https://virgool.ir/feed/@Mohalimohدانشجوی مکانیک شریف ، گاهی می نویسم برای تعادل روح خودمfa2026-11-12 19:36:04https://files.virgool.ir/upload/users/571554/avatar/cLWmtJ.jpeghttps://virgool.ir/@Mohalimohhttps://virgool.ir/@Mohalimoh/دانشجو-را-با-رسم-شکل-توضیح-دهید-20-نمره-lsmi5czvc9ytیقینا مهم‌ترین دوران زندگی انسان دوران جوانی اوست ، این دوره است که انسان باید آنچنان خود را تربیت کند که به اصطلاح بار خود را تا پایان عمر خود ببندد ، از طرفی شاید بتوان مهم‌ترین سنین جوانی انسان را اواخر دهه دوم و اوایل دهه سوم زندگی او باشد ، دورانی که از طرفی انسان از دوران بلوغ و خاصیت های آن عبور کرده است و از طرفی دیگر هنوز غوطه‌ور در مسائل زندگی مانند کار و ازدواج و ... نشده است و حریتی دارد که در نه تاکنون آن‌را تجربه کرده است و نه احتمالا پس از این سنین آن‌را خواهد چشید .از قضا نظام آموزشی ما طوری است که این سنین به اصطلاح گل سرسبد ایام عمر اکثرا در دانشگاه سپری میشود پس واضح است که باید دانشجو و دانشگاه طوری برنامه ریزی شوند تا این انسان به خوبی ساخته و پرداخته شود و همانطور که گفته شد بار خود را ببندد.سوالی که اینجا به ذهن انسان می‌رسد این است که آیا همین درس خواندن و پاس کردن صد و اندی واحد است که آدم را انسان میکند ؟ آیا باید انسانیت و رشد را در راهروهای فلان آزمایشگاه ، انتهای بهمان تالار ، طبقات دانشکده ، سلف دانشگاه و... جست ؟ یا آیا اساسا دانشگاه چنین قابلیتی برای رشد انسان دارد یا خیر ؟ اگر دارد کجاست ؟! وظیفه دانشجو در قبال خودش دانشکده اش ، دانشگاه ، دوستانش ، جامعه اش و ... چیست ؟پاسخ تمام این پرسش ها را یک کلمه میتواند بدهد " فعالیت دانشجویی " شاید در ابتدا عجیب به نظر برسد اما این یک حقیقت است ، فعالیت دانشجویی مثل فعالیت در تشکل ها ، گروه ها و... به چندین دلیل مایه رشد دانشجو را فراهم میکند از طرفی برای این فعالیت ها دانشجو پولی دریافت نمی‌کند و دستمزدی نمی‌گیرد پس این جنس کارها خودجوش و از روی دغدغه هستند و اجباری در کار نیست ، از طرف دیگر تجربه کار جمعی ، فهمیدن و درک کردن سختی ها و ملاحظات فعالیت های جمعی خود باعث رشد می‌شود ! اما راستی آیا فقط همین رشد فردی هدف است ؟! پاسخ این سوال منفی است !! پاسخ کامل سوال قبل را باید در ویژگی دیگر دوران دانشجویی یعنی حریت و صراحت لهجه یافت ، دانشجو کسی است که می‌تواند حرف خود را بزند بدون اینکه از قطع شدن حقوق و اخراج و ... بترسد ! در یک جمله ،دانشجو است که می‌تواند نترسد ! و از قضا وظیفه هایی هم دارد ، وظیفه دارد هرجا ایرادی دید نقد منصفانه کند ، وظیفه دارد در برابر جامعه ، دوستان خود ، هم دانشگاهی های خود ، شهید بزرگوار بهشتی می فرماید دانشجو موذن جامعه است ! باید جامعه را بیدار کند و از خواب غفلت نجات دهد ، اگر دانشگاه منفعل باشد ، جامعه از تفکر و تعقل و انقلابی گری تهی می‌ماند ! از این جهت میتوان گفت تشکل ها قابلیت بیشتری برای کار دانشجویی دارند تا گروهای مختلف دانشجویی.حال اگر دانشجویی وظیفه خود یعنی همین فعالیت های دانشجویی را انجام ندهد چه می‌شود ؟ جریمه اش چیست و چگونه اعمال میشود به او ؟جریمه این جوان کاریکاتوری رشد کردن است ! یعنی جنبه هایی از وجود او به اندازه کافی رشد نمی‌کند و انسان تک بعدی در جامعه امروز نمی‌تواند منشا تحول باشد ، نمی‌تواند درست تصمیم بگیرد و نمی‌تواند استعداد های خود را بدرستی به منصه ظهور برساند و یا میشود انسانی که بدون درک خیلی چیزها درباره همه چیز اظهار نظر می‌کند و می‌شود آفتی بسیار خطرناک برای جامعه در نهایت بنابر تجربه دیده شده است که کسانی که در دوران دانشجویی خویش فعال بوده اند در آینده موفق تر بوده اند .محمدمحمدTue, 19 Jan 2021 00:58:40 +0330