https://virgool.ir/feed/@Mohsen.shafiefa2026-11-11 14:24:21https://files.virgool.ir/upload/users/18846/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@Mohsen.shafiehttps://virgool.ir/@Mohsen.shafie/عینک-رنجش-یک-بُت-ذهنی-معیوب-se3bjxwk7tsyموضوعی که امروز میخوام بهش بپردازم مربوط میشه به برداشتهایی که خودم از آموزه های مولانا و کلاسهای آموزشی گنج حضور استاد شهبازی داشتم، امیدوارم این مطلب براتون جذاب باشه و نظراتتون رو با من در میون بذارید. طبق نظر تمام کارشناسان علوم انسانی، انسان یک موجود خلاق هست یعنی اگر چیزی رو بتونه خلق کنه لذت میبره و اونجایی که نتونه چیزی رو خلق کنه و یک تصویر ازش نسازه شرایط بسیار براش دردناک و سخت میشه. این که ما دائما دنبال ساختن چیزی هستیم در همه جا ما رو دنبال میکنه تا جایی که حتی میخوایم از آدمها هم چیزهای دیگه خلق کنیم، یعنی شروع میکنیم از افکارمون یک تصویر میسازیم و اون رو منعکس میکنیم به بقیه آدما و سعی میکنیم از بقیه هم همونی رو بسازیم که تو ذهنمون هست، تا حالا دقت کردین ساختن یک بت دقیقا شبیه به اینه که ما میخوایم افکار و تصوراتمون نمود پیدا کنن؟ وقتی همه با هم به یک تصویر مشترک میرسیم همگی خوشحال میشیم که اون تصور مشترک رو تبدیل به یک بت کردیم. با این تعریفی که از بت داشتیم یعنی نمود پیدا کردن تصورات و افکارمون در بیرون میتونیم ببینیم که ما از هر چیزی توی زندگی یک بت میسازیم.این بت میتونه عقاید دینی، مذهبی یا قوانین اجتماعی سیاسی و رسم و رسمومات باشن. مثلا تصور کنید که ما میخوایم از نوع پوشش آدمها یک بت بسازیم کافیه یک تصویر ازش بسازیم و اون رو منعکس کنیم به همه آدمهای اطرافمون. آیا این پرستیدن یک نوع پوشش خاص نیست.بیشترین چیزی که ما ازش بت میسازیم عقاید و رنجشهایی هستن که در زندگی باهاشون مواجه میشیم.تمرین: 5 رنجش که باعث میشه شما قرآن نخونید رو کامنت کنیداگر تمرین بالا رو انجام بدین میبینید منبع تصمیمات و افکار ما رنجشهایی هستن که داریم. در واقع ما یک عینک از رنجشهایی که داشتیم میزنیم و با اون عینک به دنیا نگاه میکنیم.وقتی از رنجشها بت میسازیم دنیا رو خیلی پوچ، بی ارزش و خالی از اعتبار میبینیم. برای من یکی از بهترین کارهایی که تونسته کمی از درد ناشی از نگاه پر از رنجم کم کنه اینه که با رنجشهایی که داشتم مواجه بشم و اونها رو به صورت ذهنی بازسازی کنم. مثلا اگر یک جایی از همسرم ناراحت شدم و نتونستم واکنش مناسبی بهش نشون بدم یک بار در ذهنم اون موقعیت رو مرور میکنم و سعی میکنم واکنش مناسبی برای اون زمان در ذهنم ایجاد کنم. این کار باعث میشه من بتونم را رنجش کمتری زندگی کنم. رنجشها باعث بروز خشم، ترس و هیجانات منفی میشن برای اینکه بتونیم رنجشها رو باز سازی کنیم باید با ترسها مواجه بشیم و واکنش مناسبی بهشون نشون بدیم، در واقع با خودنگری میتونیم ببینیم ما در برابر ترسها و هیجانات منفی چه واکنشهایی نشون میدادیم و از الان به بعد در مواجهه با ترسهامون واکنش بهتری نشون بدیم.نیاز نیست زیاد به خودتون فشار بیارید فقط کافیه روزانه بعضی از مسائلی که مواجهه شدن باهاشون براتون سخت هست رو باهاشون مواجهه بشین یا اگر از مواجهه شدن باهاشون اجتناب میکنید یه جایی واسه خودتون یادداشت کنید و در زمانی مناسب به ترستون نگاه کنید و واکنش درست رو انتخاب کنید.تمرین: یکی از موقعیتهایی که مواجهه شدن باهاش ترس دارید رو کامنت کنید و بنویسید که اگر با اون ترس مواجه بشین چه واکنش مناسبی نشون میدینمواجه شدن با ترس یواش یواش اثر رنجش رو کم میکنه و باعث میشه شما انسان قوی تری باشینمحسن شفیعیمحسن شفیعیThu, 22 Apr 2021 00:30:04 +0430https://virgool.ir/@Mohsen.shafie/سالها-اشتباه-فکر-میکردم-و-غیر-عشق-منشا-همه-چیزم-بود-e5buqcqbnqm9من سالها فکر میکردم قبول شدن در کنکور یک موفقیت بزرگ محسوب میشهسالها در زمینه آی تی و برنامه نویسی تحصیل کردم، درس خواندم، کار کردمسالها در زمینه توسعه یک پلتفرم و استارتاپ زحمت کشیدمدر هیچ کدام موفق نشدم یا احساس موفقیت نکردم!!! چرا؟منشا تمام اینها تجربه بوده نه عشق، تجربه چیه؟ هر چیزی که در زندگی من اتفاق افتاده بود تجربه من بود، از تربیت پدر و مادر، از اسمم که از عموی شهیدم گرفته شده بود، از مقایساتی که با دخترهای فامیل یا پسرهای دوست و آشنا میشدم، از همه رنجشهایی که برای کار کردن با کامپیوتر از برادرانم میگرفتم.از مقایسه ای که با برادرانم بر سر سن و سال داشتم، سالها بر این باور بودم که کسی که بزرگتر است درست میگوید، نمیتوانستم از آنها پول کارم را بگیرم، اگر به بزرگتر از خودم پرخاش میکردم خوشحال میشدم چرا چون با مقایسه بزرگ شده بودم و نمیخواستم دیگر مقایسه شوم، با تمام آن سالها و تجربیات جنگ میکردم.همگی اینها تجربه بودند.منشا تمام رفتار من بر اساس مقایسه بود، چرا؟ چون مقایسه شده بودم حالا باید تصمیم بگیرم تغییر کنم، به این نتیجه رسیدم که تجربه ذاتا ناقص است چون منشا آن عشق نیست. اکثر تجارب ما منشا غیر عشقی داشته اند. اکثر طرحواره ها بر اساس همین تجربه ها به دست آمده بود.حالا میخواهم همان کارهایی که تا به حال انجام میداده ام را با منشا عشق انجام دهم:اگر یک اپ یا یک پلتفرم درست میکنم بر اساس خدمت به مشتری و کسی که آن را سفارش داده درست کنم، میخواهم بتوانم به او کمک کنم موفق تر شود. میخواهم به او تجربه ای از جنس عشق بدهم. منشا این همکاری و همینطور نتیجه آن غیر عشقی نیست، از جنس پول و اعتبار اجتماعی نیست. از جنس پیشرفت مادی نیست.نمیتوانم بفمهم عشق چیه ولی میتونم بفهمم چی نیست. هر چیزی که میتوانم آن را تصور کنم عشق نیست.من هم اکنون در حال توسعه یک استارتاپ به نام تفریح من هستم.شما هم میتوانید در آن عضو شوید و تفریح کنید.جمله آخر: هر چیزی که بتوانم آن را تصور کنم عشق نیست و منشا عشقی نداردمن هم اکنون در حال توسعه یک استارتاپ به نام تفریح من هستم.شما هم میتوانید در آن عضو شوید و تفریح کنید. اینجا شرکتهای خدمات تفریحی میتوانند خدمات خود را عرضه کنند و شما با خرید از اسپانسرهای هر شرکت میتوانید امتیاز بگیرید و خدمات تفریحی مثل گردشگری، تور، رستوران، فست فود، کافه هدیه بگیرید. تفریح درست کنید و دوستانتان را به تفریح دعوت کنید.محسن شفیعیمحسن شفیعیSat, 26 Oct 2019 10:15:26 +0330https://virgool.ir/@Mohsen.shafie/مسئولیت-پذیری-از-دیدگاه-محسن-شفیعی-bhbdp5bcclkgحدود 1 هفته پیش بود یه تبلیغ تو پیج اینستام گذاشتم در رابطه با طراحی و ساخت باشگاه مشتریان، علی رضا بعد از دیدن این تبلیغ با من تماس گرفت و قرار شد یه باشگاه برای یکی از مشتری هاش که طلا فروشی داره طراحی کنم، صحبتها رو کردیم و قرار شد 3 تا 4 روزه فاز 1 رو بهشون بدم شب که اومدم خونه با برنامه نویسم که صحبت کردم گفت لپ تاپم بالا نمیاد، نمیدون داستان چی بود انگار قرار بود که نشه. برنامه نویس دوم گفت اومدم مسافرت امام رضا. داستان از همینجا شروع شد و من باید تو 3 روز 2 تا برنامه نویس بک اند و فرانت اند پیدا میکردم. رفتم توی جابینجا و شروع کردم به پیگیری کسانی که رزومه ارسال کرده بودن. این وسط داستان جالبی پیش اومد. بعضی ها همینجوری فقط یه رزومه ارسال کرده بودن که بگن ما هم هستیم اصلا تو تکنولوژی که ما میخواستیم سر رشته نداشتن، انگار آگهی رو نخونده بودن. 1نفر اومد تو پروژه و خلاصه بعد از 2 روز یه کد مسخره کار نکن بهم داد گفت حالا پولش رو بده. یعنی پیش خودم گفتم این چطوری پیش خودش حساب کرده؟ بیاد کد بزنه کار نکنه و بگه پول ساعتهایی که کار کردم رو بده. گفتم بی خیال بابا برو دست خدا. گشتیم و گشتیم یه نفر پیدا شده واسه 1 هفته با ما کار کنه. گفتم خوبه دیگه میزنیم تحویل میدیم. دیشب کدها رو قرار بود بزنه (پنجشنبه شب) از ساعت 6 تا 10 و نیم پیام میدادم آقا کو کد، کو خبر، انگار نه انگار، تلفن که اصلا جواب نمیداد. خلاصه ما هم مثل اسپند رو آتیش و علی رضا هم هی پیام که آقا پروژه چی شد.خلاصه گذشت و صبح که بیدار شدم دیدم بنده خدا شب قبلش کدها رو نوشته و فرستاده.این وسط به این فکر کردم که ما چقدر بابت چیزهایی که کنترلش از دستمون خارجه ضربه میخوریم، بیشترین نگرانی ما بابت چیزهایی هستن که فرمونش دست خودمون نیست. طبیعتا هیچ کاریش هم نمیشد کرد. اینجا نکته ای که مهمه اینه که ما باید بپذیریم که وقتی با دیگران دست همکاری میدیم در واقع داریم فرمون رو به دست میگیریم و نباید کاری کنیم که دیگران نگران بشن، فکر کنید وقتی برنامه نویسی شب جمعه داشته تو خیابونا پرسه میزده یا میرفته مهمونی یا هرچیز دیگه ای که من ازش بی اطلاع هستم. من و علی رضا چقدر داشتیم حرص میخوردیم، چقدر اعصابمون خورد شده.کلام آخر: وقتی قول میدیم مردونه پاش وایسیم. همه اینا میشه حسی که ما به بیرون منتقل میکنیم محسن شفیعیمحسن شفیعیFri, 25 Oct 2019 07:50:05 +0330https://virgool.ir/@Mohsen.shafie/پیمایش-کنید-vbxual2ojet3پیدا کردن چیزهای خوب نیاز به گشتن دارهمثلا یه دوست خوب رو از بین 100 تا هم دانشگاهی میشه پیدا کرد1 ماشین خوب از بین 20 تا آگهی خودرو پیدا میشه 1 همسر خوب از بین چن تا دوست پسر یا دوست دختر و هم کلاسی پیدا میشه مشتری خوب هم در واقع چیزی هست که از بین مشتری های دیگه پیدا میشه .تفریح منمحسن شفیعیمحسن شفیعیMon, 08 Oct 2018 23:49:22 +0330