https://virgool.ir/feed/@Melikanurafkanهمیشه دنیای وارونه را دوست داشته ام به سراغ کارگردانی سینما دانشگاه سوره خوندم به نوشتن و عکاسی و فیلم و موسیقی به شدت علاقه دارم و لذت میبرم روحمو تازه میکننfa2026-11-11 16:09:59https://files.virgool.ir/upload/users/752729/avatar/KEGOJh.jpghttps://virgool.ir/@Melikanurafkanhttps://virgool.ir/@Melikanurafkan/مادربزرگ-n2ij9pltievnمادربزرگِ من شبیه به واژه مادربزرگ است .همه جا روسری بر سر میگذاشت حتی شاید موقع خواب با آن دستان پر مهرش خستگی را با بادکش ها و روش های سنتی از تنمان میگرفت .وقتی حالمان خوب نبود میگفت حتما چشمت کرده اند و برایمان تخم مرغ میشکاندهمیشه لبخندی داشت مثال زدنی با زبان ترکی شیرینش شروع به صحبت میکرد لحن کلامش هنوز در گوشم نجوا میکند ؛ شانزده اردیبهشت هزارو چهارصد صبح به پدر زنگ زدم که حال مادربزرگم را بپرسم پدرم گفت فوت شده است مادربزرگم و آن خنده های پر از مهربانیش را از ما گرفتاو در بیمارستان بستری شد و نگران بودکرونا مانند غولی او را برد توی بالکن در حالی که صدای گریه های مادرم که میگوید مامان قشنگم چی شد اخه و گریه خاله هایم می پیچد گنجشک ها هم پرواز میکنند و جیک جیک میکنند حتی گنجشک ها هم دلشان برای مادربزرگم تنگ میشود همه چیز تغییر کرد مامان اشرف دیگه نیست خانه قدیمی تبدیل شده به خانه چهار طبقه پدربزرگم تنها در خانه اش نشسته است و اشک میریزدخانه غرق در سکوت بود و تاریک لباس های زیبای مادربزگم ، شانه اش ، کیف پولش ، خوش سلقیگی هایشتسبیح خوش رنگش ، دست پخت خوشمزه اش و دست های شفابخشش و آن خنده هایش آن آش دوغی که شب های سیزده بدر می پختدیگر نیستند مادربزرگ دیگر نیست که وقتی از پله ها بالا میرود بگوید پاهایم درد میکند به همه این ها که فکر کردم ناگهان آسمان هم گریه اش گرفت و بارید .وافسوس که خاطرات در دلها میپوسد.______________________________melikanoorafkanmelikanoorafkanSun, 22 Aug 2021 21:10:04 +0430https://virgool.ir/@Melikanurafkan/ساعت-krdsnof2t8u3به نام خدا از زمانی که بچه بودم یادم می آید به ساعت های گوناگون علاقه ی زیادی داشتم یعنی از زمانی که به مدرسه میرفتم ، در آن دوران دوستان و هم کلاسی هایم ساعت های رنگی رنگی بر دست داشتند و هر کدام از رنگ ها مرا جذب خود می کرد آن زمان من ساعتی نداشتم چون بسیار گران بود از آن زمان حسرت داشتن ساعت بر دلم ماند . روزی با مادرم در خیابان قدم میزدیم و مغازه ساعت فروشی نبود که من نبینم و داخل نشوم ، آن زمان خوشحالی من دیدن ساعت ها با تنوعات گوناگون بود به داخل هر مغازه که می رفتم در عالم‌رویاهایم خودم‌ را تصور میکردم که تمامی ساعت ها برای من و متعلق به من هستند از چشمانم قلب میبارید و سال ها با داشتن ساعت های فراوان بزرگ و بزرگ تر میشدم و خود را صاحب تمامی ساعت ها میدانستم ، یک روز که از مدرسه به خانه می آمدم توجه ام به یک‌ ساعت طلایی و سفید رنگ جلب شد ؛آن ساعت با تمامی ساعت هایی که دیده بودم فرق داشت و خیلی چشم نواز و زیبا بود به داخل مغازه رفتم و قیمت ساعت را پرسیدم خیلی گران قیمت بود ، چون نمیتوانستم بخرم آن را در دست کردم تا آرزویش بر دلم نماند ، بهانه ای آوردم و از مغازه خارج شدم ، بعد از آن روز به خودم قول دادم هر طور که میشود پول هایم را جمع کنم و آن ساعت جذاب را برای خودم بخرم ، چند ماه گذشت و تولدم نزدیک بود ، هرروز کار همیشگی ام این بود که بعد از مدرسه به آن مغازه ساعت فروشی بروم و ساعت را تماشا کنم مثل دیدن یک فیلم سینمایی .تولد هجده سالگی ام رسید و خانواده ام با بضاعت کم تولدی کوچک به رسم یادبود برایم تدارک دیدند کیک شکلاتی که مادرم پخته بود را فوت کردم و حالا نوبت به باز کردن کادو رسید ، فقط یک کادو روی میز بود ،در حالیکه نمیدانستم چه چیزی است باز کردم و در کمال ناباوری دقیقا همان ساعتی بود که مدت ها در آن مغازه مرا جذب کرده بود اشک در چشمانم حلقه زده بود ، آن را در دست انداختم و آنقدر خوشحال بودم که گویی قند در دلم آب میشد ، فردایش که بیدار شدم ساعت سرجایش نبود ، خواهرم آن را برداشته بود و نمیدانستم که آن را کجا گذاشته و فراموش کرده بود ، آنقدر ناراحت بودم و عصبانی که دلم میخواست خواهرم را بکشم ؛ همه جا دنبالش گشتم که پیدا نشد ، ناگهان ازخواب پریدم و بیدارشدم و دیدم ساعت سر جایش است ساعت را در دستم کردم و خوابیدم کابوس بدی بود . melikanoorafkanmelikanoorafkanSun, 06 Jun 2021 14:50:55 +0430https://virgool.ir/@Melikanurafkan/افکار-psciz65jpnc4به نام خدا حکایت ارتباط من و دوستانم با ویژگی ها شخصیتی شان ، به رفاقت های قدیمی و دیرینه بر میگردد ، که هریک ویژگی های خود را دارند . 1. شهرزاد خانم خیابان نازی آباد ، محله ای شلوغ ، پر از ترافیک ، زمستان سرشب ، شهرزاد خانم محتاط ، حرف حرف خودش باید میبود و نگران از اتفاقات ،همیشه فکر میکرد قرار است اتفاق ناگواری بیفتد .داماد خانواده زنگ زد و پیشنهاد مسافرت به شمال را داد برای که دوروز دیگر حالا بچه ها که (سارا و سحر) که خیلی خوشحال بودند باید مامان شهرزاد را راضی میکردند اما از ترس شهرزاد خانم نمیتوانستند حتی لبخندی بزنند ، مامان مامان بریم مسافرت شهرزاد خانم اخم هایش را در هم کرده بود و پر از گره در پیشانی اش +مامان مامان : خیلی خوش میگذره ها ، حال و هوامونم عوض میشه - نه مگه میشه جاده ها شلوغه و همش داره برف و بارون میاد ، برف و بارون هم که جاده نمیشناسه بچه ها ناراحت به اتاق رفتند و هر چند دقیقه از اتاق بیرون می آمدند تا بتوانند راضی کنند +مامان مامان الان داشتم با مریم حرف میزدم گفت اونا هم میخوان برن شمال ، خاله راضیه اینا هم میرن شمال پس یعنی همه چیز خوبه دیگه _نه نه اونا نمیفهمند وقتی برن تو ترافیک میمونن و خسته نرفته باید برگردند +مامان مامان بخاطر ما ⁃ نه نه شما درس و مدرسه دارید اگر نباشین حتما روفوزه میشین و باید دوباره چند کلاس بخونین ⁃ + مامان ما درسامونو خوندیم ، نه نمیشه برید تواتاقتون ، اگر بریم حتما اتفاقی برامون میفته اگر خودمون تصادف نکنیم مطمئنا کسی با ما تصادف میکنه و در جا میمیریم. بچه ها و داماد خانواده که نتوانسته بودند شهرزاد خانم را راضی کنند ، تصمیم گرفتند و خودشان به سفر بروند بی آنکه به او بگویند ، شهرزاد خانم وقتی بیدارشد دید بچه ها نیستند نگرانی و افکار منفی به سراغش آمد که فهمید اورا تنها گذاشته اند و از شدت ترس و تنهایی به خود پیچید و عصبانی بود و مدام نگران که نکند خطری خودش و بچه هایش را تهدید کنند و آنها را برای همیشه از دست بدهد. 2. راضیه خانم خانه ای قدیمی در خیابان زرتشت ، حوض آبی خاک گرفته بدون ماهی ، برگ های درختان خشک روی زمین قدی ریزه میزه داشت و شکمو ، به قول خودمان اهل شکم ، تنها زندگی میکرد و بیوه بود ، از دار دنیا فقط یک گربه داشت ، ماریا خانم به همه میگفت راضیه خانم نصفش زیر زمین است و ذهن شلوغی دارد و گربه اش تمام زندگی اش است ، وقتی کسی به خانه اش می آمد نمیشد نشست بلکه همه جا شلوغ و آشفته بود ، همه چیز در پذیرایی خانه اش پیدا میشد ، جوراب کهنه و بوگندو ، کتاب و سی دی ، لباس های کثیف و حوله حمام روی مبل ، بشقاب و لیوان های نشسته و از چند روز قبل مانده اما اهل خوراک بود ، حال کار کردن نداشت و فقط خودش و گربه اش میخوردند و جمع نمیکرد میگفت بعدا جمع میکند ،هرکس بهخانه اش میرفت حالش بهم میخورد از بس شلخته و کثیف بود ، روزی ماریا خانم فکری به رهنش رسید به خانه اش رفت و در بشقاب قیمه ی راضیه خانم مویی انداخت ، وقتی آمد تا غذا بخورد مو را دید و حالش بد شد و اشتهایش کور شد ، نگاهی به اطرافش کرد و دید موی گربه اش است و خانه چقد بهم ریخته . 3. ماریا خانم خیابان ونک ، دری بزرگ و مجلل ، با آب نماهای رنگی و تراسی پراز گل و گیاه ، خانه ای شیک و صندلی هایی طلایی رنگ ، مثل فیلم هاهرروز به خودش میرسید که مبادا از کسی عقب نیفتد و به اصطلاح امروزی باشد و از اینکه زشت وپیر شود میترسیدگونه هایی سرخ و برجسته به رنگ انار ، بر و رویی امروزی ، ناخن های فرنچ شده ، موهای بلوند ، بینی سربالا و عمل شده داشت یک روز که نشسته بود و دمنوش لاغری اش را میخورد تا به قول خودش روی فرم بماند پیام بازرگانی ای توجه اش را جلب کرد استفاده از کرم های ضد چین و چروک حلزون در کوتاه ترین زمان ممکن چشمانش درخشید و به فکر فرو رفت نباید پوستش چروک شود و هزاران فکر که اگر سنم برود بالا برای جلوگیری از چروک شدن پوست به جای بوتاکس و درد فراوان از این کرم ها استفاده کندو بهتر از الان به فکر خودم باشم و از بروز چروک شدن پوست جلوگیری کنم ، پیشگیری بهتر از درمان است ، هرجور که شده بود از کرم ها سفارش داد و چون تعریف هایی زیادی شنیده بود هرشب چند روز مداوم استفاده کرد و وقتی به آینه خیره شد دید پوستش قرمز شده و متورم شده و صورتش افتادگی پیدا کرده است جیغی کشید و از شدت بی ریخت شدن غش کرد.(از ملیکا نورافکن)melikanoorafkanmelikanoorafkanSun, 06 Jun 2021 14:48:57 +0430https://virgool.ir/@Melikanurafkan/شلوارک-kllirxvisrkoشب بود تمام بقچه های لباس کمدها و ساک ها و کشوها را گشتیم نبود که نبود ، انگار اب شده بود رفته بود زمینبعد از طی چهار دوره مسابقات ورزشی دبیرستانمان به این مرحله رسیده بودمفردا هم مسابقه داشتم ، نبود گشتیم .شلوار سفید نخی لعنتیمگر میشد به مسابقه رفتصبح شد دویدم همه لباس های مسابقه را به تن کردند اما من چه شلوار سفید مخصوص مسابقه را نداشتم مربی امد تا همهچیز را چک کنداز استرس خیس اب شده بودمدر کیفم را باز کردم شلوار سفید سر دوزی شده را دیدم ،حالا میفهمم چرا چراغ خواب اتاق مادرم تا صبح روشن بود و صدای چرخ خیاطی می امد .۱۴۰۰/۱/۱۹melikanoorafkanmelikanoorafkanTue, 13 Apr 2021 18:43:11 +0430https://virgool.ir/@Melikanurafkan/زمین-mdkbm2h5uvfnسلام من زمین هستم ؛ صمیمی ترین دوست من، ماه است که خیلی زیباست و من رو تنها نمیزاره اما دو دوست دیگر هم دارم که مشتری و زحل هستند.مشتری به خال وچشمانش می نازد و زحل به کمربند خود می نازد. دو تا از دوستان من به نام های زهره و خورشید که البته زهره بسیار آواز می خواند و خورشید بسیار داغ است. به همین دلیل ها خداوند به من لایه ای به نام اوزون داده که من از شر داغی خورشید و از شر صدای آوازهای گوش خراش زهره  درامان باشم .عطارد دوست دیگر کوچولوی من است که عاشق زیاد چرخیدن است. هر وقت که به او نگاه می کنم سرگیجه گرفته و به بیمارستان منظومه شمسی منتقل می شوم. و به همین خاطر عطارد سعی می کند که هر وقت من به دیدار او می روم کمتر بچرخد ولی دوست دلسوزی می باشد.دو دوست دیگر من به نام های: نپتون و اورانوس می باشند که هر روز سرماخورده بوده و و از ترس مبتلا شدن کمتر به دیدار آن ها رفته تا سرما نخورم. اما خیلی سخت است که از دوستان به این خوبی دور باشم . ولی بیشتر سعی می کنم که به عیادت آن ها بروم.من به جز سیارات دوستان دیگری دارم که از سیاره ها کوچک تر بوده بعضی از آن ها نیروی کمتری از خورشید دارن و حتی بعضی دیگر نیروی بیشتری از خورشید دارند که ما آن ها را نمی توانم مجسم کنیم. به نام های ستارگان .ما شهرهایی داریم که هر کدام نام هایی دارند که اسم شهرما کهکشان راه شیری است .  ما در یکی از محله های آن می نشینیم که هرمحله نقطه ی کوچیکی است .من دوستان دیگری هم دارم که در روی من زندگی می کند من ازآن ها گله زیاد دارم چون آن ها دارند لایه ی اوزون من را نابود می کنند که خو دشان هم می دانند که دارن انگار خودشان را نابود می کنند.اما چه تلخ است که خودشان دارند خودشان را نابود می کنند . پس ما انسان ها باید مراقب لایه ی اوزون باشیم و اگر دیدیم بزرگتر ها دارند کاری می کنند که باعث نابودی زمین می شود به آن ها تذکر بدهیم .ای انسان ها من خیلی خوشحال هستم که شما بر روی من زندگی می کنید و می دانم شما مهربان هستید پس مقداری مرات من را هم بکنید.من از شما ممنون می باشم.#پیک زمین#پیک_زمینmelikanoorafkanmelikanoorafkanWed, 31 Mar 2021 15:23:06 +0430https://virgool.ir/@Melikanurafkan/تنهایی-kmnocv4cnfcgBy melikanoorafkanدر آیینه تنهایی خود می نگرم‎چه گریه ها درکنجِ خلوتِ خود کردیم و‎و جز خودمان‎دستی برای پاک کردن دردها نبودتو بخوان از غمِ منآه بکشاز حرف پرم ، گوش برایم بفرست ۲۰ بهمن ۱۳۹۹melikanoorafkanmelikanoorafkanSat, 27 Mar 2021 16:32:30 +0430https://virgool.ir/@Melikanurafkan/نردبان-bi7wdljpuqw8by melikanoorafkanامروز ، • ازش بالا رفتم ، نردبونو میگم یه سر نردبون‌مونو گذاشتم جایی که هستم ، یعنی آسمون آبی یه سرشو گیر دادم به لبه‌ی ابرها و‌یه سر دیگه رو ساختمونها ، روز بود و ماه معلوم نبود ، اصن اسم ماه که میاد ته دلم خالی میشه ،داشتم ابراروی مث پنبه رو تو آسمون حس میکردم که با خودم نبود ماهو دیدم حالا کی قراره ماه و بببینم ، کی قراره به ماه برسه دستام؟سرگردون بودم و ترس می لرزید و دووم نداشت از ترس پاهامو جمع کرده بودم و خم شده تو خودم که متوجه زیادی ارتفاع نشم ساختمونها کوچولو شده بودن به خدا میگفتم بیا نردبون‌ِتو بذار پیش دل های ما که دل پاهامون به دووم آوردن‌های هم‌دیگه قرص بشه. بیا نردبون‌تو بذار پیش دل من که من سرمو می‌چرخونم نگاه خود مهربونتو بببینم و جون بگیرم واسه بالا رفتن. که اگه وسط راه خسته‌شدم باهام باشی که خستگی‌هامو بغل کنی، و من دیدمش پرنده هایی رو که تو آسمونش میرقصیدن#ملیکانورافکنmelikanoorafkanmelikanoorafkanSat, 27 Mar 2021 16:25:48 +0430