https://virgool.ir/feed/@Me.behnamدر حرکتی میان برزخِ «بودن» و «شدن»fa2026-11-11 22:05:53https://files.virgool.ir/upload/users/1202240/avatar/LO11ir.jpeghttps://virgool.ir/@Me.behnamhttps://virgool.ir/@Me.behnam/ما-آدم-درستیم-در-موقعیت-اشتباهی-ptsjreymbx56یادم نیست توی کتابی می‌خواندم یا پست کوتاهی بود در یکی از شبکه‌های اجتماعی؛ ولی عجیب باورش کردم.ما آدم‌ها همیشه رنجیده‌ایم از اینکه دوستی، آشنایی، همکاری، ناخوشی‌اش با ما باشد و خوش‌خوشانش با دیگری. گله کردیم. دوری کردیم. برچسب بی‌معرفتی زدیم تا دلمان و آن طرف را راضی کنیم که این رسمش نبود.اما از آنجایی که آدم‌ها خیلی ساده‌اند و همین‌قدر پیچیده، این ماجرا روی دیگری هم دارد که در آن تک‌جمله یا روایتی که در کتاب خوانده بودم، ازش پرده برداشته بود.یک استدلال کوتاه و همه‌فهم: «آدم‌ها از کسانی که جای زخم‌هایشان را به‌خوبی می‌شناسند، گریزانند.»فکر کنید روزهای خوبی از زندگی‌تان را نمی‌گذرانید. گره افتاده به مغز و دل و روحتان و از قضا در همین اثنا باید ارتباطاتتان را حفظ کنید و دائماً در تعامل باشید. یا حتی حادتر، ارتباطات جدید بسازید و جای پایتان را در آن موقعیت محکم کنید.تنها راه‌حلی که بتوانید از این برههٔ حساس کنونی، راحت بگذرید این است که سطح روابطتان را به حداقلی‌ترین حالت ممکن کاهش دهید و آن را در حد حفظ احترام متقابل نگه دارید. و نه معاشرت و خوش‌وبش و نه گفت‌و‌شنود و دورهمی و بیرون‌رفتن.گره ماجرا اینجاست که اتفاقاً شاید خیلی آدم معاشرتی و بذله‌گو و بامعرفتی باشید، ولی جا، جای اشتباهی است. نه شما حالِ روکردن آن همه انرژی و حال خوب را دارید و نه موقعیت آن‌قدر برایتان مهم است که تا این حد برایش هزینه کنید و رنج نقاب‌زدن را هم بر شانه‌تان اضافه کنید.ایام می‌گذرد و روزهای سخت می‌روند و شما می‌شوید همان آدم بشاش و پرانرژی سابق. کِیفتان کوک می‌شود و دلتان خوش. اما یک جای کار هنوز می‌لنگد. آدم‌ها توقع دیدن این رویتان را ندارند. آن‌ها شما را آدم گرفته، عبوس، نچسب و گاهی بیچاره‌ای شناخته‌اند که نمی‌شود روی وقت‌گذراندن با او حساب کرد. نمی‌شود با او خوش گذراند. و از این بدتر، آن‌ها آن روی بدِ بدتان را در مدتی نسبتاً طولانی به تماشا نشستند و غیر آن‌هایی که به شما نزدیک شدند و شما را فهمیدند، آن دیگری‌ها فقط از دور چشم چرخاندند به احوال و روزگارتان و پچ‌پچ‌شان بلند بود.حالا تکلیف چیست؟ وقتی از این حال بد، سالم دَر رفتید و این همه آدم دور و برتان دارید که شما را اشتباهی شناخته‌اند، وقت می‌گذارید و صفحهٔ پرخط‌وخطوطی که از شما به خاطر دارند را ترمیم و بازسازی می‌کنید یا اینکه تصمیم می‌گیرید بروید سراغ یک آدم تازه با صفحهٔ سفید که منتظر طراحی‌های خوش‌رنگ‌ولعابتان است؟ شاید هم بخواهید با همان‌هایی که وقت گذاشتند و فهمیدند شما را و یک نقاشی پررمزوراز و پیچیده اما واقعی و نجیب از شما را به گوش جان شنیدند، ادامه دهید.اینجاست که فرق آدم بالغ با سایرین معلوم می‌شود. چه بسیار کسانی هستند که رنج ترمیم صفحهٔ خط‌خطی‌شده را به جان می‌خرند و چه انبوه آدم‌هایی که آن‌قدر از نبرد قبلی خسته‌اند که نایی برای شروع چالشی دوباره ندارند.آدم بالغ اما درک می‌کند. می‌فهمد که گاهی اوقات آدم‌ها درستند و راست؛ اما در موقعیت اشتباهی. پس مدارا و شفقت پیشه می‌کند که مولای ما فرمود: «عاقل‌ترین مردم، بامداراترین مردم به خلق است».مَشْدی‌‌مُحَندِثهمَشْدی‌‌مُحَندِثهTue, 28 Jun 2022 20:58:01 +0430https://virgool.ir/@Me.behnam/آدم-چطور-به-دلش-حالی-کنه-که-هم-سخت-گذشته-و-هم-زود-s43dgv8ncnm1یکی‌یکی داشت یادم می‌آمد. صبح‌هایی که با چشم‌ خواب‌آلود می‌نشستم پشت مانیتور و چشم می‌گرداندم پی نقطه‌ویرگولی که جامانده باشد یا املای غلط کلمه‌ای یا ناخوانابودن مقدمه‌ای و ناقص‌بودن نتیجه‌گیری‌ای.روزهایی که گوش تیز می‌کردم به ترندهای اخبار روز گردشگری و می‌چپاندمشان توی تقویم انتشار. بعد تب‌به‌تب کرومی که پیش رویم باز بود را زیرورو می‌کردم تا ببینم رقبا در چه حالند و نسبتشان با احوالات بلاگ ما چطور. حالا همین یک‌ربع حاضر، داشت ۴ ماه و اندی روز گذشته را تحقیر می‌کرد. سرپرست گفته بود گزارش انتشار چهارماه گذشته را برسانم دستش. و منی که باید نتیجهٔ ده‌ها روز خستگی پلک و سوزش چشم، ذُق‌ذُق‌کردن نوک انگشتان و تیرکشیدن شانه، داغی سر و سوت‌کشیدن گوش را و همه‌وهمه را می‌ریختم توی یک فایل تکست زِپرتی و به سمع‌ونظر مبارک می‌رساندم.انصاف نبود. از صفر تا صد این گزارش در کمتر از یک‌‌ربع آماده می‌شد و قرار بود بار سنگین سرگذشت پرفراز‌ونشیب چندصد مقالهٔ درونی‌اش را به دوش بکشد.می‌گویم این ۱۵ دقیقه آن ۴ ماه را تحقیر می‌کرد چون نه بلدِ این روایت بود و نه شاهد آن. یک فایل تکست چندصد کاراکتری چگونه از پس روایت حالات عمیقی که طی صد‌وچندی روز بر جان و جسم آدمی گذشته است، بر می‌آید؟ اما قرار بود بربیاید، در حالی‌که هیچ لایق این پیغام‌رسانی نبود.قرار بود یک‌‌ربع بشود مساوی ۴ ماه و چند روز. توی ریاضیات و حساب منطقی نیست؛ ولی کی دنیا را دیده که بابت بی‌حساب‌وکتا‌ب‌بودنش حساب پس بدهد؟راستی که انصاف نیست که این‌چنین بی‌محابا هم سخت بگذرد و هم زود.مَشْدی‌‌مُحَندِثهمَشْدی‌‌مُحَندِثهTue, 07 Jun 2022 06:28:54 +0430https://virgool.ir/@Me.behnam/بمباران-اطلاعاتی-یا-بمباران-داده-v2ns8d3vxla8حالا ما می‌گیم در عصر مدرنیته، ما سیبل بمباران اطلاعاتی قرار گرفتیم ولی واقعیتش اینه که بخش عمدهٔ این دریافتی‌ها، اطلاعات نیست، بلکه داده است.اطلاعات، داده‌ای هست که پرداخته و طبقه‌بندی شده باشه ولی داده صرفاً دانسته‌ها و فرضیات خامه.چرا می‌گیم داده است و اطلاعات نیست؟ چون درصد بالایی از موج ورودی‌ها، صرفاً نظرات شخصی افراد، گروه‌ها و رسانه‌هاست. گزارهٔ منطقی نیست، نتیجه‌گیری برخاسته از یک تحقیق نیست، آزمایش‌شده و سنجیده نیست، درستی و نادرستی‌ش بررسی نشده.صرفاً به واسطهٔ فرصتی که توسط بستر اینترنت فراهم شده، زمینهٔ ابراز و بیان پیدا کرده. و رویاروی خیل عظیم منابع علمی و پژوهشی و منطق، قد علم کرده.بشر امروز دیگه نیازی به علم و علامه‌شدن در یک زمینه احساس نمی‌کنه. چون با جمع‌آوری و پیگیری و - با عرض معذرت- نشخوار کردن و انتقال همین داده‌ها و نظرات، نیاز به دیده‌شدن و ابراز وجود رو ارضا می‌کنه.شاید بشه گفت مهم‌ترین دلیل بی‌تابی و گمگشتگی انسان معاصر هم همین باشه. بیرون خودش رو نگاه می‌کنه که افراد با کمترین هزینه به محبوبیت و جایگاه می‌رسند و اویی که به یک حوزه تخصص و مهارت پیدا کرده رو به‌طرفی وانهادند و حتی بی‌فایده می‌شمرند و زیر سوال می‌برند.دنیای پسامدرنیته، دنیای هولناکیه که در قدم اول هویت و معنای انسان رو گرفته. و اینکه کِی و چطور می‌خواد این رو حل کنه؟ الله اعلم.مَشْدی‌‌مُحَندِثهمَشْدی‌‌مُحَندِثهSun, 26 Sep 2021 03:03:15 +0330https://virgool.ir/@Me.behnam/اگر-خاطرمان-تنها-ماند-niuzo3tazqhhیک جایی توی اوج فیلم «بمب یک عاشقانه» وقتی آژیر قرمز را زده‌اند و از کل ساکنین ساختمان، تنها همین یک زوج ساختمان را ترک نکردند، لیلا حاتمی برای اینکه پس از مدت‌ها قهر و دوری شوهرش [پیمان معادی] را به حرف بیاورد می‌گوید: «چند لحظه دیگه معلوم نیست کی توی این شهر زنده بمونه. با یک موشک دو لحظهٔ دیگه اصلا ممکنه من و تو نباشیم.»داد می‌‌زند. اعتراض می‌کند. بلکه بتواند از این بلاتکلیفی رابطه دونفره‌شان سر دربیاورد. بلکه جوابی، کلامی او را مجاب کند به ماندن و تحمل ایام.راه‌حلش جواب می‌دهد. از فردا دیگر، هر دو منتظر یکدیگرند و نطق کلامشان باز می‌شود و بلاخره بعد از مدت‌ها لبخندی تحویل هم می‌دهند.من اما یک حرف اضافه روی این فیلم دارم. یک ان‌قلت. فیلم می‌خواهد آدم‌ها را تشویق کند به اینکه حرف‌زدن، گفتگو، هم‌کلامی و گفتن از شکایت‌ها و رنجیدگی‌ها و انتظارات، همان چیزی است که دوای درد روابط مخدوش و بلاتکلیف‌مان است. می‌خواهد با دست‌آویز قراردادن کوتاهی عمر، توجیه‌مان کند که لحظات را از دست ندهیم و فرصت کلام را دریابیم.اما با زیرکی و رندی از یک سوال مهم می‌گذرد. «چه کسی را برای این لحظه کوتاه عمر، برای دمی هم‌صحبتی انتخاب کنم؟ آیا هر بنی‌بشر زنده‌ای گزینه‌ای برای گفت‌وگوست؟»پاسخ روشن است. اگر ظرف زمان محدود است و عزیز، اگر لحظه ناب است و‌ عظیم، پس کسی باید مظروف این ظرف غنیمتی قرار گیرد که ارزشی داشته باشد به اندازهٔ قیمت تمامی عمر. آن کسی لیاقت همراهی و همکلامی در این صحبت کوتاه را دارد که از عهدهٔ ادای حق این لحظات برآید. نه هر زنده‌ای. و نه هر پیکری به قامت آدمی‌زاد. بَل هم‌صحبتی به قیمت عصارهٔ میوهٔ وجود. وگرنه خوگرفتن به تنهایی بِه.مَشْدی‌‌مُحَندِثهمَشْدی‌‌مُحَندِثهSun, 19 Sep 2021 03:37:56 +0430https://virgool.ir/@Me.behnam/به-نام-قلم-mao0unrtgnuhاولین‌ها همیشه سخت‌ترند. یه آداب و ترتیبی باید بجویی برای اجرا و سرهم‌کردنش. ولی خب چی بهتر از ساده‌ترین‌ها که زیباترین‌اند؟! پس ساده و زیبا به نام سلام!عه چی‌ شد؟ جناب ویرگول می‌فرمان که درست است که ساده، زیباست اما بکوش که زیبایی در نگاه تو باشد؛ چَـــرا؟ چون توی همین فاصلهٔ انتشار این پست عرضه داشتن به خدمت منوّرم که: کوتاه است، مشتی. جونِ شما حالا که تا اینجه اومدی، عمراً بذارم کمتر از ۱۵۰ کلمه مارو مستفیض‌نکرده، بزنی روی دکمه انتشار و خلاص.مایَم فرموده باشیم: اوکی حله. فقط به‌قول استاد یاس -اعظم الله اصواتُه- «از چی‌ برات بگم؟»بذار از همین قضیه برم بالای منبر. می‌گن حرف رایگان کنتور نمی‌ندازه. ولی القصه، جناب ویرگول این حد تعیین‌کردن واسه تعداد کلمه، یعنی آب‌بستن به متن، یعنی شروع ابتذال و روده‌درازی. ما که سر و ته‌هش رو با یه موعظه جمع کردیم ولی همیشه چرخ گردی ویرگولت به این مراد نمی‌چرخه ها، مشتی! بگذر از این تبصرهٔ باطل.علی ایّ حال، بسم‌الله.مَشْدی‌‌مُحَندِثهمَشْدی‌‌مُحَندِثهSun, 19 Sep 2021 03:32:58 +0430