https://virgool.ir/feed/@MrFrogt.mr/MrFrog <=== پل ارتباطی شما و من | هر چی دم دستم بیاد مینویسمfa2026-11-12 05:43:38https://files.virgool.ir/upload/users/177808/avatar/uHvqWc.pnghttps://virgool.ir/@MrFroghttps://virgool.ir/@MrFrog/سرطان-موفقیت-hlifgq7ifze6دروغی به نام کتاب‌های عنگیزشی شاید شما هم یک‌روزی از آن دسته افرادی بودید (و یا الانشم هستید) که کم و بیش به دنبال این دسته کتب مربوط به رشد فردی و "چگونه دست تو دماغمان نکنیم و میلیاردر شویم؟" و غیره بودید؛ الان هم بعد از گذشت مدتی فهمیده‌اید که، زارت !پس من چرا موفق نشدم؟!نگران نباشید، شما تنها مالباخته نبودید (دلتونو به همینا خوش کنید یکم آروم بگیرید خخخ)با یک حساب و کتاب سر‌انگشتی، میزان فروش این کتاب‌ها سالیانه به میلیون‌ها جلد نفیس هم می‌رسد و یک گردشِ مالیِ نازی هم در همین کشور خودمان در گرو فروش همین کتاب‌های مخوف است.اما فهم این موضوع که این تیپ‌ها، ثمرۀ آن‌چنانی به همراه نخواهند داشت، آن‌قدر ها هم سخت نیست.مفهوم پولدار، سرمایه‌دار و خرپول، تنها در کنار دسته‌دسته آدم هایی که حتی دستشان به دهنشان هم نمی‌رسد، معنا می‌دهد! اگر شما نصف کیک را بخورید، عملاً تا فردا هم اگر قصه تعریف کنید، هیچگاه دست بقیه به تیکه‌‌های گندۀ شما نخواهد رسید.خلاصه کلام اینکه، اگر شما به تعداد نیمی از افرادی که این خزعبلات را می‌خرند، فرد موفق و اجتماع دوست و غیره پیدا کردی، لطفاً شمارۀ بنده را هم بهشان بده و بگو دست مارو هم یجا بند کنن خخخ.اما همۀ اینها به زانوی راست مبارک یَک یَکِ شما عزیزان؛ بحث اصلی چیز دیگری است.ما تنها زمانی به نفع بلند‌مدت خواهیم رسید، که به دنبال سودِجمعی باشیم، نه موفقیت فردی.و دقیقاً، زمانی که ما از درون و بیرون کشور دچار مشکل هستیم، تنها با این موضوع که باید "من" به موفقیت و درآمد nمیلیون تومان در ماه برسم، تنها پشت یکدیگر را خالی خواهیم کرد. گشتم نبود نگرد نیست.آیا تا‌به‌حال شما هم از این کتاب‌ها زدید بر بدن یا خیر؟ تجربه خود را کامنت کنید، من را بابت نواقص احتمالی مورد عفو قرار دهید و این را با دیگران نیز به اشتراک بگذارید. سپاس.آقای قورباغهآقای قورباغهThu, 23 Apr 2020 20:33:24 +0430https://virgool.ir/@MrFrog/هر-گِردی-گردو-نیست-ریزاسپویل-tyagfkojmly0درود!برای اولین نوشته، بهتر است به هشتمین قسمت فصل دوم سریال "تو" بپردازیم.شاید دیده باشید یا نه، اما به عنوان نوشته اول، بخوانید.قسمت هشت غالباً از جایی شروع می‌شود که "جو" مجبور است ظرف تنها 16ساعت به قول معروف، قال قضیه را بکند و از شهر فرار کند. زارت!اما طبق مراحل تمام قسمت‌های پیشین، بازهم درگیر کارهای نمایشنامه‌طور برادرِ دوست‌دخترِ سابق خود، "فورتی" می‌شود و طی یک عملیات غرورآفرین، به هتلی منتقل شده و به اجبار در قرنطینه به کمک خواهر صاحب‌خانۀ شان، "اِلی"، به این ریشویِ بچه‌سال کمک‌رسانی ادبی می‌کند.مشکل از جایی شروع می‎شود که نمونۀ اولیه از کار به اتمام می‌رسد، "فورتی" ارضاء فکری نمی‌شود و از پنجره فرار می‌کند.شخصیت اصلی هم دنبال وی به گفتۀ خودش پس از گشتن شش بار (شش بار نه شش بار)، به وی می‌رسد، سودایی طبیعی میندازد بالا و پس از مشاهده یک صحنه مازوخسیت - سکسیستی از "فورتی"، متوجه چیزخور شدن خودش شده و خرامان خرامان با خشمی روزافزون به بیرون هدایت می‌شود.خب من هیچ‌چیز راجع به نوشتن نمی‌دانم و ببخشید اگر تابحال حوصلۀتان سر رفت.و در ادامه با کلی صحنه توهم‌زا ناشی از LSD برمی‌خوریم که همۀ اینها فدای سر یک تار موی شما!نکته اصلی اینجاست:همه توهم‌ها از شماره اتاق هتل رخ می‌دهد!شماره اتاق، شماره اتاق اصلی رمان استفن کینگ، درخشش است! (البته بعداً استنلی کوبریک انگشت وسط خود را به وی نشان داد و در فیلم خودش عدد را به 237 تغییر داد)دقیقاً! جک نیکلسونِ درخششِ کوبریک، همیجا به توهم دست‌پیدا کرد و هم این جیگر.جیزز کرایست این چی بود نوشتم. خخخ.آقای قورباغهآقای قورباغهTue, 21 Apr 2020 19:45:09 +0430