https://virgool.ir/feed/@My_own_nameمن قلم خاصی ندارم، فی البداهه می‌نویسم و قصدم تخلیه احساسه نه چیز دیگه‌ای. لطفا با من مهربون باشید! مرسیfa2026-11-13 00:41:04https://files.virgool.ir/upload/users/2053006/avatar/0jWeB1.jpghttps://virgool.ir/@My_own_namehttps://virgool.ir/@My_own_name/این-دفعه-دیگه-تعریف-l2e3kcp7graaدرود مجدد~ اگه پستای قبلیمو دیده باشید متوجه شدید که کلا حرف زدنم انتقادیه و خیلی کنترل کردمش.(اگه ندیدید هم برید ببینید گناه دارم) پس این دفعه اومدم که تمجید کنم. همیشه که نمیشه از بدیا بگم. بریم که شروع کنیم من وقتی بالاخره آماده میشم که از خوبیای زندگی بگم یکی از خوبیای اینجا اینه که از همه قشری ما کاربر داریم. حالا چی شد که حرف من به اینجا رسید؟ خب، من داشتم همینجوری می‌گشتم که پست یه خانوم معلم رو دیدم و واقعا خوشحال شدم چون چند وقتی بود که منتظر فرصت بودم که به معلما یه چیزی بگم(دفعه بعد انشالله!). بعد پست چند نفر همسن خودمو دیدم و همینجور افراد دیگه از جامعه. این واقعا خوشحالم کرد چون همیشه تو بقیه شبکه‌ها انگار این چندتا قشر از هم جدان و اینکه الان فکر می‌کنی بخشی‌ از مخاطبای واقعی‌ات اینو می‌بینه واقعا احساس خوشایندیه. دومیش اینه که انگار همه با هم مهربونن. زیر پستا به هم قوت قلب می‌دن، از هم تعریف می‌کنن و اشکالاتت رو به آرومی می‌گن. این واقعا باعث میشه من اینجا رو محرم راز خودم بدونم و با خیال راحت اینجا گله کنم چون با اینکه توجه‌ها کمه ولی حداقل تذکری بهم نمی‌رسه؛ انگار که اون فیلتر مجازی که باید بهترین، خوشحال‌ترین و قشنگ‌ترین نسخه خودتو نشون بدی اینجا کارساز نبوده. سومی و آخرین موردی که مدنظرمه اینه که توی پستا آهنگ هم پیدا میشه، من مدت زمان زیادی نیست که اینجام و تو همین مدت کلی به پلی لیستم اضافه شده. واقعا آهنگای قشنگی اینجا لابه‌لای پستا و کامنتا پیدا می‌شن که خیلی کار قشنگیه چون من هیچ جای دیگه‌ای رو نمی‌تونم پیدا کنم که ارزش آهنگا دونسته بشه. موسیقی وایرال(!) نسل جوون یکی از بی‌معناترین و بی‌محتواترین چیزاییه که هر روز به گوشم می‌رسه و واقعا قدر هنرمندایی مثل حبیب، داریوش، ابی، گوگوش، سیاوش قمیشی و... انگار دونسته نمی‌شه. موسیقیای بی‌کلام که دیگه جای خود دارن. اینجا تو کامنتا واقعا آهنگای خوبی پیدا میشن به شرطی که صفحه مرتبطشو باز کنید. حالا که اینجایید برید بی‌زحمت آهنگ همخونه گوگوش رو گوش بدید، لینک کاورشم می‌ذارم چون هر چی سرچ کردم نبود خودم دوباره آپلودش کردم. واقعا کاور قشنگیه. از این به بعد بیشتر تو پستام آهنگ پیدا میشه چون تازهه یخم داره اینجا آب میشه. https://www.tarafdari.com/node/2361277 آره دیگه همین، طبق روال همیشه (انگار که چقدر پست می‌ذارم که میگم همیشه) می‌خوام بگم که مرسی که خوندید، امیدوارم روزتون مثل آسمون دلتون قشنگ باشه??SarahSarahSun, 17 Sep 2023 17:06:32 +0330https://virgool.ir/@My_own_name/دوباره-سلام-cy5ufoscpdepالان که دارم اینو می‌نویسم ساعت دوعه، درسامو خوندم، برنامه این هفتمو چیدم، از آخرین مسافرت این تابستون هم برگشتم(هر چند که جای خاصی نبود ولی بازم!) و با خودم فکر کردم آخرش که چی؟حقیقتشو بخوام بگم از الان تا هفته آینده یه برنامه مبهمی دارم و بقیه‌اش تاریکی محضه. اینا رو به قصد ابراز ناراحتی نمیگما، ولی خب خوشحالم نیستم. برنامه نداشتنم یعنی هدف مشخصی ندارم. رو هر هدفی که دست می‌ذارم بعد چند وقت اینجوریم که: خب؟ آخرش که چی؟ کنکور؟ نه مرسی. وقتی رتبه پنج رقمی با سهمیه میشه سه رقمی چرا بهش دل ببندم؟ نه که مثلا اونایی که تحصیل کردن واقعا بهشون احترامی گذاشته می‌شه. قصدم واقعا سیاسی حرف زدن نیست ولی اینم انصاف نیست. کارای خارج از درس هم بیش از حد برای منِ محتاط، خطرناکن. همیشه نگرانم که یه چیزی غلط پیش بره پس اونام خط می‌خورن چون وضعیت جسمی و روحیم در شرایطی نیست که ترس و اضطراب زیاد رو تحمل کنه. این از وضعیت شغلی آینده‌ام، درباره ازدواج هم که آدم دیگه حتی نمی‌تونه فکر کنه. بازم میگم قصدم توضیح واضحاته و لاغیر. یکی از بدیای دنیای مجازی همین بود، همه رو خیلی خیلی سنگدل‌تر و خودبین‌تر کرد. الان تو سن من دیگه واقعا کسی نیست که دور و برم از عشق بگه، رو یه نفر کلیک کنه و بی‌خیالش نشه.تقریبا نود درصد دوستا و آشناهای همسنم تا الان تو یه رابطه بودن و تمومش کردن. اینکه من نبودم براشون عجیب و غیرقابل لمسه. انگار که از پشت کوه اومده باشم! عزیزم امثال من هستن که به عشق معنا میدن نه کسایی که به راحتی لباس عوض کردن، عاشق و معشوقشون عوض میشه. ولی بخاطر همین افراد، من واقعا می‌ترسم که احساساتمو پای کسی بریزم.و مورد آخر سرمایمه، من از الانی که سرمو رو بالشت می‌ذارم تا فردا صبح که چشم باز می‌کنم نمی‌دونم که چقدر توی آینده همین اندک چیزی که دارم تغییر ایجاد می‌شه پس چطوری روش حتی ذره‌ای سرمایه‌گذاری کنم؟ نوسترآداموس که نیستم! خلاصه که زندگی واقعا تهش هر دفعه‌ منو به این می‌رسونه که آخرش که چی؟! نه هدفی، نه شغلی، نه عشقی و نه سرمایه‌ای. همه اینا رو گفتم ولی خب هنوزم زندگی ادامه داره و فردایی وجود داره. من دوباره آسمون آبی رو می‌بینم و اون موقع که خورشید طلوع می‌کنه و به آسمون رنگ می‌بخشه، می‌تونم به آینده‌ام فکر کنم و هر وقت که دوباره خواستم یه جایی جا بزنم اینو ببینم و یادم بیاد که یا وضعیت اون موقع بهتر از الانه، یا من یه موقعیت سختی که فکر می‌کردم دیگه زندگی بسه رو پشت سر گذاشتم پس اونم می‌تونم. دلخوشیای الانمو یادم بیاد و باهاشون دوباره شاد بشم، جوک‌های بی‌مزه بخونم و باهاشون بخندم. آهنگای قدیمی بذارم، باهاشون برقصم و گریه کنم. شعرای سهراب و فروغ رو دوباره از اول بخونم تا یادم بمونه که زندگی با وجود همه اینا هنوز ادامه داره.خب دیگه خدانگهدارتون، مطمئن نیستم که بازم افتخار داشته باشم که خواننده‌ای مثل شما داشته‌ باشم ولی اگه تا آخر این مطلب خوندید باید بگم که واقعا ازتون ممنونم که به حرفای یه عضو کوچیک از جامعه توجه کردید، شاید حرف فرد دیگه‌ای هم این لابه‌لا بوده باشه?✨️SarahSarahSun, 17 Sep 2023 02:04:54 +0330https://virgool.ir/@My_own_name/اندر-احوالات-یک-جوان-ایرانی-iqzycsmmmjknمن تا حالا اینجا چیزی ننوشتم، دلیلی ندیدم که بنویسم. همیشه مطالب بقیه رو خوندم و نهایت کاری که انجام دادم لایک و دو کلمه کامنت بوده. هیچوقت نیاز ندیدم درد و شادیمو به مردم جار بزنم، چون کار خاصی به هر حال برام نمی‌کنن.قلمم هم هیچوقت آش دهن‌سوزی نبوده که ازش تعریف کنم. نهایتا به اینجا متوصل شدم چون امروز دیدم هیچکس نمونده که باهاش راحت باشم. هر دوستی‌ای یه تاریخ انقضایی داره و هر چقدر بیشتر خودتو نشون بدی، اون زودتر می‌رسه و من نمی‌خواستم این چندتای باقی‌مونده رو از دست بدم.زندگی عجیب غریبی ندارم، برعکس خیلی از همسنام عاشق نیستم، هیچوقت هم نشدم. درست و حسابی هم تا الان زندگی نکردم، کل زندگی و آینده‌ام همیشه خلاصه شده تو چندتا کتاب و یه میز تحریر. و البته انتظار. انتظار برای یه تغییر، برای یه معجزه که زندگی‌امو از این بی‌حالتی دربیاره. ولی معجزه؟ نه، اینجا نه. تنها چیزی که بعد اون همه انتظار منتظرمه یه غوله. یه غول بزرگ به اسم کنکور. این غول بزرگ قراره کل سلامت روان باقی‌مونده من و امثال من رو بجوه و قورت بده. وقتی که کل زندگیمون به دوتا تست وابسته‌ست، تعجبی نداره که این حجم از فشار روانی رومونه.حال و روز من عالیه، هر روز می‌خندم و خوشحالم؛ ولی امیدوارم کسی که داره اینو می‌خونه بتونه درکم کنه. من عشق نمی‌خوام، محبت و نازکش هم نمی‌خوام. من به عنوان یه جوان ایرانی، به درک شدن نیاز دارم و منظورم صرفل خانواده نیست. جامعه روز به روز فشار بیشتری داره به همه‌امون وارد می‌کنه و این دردناکه که مردم اخیرا بیشتر و بیشتر خودشونو می‌بینن.سرتونو درد نمیارم چون قرار نبوده از اول اینجا مطلبی گذاشته بشه، خلاصه مطلبم اینه که حواستون بیشتر به همدیگه باشه. هیچکس هیچوقت نمی‌دونه که فردا قراره کي رو از دست بده پس لطفا تا وقتی همدیگه رو دارید درک کنید، محبت کنید، صحبت کنید و گوش بدید چون فردا ممکنه یا تو نباشی یا اون✨️SarahSarahSun, 13 Aug 2023 00:33:03 +0330