<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mrym</title><link>https://virgool.ir/feed/@Mrympanahi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:47:16</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Mrym</title><link>https://virgool.ir/@Mrympanahi</link></image><item><title>ماندن یا رفتن؟</title><link>https://virgool.ir/@Mrympanahi/ماندن-یا-رفتن-zc1kv0jzjwf2</link><description>وقتی این مطلب رو می خونید، سعی کنید به شخصی که توی هرکدام از این شرایط هست، کاملا مستقل از اینکه تصمیمش چقدر درست یا غلط بوده فکر کنید. کارمندی رو تصور کنید که از ابتدا می دونه حقوقی که بهش پیشنهاد شده کمی پایین تر از استاندارده، اما ناچارا و به خاطر دلایلی مثل فشار اقتصادی یا... اون کار رو قبول میکنه با این امید که وارد مجموعه بشه  و عملکرد خوبی از خودش نشون بده تا کارفرما متوجه بشه که شایستگی بیشتری داره...فردی رو تصور کنید که با کسی وارد رابطه میشه و خیلی زود، نقاط ضعف اون شخص رو متوجه میشه اما به هر دلیلی مثلا اینکه به اون شخص علاقه منده یا ترجیح میده که در شرایط فعلی، اون شخص رو درکش کنه و بهش زمان بده تا خودش متوجه اشکالات موجود بشه و اون هارو رفع کنه! تصمیم میگیره که به جای ترک اون آدم و خروج از رابطه، صبور باشه و کمک کنه تا مشکلات برطرف بشه.حالا تو موقعیت اول تصور کنید مدت ها میگذره و اون شخص  با وجود عملکرد خوبش و اثبات توانایی هاش، همچنان از پایین بودن میزان دریافتی اش ناراضیه. وقتی نارضایتی اش رو مطرح میکنه و از پایین بودن حقوقش گله میکنه، با چنین جوابی مواجه میشه: &#34; مگه شما از اول نمیدونستین؟؟؟&#34;تو موقعیت دوم، اون شخص با وجود صبوری و تلاشش برای حل مشکلات و درک شرایط، بعد از گذشت زمان نه چندان کوتاهی، متوجه میشه که تغییر قابل توجهی در رفع  اشکالات اساسی به وجود نیومده و شخص مقابل به جای استفاده از این فرصت برای رفع مشکلات و اصلاح رفتارهای نامناسبش، این طور فکر میکنه که معنی فرصت دادن و تحت فشار قرار ندادنش یعنی: رفتارهاش ایرادی نداره و میتونه به اون ها ادامه بده!! حالا اون شخص احساس میکنه که چیزی در حال بهتر شدن نیست و اعتراض میکنه و اون هم با چنین جوابی مواجه میشه:&#34; مگه از اول نمیدونستی؟؟؟&#34;هردو موقعیت بالا و خیلی مثال های مشابه این دو ، همه در یک مسئله مشترک اند. &#34; کسی رو از خوب بودنش پشیمون نکنیم.&#34;ما مسئولیم در برابر تغییری که به واسطه رفتار ما، در رویکرد یک نفر ایجاد میشه. ما مسئولیم...</description><category>Mrym</category><author>Mrym</author><pubDate>Mon, 07 Sep 2020 12:41:06 +0430</pubDate></item><item><title>شهود</title><link>https://virgool.ir/@Mrympanahi/شهود-zzd3c18xoul3</link><description>خانواده، جامعه، درسایی که میخونی، محیطی که توش هستی، همه و همه سعی میکنن بهت منطقی بودن رو یاد بدن. اینکه سعی کنی منطقی فکر کنی، منطقی رفتار کنی، اما متاسفانه این منطق فقط برای موقع هایی که میخوای نشون بدی آدم احساسی ای نیستی و مثلا خیلی عاقلی به کار میاد و تو حساس ترین و مهم ترین تصمیمات زندگی خیلی به درد نمیخوره. چون اصولا زندگی خطی نیست. همون مثال کلیشه ای که میگن دو دوتا میشه چهارتا . ولی به ندرت میشه چهارتا. یه وقتایی میشه 10 تا یه وقتایی 20 تا، حتی بعضی وقتا صفر!!! اصلا از یه جایی به بعد، دیگه جایی برای منطق نیست و یهو به عقب که نگاه میکنی میبینی تو یه مسیری هستی که منطق، کیلومترها عقب­ تر جا مونده. اون چیزی که مهمه و به درد بخور، &#34; شهوده&#34;. یعنی دیدن وجهی از قضیه که در نگاه اول و با ذهن لایه اول ممکن نیست. همون چیزی که به جای دیدن سطح، عمق رو میبینه، به جای محاسبه و استدلال، حس میکنه، کمتر پیش داوری و بیشتر درک میکنه...</description><category>Mrym</category><author>Mrym</author><pubDate>Wed, 25 Dec 2019 14:15:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>