<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های میس جیم</title><link>https://virgool.ir/feed/@Miss.Jim</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:19:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1145865/avatar/wi3QWN.png</url><title>میس جیم</title><link>https://virgool.ir/@Miss.Jim</link></image><item><title>قصه هایی برای نگفتن</title><link>https://virgool.ir/@Miss.Jim/قصه-هایی-برای-نگفتن-b4wqyrzotu35</link><description>فروشگاه دست سازهای چوبی همان اول ورودی بازار است. از چرخ زدن و تماشای چوب های تراش خورده خوشم می آید. پسرک فروشنده ۱۵ - ۱۶ ساله است. تی شرت و شلوار مشکی پوشیده. با همین سن کم هیکل ورزشکاری به هم زده. روی رف های دور تا دور دیوار ها مجسمه های چوبی کوچک و بزرگ  ایستاده اند یا به گیره ای آویز شده اند.  همین که پا به فروشگاه می گذارم جلو می آید و با خوش زبانی می پرسد: &#34; با محصولات ما آشنایید؟&#34; سری به نشان تایید تکان می دهم و می گویم چند سال پیش از این پرنده های چوبی و از این انار دیوار کوب خریده ام. _ &#34;می دانید؟! پشت همه کارهای ما قصه ای است. مثلا این دختر مو فرفری یا آن پسر عینکی سال ها پیش همکارمان بودند توی کارگاه  یا این جغدها را ببینید! برعکس الان که جغد را بد یمن می دانند گذشتگان ما به دانایی می شناختندشان&#34; می پرسم داستان این دیوچه های چوبی چطور؟ &#34; کارگاه ما قبلا توی یک کوچه قدیمی بود. ظهرها صدای عجیبی توی کوچه می پیچید. ایده دیوها از آنجا آمد&#34;خودم را مشتاق شنیدن داستانهایش نشان می دهم. چرخی می زنم و رو به عروسک های طلبه می پرسم : قصه پشت این ها چیه؟ خودش را جمع جور می کند و همان طور که می رود ته مغازه می گوید: این ها تنها عروسک هایی هستند که هیچ داستانی پشت شان ندارند. یک آن بر می گردد. نگاهمان در هم گره می خورد. شاید می خواهد ببیند دروغش  را باور کرده ام یا نه؟   لبخند می زنم او هم سعی می کند لبخند کم رنگی تحویلم دهد. </description><category>میس جیم</category><author>میس جیم</author><pubDate>Thu, 17 Mar 2022 19:38:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>