https://virgool.ir/feed/@Mazekinlost in his dreamsfa2026-11-12 06:55:48https://files.virgool.ir/upload/users/192541/avatar/3IJuuD.jpeghttps://virgool.ir/@Mazekinhttps://virgool.ir/@Mazekin/idk-oqynh2s4xhjkاول فک میکنم باید بگم سلام مثل یه برنامه تلویزیونی یا رادیویی. دوم احساس میکنم باید یه دلیل بیارم برای غیبت طولانیم گرچه میدونم کسی متوجهش نمیشه ولی الان که گفتم شاید یه نفر بره نگاه کنه شایدم نره هرچی که بشه انسان به امید زندس.خب شروع میکنیم به ول کردن دستام رو کیبورد و نوشتن افکاری که میاد تو ذهنم بدون اینکه بخوام پردازششون کنم.دلیل اولی که شروع کردم دوباره به نوشتن رو خودم رو میدونم اون رو نمیگم XD ولی دلیل بعدیش رو میتنم برگشت دوباره احساساتم بیان کنم. احساساتی که همه عمر ازش فراری بودم یا انقد توشون غرق شدم که با جمله ولش کن حالا بردن که بردن و واکنش من به چشمای پر از تعجب به مامان بزرگم که چیو بردن مادرجان؟ و همیشه میگفت کشتیاتو بردن که بردن زندگیتو بکن فکرو خیال نکن.تو این چند وقت اتفاقات زیادی افتاد به نسبت ولی انقد به نظرم دنیای بیرون نسبت درون ادمها کوچیکه که دلیلی برای تعریف از حسایی که دنیای خارج سرم برام درست کرده پیدا نمیکنم. خیلی دلم میخواد با ادم هایی اشنا بشم که تو دنیا هایی برای خودشون غرق شدن و لذت میبرن ازش نه اینکه لزوما خوشحالشون کنه فقط لذت میبرن از درد و شادیش هردو باهم. اگه اون بیرو کسی هست مثل منکه که فک میکنه تنهاس میخوام بهش بگم ادمای دیوانه از اون چیزی که فکرشو میکنه بیشترن فقط ایم شدن چون از نشون دادن دنیاشون به بقیه ادما میترسن فک نکنین تو دنیا تنها یه گوشه افتادین چون اگه شما ت. دنیا هستین قطعا یکی دیگم هست فقط شاید مدل موش فرق کنه XD باز هم به بیراه رفتم حتی یادم نمیاد چی نوشتم باید دوباره بخونمشون امیدوارم نوشته هامو کسی نخونه چون خودمم از ون دسته ادماییم که میترسم دنیامو برای بقیه باز کنم. MazekinMazekinSat, 27 Feb 2021 11:30:23 +0330https://virgool.ir/@Mazekin/what-is-the-truth-vvrqsitfjsanخب بعد مدت ها برگشتم یه متن بنویسم. نه راجب افکارم که خودم درستشون کردم بلکه اینبار از افکاری که یه فیلم برام به وجود اورده همین وسط یه چیز دیگه اومد تو فکرم که چقد سرعت نوشتم پایینه و به فکرام نمیرسه خب حاشیه نریم. امروز بعد تقریبا دوباره shutter Island یکی دیگه از شاهکار های گیج کننده Martin Scorsese رو دیدم. آخرین باری که این فیلمو دیدم یه پسر بچه ۱۱ ساله بودم که میشست پای تلویزیون و یه فیلم پیدا میکرد. پسر بچه ای که نه میدونست اسکار نگرفتن دیکاپریو چقد چیز عجیبیه نه میدونست مارتین اسکورسیزی کیه(حوصله ندارم انگلیسی تایپ کنم خودتون فک کنین انگلیسیه) نه میدونست بروس بنر قراره توی این فیلم باشه. کسی که وقتی یه پیام بازرگانی وسط فیلما میومد شبکه رو عوض میکرد و دور دور تو شبکه ها تا شاید بتونه بعدا بقیه فیلمو ببینه(خدا میدونه چندتا فیلمو همینجوری نفهمیدم).یه چیزی که خیلی تو فیلم ها برام مهم شده مخصوصا فیلمایی مثل inception کریستوفر نولان یا همین shutter island جمله های پایانیه. جمله ها و اکت هایی که دکاپریو توش تخصص خاصی داره چه از چرخوندن اون وسیله ای که الان اسمش یادم نمیاد چه از همین جمله اخرش(یه جایی مثل اینجا منو به فکر میبره. که مثل یه هیولا زندگی کنی یا یه آدم خوب بمیری؟).نکته ای که ذهن منو درگیر کرده اینه که اگر تدی درس میگفت چی؟ اگر اسمش andrew نبوده چی؟ اگر همه اینا فقط برای این بوده که کسی چیزی نفهمه چی؟ نمیدونم نظر شما چیه؟ به نظرتون تیکه گم شده فیلم کجا بود؟ یه چیزی سر جاش نبود و من میخام بدونم ایا اشتباه دارم اینو حس میکنم یا نه؟MazekinMazekinThu, 03 Sep 2020 05:35:39 +0430https://virgool.ir/@Mazekin/zun-vqca1idy4bd6نیاز انسان به تنهایی و دور بودن چیزیه که برای هر شخص متفاوته یکی ممکنه با ۲۰ دقیقه رفتن زیر دوش و این نیازو رفع کنه یکی دیگه ممکنه یه مدت بزاره بره و تمام انسان های دورشو تو بایکوت ببره تا بتونه دوباره با وجود خودش ارتباط بر قرار کنه.شاید بشه گفت انسان ها مثل ماهین در حقیقتم بودن اگه بخوایم از دید نظریه تکامل نگاه کنیم همه اول ماهی بودیم حالا هدف من چی بود؟ هدف من اینه که از هر ماهیگیری که بپرسی میگه اگه ماهیو زیادی سفت بگیری میپره از دستت در میره.حالا گیریم فرار کردیم. خب داریم از چی فرار میکنیم؟ داریم به کجا فرار میکنیم؟ اینم برای هرکسی متفاوته مثلا خودم من نمیتونم تحمل کنم که برای متفاوت بودنم قضاوت بشم نمیتونم درک کنم که چرا بقیه نمیتونن هیچ کسو به چشم یه انسان خالص ببینن مگه چقد سخته که رنگ پوست گرایش جنسی قد وزن و همه چیزایی که هستو گذاشت کنار و چشم ادم بهم نگاه کنیم؟ انقد سخته؟ تیکه سختش اینه که اسمون همه جا یه رنگه و این باعث میشه شک کنی که شاید ادم فضایی یا فک میکنی اگه یه اخروزمان شروع بشه و همه زامبی بشن فرقی به حالت نمیکنه شاید یکم هیجانش بیشتر بشه ولی بازم اکثر ادمای دورت درکشون از حس تو همونقده که اون زامبی.امیدوارم بتونیم برای همدیگه ادم باشیم نه زامبیMazekinMazekinSun, 31 May 2020 13:01:54 +0430https://virgool.ir/@Mazekin/1-2-3-maze-ds1wdxy7foozنیاز انسان به شناخته شدن و معروف بودن برام عجیبه. چرا یه نفر باید بخواد همه بشناسنش؟ به نظر من مسخرس چون ادم همه محدودیت هاش و رفتار های ناخواستش برای اینه که اطرافیانش اونو میشناسن. انگار که ادما مجبورن چیزی که قبلا بودن بمونن و بعد خود مین ادما میان از خوب بودن تغییر حرف میزنن. نمیدونم شاید تو نظر اونا تغییر یه مدل موی جدید باشه ولی به نظر من اگه تغییرت باعث نشه ادم های زندگیت عوض بشن تغییر نیس.یه بار فک کنین همین ادمی که الان هستین برین توی یه دنیای دیگه همین ادما همین شهر همین زندگی ولی از اول همه چی از اول یعنی کسی نشناستون بازم به نظرتون همین ادمی که هستین میمونین؟ یا فک میکنین اونجا خیلی راحت اون هیولای درونتونو نشون میدین. وقتی میگم هیولا منظورم این نیس که موجود بدی باشه منظورم اون خود واقعی درونتونه اون هالک داخلتون که فقط نمیارینش بیرون چون از واکنش بقیه میترسین. مثلا یکی دوس داره مثل goth ها لباس بپوشه یکی دو داره موهاشو بنفش کنه یکی میخاد backpack traveler بشه و چی جلوی این ذات درونی مارو گرفته اون ذاتی که باهاش بریم امتحان کنیم کشف کنیم و ماجراجو باشیم؟ امیدوارم یه روز همه همون چیزی که هستیم باشیم بدون قضاوت شدن و ترس از ترد شدن.MazekinMazekinMon, 18 May 2020 06:09:48 +0430https://virgool.ir/@Mazekin/۱-دقیقه-با-maze-mesq9ylep2fkچند روزه دارم همش فک میکنم که چی بنویسم و خب خوشبختانه یا متاسفانه انقد ناامید یا غمگین نشدم که بیام همه تفکرات عجیب غریبمو اینجا خالی کنم باید چیز خوبی باشه ولی نکته جالبش اینه که بعضی وقتا به خاسر این شاد بودنه احساس گناه میکنم نمیدونم چرا شاید دلیلش این باشه که بقیه توی زندگیم شاد نیستن یا شاید چون فک میکنم لیاقت شاد بودنو ندارم وقتایی که برمیگردم به گذشتم نگاه میکنم درک درستی از خودم و ادمی که بودم ندارم و خب این باید یه مشکل باشه چون تو دید من گذشته ادم چیزیه که اونو تعریف میکنه از اولم همین بوده برا همین تو مدرسه تاریخ میخونیم که بفهمیم داریم از کجا میایم و ممکنه به کجا بریم ولی جالبیش اینه که چندتا از ماها میشینیم به اینا فکر میکنیم که هدف از بودن چیه مقصد نهایی قراره چی باشه چون صرفا فقط حضور داشتن بی فایدس.آره دین و این جور چیزام هستش ولی اکه واقعا به یک ابدیت اعتقاد داریم چرا نمیریم سمتش چرا همیشه بشر سعی کرده ازش فرار کنه؟ ماها دارو درست کردیم بیمارستان ساختیم تا فقط نابودی خودمونو به تاخیر بندازیم و این داستان یه جاییش درست نیس چون اگه قراره همه چی بیهوده باشه و انتها نداشته باشه چرا انقد زجر و بدبختی وجود داره؟ یه جوابش شاید این باشه که ماها خودمون داریم اینکارو میکنیم. همه رنج و درد های موجود برای اینه که معنای شادیو بفهمیم شاید برای همینه همواره خوب و بد باهم بودن هیچ وقت این دوتا ازهم جدا نشدن مثل همون نماد چینی نمیدونم چی که دوتا قطره سیاه و سفید توی همن.از چی به چی رسیدیم XD!MazekinMazekinSat, 16 May 2020 00:02:09 +0430https://virgool.ir/@Mazekin/یه-مقدمه-کوتاه-lhcmx8do6heqخب سلام اولشاینجا بیشتر برای این اومدم که افکارمو باهاتون به اشتراک بزارم و اینکه برای بعضی ادما که فک میکنن تنهان یا کسی درکشون نمیکنه یا فک میکنن چقد موجود عجیب غریبین بدونن که یکی دیگم هست همونقد freak و weird باشه حالا شاید به پای شما دوستان نرسم.یه سری نکته راجب خودم آهنگ دوس دارم اهل فیلم و سریال دیدنم دانشجوم و اینکه دیگه بقیش به نظرم مهم نیس حتی شاید اینام براتون مهم نباشه ولی دلم میخواست بدونین شاید بعدا احساس نزدیکی بیشتری بهم بکنینخلاصش همیناس دیگه امیدوارم بتونم اینجا نوشتنو ادامه بدم و ازش دست نکشم. آها یه چیز دیگه تازه شروع کردم با لپتاپ نوشتنو اکگه غلط داشتم شرمنده پیش پیش.MazekinMazekinWed, 13 May 2020 19:21:45 +0430