https://virgool.ir/feed/@Mostafamoosaviمرا هزار امید است و هر هزار "تهی"fa2026-11-11 02:07:59https://files.virgool.ir/upload/users/9956/avatar/7lEI0p.pnghttps://virgool.ir/@Mostafamoosavihttps://virgool.ir/@Mostafamoosavi/آتش-سوزی-در-مدارس-ایران-h7hcgrtdszthمن خیلی دوست دارم وقتی یک سیاستمدار اختلاس گر و رانت خوار را، وقتی خبر سوختن دانش آموزان ابتدایی در آتش را می‌شنود، نجوای درونش را بشنوم. که از بین «ای بابا باز دردسر جدید» گفتن‌ها و «چه موضعی بگیرم که جایگاهم متزلزل نشود» گفتن ها و «تقصیر را گردن چه کسی بیاندازم‌» گفتن‌هایش، لحظه‌ای هم از ذهنش این جمله می‌گذرد که «پولی که از فلان بودجه برداشتم و با آن لکسوز خریدم می‌توانست نهصد مدرسه را گازسوز کند»؟چهاردهم و پانزدهم آذر سالگرد دو حادثه دلخراش آتش سوزی در دو مدرسه ابتدایی دخترانه است که بازتاب گسترده‌ای در فضای کشور داشت. اما فقط بازتاب گسترده! حوادثی که نه اولین بودند و نه آخرین! نکات عجیب در مورد این حوادث زیاد اند. مثلا این که روستای شین آباد گاز کشی شده‌است اما در مدرسه بخاری‌ها نفتی بوده‌اند! یا در درودزن چندبار دانش‌آموزان کلاس‌های دیگر به مدیر خبر آتشسوزی را می‌دهند اما او جدی نمی‌گیرد و به مکالمه‌ی تلفنی‌اش ادامه می‌دهد. یا این که اطلاعات بسیار کمی از آتشسوزی #مدرسه_اسوه_حسنه زاهداندر دسترس است! مردم سیستان حتی در داشتن همدردی هموطنانشان هم محروم اند!حوادث ناشی از ظلم و حماقت در این کشور زیاد است. اما زنده زنده سوختن این دخترک های بی پناه هرگز برایم عادی نمی‌شود. بعد از حادثه‌ی شین آباد در سال 91 قصیده‌ای سرودم که با کمی اصلاحات در ادامه تقدیم می‌کنم. به امید روزی که مردم و کودکانمان، «دلسوز» داشته باشند.قربانیان آتش سوزی مدرسه شین آباد پیرانشهر - 7 سال پس از حادثهمن دیده ام یک روز یک جا مادری کهجانش فدا میشد برای دختری کهتنها امید روزهای سختی اش بودمن دیده ام مرگ امید آخری که...می سوخت کودک در میان آتشی که...مثل تمام برگ های دفتری که...فریاد کودک را کسی نشنید آنجافریاد کودک لحظه ی زجرآوری که...در گوشتان این قصه قدری آشنا نیست؟نشنیده ایدش چند جای دیگری که...؟کودک بسوزاند چراغ نفتی و باز...اینگونه باید باشد اینجا؟ کشوری که...بی غیرتان گویی زیادی تکیه کردندبر تکیه کردن هایشان بر این اریکهدق کرد هرکس که شنید این ماجرا راجز آن که باید، ظالم بی باوری کهاز یاد برده روز حسرت را که بایدبنشیند آنجا روبروی داوری که...*در گور می کردند زنده دختران راما زنده سوزاندیم تا خاکستری که...«سیران» همان فردای «نرگس» بود، لیکنگفتیم و نشنیدند دلهای کری که...از آه دامن گیرشان هیهات! هیهات!این جوجه گنجشکان بی بال و پری که..ای کاش برخیزیم از این خواب تباهیدیگر نباشد قصه ی ویران گری که:من یک پدر را دیده ام قامت خمیدهمن دیده ام یک روز یک جا مادری که...*گوییا باور نمی‌دارند روز داوری/کاین همه قلب و دغل در کار داورد می‌کنند ( حافظ)پی نوشت: کاش اسامی این مدارس را جستجو می‌کردید و قدری درباره‌شان می‌خواندید...مصطفا موسویمصطفا موسویThu, 05 Dec 2019 23:12:07 +0330https://virgool.ir/@Mostafamoosavi/تجاوز-dnlmyebtbeqlاگر دستگاه قضا و ساز و کارش صحیح باشد همه‌ی پرونده‌ها با سرعتی معقول و عادلانه بررسی می‌شوند و حدود الهی هم برای همه‌شان جاری می‌شود. اما دستور رسیدگی ویژه برای یک پرونده‌ی خاص یا به معنی پذیرفتن این مسئله است که دستگاه قضا بعد از ۴۰ سال هنوز کارآمدی لازم را ندارد، یا دستوری برای هرچه سریع تر پاک کردن صورت مسئله.ما نگرانیم. نگران پرونده‌های قضایی که رسانه‌ای می‌شوند. فشار رسانه‌ها، سلبرتی‌ها، مردم و سیاسیون ممکن است منجر به از بین رفتن حق شاکی یا متشاکی شود. ممکن است به حذف فردی که از دید همه مقصر است، بدون این که معلوم شود او واقعا چقدر و چطور مقصر است، منجر بشود؛ شاید برای التیام احساسات جریحه دار شده‌ی مردم و جبران بخشی از هزینه‌ای که اصل پرونده بر افراد و نهادهای مسئول ممکن است تحمیل کند.نظام اجتماعی ما بیمار است اما کاش دستورها برای حل عامل بیماری مطرح شود نه صرفا حذف علائم بیماری.مصطفا موسویمصطفا موسویFri, 01 Jun 2018 05:45:28 +0430