاره ها خسته از چشمک زدنهای بی حاصل تن به رخوت گرمای خورشید سپرده بخواب رفتند..ومن هنوز به چشمان غمگین شب فکر میکنم و لبخندخورشید به دنیا...ن_هزار#مهربان_باشیمNazanin.HezarNazanin.HezarSat, 01 Aug 2020 12:32:23 +0430https://virgool.ir/@N.Hezar/سفرباخورشیدجان-o0pqpkhecjqcهمینقدر موذیاول ازهمه مطلبی روعرض کنم که بنده به تابش نورخورشیدروی پوستم حساسیت دارم.یعنی یه دقیقه بیشترکه درمعرض نورخورشیدباشم پوستم بشدت قرمز میشه و جوش ریزی میزم انگار سرخک گرفته باشم و دست وصورتم شدیدا خارش پیدامیکنه ،بااین اوصاف طبیعیه که سعی کنم همیشه تو سایه باشم اما وقتاییکه توی ماشین نشسته م دیگه دست خودم نیس که توی سایه باشم یاآفتاب.اکثر سفرهای معمول ما ازاصفهان به خوزستان یا بالعکسه..معمولا تامیخوایم راه بیفتیم نزدیک ظهره و قاعدتا باید تابش آفتاب از بالای سقف ماشین باشه اما بمحض اینکه از شهر میزنیم بیرون خورشید جان باتمام صورتش از پنجره ماشین میاد تو،اولش از سمت راننده میاد،سعی میکنم صندلیمو یه کم جابجاکنم که زیر سایه راننده باشم ،عینک و نقاب هم میزنم سایبون های جلو رو میارم پایین..خورشید جان تغییر زاویه میده و میاد درست شیشه جلو با لبخندی موذیانه باندازه تمام پهنای صورتش..یه کرکره میچسبونم به شیشه جلوسمت خودم و نفسی میکشم و راحت تکیه میدم .هنوز صدمترنرفتیم حس میکنم سمت راست صورتم گرگرفته..بله از پنجره سمت من سرک کشید..یک کرکره دیگه به شیشه سمت خودم(شاگرد)میچسبونم وپیروز مندانه لبخند میزنم اما حس میکنم دستِ گرمی از پشت روی کتفم نشست میخوام برگردم ببینمش که:بعله،بازتابش تو آینه جلو نشون میده دست بردارنیست و از جناح پشت حمله کرده ..به همسرم میگم بزن کناریه ملافه ای،شالی آویزون کنیم پنجره های عقب وبعداز اتمام کار راه میفتیم..هنوز چند دیقه نگذشته که مثل شمشیری از نیام کشیده درست از فضای کوچیکی زیر آینه وسط جلو ،حمله میکنه به فرق سرم.دیگه کاریش نمیشه کرد .مگه میشه فضای جلوی راننده رو پوشوند؟شروع میکنم به غر زدن و مثل عروس طالبان یه پارچه میندازم تو سرو صورتم و دستامم میبرم زیرش ومیگم: بفرماآقای خورشیدراحت شدی؟همسرم میگه: بهت گفتم بزار شب راه بیفتیم،هی میگی میخوام طبیعتو تماشا کنم ،میخوام عکس بگیرم..حالا خوب تماشا کن..زاویه عکاسیتم عالیه.خورشیدِخسته بین راه چندجاتوقف داریم.مسیرقشنگیه ،بامناظر فوق العاده زیبا.طبیعت چهارمحال،حد فاصل بین اصفهان وخوزستان،چهارفصل قشنگه،روستاهای بین راه و تپه ها و کوههاییکه مزین شده به درختان بلوط وچشم ازدیدنش سیرنمیشه..جاده کوهستانی وپر پیچ وخم که بیشتر طول مسیر دارای آسفالت بی کیفیت و پراز دست اندازه اما خسته کننده نیست..باورودبه محدوده خوزستان،ناگهان هوا بطرز قابل لمسی افزایش دما پیدامیکنه،حوالی سدهای کارون 4وکارون 3باچشم اندازخیلی زیبا ،مخصوصا اونجاهاییکه دریاچه های پشت سد و آسمون هارمونی چشم نوازی ازرنگهای آبی ایجادمیکنه،دلم نمیخواد یک لحظه هم چشمامو ببندم.معمولا طول سفر چندبار ازماشین پیاده میشیم وهمزمان با نوشیدن چای چندعکس از طبیعت و ازخودمون میگیریم.سفریه قصه سپنج،شش ساعت بعد موقع غروب به مقصد میرسیم.درطول حرکت هم کلی عکس، گرفتم با دست و صورت متورم پیاده میشم و میگم :خورشید هم اینقدر سمج؟ بارآخره که روز سفر میکنم ،اما خودمم میدونم که بارآخر نیست و برای دیدن طبیعت بازهم همسفری با خورشید رو تحمل میکنم.Nazanin.HezarNazanin.HezarTue, 03 Mar 2020 01:00:16 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/شیر-درقفس-gojfb6zluzbmشیرهمیشه شیر می ماندازخودش خجالت میکشید،باآنهمه یال وکوپال مثل یک گربهُ فلج بود..حس میکرد حتی غرش صدایش که روزی لرزه براندام کوهستان مینداخت،دیگر آن طنین سابق راندارد.حساب سال وماه رانداشت .چه مدت بودکه اینچنین اسیر شده بود ،نمیدانست،یاشاید نمیخواست بداند..غرورش لگدمال شده بود،دلش نمیخواست باکسی نه حرفی بزند ونه حتی نگاهی ردوبدل کند..گاهی که عرصه براو تنگ میشد چرخی درون قفس میزد با غیظ نگاهی به بیرون مینداخت،کاش میتوانست دورخیزی کند...نه..نمی توانست..نشست،بادرماندگی تمام سرش را روی دستهایش گذاشت وچشمهایش رابست،گربهُ ناتوان وبیچاره..کاش میتوانست دورخیزی کند!Nazanin.HezarNazanin.HezarTue, 25 Feb 2020 02:18:14 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/شب-مرموز-vhjwhtbrtye6مبل فرسوده وشاخه های نازک درختنمیدونم تابحال شماهم توی یک موقعیتی گیرافتادین که مثل یک خواب وحشتناک یا کابوس بوده و آرزو کردین زمان برگرده عقب یا ازخواب بیدارشین ؟چنین مواقعی انگار زمان متوقف میشه..قوای حسی ازکار میفته..شایدتحت تاثیر شرایط محیط وترس باشه ..شاید هم عوامل دیگه که من سردرنمیارم ..ماجرا ازین قرار بود که :اواسط پاییز امسال،من وخواهرزاده م که حدود 23سالشه ،ساعت 8شب از مکانی عمومی تفریحی به قصدخونه بیرون اومدیم.مسیربیرون اومدن از اونجا بدون تابلوی خروجی,گیج کننده وپیچ درپیچ بود ولی ازروی نشانه ها و پوسترهای تبلیغاتی ازمحوطه خارج شدیم..خواستیم اسنپ بگیریم اما فکرکردیم اگر یکی دو کوچه را طی کنیم وبه خیابان اصلی برسیم موقعیتمان راحتتر پیدا میشود.سریک دوراهی که یکطرفش بن بست بود وطرف دیگر به یه محوطۀ پردرخت میرسید که قسمتی ازآن نرده داشت به پیرمردی که یک فرغون دستش بود رسیدیم.ازش پرسیدیم این محوطه به خیابان میرسد؟پیرمرد گفت بله..پرسیدیم کدام سمتش؟رفت کنارنرده ها وگفت اگرازروی این نرده ها به آنطرف بروید به خیابان میرسید.اول من بعدهم مهشید ازروی نرده ها ردشدیم وبلافاصله متوجه شیب زیاد وپراز سنگ وخاکی شدیم که پایین رفتن ازآن خیلی دشواربود اما به امیداینکه همین شیب را طی کرده به خیابان اصلی میرسیم به هر مشقتی بود تاانتها رفتیم وناگهان به لبۀ یک پرتگاه 6-7متری رسیدیم تاریک بود .به سختی میشد دید که روی بام خانۀ دوطبقه یا دیواری بلند ایستاده ایم.شانس آوردیم به پایین پرت نشدیم.سمت راست دیواربلند، وسمت چپمان محوطۀ تاریک ولی پربودازدرختان کاج و انواع دیگرکه زیادهم بزرگ نبودند.از وسط درختان گذشتیم وبخیال اینکه الان به یک فضای بازمیرسیم به ترسمان غلبه کردیم..هواخیلی سرد ونسبتا مه آلود بود..از ساختمانهای مسکونی دورشده بودیم..یک مبل کهنه درقسمت بالاتر فضای مرموز گذاشته بود که درآن شب و بین درختان عجیب بود.ولی ما همچنان سرخوش با مبل ودرختها عکس میگرفتیم و شوخی میکردیم..مسیر پیش رو گل آلود و ناجوربود..نمیدانستیم از کدام طرف برویم که به قسمت مسکونی یا کوچه ای برسیم.درهمین حین صدای پارس سگی فضارا ترسناکترکرد..صدالحظه به لحظه نزدیکترمیشد واحتمال میدادیم که عنقریب مورد حمله سگ واقع شویم..مهشید گفت: خاله ساکت.هیچی نگو.یک لحظه ساکت شدم ولی حس کردم مهشید کنارم نیست..آهسته گفتم مهشید کدوم طرفم هستی؟جواب نداد..صدای سگ خیلی نزدیک وبه فاصله چند قدمی ام شده بود.همینطورکه خم شدم سنگ بردارم باصدای آرام وملتسمانه گفتم:مهشید!!..بازهم جوابی نیامد..سگ از جلویم آرام .بیصدا رد شد من درجهت مخالف سگ دویدم و باصدای بلند داد زدم:مهشییییید!! بازهم جوابی نشنیدم..چندبار پشت سرهم صدا زدم بافریاد بلند..آخرین بار وحشتزده وباآخرین فریاد گفتم:مهشییید تورو خدا جواب بده..اما بازم جوابی نیومد..یک لحظه دلم هزار راه رفت...گوشی رو روشن کردم زنگ بزنم 110اما اون لحظه شماره یادم رفته بودداشتم به مغزم فشارمیوردم که یکهو مهشید زنگ زد..انگار یکسال گذشته بود.جواب دادم.باصدای لرزان گفتم مهشید کجایی ؟؟گفت از همون راهی که اومدیم برگشتم..تندتر رفتم..شبح مهشید رولابلای درختها دیدم..خیالم کمی آسوده شد..رسیدم بهش ..متعجب پرسید:خالههه؟؟!!!..چرا هرچی صدات میزدم جواب نمیدادی؟ازترس داشتم میمردم.؟‌گفتم عجیبه.,منم خیلی صدات زدم.اینجاکه سکوت محضه..چرا ماصدای همدیگرونشنیدیم؟ودیدیم کنارهمان کوچه که وارد این محوطه مرموز شدیم ایستاده ایم..گفتم مهشید سگه ازجلوم رد شد هیچی نگفت..مهشیدگفت خاله،سگه راه رو نشونمون داد..گفتم پیرمرده گمراهمون کرد..پیرمرد عجیب..چرا بیراهه رو اونقد راحت نشونمون داد؟؟اما سگ..؟!چه کابوسی بود این شب کذایی.Nazanin.HezarNazanin.HezarMon, 03 Feb 2020 20:44:46 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/سیاوش-iqg5xegsp3jcعمرگل کوتاهستماجرامربوط به زمانیست که شهر تولدم هنوز روستا بود.باامکانات کم و مردمی که اغلب یا کشاورز وباغداربودند یا دامدار.مادرم قبل از من دودخترودوپسر بدنیا آورده بودمرا که بارداربود،هنوز سوگوارپسردومش سیاوش بود .آنطورکه خواهربزرگترم میگفت سیاوش برخلاف نامش،بچه ی سرخ وسفید باموهای طلایی بودکه باشیرین زبانی هایش خودش را در دل همه فامیل جاکرده بود.چندروزی بودکه سیاوش سه ساله ،سرماخورده بود و دکترروستا برایش قرص وشربت نسخه کرده بودمادرم تحمل دیدن مریضی سیاوش دلبندش رانداشت.سرِوقت داروهاش رو بهش میداد.ومیگفت روزچهارم حالش خوب خوب بود اما هنوز قرصهاش مونده بودودکترگفت داروهارو کامل بخوره.بعدازظهروقت خوردن ِقرص ِ سیاوش بود.مادرگفت هرچه صداش زدم جواب نداد ازحیاط بیرون رفت وبلندتر صداش کرد.جواب داد الان میام.دارم گل میچینم.فصل بهاربود وزمین روبروی حیاط پراز شقایق های قرمز وبنفش.مادرگفت بزور آوردمش توحیاط ولی دوید رفت پشت عموی بابا قایم شد.سیاوش میگفت خوب شدم دیگه قرص نمیخورم.مادر بغلش کرد بردش تو اتاق.سیاوش باگریه میگفت نمیخورم.مادر قرص رو توی دهان سیاوش جاداد و کمی اب پشت قرص ریخت..سیاوش گریه ش بند اومد.صورت سفید وگلگونش سیاه وکبود شد.مادر دستپاچه بچه را وارونه کرد وبا دست چندبار به پشتش زد اما سیاوش نه سرفه کرد ونه گریه.عمرش به اندازه همان شقایق های قرمزوبنفش تو دستش بود....مادرم مثل آدمهای روانی که نه..واقعا روانی شده بود..خودش را به زمین میزد سرش را به دیوار میکوبید ،ضجه میزد وبه خدا التماس میکرد دوباره سیاوش را به او برگردانداما خدا نشنید یا خودش را به نشنیدن زد.توی تمام زندگیم مادر دوبار این سرگذشت رو برام تعریف کرد وهردوباردرحالیکه اشک از چشماش جاری بود از اول تا آخر سرش پایین وبا گلهای بیرنگ دامن لباسش بازی میکرد.انگارکه دسته گل کوچک قرمز بنفش را نوازش میکرد.Nazanin.HezarNazanin.HezarSun, 05 Jan 2020 16:29:17 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/کازابلانکا-mzrpaixhjbl4السا رو به ريك: اين صداي چي بود. صداي قلب من بود ؟  ريك: نه . اين صداي توپهاي جديد آلمانيه . دارن هر لحظه به پاريس نزديکتر مي شن. این فیلمو وقتی بچه بودم دیدم..خیلی سال پیش،اما حس خوبی که بعدازدیدنش درمن بوجود اومد هنوزهم مثل بوی یه عطر قدیمی ،خوشایند ودوسداشتنیه.اونموقع بااینکه بچه بودم اما دلم میخواست توی اون فضای عاشقانه فیلم باشم وبعدمثل هرکدوم از شخصیتهای فیلم فداکاری کنم وحتی از عشقم بگذرم برای آزادی وطنم..خلاصه فیلمریک بلِین (همفری بوگارت)، که در بندرکازابلانکا صاحب یک کافه شبانه است، پی می­برد که عشق قدیمی­ اش، ایلسا (اینگرید برگمن)، با شوهرش، ویکتور لازلو، در شهر است. لازلو رهبر مقاومت اهل چکسلواکی است و آلمان­ها به دنبالش هستند؛ السا می­داند که ریک می­تواند به آن­ها کمک کند از کشور خارج شوند – اما آیا او این کار را انجام خواهد داد؟کازابلانکا ماجرای عاشقانه‌ای را در گیرودار جنگ دوم جهانی و دربارهٔ بحران پناهجویان به تصویر می‌کشد و در یک کلام، داستان مردی است که میان «عشق و انسان خوب بودن» در حال در هم شکستن است. او باید بین «عشق به زن مورد علاقه‌اش» و «کمک به فرار مبارز چکی از دست حاکمیت وابسته به فرانسه  در جهت مبارزه با نازی‌ها» تنها یکی را انتخاب کنددیدار دوباره ریک و ایلسا برای هر دو با طغیان احساسات همراه است و پس‌نگاه‌های فیلم، داستان آشنایی آن ‌ها را در پاریس برای بیننده بازگو می‌کند. این دو دل‌باخته پس از گذراندن دورانی عاشقانه در آن شهر قرار می‌گذارند که به همراه یکدیگر از پاریس بروند ولی در لحظه آخر، السا به محل قرار در ایستگاه قطار نمی‌آید و تنها نامه‌ای را برای ریک می‌فرستد که توضیح زیادی به‌جز ابراز علاقه و ممکن نبودن همراهی بیشتر با ریک در آن نیست.: ریک من متاسفم از این که نمیتوانم با تو بیایم و ... . قطرات بارانهمچون اشك نوشته های نامه را پاك می كنند....دیشب بعداز سالها بازم کازابلانکا رودیدم..ایندفه بیشتر حس همزاد پنداری با قهرمانان فیلم داشتم..ازطرفی دلم میخواست جای السا باشم..زیبا ودوسداشتنی،متعهد و ازخودگذشته..واز طرفی به جای (ریک)آقای خوشتیپ ومتشخص باسابقه کمک به آزادیخواهی .. ریک از عشق خودمیگذرد تا راه قهرمانانهٔ رقیبش را در پیش گیرد.میتونم حتی به جای لازلو همسر السا باشم..با کلی سوابق درخشان درراه مبارزات آزادیخواهانه..فیلم صحنه های هیجان انگیز زیادی داره..چه خاطرات عاشقانه ریک و السا درپاریس وچه صحنه هایی از شجاعت وقهرمانی وطن پرستانه.موسیقی متن تأثیرگذار آن -As Time Goes By- هم دلنشین و زیباست وآدمو بیشتر به اون حال وهوا سوق میده.کارگردان :  مایکل کورتیزبازیگران : همفری بوگارت، اینگرید برگمن، پل هنریدس، کلاد رینس، کنراد ویت، گرین استریت، پیتر لوری، دالی ویلسون، جوی پیجمحصول آمریکا / 1943 کازابلانکا سه جایزه اسکاری را برد که جایزه بهترین فیلم نیز در آن بین وجود داشت.ریک : بهت تبریک میگم.ویکتور لازلو : برای چی؟ریک : برای کاری که انجام میدی.ویکتور لازلو : من فقط تلاش می کنم.ریک : همه ما تلاش می کنیم اما تو تونستی موفق بشی!ریک:روزی که تو از پاریس رفتی حتما نمیدونستی که من چی کشیدم ... فقط کاش میدونستی که چقدر دوستت داشتم و چقدر هنوز دوست دارم. السا : می تونم یه داستان برات تعریف کنم ؟ ریک : پایان تعجب آوری داره ؟ ایلسا : هنوز پایانش رو نمی دونم . ریک : بسیار خوب تعریف کن شاید ضمن تعریف کردن پایانی براش پیدا کنیم .دیالوگ مشهور " جمالتو عشق است! " که در فیلم گفته می شود ، جزو 5 دیالوگ برتر انجمن فیلم آمریکا شناخته شده است.#"حال خوبتو بامن تقسیم کن" #"کدام نقش،کدام فیلم" #"مسابقه دست انداز"Nazanin.HezarNazanin.HezarMon, 30 Dec 2019 22:31:05 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/روان-پاک-rvcgbkyee2jj#«حال خوبتو با من تقسیم کن»چندروزیه دلم میخواد یه چیزی بنویسم اما حس نوشتنم نمیاد.تا گوشیو برمیدارم کلمات فرارمیکنن..مث برگای پاییز که روی زمین ریخته ان وبا تند بادی فرار میکنن و به گوشه وکنار پناه میبرن .حتی یکی دوبار خودکار وکاغذ برداشتم چشمامو بستم وفکر کردم..نه..نشد ! حرف زیاده اما نمیشه نظم و ترتیب بهشون داد..حتی قدرت بیانم هم کم شده..درحد سلام وعلیکی با خانواده یا گفتار موردنیاز روزانه...گاهی هم حس میکنم کلمات مثل محتویات یک کامیون خالی میشن روی سرم..من دفن میشم زیر کوهی از واژه ها اما حتی فریادی خفه از دهانم خارج نمیشه...گاهی روح آدم چه خسته س وروانش پاک .. Nazanin.HezarNazanin.HezarMon, 16 Dec 2019 14:50:11 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/دلم-را-چون-اناری-qehcnkjixknm#حال خوبتو با من تقسیم کندلم را چون اناری کاش یک شب دانه می کردمبه دریا می زدم، در آب و آتش خانه می کردمچه می شد آه، موسای من! من هم شبان بودم؟تمام روز و شب زلف خدا را شانه می کردمنه از ترس خدا، از ترس این مردم به محرابماگر می شد، همه محراب را میخانه می کردماگر می شد به افسانه شبی رنگ حقیقت زدحقیقت را اگر می شد، شبی افسانه می کردمچه مستی ها که هر شب در سر شوریده می افتادچه بازی ها که هر شب با دل دیوانه می کردمیقین دارم سرانجام من از این خوب تر می شداگر از مرگ هم چون زندگی پروا نمی کردمسرم را مثل سیبی سرخ، صبحی چیده بودم کاشدلم را چون اناری کاش یک شب دانه می کردمشعرازجناب علیرضا قزوهNazanin.HezarNazanin.HezarThu, 12 Dec 2019 20:55:03 +0330https://virgool.ir/@N.Hezar/قاصدکی-درهوا-olny6ti6hersفصل ها چه با شتاب رفته انددرقاب پنجره مانده ام. نگاهم درانتظارلمس چشمان مهربانت قاصدکی درهوا چرخ میزند باد می وزدقاصدک چرخ میزندمن پلک میزنم تودور می شویباد می خنددثانیه ها دقیقه ودقیقه ها سالها میشوندقاصدک پرپر میشودوتو دورمیشویمن هنوزدرقاب پنجره اموتودورمیشوی ...ن_هزاردرقاب پنجره ها..Nazanin.HezarNazanin.HezarTue, 03 Dec 2019 20:02:51 +0330