https://virgool.ir/feed/@Menamonworldعاشق سفر و عکاسیم، سفر برای دیدن و تجربه کردن و عکاسی برای ثبت ( insta: menamonworld)fa2026-11-12 02:58:20https://files.virgool.ir/upload/users/1086989/avatar/EIO53x.jpeghttps://virgool.ir/@Menamonworldhttps://virgool.ir/@Menamonworld/روزنگارهای-من-1-ynbmiyah3rdhمنه یکسالهیهو نگاه کردم دیدم دارم برای امیرضا و موری از کودکیم میگم،مدتها بود فراموش‌شده بوداینقدر عمیق گذشته که با جزئیات با تک تک اسم آدما یادم میاد.منتو یه باغ بزرگ پدری که نسل به نسل آدما توش رفته و اومده بودن و درختاش شاهد تمام خوشی و ناخوشیشون بودنصبحها با صدای ضربه نوک شانه به سر به درختا بیدار شدن و شبا با صدای جیرجیرک ها خوابیدنصدای آب روون وسط باغقلوه سنگای وسط حیاط که دویدن روشون سخت تر بودآتیش بازیامونخونه درست کردنو و آجر دزدیدنامونلحظه های که به انتظار رسیدن آلبالوها گذشتو هر صبح دنبال یه توت فرنگی قرمز گشتن و همونجا با عشق خوردنانگار مزه بهشت میدادحتی نارسشآخه توت فرنگی ، بوتش کوچیکهباید پیداش کنی از زیر برگامثل گنج.گلابیایی که هیچ وقت دستم بهش نرسید .گیلاسایی که بیشتر گوشواره بود تا میوهو نردبون پشت حیاط که یه الا کلنگ گنده میشد روی یه بشکه خوابیده نفتآلوهای گس درخت آلوی روبروی ایوونو چتر صنوبری که روی ایوون سایه مینداختو گلای پیچک رنگیبنفش، سرخابی، آبی.چقدر دلم تنگ شد برای تک تک لحظه هاشیادمه حتی همون موقع هم دلم نمی خواست بزرگ بشمبزرگ شدن برام دردناک بودانگار فرصت تمام بازیارو ازم میگرفت.هنوزم بزرگ نشدمهنوزم با مرور اون تاب بازی با اون تاب طنابی آبی، که پامونو زخم میکرد،حالم خوب میشهبا مرور تمام بازیام و شیطنتامبازم به زندگی وصل میشم .منا هاشمیان ۱۴۰۳/۵/۳۰وقتی خیلی دلم برای خودم تنگ شده بود منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریTue, 20 Aug 2024 20:55:14 +0330https://virgool.ir/@Menamonworld/سفرنامه-ماهنشان-تا-تخت-سلیمان-pr47tdju6p58سفرنامه مسیر ماهنشان تا تخت سلیمانقبل از دیدن محدوده استان زنجان و طبیعتش، فکر میکردم خارق العاده ترین پدیده های زمین شناسی ایران رو، تو قشم و هرمز دیدم.البته که هنوز هم همین طور فکر میکنم ولی زنجان و مسیر ماهنشان کم از اون نداشت، قصدم رسیدن به تخت سلیمان بود و هیچ ایده خاصی نداشتم، جز اثر زمین شناختی" دودکش جن " که در اثر فرسایش، سالیان درازی به وجود اومده بود. از عوارضی زنجان که گذشتیم بعد از دور زدن جاده از یک زیر گذر وارد جاده ای فرعی شدم که فقط من بودم و ماشین و همسفرم و آهنگی که فضارو دلچسب تر میکرد. وارد مسیری شده بودم پر از تپه های رنگی از املاح آهن که با زمینهای وسیع کشاورزی احاطه شده بود، گاهی سبز و گاهی زرد به نشانه برداشت، و دلیلش این بود که سفر ما داشت تو اواخر شهریور شکل میگرفت ، تو ادامه مسیر وقتی نیمه ای از راه رو پشت سر گذاشتیم به ستونهایی رسیدیم که هرچقدر جلوتر میرفتیم جذاب تر میشد.آثاری درنتیجه رسوبات هزاران ساله زمین و در باور مردم محلی، آثاری که از دست سازهای جنیان بود. ایران کشوری پر از داستان های کهنه، و نقش جن و ارواح درونش پر رنگ،اینو تو طبس و کال جنی، تو قشم و دره ارواح ، گورستان جن و چابهار و هر جایی که پدیده های عجیب از زمین و یا از گذشتگان به جا مونده میشد دید."دودکش جن" یکی از اونهاست که در پیچ و وا پیچ میون کوه های رنگی مسیر ماهنشان قرار گرفته بود. یه پدیده زمین شناختی که با نام علمی "هودو" شناخته میشه.ستونی از سنگ ریزه های رسوبات آبرفتی که در زیر تخته سنگی سخت تر و کمتر فرسوده شده، قرار گرفته،و دلیل تفاوتش با کندوان، اختلاف جنس اونهاست، هودوهایی از جنس سنگ ریزه های رسوبی، که شکلی قارچ گونه بودن ، یا هر چیز دیگه ای که تصور ماست، مهر اثبات به جزیی کوچیک، از طبیعت بودن ما بود.ما انگار اشل کوچیکی هستیم از زمین، که تو یه جسم در حرکتیم. مسیر رو ادامه دادیم، بین راه تک و توک باغهایی از سیب دیده میشد که گاهی پربار و گاهی خالی از بار بودن.بعد از یه پیچ بزرگ در حالی که داشتیم راه رو، روی نقشه دنبال میکردیم با یک دیواره بلند مواجه شدیم، هیچ وقت یادم نمیره اون لحظرو، اینقدر برام عجیب بود که ترمز زدم و داد زدم اونوووو، همین شد که راهو کج کردیم تا به سمت دیواره تو انتهای اون روستای کوچیک بریم تو انتهای مسیر به یک رودخانه کم آب رسیدیم که ته نشین سنگریزه هاش نشون از رودی پر آب در گذشته داشت.آدم باید با چشم بسته وارد اون محیط میشد و فقط گوش میداد، صدای هو هوی باد در حرکت، درون حفره ها و بین ستونهای دستکندی که نشون از زندگی داشتصدای رودخونه ای در مقابل اون دیواره ی عجیب و بزرگ پر از ستونهای به هم پیوسته که تو انتهاش انگار سنگی جلوی رشد و قد کشیدنش رو گرفته بود.یک سنگ‌مثل یه سقف برای یک پایه.اینجا قلعه بهستان پشت تمام پیچ و تابهای مسیر ماهنشان بود جایی که من هیچ ذهنیتی ازش نداشتم. یک قلعه طبیعی از پدیده های زمین شناسی (هودو) پر از خونه های دستکند با اتاقهای کوچیک و بزرگ و دالونها و پله های پیچ در پیچ و زیگزاگی که خیلی هاش دیگه نیست و اینها مسیری برای وصل شدن اتاقها به هم بود. فضای پشت قلعه تو یه پستی، به وسعت زیادی از این دستکندها وجود داشت و از تفاوت سازه ها قشنگ میشد متوجه، چندین دوره زندگی در اونجا شد، ماد ساسانی، حتی دوره اسلامی زندگی آدمهایی تو درجه و رتبه های اجتماعی متفاوت که از جایگاه خونه هاشون میشد اینو راحت فهمید و رودخونه ای (قزل اوزن )که مرز اونها و دشمنانشون بود..احساس من‌به بهستان دقیقا شبیه به اهالی منطقه بود با باورهای عجیب از ارواح و دیو، با دستکندهای عجیب و غریبی که وسط دودکش های زمین بود.و اینجا، چقدر همه چیز کنار هم، با سلیقه برای زندگی آماده بود.نزدیک غروب بود یا باید راهمون رو ادامه میدادیم تا به غروب تخت سلیمان برسیم یا همینجا کنار قلعه چادر میزدیم، ولی شب، بارش شهابی داشتیم و ترجیحمون این بود که خارج از آلودگی نوری شهر یا روستایی باشیم، پس با سرعت بیشتری وقتی خورشید هم داشت کم کم گرمیشو ازمون میگرفت راهو ادامه دادیم و تو اخرین ساعت بازدید تخت سلیمان به اونجا رسیدیم، دریاچرو دور زدم و نشستم کنارش تا غروب شه با وجود اینکه باید اونجارو ترک میکردیم ولی بخاطر خلوت بودن فضا بهمون اجازه دادن بیشتر بشینیم و غروب رو کنار دریاچه باشیم. باد میومد و منو میبرد به اون طرف از تاریخ، خیلی دور و خیلی اونطرف تر از ذهنم، جاییکه تمام اون نیایشگاه و ایوان و خرابه ها، شکلی واقعی به خودش میگرفت و هیاهوی نگهبان ها تو فضا میپیچید.همیشه پرسه زدن وسط آیین های کهن برام طعم متفاوتی داشته و داره.داستانهای ساسانی، ایلخانی و هخامنشی جنگهای ویرانگر گنج های بخشی از تاریخ، در دل یک دریاچه، تخت سلیمان، خارج از تمام این داستان ها و افسانه ها و زیبایی ها، سرشار از انرژی بود انرژی به جا مونده از قرن ها نیایش از دوره های مختلف تاریخ، درون معابد ساسانی، اشکانی، هخامنشی و ایلخانیانرژی باقی مونده از آتش فروزان زرتشت که بعد هفت قرن، همچنان نشانی از اقتدار حکومت ساسانی بود. که قدمهای محکم شاهان و سلحشوران زیادی رو به چشم دیده بود.انرژی خورشیدی که نزدیکتر می تابید،و آب چشمه ای که از اعماق زمین خودش رو به طلوع و غروب می رسوند و شاید می جوشید که حافظ گنجینه ای عظیم باشه. و انرژی آسمونی که نزدیکتر حس میشد. و غروبی که پشت تموم اون تاریخ هر روز خودش رو پنهان میکرد.شب با وجود اصرارهای زیاد من، نشد که کنار دریاچه باشیم و اون شب رو با تمام شهاب ها و ستاره هاش پشت درهای قلعه به امید صبح خوابیدیم.بعد از طلوع و وداع با دریاچه به سمت کوهی رفتیم که همون حوالی بود و حتی از دریاچه قابل دیدن.از بیرون اصلا نمیشد تصور کرد که ارتفاعی، تو خالی روبروت قرار داره کوهی استوار با دیواره های لایه لایه که وقتی بیشتر به زیر پام توجه میکردم پر بود از نقشهای طبیعیه رسوباتی که به مرور زمان شکل گرفته بودن.حتی یه جاهایی شبیه باداب سورت، طوری که میشد از نقطه به نقطش یه طرح جدید کشف کرد.باقیمونده مخروبه های بالای کوه نشون میداد که زمانی طبیعتی مقدس بوده، جایی تعبیه شده برای قربانی و دعا آدمهای هزاران سال پیش طبیعت رو مقدس میدونستن، هرچقدر عجیب تر، مقدس تر،انگار تموم اینها براشون مهری بود، بر تایید قدرتی عظیم تر .نزدیک دهانه که شدم، سرعت باد و توهم پرتاب شدن به داخلش آزارم میداد، یه مسیر یک طرفه، که دیگه راه برگشتی نداشت، درست مثل زندان، بوی گاز و بخارهای بد بو زیاد به مشام‌ میرسید، و این ترس از سقوط و راه بی برگشتشو بیشتر میکرد.میشد مدتها، خیره به دیواره های داخلش موند. دیواره های پر از نقش و رنگ طبیعی که همسفرم نقش سرهای هخامنشیو توش میدید و جایی دیگه نقش شیرراست میگفت انگار همه جای این کره خاکی تو یه دوره ای خاص، باید یک جوری به هم مرتبط میشد ، فقط باید پیداشون میکردیم.دیواره ها و گودال برای من انسان، پر از راز و توهم از افسانه دیوهای زندانی شده حضرت سلیمان بود و دیو عصبانی درون گودال، و برای پرنده هایی که تو شکافاش لونه ساخته بودن، جای امن بود، دور از دسترس هر جنبنده ی مزاحمی مثل انسان. که همونجا شد آخر مسیرمون و طبیعت عجیبی که روزها فکر رو مشغول نگاه میداشت.مدتها بعد، شخصی ازم پرسید:چرا مسیر ماهنشان رو دوست داری؟گفتم :مسیر ماهنشان برای من عین فیلم Avatar میمونه اول مسیر وقتی که تو جادش میفتی عین اون جاییه که مثل اون آدم ها وارد یک دنیای دیگه میشی یک دنیای جدید یک طبیعت، که سرشار از قدمت و تاریخه ، با هزاران داستان و تخت سلیمان دقیقا اون درخت مقدس وسط جنگله، که آدمها به شاخه هاش وصل میشدن و انرژی میگرفتن .یه جای رمز آلود و زیبا پر از انرژیمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریMon, 30 May 2022 16:15:07 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/آبشار-خور-تهران-r567g5sawgpz.همیشه پیچو تاب جاده چالوسو با لذت میرفتم تا انتهاش به اونجایی برسم که بعد اون سر بالایی به آبی دریاش میرسه..هیچ وقت مویرگاشو ندیده بودم، الان که مجبور به بهتر دیدن شدم ، مویرگایی از همون جاده میبینم که تو پیچ اونها هم میشه گیج شد.پر از روستاهای ییلاقی ولی نه بکر، فقط دنج برای آدمهای خسته از شهرو شلوغی و دلتنگ تهران قدیم و ییلاقاشطبیعت روستای خور کم از لرستان و سبزیش نداره، حداقل تو اردیبهشت که عجیب هوایی میکنه آدمو،انتهای پیچ پیچای یکی از همین مویرگای چالوس، یه طبیعت کوهستانی با صدای رودخونه و آبشار، از آب شدن برفو یخو کوله بار زمستونش پر از باغهای گیلاسو آلو عطر پونه های تازه و هچنان صدای گوشنواز آبشار و رودخونه چند سالی بود عجیب دلم می خواست یخچالهای طبیعیرو ببینم، هر سال به امید دیدنشون، منتظر بهار بودم.شاید بیشترین چیزی که مجذوبم کرد، این بود که حتی فکر دیدنشونم فراموش کرده بودم اعتراف میکنم تهران و طبیعتش، یکی از زیباترین نقاط ایرانه، فقط یکم متفاوت تر و یکم مدرن تر با خونه های رنگیتر و دست خوردگی های بیشتر که میشه روشون چشم بست و فقط زیباییرو دید ?اینکه بتونی چند فرسخی همه شلوغی ها طبیعت و بغل کنی یعنی خوشبختییی❤منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریWed, 18 Aug 2021 09:57:14 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/عمارت-شقاقی-کوشک-yykku30gzzxd.یه در کوچیک چوبی که حتی نمیشه تصورشم کرد، داخلش همچین عمارتی وسط درختای توت، قد علم کرده اولین چیزی که میشه دید یه ساختمون با یک عالم رنگ و نقشه، که نشون از هنر کاشیکاریه ایرانیه، با طرحهای اسلیمی و نقش های فیروزه ایه سبز و لاجوردی، یکم که دقیتر بشی متوجه یه تلفیق حساب شده از هنر و معماری فرنگی میشی رنگهای زرد و قرمز با ستونهای ظریف و نمای سنگی لابلای ستونهای کاشیکاری شده و پله هایی که به داخل عمارت هدایتت میکنه.یه سری پله از داخل به سمت پایین که به حیاط پشتی میرسه و در ادامش به سمت بالا برای رسیدن به اتاقها چیزی که تو عمارت کوشک (شقاقی)جلب توجه میکنه، اهمیت هنر برای حسین شقاقی، صاحب عمارت، تو اواخر قاجاره که بد‌ون هیچ تعصبی ازش استفاده کرده، استفاده از هنر و سبک اروپایی که نتیجه سالها زندگیش در اون منطقست و تلفیقش با هنر کشوری که بهش تعلق داشته و کاملا غالب بر هنر اروپایی کار شده.تلفیق رنگ و نقشهای فیروزه ای و لاجوردی، سبز، سفید، کنار سقفهای گچبری شده زرد و قرمز با درو پنجره های چوبی و شیشه های رنگی.ظرافت نقشها و گچبری های بی نظیر عمارت کنار سبزی باغو صدای فواره داخل حوض، وصف ناشدنیه، یه عمارت ۸۰ ساله که هم قاجارو به خودش دید، هم پهلوی و هم این روزهارو به خواست شخصی .منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریSun, 08 Aug 2021 01:38:16 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/آبشار-هفت-چشمه-njbhwblehu3a.اول مسیر که از یه بیراهه تو جاده چالوس سعی کردیم خودمونیمو به پشت تپه هایی برسونیم که همیشه از کنارشون بی توجه گذشته بودم تا به مقصدی با ساعتها فاصله برسم برای دیدن طبیعتی خاص تر، فکر نمیکردم تجربه طبیعتیرو داشته باشم که تلفیقی از طبیعتی باشه که سالها قبل تو کوه های کرمانشاه تجربه کردم و جنگل های عباس آباد.دیواره های بلند و قدیمی در کنار سنگهای پر از جلبک و سبز که آب از هر طرفش یه مسیر برای خودش پیدا کرده تا خودشو به رودخونه بین این بلندیها برسونه.که گاهی عمیق میشه و تورو پایین میکشه و گاهی هم سطحت حرکت میکنه و در انتهای تمام این تفاوت ها، یه آبشار سوزنی تو یه کنج که تمامشون توانای این بودن که زشتی زباله و آدمهای خالی از هر مدل حسی به طبیعت، برای لحظه هایی دیده نشه اینجا آبشار هفت چشمه لابلای تمام اون بلندیای جاده چالوسه که با عجله از کنارشون رد میشیم تا به دریا برسیم.منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریWed, 04 Aug 2021 17:26:58 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/آبشار-هفت-چشمه-ybv8im8kztdpگیلاس ها هنوز سبز و کال بود ولی برای مهسا جذاب و خوشمزه مسیر منو یاد باغهای اطراف شهرستانک مینداخت، یه مسیر کوهستانی که با گوشواره های گیلاس و آلبالو آذین شده بود و صدای رودخونه و خنده های گاه و بی گاه بچه ها خبر از نزدیک شدن تابستون و پناه بردن به خنکاش میداد . روستا هنوز دست نخورده به نظر میرسه با یه مسیر پیچ در پیچ لابلای کوه های نزدیک به هم و در انتها، کوچه های خاکی و شیب های تند، و باغبونی که نوبرانه باغشو تو یه سینی بزرگ جلوی در گذاشته،این روزا عزیزان مهاجر افغان بیشتر از من و شما اطراف این روستاها دیده میشن، برای کارهای روز مزد و میوه چینی اولین جایی بود که تو کشورم با حال خوب میدیدمشون، شاید بخاطر نوع کار بود، شاید هم محبت و تفاوت خوب اهالی روستاتمام اون درختای گیلاس منو به باغی میبرد که توش بزرگ شده بودم، یه باغ پر از میوه که تو فصل بهار توان منو برای صبر کردن و رسیدن میوه هاش میگرفت و بار درختاش، قبل از رسیدن خالی میشد ?اینجا، درمسیر قله رندان .منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریWed, 04 Aug 2021 17:16:31 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/زاینده-رود-o7gk5yxkwyqjمن تمام کودکیم اینجا گذشت کنار این رودخونه اون وقتا اینجایی که ایستادم، در حدی عمق داشت و فشار آب بالا بود که حتی تو مخیلاتم نمیگنجید که یه روزی وسطش بایستم یه رودخونه خروشان که پایین جاده تونل درختی، همیشه پر از هیجان و صدا بود و تا به سی و سه پل و بقیه راه گذرای شهر برسه آروم و متین میشد، تو غالب یه آدم آروم و متشخص برای پناه بودن پرنده های مهاجر انتهای اون جاده درختی بالای یه بلندیه کوچولویی که برای من مثل یه کوه بلند میموند، خونه پدر بزرگ و مادر بزرگی بود که تمام هیجان من برای رسیدن بهشون از ابتدای یه مسیر سربالایی شروع میشد، که وقتی روش میدویدی، پر میشد از صدای سنگ ریزه هایی که به هم می خوردن و سکوت فضارو میشکستن تا همه بفهمن که یه کوچولوی دلتنگ‌ اومده. وقتی نفس زنون بالا میرسیدم، یه درخت آلبالو بالای یه تاب بزرگ بود و پدر بزرگی که همیشه تو باغچه لابلای سبزی ها گم‌ میشد این پایین پر بود از ماهیهای قزل آلای خال قرمز و قلاب پدر بزرگمو رفقاش توش سرگردون، اگر زاینده رود برای خیلی ها یه آب روان و آروم، زیر چند دوره از تاریخه و دلیلی برای زنده بودن یه شهر،برای من تمام کودکیمه، که توش غوطه وره و هر روز داره حتی تو مسیر بکر و دست نخوردش کمرنگتر میشه اینجا بستر پشت سد اصلی زاینده رود، جایی که ورود برای عموم هیچ وقت آزاد نبود و آدماش فکر نمیکردن که یه روزی بشه وسط رودخونش ایستاد.منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریMon, 02 Aug 2021 11:56:05 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/آبشار-کلوگان-btasgoftktioاینجا یکی دیگه از آبشارهای اطراف تهرانه که خیلی هنوز درگیر گردشگر و گردشگری نشده، نه اینکه فکر کنید هیچ کس نیست، ولی اوایل راه، به سمت خرابیرو داره طی میکنه یه مسیری که مدام گذر از رودخونه داره و ریزش کوه به دلیل وجود سنگهای رسوبی و آهکی تو منطقه زیاد به نظر میرسه الان آب زیادی نداره، مخصوصا بخاطر عدم بارندگی و گرمای زیاد ولی مطمئنا بهار زیبایی داشته، اتفاق بدی که تو فضای اطراف تهران افتاده هجوم گردشگر نماها به مناطق دست نخوردست، که به دلیل کرونا و محدودیت و حتی نداشتن توانایی مالی مثل گذشته برای سفر و تفریح اتفاق افتاده.منظور من این نیست که هر منطقه مختص آدمهای خاصه، ولی یه آموزش کوچیک می تونه نجات دهنده خیلی از معضل های گردشگری باشه.مثلا مردم این روستا اصلا دل خوشی از گردشگر ندارن و احتمال این هست که جلوی ورود گردشگر به منطقه گرفته بشه مثل سیبان دره، هرانده و خیلی جاهای دیگه اطراف تهران یا حتی دورتر ، متاسفانه اینستاگرام و فضای مجازی فقط در بخش معرفی مناطق روی مخاطبینش تاثیرگذاره و تو بخش آموزش خیلی موثر نبوده، البته شاید اگر همین آموزش ها نبود فاجعه بدتری اتفاق میفتاد.من هنوز نمیدونم معرفی کردن یه منطقه درست هست یا نه ولی اینو میدونم با روند اشتباه و پذیرش هر نوع رفتاری تو فضای طبیعی و حتی فرهنگی تنها به سمت نابودی گردشگری میریم نه پیشرفت.به نظر شما چطور باید با این قضیه برخورد کرد؟ منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریMon, 02 Aug 2021 11:48:11 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/slow-tourism-jhgof9k3tuai.Slow tourism یه گردش آروم، یه روش برای بهتر دیدن یه شهر، یه روستا، آدمها، کوچه ها، کافه ها حتی تعمیرگاه ها و تعجب از تفاوتهایی که می تونه تو یه مسیر کوچیک بین آدما وجود داشته باشه.راه رفتن، و جا دادنش تو بخشی از ساعات زندگی می تونه چیزاییرو در بر داشته باشه که گاهی تو دور ترین نقطه ها، دنبالش میگردیم. هنر آدمها آوای صدای یه غریبه، کنج دیوار که تو ذهنش رویای یه سالن کنسرت هست و صدای تشویق حضار یادگاری های از سر ناخوشی یا حتی خوشی و عشق و ثبتش برای اینکه از یادشون نره،تلاش یه شهردار برای زیباتر شدن یه مسیر تردد ماشینهایی که بوق میزنن ولی خودشونم نمی دونن چرافروشنده های بد عنق یا حال خوب رهگذری که لبخندش حالتو خوب میکنه و در نهایت ورود به یه چهار دیواری کافه که هیاهوی داستانای خوبو بد مشتریاش مثل یه عالم کلاف رنگی فضای زیر سقفشو پر کرده.و پنجره های قدیمی که نشونی از تاریخ خاک خورده یه شهره،اگر امتحان نکردید و همیشه پی یه مقصد بودین، امتحان کنین کوچه ها و خیابونا خودشون یه مقصدن برای رد شدن و دیدن و حتی گاهی تآمل کردن ?منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریSun, 01 Aug 2021 19:43:31 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/باغ-فردوس-jfmlpxdlqqdcآدرس صفحه وبی که میخواهید نمایش دهید را Paste کنید.نزدیک تجریش همیشه یه جایی، شلوغ ترو پر رفت و آمد تره یه جوری که می ایستی تا آدما اجازه رد شدن بهت بدن.همه اینها تو محوطه یه باغ ایرانی و عمارتیه که انتهاش قرار داره، با شیشه های رنگی و گچبری ها و آیینه کاری های خاص خودش که تو مسیر چنارهای سبز دو طرف باغ وصدای حرکت آب و حوض روبروش، نگاهتونو به سمت خودش میکشونه، .اگر به تاریخ این عمارت نگاه کنیم، کاربری های مختلفی داشته که امروز موزه سینما، تنها عمارت  باقیمونده از چندین عمارتشه،مطمئنا حاجی میرزا آقاسی نمی دونست که یه روزی حیاط عمارتش میشه پاتوق آدمهایی که می خوان یه روز آروم رو تو کافه های دور عمارت بگذرونن و بوی قهوشون، عامل مستی درختای چنار باغ باشه..من اونجای داستان موندم که چطور میشد دوست علیخانی بوده باشه که خیمه ی زیر درختای چنارو، به دیدن طبیعت بیرون از پشت پنجره های رنگی ترجیح میداده، .باغ فردوس عین ایران قدیمی میمونه که به هزار دلیل بدهی و سیاستگذاری دست بدست چرخیده و تیکه تیکه ازش کم شده، .گاهی دوست داشتنی بوده و گاهی از چشم افتاده، جایی کادوی عروسی و یه جای دیگه یه تصرف در قبال بدهی و جایی محلی برای آموختنو امروز فقط قلب باغه که مونده و میتپه.تا روزهای پر تلاطم آدمهای شهرو، تو لحظه هایی، آروم و پر از آرامش کنه ?تا روزهای پر تلاطم آدمهای شهرو، تو لحظه هایی آروم و پر از آرامش منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریSun, 01 Aug 2021 19:38:35 +0430https://virgool.ir/@Menamonworld/فیلترینگ-و-آغاز-wtalaeuavyczاز وقتی زمزمه های فیلتر شدن اینستاگرام اومد، به ذهنم رسید نزارم نوشته هام فیلتر شه، عکسام، سفرام، خودم، من با نوشتن حسم نسبت به جاهایی که میبینم و تجربه میکنم حالم خوبه، میگن قلم خوبی دارم، البته که خیلی جای کار داره ولی خوب تصمیم گرفتم اینجا بنویسم ....?منا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریمنا هاشمیان .... عکاس ، گردشگر، راهنمای گردشگریSun, 01 Aug 2021 19:04:43 +0430