https://virgool.ir/feed/@Meridaفیلم ، کارتون و نوشتن جذاب ترین لحظاتم رو می سازهfa2026-11-11 03:54:48https://files.virgool.ir/upload/users/1865/avatar/vNgLOv.pnghttps://virgool.ir/@Meridahttps://virgool.ir/@Merida/چسب-زخم-می-خوای-fqn1mgvytnghمثل همیشه سکو پر از مسافر بود. مردم مانند تیری نشسته در چلّه ی کمان آماده بودند تا با رسیدن قطار ، به سریع ترین شکل ممکن در محل مناسب باشند. امّا تماشایی تر از هیجان مسافران، تب و تاب صاحبان آن بسته های بزرگ و سنگین بود. همان همراهان جدا نشدنی مترو... . چشمان جست و جو گر آن ها برای یافتن خریدار، لحظه ای از تلاش دست بردار نبود.صدای سوت کر کننده ی قطار ... باز شدن درها ... هجوم ترسناک مسافران ....لحظاتی قبل از بسته شدن درها، ورود برق آسای دو پسربچّه، حدوداً 10 و 3 ساله ، درست از کنار من که نزدیک در جا شده بودم نظرم را جلب کرد.برادر بودند انگار... .ترسیده بودند و سعی در پنهان کردن خود داشتند. درها که بسته شد لبخندی پیروزمندانه و حاکی از آرامش بر چهره ی آن ها نشست.میان واگن رو به مسافران ایستادند. ابتدا برادر بزرگ تر با تبلیغ آدامس های متنوعی که در دست داشت آغاز کرد. یک مشتری یافت. به سمتش رفت. حالا نوبت برادر کوچک تر بود.«خانومای محترم، چسب زخم دارم... چسبای پارچه ای... جنسشون خیلی خوبه ... اووومم ... اِ ... سه بسته دو تومن... هاااا .... نه نه نه ... دو بسته سه تومن ... نخواستین؟ ... دو بسته سه تومن»فقط نگاه نصیببش شد. نگاه هایی دلسوزانه و نگران. چون مشتری نیافت سراغ ردیف بعدی رفت تا حرف هایش را به گوش آن ها نیز برساند. صدای لرزان و کودکانه اش با صدای اعلام ایستگاه در هم رفت و وجود کوچکش در میان شلوغی جمعیت حل شد.MeridaMeridaMon, 16 Jul 2018 01:54:29 +0430