https://virgool.ir/feed/@Mozhganalikhanifa2026-11-12 13:53:54https://files.virgool.ir/upload/users/52500/avatar/NlYBTS.pnghttps://virgool.ir/@Mozhganalikhanihttps://virgool.ir/@Mozhganalikhani/مشکی-ekfmqw9jz0ghمشکیدوان دوان از دور آمد.نزدیک که شد تند تند گفت:ببخشید یک سوال از استاد داشتم که باید میپرسیدم .-مهم نیست ،من تا ساعت ۲کلاس ندارم...بنشینیم؟وصندلی پلاستیکی سفید رنگ را به اون تعارف کردم وگفتم: دلم میخواستانتخاب بیشتری داشتیم وازت می پرسیدم چی میل داری اما خوب فقط دوتا انتخاب هستچای با قند وچای با خرما ؟لبخند قشنگی زد وگفت :چای با خرما لطفا ،ممنونمبلند گفتم :عباس لطفا دوتا چای با خرمابعد رو کردم به سیما وگفتم :خوب شد امضا جمع کردیم این چایخونه دانشجویی رو باز کردیمبین کلاسها مخصوصا بعد از کلاس جمشیدی فقط این چای میتونه خواب من یکی رو بپرونه .چشمهای سیاهش رو چند بار باز وبسته کردوگفت:آره خیلی خوبه حیف که زمستون نمیشه اینجانشست وچای خورد ویا حتی روزهای بارونی ...-تا اون موقع یک سایه بون میزنیم اینجا یا دم دکه چای ایستاده میدیم شاید هم تونستیم موافقت دانشگاه رو برای یک کانکس موقتی بگیریم .عباس چای وخرما آورد.سعی کرده بود خلاقیت به خرج دهد ویک گل از درخت اطراف چایخانه چیده بود وداخل سینی گذاشته بود.بعد هم چشمکی به من زد وگفت :ببخشید تا شعاع بیست متری اینجا فقط درخت خرزهره وجود داره ،بعد از رفتن عباس گل خرزهره را با لبخندی شرمنده برداشتم وپرت کردم کنار درختهای اطراف.سیما لیوان چای رو به دست گرفت شعاع آفتاب از لابلای درختان می تابید وگاه روی صورت سیما لکه های نورمی افتاد مخصوصا وقتی روی مژگان سیاه بلندش میافتاد سنگینی آفتاب را حس میکردم.میخواستم زودتر صحبت را ببرم سر موضوع اصلی .گفتم :خوشحالم که دعوت منو برای چایقبول کردی راستش میخواستم ....در همین موقع گربه سیاه با میومیوی همیشگی به سمتم امد وخودش را به پای من مالید .دستی به سرش کشیدم وگفتم :سلام مشکی چه طوری پسر ؟اومدی غذا بخوری؟بعد به عباس گفتم که ظرف غذایی که از سلف سرویس دانشگاه گرفته بودم بیاورد .به سیما نگاه کردم صورتش تیره شده بود ناگهان گفت:من از گربه ها بدم میاد.-ولی این خیلی ملوس ونازه-از همشون متنفرم-آخی چشماشو ببین رنگ چشمهای عباسه، سبزه،به عباس گفتم همزادته-اونام از من متنفرن-اگه بهشون غذا بدی وکمی باهاشون مهربون باشی باهات دوست میشن-میدونی من سه تا گربه کشتم ؟خنده آرامی کردم وگفتم :شوخی میکنی-میخوای برات تعریف کنم ؟وبدون اینکه منتظر جواب من باشد گفت:بار اول وقتی که از مدرسه برمیگشتم توی کوچه مون یک خونه نیمه کاره بود که مصالح وسنگ وآجر دم در خونه ریخته بودند یکهو یک گربه از پشت ماشین چنان میوی کرد که از جا پریدم خیلی ترسیدم یک اجر برداشتم وپرت کردم تو سرش ،درست تو سرش ،خون پرید بیرون ومن فرار کردم .چشمان من کم کم درشت میشد ودهانم باز وبازتر .لیوان چای در دستم بین زمین وهوا مانده بود .-خوب اون یک اتفاق بود حتما خیلی ترسیده بودی .-دفعه دوم خونه عموم بودم طبقه بیستم برج کنار پنجره باز خوابیده بودم که گربه زن عموم وسط خواب به سمتم پرید منم با دستم اونواز پنجره پرت کردم پایین-از طبقه بیستم ؟-آره ،از بالا نگاه کردم مثل یک گونی از بالا رفت ورفت خورد وسط محوطه و....متلاشی شد .زن عموم از اون موقع با من حرف نمیزنه .این بار دیگر یک قلپ چای خوردم که خشکی گلویم را برطرف کند .چشمان سیما برقی میزد که تا به حال ندیده بودم .صدایش خش دار وبم شده بود .انگارشوالیه ای بودکه از تعریف جنگها وپیروزیهایش لذت میبرد. .هیچوقت ندیده بودم چند جمله پشت سر هم حرف بزند معمولا تک جمله ای وکوتاه حرف میزد .-دفعه سوم چی شد؟یک جرعه از چایی خورد واین بار آرامتر گفت :پسر خاله ام از بچگی عاشقم بود میخواست بامن ازدواج کنه اما من قبول نکردم روز تولد بیست سالگیم یک جعبه بزرگ برایم فرستاد که رویش نوشته بود ؛(تولدت مبارک امیدوارم از هدیه ام خوشت بیاد) ،من در جعبه رو باز کردم دیدم یک گربه سیاه زشت یک چشمی از توی جعبه پرید بیرون وچنگ زد به صورتم کنار چشمم را پاره کرد .دیگه نفهمیدم چی شد رفتم قیچی خیاطی مادرم رو برداشتم وگربه لعنتی رو بردم توی دستشویی وبا قیچی چند بار زدم توی چشمش خون به همه جا پاشید .بعد گربه خونی رو گذاشتم تو جعبه کادو وبه آدرس پسر خاله ام فرستادم روی جعبه نوشتم (از هدیه ات خوشم نیومد)....در این لحظه سیما شروع کرد به خنده ،یک قهقهه بلند وطولانی در مقابل چشمان وق زده من ،آب دهانم را به زحمت قورت دادم ونگاهم به زخم کنار چشمش خیره شد ....nnirvana27nnirvana27Sat, 11 Apr 2020 02:14:39 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/سندروم-فراموشی-اسم-b0jhitrqtwvuچند سالی هست که دچار سندروم فراموشی اسامی شدم .یعنی هیچ اسمی بیش از چند ثانیه در ذهنم نمی ماند .ماجرا از آنجا حساس شد که یکی از دوستان نزدیکم پسردار شد واسم پسرش را «آیریک » گذاشت .بعد از مدتی خواستم حال پسرش رابپرسم گفتم :«آیسپک»خوبه؟،گفت :ایسپک کیه ؟فهمیدم اشتباه کردم ویادم افتاد ایسپک یک جور مخلوط بستنی است .گفتم اااببخشید آیدین ؟رادین ؟آرسام؟آرشام؟...از بس که این اسم های امروزی کم شنیده شده اند .شاید اگر اسم ساده تری بود مثل حمید یا سعید اشتباه نمی کردم .خلاصه این ماجرا بارها تکرار شد .اسامی فیلمها واسامی هنرپیشه ها یادم میرفت در حالی که تمام جزییات دیگر یادم بود.آنقدر این مساله تکرار شد که کم کم نگران شدم .چون همیشه معروف به خوش حافظگی بودم .حتی جزییات خاطراتی که از افراد تعریف میکنم انقدر واضح وریز بود که کمی عجیب می نمود اما اسم ؛نه.فکر کردم خوب به خاطر گرفتاریهای روزانه است،کار زیاد،استرس،آلودگی هوا،نیترات آب،پارگی لایه ازون،اقتصاد بیمار،واقع بودن رو کمربند زلزله،تشعشعات اتمی،کیک زرد،امواج موبایل،ماهواره ،سریالهای بی سروته ترکی،ودست آخر هم سن وسال!!!!تا اینکه یک روز فیلمی دیدم که خانم خانه که اتفاقا استاد دانشگاه هم بود دچار فراموشی گهگداری می شد ووقتی موشکافی کرد دید به آلزایمر زودهنگام دچار شده است ،بعد از دیدن این فیلم چیزی درونم لرزید.شروع کردم به خواندن مقالاتی در مورد آلزایمر وراههای جلوگیری از آن!وبعد از ان حفظ کردن اشعار حافظ،دیدن فیلم ،بازیهای کلمه ای ،گذاشتن اشیا در جاهای مختلف وبه یاد اوردن انهاو...ولی مشکلی نبود همه چیز در خاطرم میماند به جز اسامی . نمی توانستم با کسی هم درد دل کنم .این روزها وقتی با کسی درددل کنی تا به تو ثابت نکند از تو مریض تر ،بدبخت تر،مشکل دارتر است دست از سرت برنمیدارد.یک بار که تصادفی از دهانم پرید که این روزها خیلی مثل قبل تیز وبز نیستم دوستم گفت تو که خوبی منو ندیدی!!ویه لیست بلند بالا از تمام مشکلات ده سال اخرش ردیف کرد.تااینکه یک دکتر روانپزشک انگلیسی -ایرانی یک هفته میهمانم شد ،چی از این بهتر؟سنگ مفت گنجشک مفت بود.از آسمان دکتر متخصص از دیار کفر افتاد که دست بر قضا حوزه کاریش در این گونه موارد بود .ولی دکتر ،به محض شنیدن، کلا آلزایمر را رد کرد وبه من اطمینان داد که تا۱۰۰سالگی هم آلزایمر نخواهم گرفت .از روزی که فهمیدم آلزایمر ندارم اسامی به طرز عجیبی به ذهنم برگشتند ،یادم افتاد در نوجوانی تئاتر« فاستوس »را در تئاتر شهر دیدم واسم شیطانی که فاستوس روحش را به او فروخت «مفیستافلیس »بود.یادم افتاد نویسنده «سالار مگسها»که بیست سال قبل خوانده بودم «ویلیام گلدینگ»بود.و خیلی چیزهای دیگر که به ذهنم برگشتند.خلاصه اینکه این سندروم فراموشی ،کاملا شایع است .احتمالا همه ما یک جورهایی به آن مبتلاییم .بعضی ها اسامی را فراموش میکنند بعضی ها گذشته را،بعضی،قول وقرار هارا،بعضی حقیقت وبعضی حتی خودشان را فراموش میکنند .بسته به این دارد که این فراموشی کجا به درد بخورد شاید هم اصلا به درد نخورد .همین . nnirvana27nnirvana27Sun, 29 Sep 2019 01:21:17 +0330https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/فصل-کتاب-خوانی-eoq5qzdjpykjآخرین روزهای تابستان را میگذرانیم وپاییز با دامن نارنجیش کم کم ،رخ نمایی میکند .تصمیم گرفتم پایان هر فصل ، کتابهایی که خواندم را معرفی کنم .از خرداد ماه که مطالعه هدفمند را شروع کردم تا امروز تنوع مطالب خواندنی را زیاد کردم .سفرهایی زیبا ودلپذیر با هر کتاب داشتم بعضی‌ از کتابهارا بنا به توصیه استادگرانقدر،شاهین کلانتری ، خواندم مثل «بهتر بنویسیم »و«هنر پیرنگ سازی» و«خواستن توانستن نیست »و...جهت مشق نوشتن.کتابهای شعر را به منظور یادگیری کلمات باز هم به توصیه ایشان والبته با سلیقه خودم در انتخاب شاعر مطالعه کردم .چند تایی را از کتابخانه خواهرم قرض گرفتم وپس ندادم!مثل کتابهای اوریانا فالاچی که کتاب «جنس ضعیف »انرا به همه توصیه میکنم .کتاب «همسایه ها »نوشته احمد محمود را که سالها در جستجوی ان بودم در افست یه کتابفروش کنار خیابان یافتم ومثل ارشمیدس اهنگ «اوره کا ،اوره کا»سر دادم .کتاب زیبایی بود وارزش گشتن بسیار داشت .روش مطالعه ام تغییر کرده قبلا دنبال آثار ادبی کلاسیک ایران‌وجهان بودم وعاشق ادبیات روسیه !چخوف،گورکی،داستایوسکی،ماکارنکو،شولوخوف ،چرنیشفسکی ودیگران همراه با رومن رولان فرانسوی وبرتولت برشت آلمانی که بیشتر اثارشان را خواندم ولذت بردم وادبیات انگلیس را کمتر دل انگیز یافتم مثل جین استن ،خواهران برونته،چارلز دیکنز،جرج اورول و... (البته شکسپیر جای دیگری دارد !)از نویسندگان وطنی جناب محمود دولت آبادی را بیش از همه دوست داشته ودارم ولی جدیدا از کسانی که متاسفانه ،اسمشان را هرگز نشنیده بودم کتابهایی خواندم که تامل برانگیز بود مثل بهمن شعله ور ،بهمن فرسی،جعفر مدرس صادقی وجواد معروفی .«سمفونی مردگان» و«سال بلوا »از جواد معروفی مرا به سالهای دور وزندگی در گذشته های دور وتعصبات خانوادگی وعشق های پنهان برد .«ترجمه دردها»اثر جومپا لاهیری را دو ساعت پیش تمام کردم ،اولین کتابی که از یک نویسنده زن هندی میخواندم و مرا یاد چخوف انداخت با آن تبحرش در داستان کوتاه .هرچند چخوف در نمایشنامه هایش هم کم رقیب بود .«مرغ دریایی»را شاید بیش از ده بار خواندم هم از متن انگلیسی هم فارسی ،«سه خواهر»«باغ البالو»و«خرس»و...همه بی نظیر بودند.هرچه بیشتر میخوانم بیشتر می‌آموزم وبیشتر میفهمم که هنوز چقدر نمی‌دانم.حتی نمیدانستم چقدر به ادبیات مدرن علاقه دارم !درحال حاضر ،نشستن روی مبل مخصوصم در کنار میزی پر از کتابهای مختلف ،در حالی که در یک دست فنجان چای در دست دارم ودر دست دیگر کتاب وصدای موسیقی در خانه طنین انداز باشد، بهترین ولذت بخش ترین وپر آرامش ترین کار زندگی ام شده است . کتابهای جدیدی که خریدم سه کتاب بالا را با قیمت کمتر از یک ساندویچ خریدم ،نمیدانم باید خوشحال باشم یا ناراحت که قیمت کتاب در ایران با توجه به روند تصاعدی قیمت هر کالای دیگر همچنان پایین مانده است. در حال حاضر مطالعه ونوشتن ارزانترین وشاید لذت بخش ترین تفریح زمانه ما شده است .باشد که در این راه پوینده واستوارقدم برداریم.... (دوستان ،کتابهای پیشنهادی رو لطفا در کامنت بگذارید ممنون .)nnirvana27nnirvana27Thu, 19 Sep 2019 00:10:15 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/یک-روز-با-فروغ-فرخزاد-xv3popeesjd8گورستان ظهیرالدوله ،یک گورستان قدیمی در محله دربند است.گورستانی با رسمی عجیب ومنحصر به فرد در کل جهان ،ساعات بازدید خانمها وآقایان جداست!وفقط یک روز در هفته !روی بسیاری از گورها ،علامت اختصاری انجمن اخوت که یک انجمن صوفی گرایانه بود به چشم میخورد ؛تصویر کشکول،عدد۱۳۱۷وحرف «ص».مدفن مشاهیری چون رهی معیری،ملک الشعرا بهار،ایرج میرزا،قمرالملوک وزیری،ابولحسن صبا،درویش خان،روح الله خالقی و... ولی آنچه مرا به آن گورستان کشاند، دیدن گوری بود در میان باغچه ،زنی ،که دستهایش را در باغچه کاشته بود تا سبز شود .پیداکردن گور فروغ, بین آن همه گورهای قدیمی سخت نبود ،تنها قبری که خانمهای زیادی دور آن جمع بودند.به محض وارد شدن ،صدای فروغ را شنیدم که در کل گورستان طنین انداز شده بود :این منم، زنی تنها در آستانه فصلی سرد...با یک گروه ۱۵نفره ،یک روز را با صحبت در مورد فروغ وگشت وگذار در مکانهایی که فروغ از آنجا گذر کرده بود ،گذراندیم.چند کوچه در جوار هم ،خانه فروغ در محله دروس،محل تصادف فروغ ،گلستان فیلم که دفتر سینمایی ابراهیم گلستان بود وبیمارستان هدایت که فروغ را بلافاصله بعد از تصادف به آنجا وبعد به بیمارستان رضا پهلوی تجریش بردند،غسالخانه ای که فروغ را در آنجا شستند وبرای ارامگاه ابدیش اماده ساختند.ابراهیم گلستان ،با استفاده از نفوذ وپولش ،دستور خرید سه قبر در کنار هم را در ظهیر الدوله داد ،برای فروغ ،خودش وهمسرش!اما سرنوشت فروغ این بود که به جای دوقبر کنارش باغچه ای اورادر بر بگیرد ،باغچه ای که آن دو دست جوان را در زیر بارش یکریز برف مدفون کرد.گلستان اما،حتی برای خاکسپاری هم نیامد گویا اعتقادی به این مراسم نداشت شاید با فروغ هم عقیده بود که می گفت رفتن سر مزار کسی مثل این است که تو به خانه کسی بروی واودر خانه نباشد .آنچه فروغ را خاص و منحصر به فرد کرد جسارتش در بیان حرفهایش بود ،زنی که در پوسته ای که جبر زمانه ،قانون،عرف،خانواده،زنجیرهای اجتماعی وجنسیتی برایش تنیده بودند ،نگنجید وخواست بگوید هر آنچه را که گفتنی است .او‌در میان پنجره بود ،با آفتاب رابطه داشت .برای «پریشادخت شعر آدمیزادان »که از سلاله درختان بود وتنفس هوای مانده ملولش میکرد ،مرگ خیلی زودتر آنچه فکرش را بکنی اتفاق افتاد ،اما او مرگ را هم شکست داد واز یادها نرفت چرا که تبار خونی گلها او را به زیستن متعهد کرده بود ،تبار خونی گلها،میدانید؟ nnirvana27nnirvana27Fri, 23 Aug 2019 09:57:42 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/خانه-پدری-fvqkfsv9r96sپدرم، یکروز اردیبهشت ماه مرد؛آن موقع فکر میکردم مرگ ،مثل مسافرت است .تا مدتها منتظر بودم در خانه به صدا در آید وپدرم با کت شلوار قهوه ای سوخته همیشگی اش ،در حالی که چند کیسه خرید میوه ونان سنگک تازه در دست دارد وارد حیاط خانه شود .در کوچه وخیابان، همیشه‌چشمهایم دنبال یک مرد چهارشانه بلندقد که هیچوقت دستهایش خالی نبود ،میگشت.اما روزها وماه ها گذشت وپدر نیامد.کم کم همه آن مرد چهارشانه بلندقد قهوه ای پوش را فراموش کردند به جز خانه ما که دلتنگ پدر بود وبنفشه ها.دیگر هیچ سالی در حیاط خانه ما بنفشه کاشته نشد .اما مادر خانه را پر کرد از گلدان های حسن یوسف .از هرگلدان قلمه میزد وبعد از مدتی که قلمه ها ریشه میکردند انها را در گلدانی میکاشت .تمام محله ما پر شده بوداز حسن یوسف به یاد یوسف گم گشته اش .به همه همسایه ها گلدان حسن یوسف هدیه میداد اما هرگز بنفشه نکاشت .انگار بنفشه ها ،فقط مخصوص پدر بود.از آن روز هر کجا بنفشه می‌بینم ،حس میکنم پدر از آنجا گذر کرده است .تابستانها، روی پشت بام‌خانه میخوابیدیم وبا خواهرانم، سر خوابیدن کنار پدر، دعوا میکردیم .پدر از آسمان پرستاره ،دب اکبر ودب اصغر را نشانمان میداد .بعد در حالی که از ستاره ها قصه میگفت خوابمان می گرفت.صبح ها ،کنار سفره صبحانه همیشه چند گل یاس رازقی بود که پدر چیده بود .خانه پر بود از بوی رازقی ونان سنگک تازه .وقتی خانه پدری را فروختیم ،دلم برای باغچه بیشتر از هرجای دیگر تنگ میشد .پشت بام، سالها بود دیگر صفای قدیم را نداشت .آسمان شب ،بی ستاره بود وآپارتمانهای بلند ،از هرگوشه وکنار بالا رفته بودند اما باغچه ،همیشه باغچه دلتنگی هایمان بود .هروقت دلتنگ بودیم به باغچه آب میدادیم ،بعد عصرها ،فرش پهن میکردیم وچای مینوشیدیم. همسایه ها ،ساعت چای عصرانه را میدانستند ویکی یکی در میزدند،مریم خانم، پای همیشگی بودقبل از آن طلاق غم انگیزش .نیره خانم که خبرنگار محله بود وهمیشه اخبار دست اول از همه جا وهمه کس از زبان او خارج میشد وعشرت خانم که تمام مدت فقط ،در مورد بچه هایش حرف میزد.راستی آن حیاط کوچک چقدر داستان شنید ودر دل خود نگاه داشت .حیاط کوچکی که گاه امپراطوری بزرگ بازیهای ما بود وگاهی محل برگزاری جلسات خانواده ،گاهی هم محل پختن رب وآش نذری و کباب کوبیده .آن موقع ،هنوز کامپیوتر وموبایلی نبود که سرمان را تاخرخره در آن فرو کنیم وچشمان خود را از باغچه وحیاط وبنفشه ها بگیریم .کم کم ما بزرگ وبزرگتر میشدیم وخانه پدری کوچک وکوچکتر .مادر ،همراه خانه پدری پیر شد گیسوانش رو به سفیدی گذاشت وآن رماتیسم لعنتی که توان راه رفتنش را گرفته بود .وقتی داشتم از خانه پدری خداحافظی میکردم به باغچه گفتم ببخشید که مثل پدر حواسمان به تو نبود .ببخشید که سالهای سال بنفشه به خود ندیدی.ببخشید که پیچ امین الدوله که تا پشت بام رفته بود خشکید وکاری نکردیم .ببخشید که درخت کاج منحصر به فردمان ،کمرش شکست ومجبور شدیم از ریشه درش بیاوریم .تنهادرخت زیتون ماندکه سایه گستر حیاط بود وهرسال حداکثر هفت هشت تا زیتون میداد ونمیدانیم که آیا بعد از اینکه خانه پدری را به اپارتمان تبدیل کردند درخت زیتون را نگه داشتند یا نه ؟هیچوقت به دیدنش نرفتم ؛دلم میخواست همیشه همانجور که بود به یاد بیاورم .آن خانه کوچک دوطبقه، در کوچه بوعلی سینا پلاک ۱۰ ،با آن باغچه کوچک وحوض کاشی وسط باغچه که پر بود از آب وهمیشه ماهی های قرمز سفره هفت سین مان را در آن می انداختیم .هنوز هم ،در تمام خوابهایم، خودم را در آن خانه میبینم .تنها جایی که خود را به آن متعلق میدانم.چشمانم ،پر از بنفشه می شود واز بوی رازقی وپیچ امین الدوله مست می‌شوم‌وگوشم پر میشود از صدای خنده های بچه های محل وفراموش میکنم که دیگر خانه پدری نیست ......nnirvana27nnirvana27Wed, 14 Aug 2019 01:55:50 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/نه-به-اعدام-ftlfezplvs7xآیا مجازات اعدام یک مجازات منصفانه است ؟وآیا ترس از اعدام توانسته از آمار جنایت کم کند؟بنا به آمار سازمان حقوق بشری عفو بین الملل که اعدام وقوانین اعدام را در سراسر جهان رصد وثبت میکند از بین ۱۹۳کشور عضو سازمان ملل متحد ۱۷۰کشور در سال گذشته مجازات اعدام نداشته اند .درسال ۲۰۱۷میلادی ۸۴درصد کل اعدامهای ثبت شده جهان در چهار کشور عربستان سعودی ،عراق،پاکستان،ایران بوده که البته در چین چون آمار اعدام محرمانه است ومنتشر نمیشود هزاران اعدامی سالانه چین جزو آمار نیست .۱۴۰کشورجهان اعدام قاتل را لازمه تسلی خاطر بازماندگان نمی دانند.در بسیاری از محاکمات فرد محکوم به اعدام مجرم نبوده ویا بعد از اعدام بی گناهی آنها ثابت شده است .مجازات اعدام تنها مجازاتی است که برگشت ناپذیر است واز این رو باید متوقف شود یعنی این اصل که بی گناهی کشته شود بسیار بدتر است از اینکه گناهکارانی کشته نشده در زندان بمانند که حتی میتوان از نیرو وانرژی آنها برای سازندگی وبهبود مسائل اجتماعی بهره برد.در فیلم زندگی دیوید گیل با بازی کوین اسپیسی وکیت وینسلت ،دو استاد دانشگاه در اعتراض به مجازات اعدام در یکی از ایالات آمریکا صحنه خودکشی را مانند قتل جلوه داده وپس از اعدام متهم شواهد را بیرون دادند که متهم اعدام شده کاملا بی گناه بود وسیستم قضایی با اشتباه حکم داد.مجازات اعدام در ایران به دلیل قانون قصاص ودر موارد قتل برای تسلی خاطر بازماندگان انجام می شود در حالی که تشدید خشونت نه تنها از بار جرم اتفاق افتاده کم نمیکند بلکه از خانواده مقتول هم که برای تسکین جراحت مرگ عزیزشان سرنوشت زندگی یک شخص را بر دوش دارند هم به نوعی قاتل می سازد .متاسفانه هنوز در ایران مردم برای دیدن صحنه اعدام صف میکشند وحتی بچه های خود را همراه میبرند واینگونه خشونت در جامعه منتشر وتکرار می شودوعواقب فرهنگی آن به طور مستقیم به جامعه لطمه میزند .در خون بس ،دوطایفه در جریان کشته شدن فردی از یک قبیله وکشته های بعدی به خاطر انتقام قتل اول وقتلهای بعدی چنان به جان هم می افتند که بزرگان قبیله برای پایان کشتار راه حلی می یابند دختری از طایفه قاتل به طایفه مقتول به عنوان عروس میرود وخون بس اعلام می شود .در زنجیره این کشتار آخرین قربانی عروسی است که به مسلخ میرود .در یک جامعه قانونمدار همه باید مطمئن باشند که قانون مجرم را مجازات میکند اما حذف فیزیکی قاتل یا متجاوز یا قاچاقچی مواد مخدر جامعه را تطهیر نمیکند اما شاید بشود با همکاری روانشناسان ومتخصصان این حوزه دلایل اقدام آنها بررسی شود وبرای آینده فرهنگ سازی وبستر سازی شود .تا زمانی که در جامعه بستر اصلی جرم وجنایت یعنی فقر ،اعتیاد ،فحشا ،بیسوادی ،....مهیاست اقدام به جرم وجنایت همیشه هست .مگر آنکه ریشه های جرم را در جامعه از بین ببریم بریدن شاخه ها تاثیری ندارد.(در این یادداشت فقط در مورد مجازات اعدام در مورد جرمهایی مثل قتل وتجاوز ومواد مخدر در نظر گرفته شده)nnirvana27nnirvana27Mon, 29 Jul 2019 23:57:18 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/تراجنسیتیترنس-جندرترنس-سکشوال-eyzzyomujuroدر مطب دندانپزشکی نشسته ام .اتاق انتظار پر از جمعیت است .تصمیم گرفتم به جای گشت وگذار در صفحات مجازی بنویسم که هم وقتم رابگذرانم وهم این درد لعنتی دندان عقل را فراموش کنم .فکرم معطوف به سوال امروز دخترم شد .چرا ترنس هایی که نمیخواهند عمل کنند وفقط ظاهر ولباس خود را عوض میکنند مجرم محسوب می شوند اما ترنس جندر هایی که اجازه عمل دارن وجراحی میکنند مشکل قانونی ندارند ؟در حقیقت جواب را با یک «نمی‌ دانم»بستم ولی بعد فکر کردم چرا نمیدانم ؟یا بهتر بگویم چرا نباید بدانم ؟سری به گوگل زدم :«کسانی که هویت جنسی آنها در مقابل با هنجارهای فرهنگی ماست ترنس نامیده می شوند .ترنس بودن انتخاب آدمها نیست یک خصوصیت مادر زاد است .بسیاری از ترنس ها از کودکی متوجه می شوند که جنسیت واقعی شان جنسیتی که دارند نیست .این احساس که هویت جنسی با تن ناسازگار است دیسفوری نامیده میشود.تعداد تراجنسها یک نفر در هر ۲۰۰نفر یعنی ۰/۵٪جمعیت جهان بیشتر از جمعیت یهودیان جهان وتقریبا با تعداد موقرمزها ودوقلوهابرابر است .»...صدای جیغ وگریه یک دختربچه از داخل اتاق دکتر رشته افکارم را پاره کرد .از آمپول بیحسی میترسید .وقتی هنوز در اتاق انتظار بود پدرش به او میگفت که اصلا امپول درد ندارد ولی چشمان دختر دروغ پدر را تشخیص داد.همانجا میخواستم به دخترک بگویم که دخترم آمپول بیحسی درد دارد اما تحمل درد ان بسیار راحت تر از درد دندان خراب وپوسیده است .چند سال پیش یکی از همکارانم عکس دختر زیبایی را نشانم داد دختر یکی از دوستان نزدیکش بود .با تحسین نگاهی به عکس کردم وپرسیدم این مهوش زیبارو چه اسمی دارد؟با خنده گفت الان غزل !اما قبلا یوسف بود!!متاسفانه در آن زمان درک این مساله برایم خیلی سخت بود .همکارم تعریف کرد که یوسف با چه مرارتهایی مواجه شد که اجازه عمل را از حاکم شرع وخانواده اش گرفت ومادرش که محجبه ومذهبی بود به سختی راضی شد .الان هم در مراسم زنانه که غزل وارد میشود زنان فامیل از او فاصله میگیرند وحجاب بر سر میگذارند ودرواقع به نوعی او را طرد کرده وپذیرای او نبودند....دختربچه با چشمانی اشکبار وبا گونه ورم کرده از اتاق دکتر بیرون آمد .درد دندان عقل امانم را بریده بود .از مزایای دوستی با دکتر این بود که وقت مرا برای اخر کار گذاشته بود .این هم پارتی بازی ما بود! .انتظار بیشتر وبیشتر.دفعه قبل ۴/۵ساعت انتظار باعث شد کتاب سمفونی مردگان را تمام کنم .دوباره یاد پرسش دخترم افتادم .مسلما این را نمیتوان اختلال جنسی مثل پدوفیلی دانست این یک نوع گرایش محسوب می شود ودرمانهایی که ارائه میشود مثل هورمون تراپی باعث کاهش میل جنسی ،افسردگی حاد ،وحتی خودکشی میشود.زمانی هم چپ دستی اختلال محسوب میشد .رنگین پوستی با بردگی برابر بود،حتی گالیله را به خاطر نظریه گرد بودن زمین محاکمه کردند .هرنوع طرز فکر خارج از چهارچوبهای بسته جامعه پذیرفتنی نبود.شاید باید سالها بگذرد که متوجه تفاوتها شویم وچشمان خود را عادت بدهیم به دیدن کسانی که روحشان ودرونشان با کالبد بیرونیشان متفاوت است ....بالاخره نوبتم شد .عجب دندان چغر سخت جانی بود دکتر با قد ۱۸۵وهیکل درشت چنان روی صورت من فشار میداد ودندان را گرفته بود وپیچاند که صدای قرچ قرچ جداشدن ریشه از لثه را با تمام سلولهای مغزم احساس کردم.در نهایت نبرد تن به تن دکتر با دندان عقل با پیروزی دکتر به پایان رسید ....سال گذشته فیلمی دیدم که داستان حقیقی مردی که اولین جراحی تغییر جنسیت را انجام داد وهمسرش تا آخرین لحظه در کنار او بود .او ساعتی پس از عمل در اثر کثرت خونریزی فوت کرد ولی قبل از مرگ خوشحال بود وگفت« این بهترین لحظه زندگی من است احساس میکنم به درون کالبد واقعی خودم برگشته ام »وجان داد. تصمیمم را گرفتم وقتی به خانه برمیگشتم مطمئنا مثل پدر آن دختربچه مغز دخترم را با دروغهای زیبا پر نخواهم کردو به او توضیح خواهم داد که در جامعه ای که هیچ دونفری شبیه هم نیستند باید اختلاف ها وتفاوتها راپذیرفت واحترام گذاشت .به او می آموزم که در مورد انسانها قضاوت نکندوبا دیده تحقیر وتمسخر به تفاوتها ننگرد. واینکه دنیای مابا همه این تفاوتها زیباتر است اگر یاد بگیریم که هرکسی را انگونه که هست بپذیریم . nnirvana27nnirvana27Thu, 04 Jul 2019 01:53:22 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/مهاجرتخوب-یا-بد-v9dpepngvrvsچند وقتی است که تمام برادرزاده ها وخواهر زاده های من در حال جستجو دانشگاه های مختلف در کشورهای مختلف برای ادامه تحصیل واقامت هستند . همه هم با هم اتفاق نظر دارند که دیگر هیچ امیدی به زندگی در ایران ندارند وباید دنبال راه وزندگی خود در جای دیگری باشند.هرکدام هم سالهاست کلاسهای زبان میروند جالب اینکه هیچ دونفری قصد رفتن به یک کشور را ندارند .یکی انگلیسی میخواند برای کانادا یا استرالیا دومی آلمانی میخواند چون دانشگاههای آلمان مجانی هست سومی ژاپنی را انتخاب کرده چون به فرهنگ وسنت ژاپن علاقه مند است وراه پیشرفت را فقط مهاجرت به ژاپن میداند چهارمی ایتالیایی ،چون از طریق سفارت ایتالیا اقدام کرده پنجمی وششمی که فرانسه میخوانند با فاصله چند هزار کیلومتری یکی فرانسه میرود چون دعوتنامه فرانسه دارد وان یکی برای ایالت کبک کانادا دورخیز کرده چون ایرانی پذیر تر است .خلاصه تعطیلات قبلی که دور هم جمع شده بودیم وهرکس داشت زبان اموخته شده خودش را حرف میزد فکر میکردی تو یک کشور اینترنشنال زندگی میکنی .دلم گرفت پرسیدم پس کی ایران میماند تا اینجا را بسازد ؟همه گفتند اگر ایران خوب میشد خود مسئولین ژنهای برترشان رو به کشورهای دیگر نمیفرستادند هنرمندان بچه هایشان را در امریکا وکانادا به دنیا نمی اوردند که اقامت ان کشورها را به فرزندانشان هدیه بدهند جوانها خودشان رابه در ودیوار نمیزدند که به هر ترتیبی شده از مرز رد شوند .به خاطر دارم وقتی در مالزی زندگی می کردم وخواهرم برای دوهفته به دیدن من امد بعد از فقط سه روز دلش برای نان سنگک خشخاشی وپنیر لیقوان چنان تنگ شد که تصمیم گرفتم برای ناهار به یک رستوران جالب ببرمش کمی با فرهنگها وملیتهای گوناگون اشنا شود از ان رستورانها که از هر دکه اش میتوانی غذای یک کشور را سفارش بدهی .خواهرم هیجان زده شد اول رفت سراغ غذای چینی ،یک کاسه پر از سبزیجات وچند تا میگوی خام با پوست روی کاسه ،اخمهای خواهرم در هم رفت گفت حداقل زحمت پوست کندن میگو را نکشیدن ،بو که کشید حالش بد شد غذارا پس زد رفت سراغ غذای هندی ،ان هم انقدر تند بود که نتوانست لب بزند .سوشی ژاپنی را تا فهمید ماهی خام است عق زد .غذای کره ای را اصلا نفهمید چی بود انگار فلفل بود کمی غذا داخلش بود اخرسر گفت همان پاستای ایتالیایی بهتر است حداقل شبیه ماکارانی های خودمان بود اما تا چنگال اول را بالا برد برگرداند گوشتهای قرمز مالزی بسیار بدبو وبدمزه است .البته نصیحت مرا از اول گوش نکرد که پلو وگوشت اردک بگیرد میخواست همه چیز را تجربه کند ،ناامیدانه گفت بریم منزل تخم مرغ نیمرو کنیم !!در راه برگشت گفت :اخ اخ یادش به خیر جمعه ها آبگوشت بار میگذاشتیم چه آبگوشتی!با نان سنگک خاشخاشی وسبزی خوردن وترشی بادمجان !انجا فهمیدم نان سنگک خشخاشی نقش پر رنگی در زندگی خواهرم دارد .روز بعد خواهرم که نقاش است تصمیم گرفت به تنهایی به یک موزه یا گالری برود به او چند جمله انگلیسی یاد دادم برای پیدا کردن مسیر وتاکسی .رفت وچند ساعت بعد برگشت گفت :«اینجا بدتر از ایرانه که رفتم موزه یکساعت تو صف ایستادم راهم ندادن هی گفتن پاسپورت پاسپورت،حداقل ما تو ایران برای موزه پاسپورت نمیگیریم . » گفتم کدام موزه ؟گفت:«اسمشونوشتم »نشانم داد( indonasia embassy ) گفتم اینکه سفارت اندونزیه !گفت ای بابا خیلی ساختمانش قشنگ بود وصف طولانی داشت فکر کردم گالریه یا موزه ....وقتی برای مشایعت خواهرم به فرودگاه رفتم دیدم چقدر دلم برای فارسی حرف زدن هم وطنانم تنگ شده بود حتی دلم برای دورترین فامیل ودوستانم تنگ بود روزهای آخر اقامتم در مالزی را با شمارش معکوس گذراندم .بدیهی است با مهاجرت یک سری امتیازات را به دست می اوری ویکسری امتیازات را ازدست میدهی اینکه کدام کفه سنگین تر است ؟نمیدانم اما آنچه میدانم این است که انسان با از دست دادن پدر ومادرش یتیم می شوداما ایران بدون فرزندانش ،بدون جوانهایش یتیم می شود.واین یتیم بی کس وتنها روزهای سختی را می گذراند . nnirvana27nnirvana27Sun, 30 Jun 2019 11:26:22 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/تنهایی-yhcslrex1tzaصدای پایی بود ترنم باران به سنگفرش کوچه زجمله میخواران یکی صدا میزد خدا خدا میکرد میان قیل وقالتورا دعا میکرد یکی در آن هنگاممیان کوچه پریدزمستی شبگاهسراسیمه جهید «منم که لولم ولولبدون یار ملول پیاله ام پر می ستاره ام در دی»***میان پنجره ام زهمهمه خسته برای دیدن ماه چشمهایم بسته ستاره ها در شب یکی یکی روشن دو چشم مست تو یه باغ پر گلشن تمام ذهن من لبان مست تو تمام زندگیم خیال عشق تو برای دیدنت همیشه منتظرمهمیشه تنها میان پنجره ام به جستجوی عشق تمام زندگیم تبه شد وگذشت تمام جوانیم کنون پیرم وخسته ز آدمی بیزار تنها ودلشکسته به گذشته می نگرم به مسخره می خندم چه انتظار بیهده ای پنجره را میبندم nnirvana27nnirvana27Wed, 26 Jun 2019 23:23:51 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/جنگ-بزرگترین-نشانه-حماقت-بشر-است-mvv7h160m3hnدر تمام ادوار تاریخ تا بوده جنگ بوده وهنوز نیز از این داستان خلاصی نیست .از قصه جنگ هابیل وقابیل بر سر خوشه گندم تا جنگهای قبیله ای در دوران پارینه سنگی ،جنگهای بین ادیان مثل جنگهای صلیبی ،جنگهای کشورگشایی ،جنگهای داخلی و...به طور کلی چهار عامل باعث آغاز جنگها می شود:۱-پول۲-قدرت۳-دین۴وطن در هیچ کدام این جنگها پیروز قطعی وجود ندارد در واقع در بیشتر آنان اختلاف بین دولتها وقدرتهاست ودرگیری وهزینه هارا چه مالی چه جانی چه روحی روانی ،ملتها پرداخت میکنند .سربازانی که از جنگ بر میگردند غالبا از صدمات روانی وفیزیکی رنج می برند مانند افسردگی،گم گشتگی ،بیماری،جراحتهای جنگی،وحتی مرگ . ذات جنگ هیچ گاه عوض نمی شود فقط ظاهر آن است که تغییر میکند .جنگها باعث تقلیل جمعیت نابودی زیرساختها ومنابع طبیعی می شوند همچنین عواض ثانویه مثل مسائل روانی واقتصادی را شامل میشوند.بعد از همه اینها جنگ اتمی در صورت اتفاق نابودی نوع بشر را به همراه خواهد داشت .در واقع ما بین جنگها شروع به بازسازی می کنیم تا جنگ بعدی همه را ویران کند . نیچه می گوید:«جنگ قانون ابدی زندگی است وصلح آسایش میان دوجنگ است »جنگ با خود نکبت ،بدبختی،مرگ و نیستی به همراه دارد .ضجه های زنان شوی از دست داده ومادران در سوگ فرزند وفرزندان بدون پدر در صحنه های تاریخ به عنوان اثرات نفرت انگیزجنگ ثبت خواهد شد.نقاشی دیواری جنگ ۱۸۹۶اثر گری ملچرز nnirvana27nnirvana27Thu, 20 Jun 2019 02:29:28 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/حجاب-اجباری-یا-اختیاری-tb8cf826jf5dالبته این بحث جای تامل وگفتگو بسیار دارد اما من به سه دلیل حجاب اجباری را مردود میدانم :۱-حجابی که دلیل آن تبعیض جنسیتی است۲-حجابی که دلیل آن فشارهای سنتی ،مذهبی ،خانوادگی واجتماعی است۳-حجابی که باعث خروج زنان از عرصه های اجتماعی است در جامعه ای که نیمی از جمعیت آن را زنان تشکیل می دهند ودر طی چند دهه گذشته سهم قابل توجهی از حضور در عرصه های اجتماعی ،دانشگاهی ،کارآفرینی ،تولید وصنعت و....رادارند ،تصمیم برای پوشش انها توسط یک اقلیت مرددرست به نظر نمی رسد .یعنی نیمی از جامعه پوششی داشته باشند تا نیم دیگر جامعه به گناه نیافتند !به قول بانو سیمین دانشور «اینکه می گویند زن حجاب داشته باشد تا مرد به گناه نیافتد مثل این است که بگویند خورشید نتابد تا بستنی هایمان آب نشود».در نگاه بعدی فشارهای سنت ومذهب وخانواده این پوشش را اجبار میکند وزمانی که زن از این صحنه ها فاصله میگیرد هیچ عقیده ای برای حفظ حجاب ندارد .کافی است در پروازهای خارجی نیم نگاهی به مسافرین داشته باشیم به محض خروج از فضای ممنوع حجاب از سر برمی دارند .در حال حاضر در بسیاری از صحنه های بین المللی مانند ورزش ،حجاب باعث دست وپاگیر شدن وحتی حذف تیم ورزشی بانوان شده ،مضاف بر این حذف یا کمرنگ شدن زنان از عرصه های هنری مانند موسیقی ،رقص،سینما،و...را شامل می شود.جامعه ما همیشه در فضای بین افراط وتفریط غوطه ور است زمانی روسری از سر می کشیدند وزمانی به زور روی سر میگذارند.البته به قول فروید انسان را از همه منع کنند به سمت آن میرودو نمونه بارز آن ظهور انواع حجابهای عجیب وغریب در سطح شهر است .به نظر من احترام به انتخاب افراد در نوع پوشش در هر فرهنگی پسندیده تر است مثال آن را می توان در پوشش زیبای زنان عشایر واقوام لر وکرد مشاهده کرد .اما کدام منظره می تواند زیباتر ،دل انگیز تر وشاعرانه تر از پرواز موهای زن در میان باد در یک غروب خیال انگیز باشد ؟؟nnirvana27nnirvana27Tue, 18 Jun 2019 18:55:53 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/رفتار-با-حیوانات-در-سطح-جامعه-چگونه-باید-باشد-xmg1x2ug5srtدر جامعه ما، حیوانات ولگرد خیلی محبوب نیستند.ما علاقه عجیبی به نگه داشتن پرنده های خوش آواز وزیبا در قفس داریم،ماهی هارا در حوض کوچک خانه یا در تنگ بلور سفره عید ویا در اکواریوم های خانگی نگه میداریم ویا حیوانات خانگی داریم مثل سگ وگربه ،هرچند اخیرا یوزپلنگ ومار پیتون وتمساح هم به دایره حیوانات خانگی پیوسته اند!.اما در مورد حیوانات ولگرد در سطح شهر کمی بیرحم می شویم .البته گربه ها در کوچه های شهر رفت وآمد همیشگی دارند ولی متاسفانه فرهنگ سنتی ومذهبی ما سگ را نجس وناپاک میداند ورفتار بخش بزرگی از جامعه با سگها ناعادلانه وبیرحمانه است.در جایی که در کشور همسایه ،ترکیه ،با وجود نزدیکی بافت سنتی ومذهبی به خوبی با این مساله کنار آمده اند .سگها با تگهایی که شهرداری پس از واکسیناسیون به آنها میزند آزادانه در شهر میچرخند وکسی از آنها نمی ترسد .مردم برای سگها وگربه ها غذا میگذارند وکسی معترض نیست .اخیرا یک مطلب خواندم که زندگی ما به گرده افشانی زنبورهای عسل وابسته است اما کشاورزی مدرن واستفاده از آفت کشها وحشره کشها نسل زنبورهای عسل را در معرض خطر قرار می دهد .در واقع ما یک همزیستی مسالمت آمیز با جانوران داریم که با در خطر بودن یک گونه جانوری تاثیر شگرف ومنفی در کل اکوسیستم می گذارد.در چند سالی که در یکی از کشورهای آسیای جنوب شرقی زندگی می کردم آموختم که حتی با مارمولک های بزرگی که در خانه رفت وآمد داشتند سازگار باشم (البته بعد از اینکه اولین مارمولک را با طرز فجیعی کشتم).اگر مارمولکها نبودند از گزند حشرات در امان نمیماندیم.شاید زمان آن رسیده باشد که صلح را نه فقط در بین مردمان که در میان تمام گونه های جانوری نیز برقرار کنیم.برای شروع ،باغ وحشها،دلفیناریوم ،سیرکها،وهرجایی که از حیوانات استفاده تجاری می شود را تحریم کنیم ،همینطور استفاده از محصولاتی که از پوست وبدن حیوانات وحشی به دست میاید زیبنده بدن ما نیست .nnirvana27nnirvana27Mon, 17 Jun 2019 00:54:50 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/چرا-واز-چه-زمانی-فروغ-فرخزاد-برایم-یک-شاعر-خاص-شد-kkstwft44cqwبی اغراق بگویم فروغ را از همه بیشتر دوست دارم .نمی گویم فروغ از بقیه بهتر شعر می گوید ،نه،اما در دل من بیشتر جا باز کرده است.شاید آن روز بزرگ که من یک دختر دبستانی بودم وبرادرم شعر «علی کوچیکه»فروغ را به من داد که بخوانم شعر شاعر دیگری را به من می داد الان داشتم در مورد آن شاعر حرف میزدم. شعر «علی کوچیکه»مرا با دنیای شعر وشاعری آشنا و علاقه مند کرد.من با فروغ بزرگ شدم ،فروغ سهم بزرگی در رشد من داشت با شعر «گناه »فروغ جسارت وشجاعت آموختم .«عصیان»کردن را آموختم .یاد گرفتم چه طور «دیوار»های تعصب را در هم شکنم.با هر شعر «تولدی دیگر»می یافتم .از نگاه من فروغ یکی از سه راس مثلث شعر امروز است همراه با شاملو ی بزرگ واخوان ثالث.زندگی کوتاه وپر تحرک فروغ هم در جذابیت او بی تاثیر نیست .ساخت فیلمی از بچه های جذامی که جامعه فراموششان کرده بود حرکت رو به جلو فروغ را در جامعه مردسالار نشان می داد.هر وقت «دلمان می گرفت»«به ایوان میرفتیم وانگشتانمان را بر پوست کشیده شب می کشیدیم »ومی دانستیم که باید «پرواز را یاد بگیریم چرا که پرنده رفتنی است».به هر حال فروغ برای تمام لحظه های ناب زندگی ما شعری سرود او تنها میتوانست با «پری کوچک غمگینش»دلبری کند «پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه میمیرد وسحرگاه با یک بوسه به دنیا خواهد آمد». nnirvana27nnirvana27Sat, 15 Jun 2019 23:27:30 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/ورزش-کردن-یک-تغییر-در-الگوی-زندگیتناسب-اندام-وسلامتی-است-ytlyaql5xmwmورزش کردن به صورتی که در برنامه ثابت زندگی گنجانده شود باعث می شود از لحاظ روحی وروانی ذهن ما با فعالیت فیزیکی که در آن درگیر هستیم سازگار شود.مثلا در زمانی که در حال ورزش هستید بدن شروع به درگیری با هورمون ها میکند میزان انسولین خون تنظیم می شود گنجایش ریه افزایش می یابد استخوانها متراکم تر میشوندو....در ورزشهای هوازی یا کاردیو چربی سوزی اتفاق میافتد بدن در بیست دقیقه اول قند داخل خون را مصرف می کند ودر بیست دقیقه دوم چربی سوزی آغاز میشود .زمانی که ضربان قلب افزایش می یابد وبدن به نفس نفس زدن می افتد مولکولهای چربی همراه با دی اکسید کربن در زمان بازدم از بدن خارج می شود.ترکیب ورزشهای کاردیو ‌و وقدرتی برای نتیجه گیری بهتر الزام دارد .یعنی بعد از سوزاندن چربی وکاهش وزن، زمان جایگزینی عضله به جای چربی است که به خاطر وزن بیشتر عضله نسبت به چربی گاهی وزن افزایش می یابد .در واقع با گنجاندن ورزش در برنامه هفتگی وفشار به بدن هورمون اندورفین آزاد می شود که به آن هورمون شادی نیز می گویند در این حالت بدن برای شروع یک زندگی شاد وسالم آماده می شود.Trx nnirvana27nnirvana27Sat, 15 Jun 2019 03:42:31 +0430https://virgool.ir/@Mozhganalikhani/غذای-مورد-علاقه-منغذای-هندی-است-ovh9obrdotmxاولا شکل ورنگ وروش سرو کردن آن بسیار شبیه غذاهای خودمان است.مثل پلو خورشهای سنتی ایرانی.دوما غذاهای هندی مملو از ادویه های معطر وگوناگون است واین طعم جدیدی است که ارزش امتحان کردن دارد. ادویه کاری وفلفل تند طعم غالب در بیشتر غذاهای هندی دارد که بسیار مطبوع است.سوما عطر ادویه ها در غذاهای هندی کاملا انسان رابه یاد کشور هند ومناطق حاره می اندازد .در واقع با خوردن این نوع غذاها خود را در آن مناطق تصور میکنید.درنتیجه با خوردن یک غذای هندی همزمان می توان هم تجربه جدیدی از غذا پیدا کرد وهم تمام زیباییهای کشور هند را در خاطر تصور کرد.nnirvana27nnirvana27Fri, 14 Jun 2019 01:15:56 +0430