https://virgool.ir/feed/@N.Azimiiiiدانشجو معلمِ علاقه مند به نویسندگیfa2026-11-11 15:19:24https://files.virgool.ir/upload/users/1004967/avatar/Dnxf9V.jpeghttps://virgool.ir/@N.Azimiiiihttps://virgool.ir/@N.Azimiiii/httpsvirgoolionazimiiiiگنج-تو-sdmlpesiw2kuبسم الله الرحمن الرحیم یک دقیقه دیگر می‌گذرد و جای خود را به آینده می‌سپارد. در کنج خیال کز کرده و قدمی از رویا بر نداشته.در همان عالم خیال، گنجی را تصور می‌کنی. در آن‌سوی جهان در دل خاک نسشته است. فقط تو از آن مطلعی. می‌کوشی به چنگش آوری؟در خیال، درون را کمی جست‌وجو می‌کنی. از پستوی آن غصه های مبتذل را کنار می‌زنی. به رنج ارزشمندی میرسی. همان که از همه مقدس تر است. بهایش از خون‌دل است. نامش رنج است اما گنج توست. لایق قامت اراده توست. به تصرف دستانت که رسید، نامت می‌شود انسان.چرا که در دل هر انسان رنج‌هایی نهفته است و در دل هر رنجی انسان‌ها شکفته است.رنجی که شادی را از تو نمی‌گیرد، به شادی‌ات رنگ معنا می‌پاشد. غم و غصه های دروغین را می‌زداید. برای زندگی خط و نشان می‌کشد. رنج نهفته در هر انسان تنها مقصدی‌ست که ارزش مبارزه دارد.پس مبارزه می‌کنی. تا با نغمه و اشاره ایی مسحور شوی. به شور آیی. قلبت چنان بجوشد که آتش نتواند آن را بسوزاند. آنچنان بخرامد که طوفان حوادث به زانو در‌آید. جهان ناگزیر دربرابر وجودت تعظیم ‌کند. پَر کاه سابق، حال سنگین از وزنه ایی در سینه است که شعله می‌افکند. آتش‌فشان نیست که زوال داشته باشد. دل‌های رام را ذوب می‌کند و قالب می‌زند. در آسمان روحت تنها نام یک محبوب حک شده. او را در هر فرصتی می‌جویی. آنقدر بلندپروازی که جسم کلافه می‌شود و به روح می‌پیوندد تا با هم به پرواز در آیند. برای تو دیگر مرگ کشنده نیست. در برابر مرگ می‌رقصی و زیبایی می‌آفرینی. آن رنجی که در سینه داری، نمی‌میرد. آن اشک چشمانت،خشک نمی‌شود. بلکه در چشمان بقیه می‌جوشد. آن زمان که در قید و بند هیچی مگر آسمان. شگفت زده‌میشوی! در آغوش نرم خاک جسم سفرکرده ات شکوه نخواهد کرد. چرا که به قواره گنجی آزرده است. و ارزشمند. و پاداش گرفته. ‌می‌کوشی به چنگش آوری؟نرجس عظیمینرجس عظیمیSun, 14 Nov 2021 12:01:13 +0330https://virgool.ir/@N.Azimiiii/اندوهِ-بزرگ-ib5wp6iqnraz﷽ مردمی می‌شناسم که معتقدند گوشه نشینی بهتر از هم‌نشینی با ناآشنایان است. افرادی که در حلقه بیگانه هستند نباید به دایره آشنايان و یا دوستان بپیوندند. به قول نادر ابراهیمی «هر آشنایی تازه اندوهی تازه است». اما گاهی اندوهی تازه می‌تواند جهان را دگرگون کند. به تیرگی های دنیا صبح بپاشد. در اعماق کامیابی غرقتان کند. نامش اندوه است اما می‌تواند کلید تمام قفل های جهان باشد. اهل‌رازی باشد که در طلبش هستید. مبادا گمان اندوهِ آفریده از آشنایی تازه شما را از زیباترین لحظات زندگی دور کند! هر انسان جهانی بکر برای یافتن است. سرگذشت‌هایی که متعلق به صندوقچه تجارب شما نیست. احساساتی که ردی از خاطرات ندارند. تفکراتی که به ضمیرتان خطور نکرده. بگذارید عالم ادراکتان به اندازه تمام بشر بگسترد. شاید روزی لابه لای جهان گم شده درونتان به درک عشق هم رسیدید. اندوه نوباوه‌تان روز به روز بزرگ‌ترشد. آن موقع کشف می‌کنید: تنها برای عاشق است که خداحافظی معنا ندارد.نرجس عظیمینرجس عظیمیTue, 02 Nov 2021 21:27:51 +0330https://virgool.ir/@N.Azimiiii/ایستگاه-قطار-ymdo22yceo0i﷽ صدای پیرزن بی رمق بود. صافش کرد و پرسید: حاجی!!... حاج احمد! تو خبر داری این قطار کی میرسه؟ مرد دستی بر محاسن پنبه ای اش کشید. به نوه ١۰ ساله اش فکر کرد. دهمین سال بود که این سوال را با رگ هایش لمس می‌کرد. با آن زندگی کرده بود. مثل همان بارانی که خودش را به به سقف و پنجره نه چندان محکم قهوه خانه پدری می زد و به درون نشت می‌کرد. این سوال پیرزن از دهه پیش به ساعت ١٧:٣٠، مکان قهوه خانه نشت کرده بود. جواب داد: منم بی خبرم. مرد نشست. پای چپش را بر روی دیگری گذاشت. از وسط قهوه خانه به پنجره که به یُمن بلورهای پاییز شفاف شده بود نگاه کرد. ریل هایی که زنگ زده بودند. تکه تکه شده بودند. از چپ به چشمان پیرزن که با عینک ته استکانیِ قاب مشکی پوشیده شده بود، نگاه کرد. خدا را شکر کرد. اولین بار نبود که برای سو نداشتن چشمان او از خداوند تشکر می‌کرد. _الحمدالله، الحمدلله،... پیرزن ذکرش را تغییر داد.دستانش را به هم مالید و گفت: چقدر سرد شده! . . آسمان ابری پاییزی قدم به ظلمت بر می‌داشت. می‌شد همراهی  جیرجیرک‌ها را از درختانِ آن طرف ایستگاه لمس کرد. آمده بودند تا شب را به پیرزن یادآوری کنند. گرگ ها را یادآوری کنند. ناتوانی پاهایش، عصای همیشگی اش، کم سوی چشمانش، آخرین باری که در مسیرِ آنجا به سمت خانه زمین خورده بود، دستش شکسته بود را یاد آوری کنند. _امم اسمت چی بود؟ حاج... حاج احمد!! بچم داری؟با صدای بلند جواب داد: بله. معلومه دارم. پنج تا دختر. _خدا برات نگه داره.گوشه روسری گل دارش را بر چشم کشید. آهی کشید. دارد شب می‌شود. کی در اینجا رو می‌بیندی حاجی؟_ هوا تاریک شده. قطارم که نرسیده و مسافری نیست. کم کم میرم خونه.پیرزن دو دستش را روی صورتش کشید. ذکر آخری را بلندتر گفت : "الحمدلله". فدای سرت. فردا دوباره میام. همینجا میشینم تا بیای ننه. برات شال‌گردنم میارم وقتی می‌خوای پیاده شی بپیچم دور سرت. سرما نخوری. آقا! نمی‌دونی فردا چه ساعتی قطار میرسه؟ نرجس عظیمینرجس عظیمیFri, 01 Oct 2021 20:09:56 +0330https://virgool.ir/@N.Azimiiii/حلت-بفنائک-mcceayengwytبه دور از ژست های مذهبی بود.حتی پای فکرش به کربلا نرسیده بود.اوضاع اقتصادی وادارش کرد به راهی برای امرار معاش چنگ بزند که شایسته نبود. ربا گرفت.شبی دلش به تنگ آمد. کمی با خدا خلوت کرد. دعوا گرفت. مثل کودکی که در پریشانی هر چه دارد و ندارد را بر زبان می‌آورد تا شدت آن را بهتر بیان کند. و مادر او را تنگ در آغوش می‌گیرد تا کمتر درد بکشد. تسلایش می‌دهد تا اشک ها را بر روی شانه هایش بریزد. از خدا خواست تا ببیند،  خدا هم به او نشان داد. خاک وخون که هزاران سال زیر پوسته عالم نهان بود. عظمت"حلت بفنائک" تنها یک عبارت از دریای معنا که رمز نجات او بود.  غصه تاریخ در بند به بند زیارت عاشورا را درک کرد. تصمیم گرفت خودش را به کربلا برساند. اموال را طیب کند. مثل روحش که با درک عظمت داغ اباعبدالله پاک شده بود. بعد از دو سال به خواسته اش رسید. چنین شب هایی کربلا بود. دوباره به درک جدیدی نائل شد. زیارت حسین علیه السلام قلبش را پاک تر کرده بود و البته عاشق تر. آن شب توانست کربلا را درک کند. بین الحرمین بر روی زمین نیست، بین الحرمین تیکه ایی از بهشت بر روی زمین است. یا بهتر است بگویم بهشت با حضور حسین بهشت می‌شود. پس هر جا که حسین است، آنجا بهشت است.نرجس عظیمینرجس عظیمیTue, 28 Sep 2021 01:39:09 +0330https://virgool.ir/@N.Azimiiii/پیرمرد-svwt1fk3gygw﷽ دیروز که طبق عادت به پیاده روی رفتم، متوجه یپرمردی رنجور با لباس های مندرس و ظاهری نه چندان آراسته در آن طرف خیابان شدم. او به مغازه ها سرک می کشید و با سرعتی شبیهِ من پیاده رو را طی می‌کرد. با دیدن او که غالبا ناراحت و آشفته از مغازه خارج میشد با خودم گفتم: یپرمردِ بیچاره!  کاش می آمد این طرف خیابان تا به او کمک کنم. اما اگر واقعا نیازمند نباشد. چه؟!  در همین لحظه بود که زنی هیجان زده جلویم ظاهر شد. درحالیکه جسم سیاه رنگ مستطیل شکلی را که در دست داشت تکان میداد، لب گشود که آیا مایلید با من مصاحبه کنید؟ صدایم را صاف کردم و با آرامش خاطر پرسیدم: مصاحبه در چه مورد؟_ عزیزم! به مناسبت شهادت امام حسن مجتبی ،کریم اهل بیت، در مورد بخشش بی منت صحبت میکنیم. سپس آن شی را جلوی دهانش گرفت و سوالات را یکی یکی پرسید. به آن ها پاسخ دادم و صراحتا گفتم که ارزش هر عملی به نیت است و دلیل کرامت امام حسن علیه السلام این است که علاوه بر بخشش بی منت، بدون هیچ اندیشه ایی در خصوص فرد سائل که آیا نیازمند حقيقی است یا نه دریادلانه می بخشیدند. خانم مصاحبه گر با تمجید گفت: چه قدر عالی! با توجه به سطح بالای شناخت شما از اهل بیت، شخصا در برابر افراد نیازمندِ اطرافتان چگونه رفتار میکنید؟نگاهی به آن طرف خیابان کردم. پیرمرد آزرده تر از قبل لب جوی در سایه درختی بی حرکت نشسته بود. او یک دنیا پاسخ بود که میتوانستم به خانم مصاحبه گر بدهم. انگار مجسمه تمایز سخن و عمل بود.نرجس عظیمینرجس عظیمیTue, 14 Sep 2021 19:27:33 +0430https://virgool.ir/@N.Azimiiii/قدمت-این-اشک-١۴٠٠-سال-نیست-ibimdnwympr7حسینیه خانه ما:) ﷽خداوند گل آدم را با محبت حسین سرشت و تفاهم‌نامه عشق در گنجینه قلب آدم نهادینه شد تا با قدسیان، ملائکه، آسمان‌ها و زمین هم‌نوای غزل کربلا باشد. اشتباه نکنید! قدمت این اشک ١۴٠٠ سال نیست! این غم مقدس قدمتی به بلندای تاریخ دارد، روضه‌ای ست در امتداد خلقت که نوح و جبرئیل و آدم را مسحور کرده و در جریان هستی به ما آخر الزمانی‌ها رسیده است. آنقدر گذشته است که طفلان همه پیرغلام عشق حسین شدند و پیرغلامان هنوز طفلان درس مرام حسین‌اند! و برای اشک‌های کودک چه آغوشی بهتر از آغوش عشق حسین؟ آغوشی که الی الابد برایمان گسترده است تا در سایه سار آن آرام بگیریم. کافیست در سینه ما شمع لایزال عزای محبوب شعله‌ور باشد تا با آب دیده آتش درون را خاموش کنیم و به پهنای صورت اشک بریزیم تا روزی که تمام وجودمان از عطر بهشتیِ حسین آکنده شود و چون ماهی غرق در اقیانوس وجودش شویم. آری! حسین اقیانوس عشق است و ما ماهی اقیانوس وجود او.التماس دعا ??نرجس عظیمینرجس عظیمیMon, 16 Aug 2021 12:31:23 +0430https://virgool.ir/@N.Azimiiii/چای-خیال-ec47m2gqaxjj﷽دلم میخواهد پنجره دنیا را باز کنمتا آفتاب همه را نوازش کند. فنجان چای در دست بنشینم و برایش شعر بخوانمآنقدر بخوانم تا برقص درآیدآنقدر برقصد تا همه را شاد کند...دلم میخواهد دنیا را رنگ کنمتا همه رنگ ها را داشته باشدو عشق رنگ هایش را از دنیا بگیرد و رنگ های جدیدی رقم بزند دلم میخواهد در صبحدمی دل انگیز درهای آسمان گشوده شود و به همه شراب ناب بچشاندتا جان ها جلا یابد، زخم ها ترمیم شود و دل ها پاک... تا دنیا آنقدر شاد شود که نتواند خنده را متوقف کند. تا سازش تا ابد کوک باشد، و زیباتر بنوازد... دلم میخواهد... همه این ها را دلم میخواهد...ولی دنیا را دیدم که سیاه رنگ شده، و لبریز از پریشانی ست. خنده اش با نقاب شب رنگی پوشیده شده و فقط اخم هایش از پشت آن مشخص است.دنیا آن رنگی که می‌خواهم نیست،شعر هایش همه آه، رقصش، هس هس و آفتابش همه سوز سرماست.آری، دنیا نیست آنطور که می‌خواهم..اما دلیل نمی‌شود که شاعر نباشم!☕??#طبیعت#لبخند_بزن#حس_خوب_نوشتن#نویسندگی#عکاسی#علاقه_مندی_ها#چای#آغوش_خدانرجس عظیمینرجس عظیمیSat, 07 Aug 2021 21:33:09 +0430https://virgool.ir/@N.Azimiiii/آرامِ-نخلستان-jxgc80tyxjvu﷽شب شده بود، نخل کهنسال نگاهی به آسمان کرد. ماه را دید و آهی کشید. خیلی نمی‌توانست سرش را بالا بگیرد، کمی سرفه کرد و به بقیه نخل ها نگاه کرد که داشتند به او نگاه می‌کردند و منتظر بودند تا صحبتش را ادامه دهد. نخل چشمانش از شور و غرور برق میزد اما صدایش یاری نمی کرد و یا شاید احساس میکرد نمی‌تواند خوب باطن کلماتی را که به چشم دیده است ادا کند.سرش را دوباره به طرف آسمان بلند کرد و گفت : شب هایی که می آمد نیازی به حضور ماه در آسمان نبود.یکی از نخل ها که جوان و نیرومند بود گفت : من مشتاق شنیدن هستم نخل پیر! می‌شود آنقدر بگویی که همه نخل های روی زمین این داستان را بدانند؟ نخل پیر دستانش را به هم مالید و با خوشحالی گفت : از وقتی که این ماجرا را می‌دانم مدام تعریف میکنم تا همه نخلستان آن را بدانند، زمان های زیادی با ستاره ها در موردش صحبت میکنیم. نخل های جوان! خوب گوش دهید که باید این داستان را برای همیشه به خاطر بسپارید و برای همه نقل کنید. نخل ها ساکت و آرام فقط به سخنانش گوش می‌دادند و مشتاق بودند سریع تر از همه ماجرا مطلع شوند. البته برای بار اول نبود که اینگونه سر از پا نمی‌شناختند. برای شنیدن داستان زندگی کسی که بخاطر او زمین آرام گرفته است، پر از شور و شعف بودند.نخل پیر سرش را به طرف راست چرخاند و ادامه داد : آن چاه آب را می‌بینید؟آن چاه را خود او با دستان قدرتمندش حفر کرد، یادم نمی‌رود نیمه شب هایی را که تنها به نخلستان می آمد. موهایش را نسیم خنک سحرگاهی تکان می داد. بر شانه چاه، همدم همیشگی اش تکیه میداد و با او اسرار خود را بازگو می‌کرد. تصویر ماه در چاه می افتاد و به پای چهره قدسیش نمی‌رسید. نخل های جوان تر با تعجب به ماه نگاه کردند و زیر لب گفتند : مگر چیزی در دنیا به روشنایی ماه آسمان می‌رسد؟ نخل پیر گفت : آری، خدایی که این ماه را آفریده است، حتما می‌تواند نورانی تر از آن را هم خلق کند. حتی این ماه روشنایی خود را از او می‌گیرد! من با چشم های خود دیدم که سیل قطرات اشک بی وقفه بر جان چاه می‌چکید و تصویر چهره ماهش را بر هم میزد. چاه کل روز را در انتظارش بود، شب ها با کلامش گاه آرام می‌گرفت و گاه مضطرب میشد، گاهی هم با او سخن می‌گفت.  ای نخل ها! فکر میکنید چرا سالیان سال این قوم در جهل و تنهایی به سر بردند؟ چرا در اقیانوس ظلم غرق شدند و در تنگناهای شیطانی گیر افتادند؟  نخل ها در ذهن خود مرور میکردند حوادث را، از سوزاندن مفاهیم بهشتی، تا پاره پاره کردن آیات الهی که منجر به محرومیت عالم از چراغ بهشت شد.گفتند : آن ها زندگی شان را برزخ کردند و بی خبرند، چون فانوسشان تنها در قلب کسی بود که با پیروی از شیطان آن را شکستند. نخل پیر سر به نشانه تایید تکان داد و گفت : درست است. چون که مشعل نور به دستان مردی بود که تنها همدلش آن چاه آب بود، کسی نبود که عظمت دریای جوشان لبریز از دانش او را درک کند و خدا تنها می‌گذارد کسی که تار موی نجات دهنده او را رها کند. ای نخل ها! او در قله کوهی بود که همه پیامبران در آرزوی رسیدنش بودند. او دست خدا بود برای نشان دادن آیه های الهی بر عالمیان‌! کسی که نفس به نفس همراه پیامبر اکرم بود و لحظه ایی از محبوبش جدا نمیشد. پس در روز مهمی که مسلمانان حضور داشتند پیامبر همه این سخنان را خطابه کرد و از تک تکشان برای همیشه بیعت عشق با خدا را گرفت اما دیری نشد که همگی بیعت ها را شکستند و آب را بر زمین ریختند و در ظلم به او آنقدر اسراف شد که خشم و نفرین خدا شامل حال ستیزه جویانِ تنها روشنگر جهان شد! نخل ها مثل همیشه به فکر فرو رفتند، غصه دار شدند، از وجود چنین امیری احساس غرور کردند، اشک ریختند و بشریت را سرزنش کردند. برایشان طلب آمرزش کردند و سجده کنان در مدح و ستایش تنها وارث زمین بی نهایت مست شدند. عیدتون مبارک:)نرجس عظیمینرجس عظیمیThu, 29 Jul 2021 20:50:39 +0430