<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mr.R</title><link>https://virgool.ir/feed/@Mr.R</link><description>هیچ چیز غیرممکن نیست؛ حتی خود کلمه &#34;غیرممکن&#34; میگه &#34;من ممکنم&#34;!&#xA;&#xA;Impossible =&gt; I&#39;m possible</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 02:52:04</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4870331/avatar/kyHiTg.jpg</url><title>Mr.R</title><link>https://virgool.ir/@Mr.R</link></image><item><title>از دکتر به مهندس ۳</title><link>https://virgool.ir/@Mr.R/از-دکتر-به-مهندس-۳-claavs4xmyjo</link><description>مقدمه و ... رو بذاریم کنار و بریم برای ادامه داستان بالا و پایین زندگی من:بیمارستان طالقانی - مشهدبعد از عمل جراحی، دیگه به اون حالت نمیرفتم! حالم بهتر شد اما بعد از چند ماه بستری شدن خیلی اضافه وزن پیدا کردم! از 60 کیلو رسیدم به 85 کیلو!!!آماده شدم برای کنکور سال جدید و متاسفانه این‌بار هم نتونستم به چیزی که میخواستم برسم! چون چند ماهی از درس فاصله گرفته بودم، برگشت به اون حالت قبل خیلی خیلی سخت بود... 🫠خلاصه بعد از کلی فکر و مشاوره با همون رتبه ای که به دست آوردم، 180 درجه چرخیدم و رشته مهندسی کامپیوتر رو انتخاب کردم!😅این چهار سال رو به طور پیوسته تموم کردم! (هرچند که این 4 سال کلی خاطرات دارم.. مسابقات ورزشی، المپیاد و...)چند سال، مشغول کارهای خصوصی بودم: برنامه نویسی، پروژه های پایان ترم دانشجوها، تعمیرات تخصصی سیستم های هوشمند و... .درنهایت بعد از این چند سال، آزمون دادم برای یک شرکت!شرکت: [شرکت مورد علاقم]شغل: مهندس فناوری اطلاعات (IT)مهندس آی تی - شرکتپایان داستان!😉اگه ناامیدی از زندگیت، حتما این داستان واقعی منو بخون و امیدوارم از ناامیدی خارج بشی و زندگی جدیدت رو شروع کنی! همیشه این جمله رو تکرار کن:# هیچ چیز &#34;غیرممکن&#34; نیست؛ حتی خود کلمه &#34;غیرممکن&#34; میگه: من ممکنم!👇ImpossibleI&#39;m possibleخیلی ممنونم ازت که این پست/داستانم رو خوندی!🌹🙏</description><category>Mr.R</category><author>Mr.R</author><pubDate>Thu, 04 Jun 2026 15:32:26 +0330</pubDate></item><item><title>از دکتر به مهندس ۲</title><link>https://virgool.ir/@Mr.R/از-دکتر-به-مهندس-۲-hfkat9ut8hdn</link><description>ممنون که تا الان صبر کردین! 💙ادامه ماجرا:سال آخر مدرسم بود؛ دوره پیش دانشگاهی(چهارم دبیرستان).اما اول میریم قبل تر!! یکسال پیش؛ سوم دبیرستان(سخت ترین و حساس ترین دوره سال تحصیلیم!) ...سال سوم دبیرستان، نوبت دوم، امتحانات بعضی دروس، مخصوصا دروس تخصصی مثل: ریاضی، فیزیک، شیمی و زیست و ... نهایی برگزار می‌شد!سال سوم دبیرستان(شهید حسن آبادی 2) - تجربیمیدونم که بیشترتون میدونین امتحانات نهایی چیه ولی بعضی‌ از شما شاید بهش برنخوردین و یا ندونین!امتحانات نهایی: امتحان‌هایی که به صورت سراسری و استاندارد طراحی و برگزار میشن.چون معدل برای کنکور تأثیر داشت، باید حداکثر توانمون رو میذاشتیم براشون...امتحان‌های اول، دوم و سوم رو به خوبی گذروندم؛ رفتم برای چهارمین امتحان، امتحان ریاضی!سوال‌ها رو نگاه کردم، دیدم خیلی راحت و مثل آب خوردن طراحی شدن! سوال اول: ریشه‌(های) معادله زیر را بدست آورید... سوال دوم: معادلات زیر را محاسبه و تا حد امکان ساده کنید... سوال سوم: .... داشتم به راحتی پاسخ میدادم تا اینکه سوال بعدی رو دیدم: مشتق عبارات... چشام یهویی سیاهی رفت و هیچ حسی نداشتم! بعد از چند دقیقه برگشتم به حالت اول و دیدم همه سوالات برام نامفهوم شدن!!! ادامه سوالات رو به سختی نوشتم و تحویل دادم.برگشتم خونه و داشتم فکر میکردم چه اتفاقی افتاده بود برام؟! با اینکه سؤال‌ها رو دیده بودم و راحت تو ذهنم حلشون میکردم!بعضی امتحان‌های دیگه هم اینجوری شدم!!😵‍💫کارنامم رو که گرفتم دیدم نمرات بعضی از دروسم رو کم شدم و درحال برگشت به خونه گریه میکردم!😢گذشت و گذشت و گذشت، رفتم چهارم دبیرستان...برای کنکور داشتم میخوندم و هر هفته تا سه‌شنبه میرفتم مدرسه(تلاش).. تا قبل از عیدِ نوروز ادامه داشت.. بعد از عید دیگه مدرسه نمی‌رفتیم و باید آماده می‌شدیم برای کنکور..زمان کنکور شد و رفتم برای آزمون!دفترچه کنکور سراسری 1393 - علوم تجربینام: م... نام خانوادگی: ر... شماره شناسنامه: ۰۶۷... معدل: ۱۷/۹۹ 😭 محل برگزاری آزمون: دانشگاه بجنورداصلا استرس نداشتم؛ رفتم داخل دانشگاه و صندلیم رو پیدا کردم و نشستم..بعد از قرائت قرآن و توضیحات مجری؛ شروع کنید...اول بررسی کردم که دفترچه داخلِ نایلونِ پرس شده باشه!😅😂😎سوال‌ها: ساده، روان و تاحدی سخت!😁داخل پاسخنامه، گزینه درست سوال‌ها رو با دقت و به صورت پررنگ(مثل راهنمای بالای صفحه!😅) پر میکردم..یک ساعت گذشت و صحبت گوینده شروع شد: یک ساعت از زمان آزمون گذشت و تنها....داشتم میخوندم و حلشون میکردم تا دوباره رفتم تو حالت ریست!! بعد از چند دقیقه به حالت اولیه برگشتم و خوندم اما مثل اون زمان(وضعیت من در آزمون نهایی سال سوم دبیرستان!) چیزی متوجه نمیشدم!از بلندگو گفته شد: زمان تمام شد! دفترچه و پاسخنامه خود را بالا بگیرید.رفتم خونه... روز و شب می‌گذشت و منتظر نتیجه...دو هفته قبل از اعلام نتیجه، &#34;حالتِ کما&#34; برام بیشتر و بیشتر می‌شد... دیگه نتیجه برام مهم نبود!خانواده اصلا از این وضعیت من مطلع نبودن!روزی فرا رسید که آبجیم با شوهرش اومدن خونمون.. درباره کنکور و ... ازم پرسیدن و من هم گفتم خوب بود و ...درحین صحبت بودم باهاشون و یهو.. رفتم تو حالتِ کما!بالاخره خانواده مطلع شدن و ایشون(خواهرم) که پرستار بودن و با وضع من روبرو شدن، برام وقت گرفتن و رفتم دکتر..[ توضیحِ حالتِ کمایِ من: حالتی بود که صحنه هایی که میدیدم انگار تکراری بودن و چند دقیقه اصلا حرکت نمیکردم.. مثل برق گرفتگی خشکم میزد!😵 بعد از برگشت به حالت عادی، چند دقیقه ای همه چی برام نامفهوم بودن! ]بعد از چندبار دکتر رفتن و عکس برداری دیدم چون متخصص کاربلد داخل شهرستانمون نیست، رفتم مطب آقای دکتر شیخ نظامی(متخصص مغز و اعصاب) - مشهد!خراسان رضوی - مشهدمن: سلام!آقای دکتر: سلام. بفرمایید بشینید!.خلاصه گفتگو: توضیح درباره وضعیتم و تحویل عکس MRI و ....آقای دکتر: شما اگه دیرتر میومدین، کاری از دست ما برنمیومد!گفتم: چطور مگه؟ چی شده؟ میشه توضیح بدین!😰آقای دکتر: جنابعالی تومور دارین؛ خداروشکر که زود اومدین! اگه دیرتر میومدین، کار خیلی خیلی سخت میشد!هرچه سریعتر باید عمل بشین...بعد از یک ماه رفتم برای عمل و ...مشخصات من و دکتر[ ادامه دارد...!😉 ]تشکر از همراهی شما 💙</description><category>Mr.R</category><author>Mr.R</author><pubDate>Thu, 28 May 2026 11:50:09 +0330</pubDate></item><item><title>از دکتر به مهندس!</title><link>https://virgool.ir/@Mr.R/از-دکتر-به-مهندس-qgb3cjvgk09c</link><description>خدااسمم مهدیه.. ن اشتباه نگیرید! درواقع مهدی.. 👦من دهه هفتادیم. متولد سال ۱۳۷۶ که در یکی از شهرهای شمالی که اسمش بجنورد هست چشم به جهان گشودم!😅خانواده‌ای ضعیف، اما در بهترین محل شهرمون؛ امیریه!از تعداد خانواده بگم تعجب میکنید. آخه برای زندگی الان خیلی سخت و دشواره! درواقع همه باهم میشیم ۸ نفر البته بدون من منظورمه.. آخه من بچه آخرم و عزیز دردونه خانواده و باید از همه جدا باشم!😅بابام یک کارگر (بنا) بود. مامانم کارهای سرایداری رو انجام می‌داد و بعضی روزها کلاس‌های قرآن شرکت میکرد! و آبجی‌های دوست داشتنیم هم میرفتن مدرسه و وقتی از مدرسشون برمی‌گشتن خیلی اذیتشون میکردم!😅حیاط خیلی بزرگ، درخت‌های زیاد و روزهای خوبی داشتیم.بدون رفتن به مهدکودک‌ و پیش دبستانی رفتم اول ابتدایی اما خیلی سخت!(این خودش داستان داره..😅) اسم مدرسه‌ای که میرفتم هم &#34;پاسداران&#34; بود.وقتی بابام از کار با دوچرخه چینیش برمی‌گشت با اون خستگی و عرقی که میریخت با من و آبجیام خیلی شوخی می‌کرد با کلی انرژی و خنده...! مامانم هم کارهای بقیه رو انجام می‌داد (خیلی خسته برمی‌گشت خونه 💔)بعد از چند سال نامه‌هایی که از شهرداری به ما داده میشد مجبور شدیم از اونجا خارج بشیم و بریم جای دیگه! (اگه بشه میخوام کل زندگیم داخل اینجا رو بذارم برای پست‌های بعدیم...)خونه جدیدمون که اومدیم، درواقع کوچه باریک و تنگ اما مثل خونه قبلی حیاط داشت ولی کوچیکتر...🙂این خونه جدیدمون هرچند کوچیکتر بود ولی همچنان جالب بود.. یک زیرزمین/انباری داشت؛ وقتی بابام از سر کار برمی‌گشت میرفت اونجا و استراحت می‌کرد(چون اونجا هوای خیلی خنکی داشت مخصوصا فصل تابستون🥵).خلاصه زندگی خوبی داشتیم.. کلاس دوم ابتدایی، رفتم مدرسه سنایی. هر سه سال راهنماییم رو هم رفتم ادیب بجنوردی و ...........الان میگی ادامش چی شد؟! باید بگم ادامش رو میگم اما یکی از بخش‌های حساس زندگی من اینجاست!خردادماه سال ۱۳۸۷ شد. وقت امتحانات نوبت دوم! یازده سالم بود. ۱۶ خرداد ۱۰ صبح آخرین امتحانم رو دادم و با شوق و خوشحالی برگشتم خونه. چند ساعتی استراحت کردم. ساعت ۲ بعد از ظهر شد. به مامانم گفتم: خیلی گشنمه نهار بخوریم. بابا فکر کنم دیر بیاد خونه! (چون قبلا بعضی وقتا دیر میومد خونه. ساعتای ۵-۶). دیدم فایده نداره. رفتم دوش بگیرم تا سرحال بشم و بعدش غذا بخورم..(غذایی هم که مامانم درست کرده بود رو خیلی دوست داشتم. لوبیا پلو!).دوش که گرفتم و اومدم بیرون، دیدم مامانم نیست!به آبجیم گفتم: مامان کجا رفته؟! گفت: یکی زنگ خونه رو زد و باهاش رفت! گفتم: کجا؟! گفت: رفت بیرون دیگه! چرا اینقدر میپرسی؟ با عجله رفتم در حیاط رو باز کردم و داخل کوچه دویدم...بعد از اینکه به سر کوچه رسیدم و نفس‌های تندی که می‌کشیدم، دیدم خیابون شلوغ شده...! یکی از همسایه‌ها دستم رو گرفت و گفت: بیا بریم خونه! گفتم: چی شده؟ گفت: چیزی نیست. بیا بریم خونه. مامانت الان میاد! رفتم خونه و بعد از چند ساعت دیدم مامانم با صورت قرمز و اشک‌هایی که داشت میریخت برگشت.. با چشمای گریون ازش پرسیدم: چی شده؟ چرا گریه میکنی؟! گفت: چیزی نیست پسرم؛ برات غذا میریزم بخور من باید برم جایی!آبجیام رو هم دیدم دارن گریه می‌کنن.. باخودم گفتم یک اتفاقی افتاده و دارن ازم مخفی می‌کنن!بالاخره متوجه شدم بابام با یک ماشین تصادف کرده(پژو 206) و چون خیلی با شدت بوده و آمبولانس دیر رسیده فوت کرده.🖤 (۱۳۸۷/۰۳/۱۶)کلی گریه کردم و چند روزی با هیچکس، حتی مامانم هم صحبت نمیکردم!😭بعد از یک سال که گذشت، به خودم قول داده بودم باید اینقدر بخونم تا دکتر بشم! خوندم(دوم راهنمایی: شاگرد اول) و خوندم(سوم راهنمایی: شاگرد اول) و خوندم(اول دبیرستان: شاگرد اول) تا اینکه زمان انتخاب رشته شد(دوم دبیرستان). با کلی مشاوره، درنهایت تصمیم گرفتم رشته تجربی رو انتخاب کنم!سه سال بعد(دبیرستان شهید حسن آبادی 2 و تلاش) هم مثل قبل خوندم و لوح‌های تقدیر...موقع کنکورم شد... [ادامه داره]ممنونم از اینکه این پست رو تا انتها خوندین💙قدر پدر و مادرهاتون رو تا وقتی که کنارتون هستن بدونین. به امید روزهای خوب برای شما عزیزان🌹</description><category>Mr.R</category><author>Mr.R</author><pubDate>Fri, 22 May 2026 21:12:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>