https://virgool.ir/feed/@Maninickوقتي من باشم و کنجی دنج باشد و سكوت ، يك راه درمان موقتي وجود دارد و آن خواندن است و يك راه درمان قطعي وجود دارد و آن نوشتن است .fa2026-11-12 22:01:30https://files.virgool.ir/upload/users/68221/avatar/Jv3e9Q.pnghttps://virgool.ir/@Maninickhttps://virgool.ir/@Maninick/جانم-بهار-میشود-vbjtdsqirmr0اسفند که به نیمه میرسد تمام دلم را تکانده ام دیگر صبر نمیکنم که سراغت را از سیب های رها شده در حوض از سبزه های گره خورده با روبان قرمز از گلدان سینره بنفش کنار پنجره از لاله های سرخ و سنبل های سفید بگیرم اسفند که به نیمه میرسد دیگر کاری نمانده دیگر میدانم کجایی همه نشانی ها درست همان کوچه های قدیمی همان خانه های روشن رویایی و من کنار سفره سر سبز همان روزهابه طرزی غریب در امتداد پیرهن گل گلی عیدم نشانی‌ِ، آن شوق پر از بغض توام دیگر سراغت و سراغم را از بهار نمیگیرم نیمه اسفند که میشود تمامم، پر از عطر شکوفه های یاد تو میشود جانم در آغوش خاطره ات بهار میشود و دیگر قرار میرود ... ?ماندانا نیک اعتقاد Mandana NicketeghadMandana NicketeghadWed, 04 Mar 2020 05:46:41 +0330https://virgool.ir/@Maninick/امواج-عشق-asu40tjpbckmجمعه شادترین روز هفته خارجی هاست. اینجا همه داستانهای غم و‌ غربت و دلتنگی و غروبِ عصر جمعه را حواله میدهند به یکشنبه عصر. جمعه حتی از شنبه هم شادتر است طوری که از همان ابتدای صبح وقتی پشت چراغ قرمز نگاهت با نگاه راننده ماشین بغلی در هم میخورد و به او لبخند میزنی از حرکت لبهایش میفهمی که دارد میگوید: هپی فرایدی. بعد تا شب چندین بار دیگر هم این جمله را میشنوی از مأمور پست که با یک بغل نامه و‌ صورتحساب می آید از کارمند پیتز کافی که قهوه ات را دستت میدهد حتی از آن دونده ای که با سرعت از کنارت رد میشود و‌ “هپی-فرای-دی” در نفس نفس زدنهای تندش شکسته میشود و در هوا پخش میشود... یک همکار چینی دارم که روز شمار متحرک آفیس است. چشمهای ریزش که به سختی از پشت قاب عینک بزرگ مشگی اش پیداست همیشه برق میزند. سوزی هر روز صبح اعلام میکند که چند روز تا جمعه باقی مانده. دوشنبه ها آه عمیقی میکشد و با سوز دردناکی اعلام میکند، چهار روز دیگر و ... پنجشنبه ها با یک لبخند بزرگ که کل صورتش را پوشانده پر از شور و هیجان میگوید: “وان مور دی” و من هم لبخند میزنم که یک روز دیگر . میچ البوم در کتاب “سه شنبه ها با موری” مینویسد: “مهم ترین چیز در زندگی این است که یاد بگیریم، یک، چگونه امواج عشق را بیرون بفرستیم، و دو، چگونه امواج عشق را پذیرا باشیم“. با خودم فکر میکنم چه فرقی میکند چند شنبه است ! جمعه سه شنبه یکشنبه و یا هر روز دیگر میتواند زیبا باشد اگر پذیرای امواج عشق باشیم. به قول لوین: عشق، تنها عمل عقلانی – منطقی است.خدایا شکرت برای یک روز دیگر ... ماندانا نیک اعتقاد Mandana NicketeghadMandana NicketeghadSat, 01 Feb 2020 05:40:44 +0330https://virgool.ir/@Maninick/جمعه-آفتابی-pin3fistxgj1آسمان کالیفرنیا مثل ایرانیهایش همیشه بلا تکلیف است. یکباره عصبانی و دلتنگ میشود حوصله اش تیره و‌ تار میشود ابرهایش طوفان میکنند رعد میشود و برق میزند و می غرد و می خروشد و میبارد و چند ساعت بعد یکدفعه صبور و مهربان میشود خورشید را راه میدهد لب درگاهش آفتاب میتابد به رفتارش و‌ ملایم و روشن میشود گرم و عاشق میشود ‌هوایش آرام میگیرد و ابرهایش میروند کنار و صاف و آبی میشود. امروز صبح زود درست موقع همفازی مهربانی من و آسمان که هردومان حالمون خوب و آفتابی بود این عکس را بالای کوه گرفتم. ماندانا نیک اعتقاد Mandana NicketeghadMandana NicketeghadSat, 01 Feb 2020 05:34:50 +0330https://virgool.ir/@Maninick/پشت-هیچستان-qezfq8u68uy0سوییت اسپات آقای فهیم عطار یک مقاله خیلی جالب درباره سوییت اسپات “Sweet spot” دارند . به قول خودشان معنی خوبی در فارسی نمیشود برایش پیدا کرد .میشود گفت نقطه شیرین یا گوشه مطلوب !مثل نقطه تنظیم لنز که شفاف ترین عکس را میدهد و یا مثل فاصله مناسب در روابط .من ترجمه اش میکنم “پشت هیچستان “ !پشت هیچستان من، چند تا خیابان بالاتر از خانه مان است . یک روز که تنهایی کل کوچه و تپه های اطراف را میگشتم به طور اتفاقی پیدایش کردم و بعد از آن همه کسانیکه دوستشان دارم را یکبار آنجا برده ام ولی بیشتر مواقع تنها میروم .آقای عطار شخصی را مثال میزند که با وجود کلی دوست و فامیل سوییت اسپاتش بستنی فروشی سره کوچه است و‌ هر وقت دلش میگیرد با بستنی فروش درده دل میکند چون بستنی فروش غریبه است و لازم نیست نگران باشد چگونه او را قضاوت میکند .برای من سوییت اسپات در کنار شخص خاصی نیست . گوشه مطلوب زندگی آدم ها جاییست که نگران چیزی نیستند و‌ خودشان هستند .من هم وقتی میروم پشت هیچستانم خیالم آرام است .هیچ کسی نیست ! خودم هستم ، چینی نازک تنهاییم ، پاهایم که مرا به جلو میکشد و نهایت بلندی صدای موسیقی ای که دوستش دارم .امروز عصر بعد از آماده کردن شام و تزیین مرصع پلو با دیدن آن همه رنگ خوشمزه یکباره هیجان زده و پر انرژی شدم ودلم سوییت اسپاتم را خواست . بی توجه به باران تندی که میبارید رفتم و مسیره پر از بالا و‌ پایین و گلی را تا آخر رفتم . باران تند شد و‌ چترم پرت شد پایین و‌ نزدیک بود خودم هم سر بخورم و بروم پیش چترم !مسیرم را ادامه دادم و در دلم شعر سهراب را زمزمه کردم :پشت هیچستان چتر خواهش باز است . تا نسیم عطشی در بن برگی بدود ، زنگ باران به صدا می آید . آدم اینجا تنهاست و در این تاریکی سایه نارونی تا ابدیت جاریست . به سراغ من اگر می آیید ، نرم و آهسته بیایید . مبادا که ترک بردارد ، چینی نازک تنهایی من ...و در آخر سوییت اسپاتم را به سمت خانه ترک میکنم که عصر سر تا پا خیسم را به شب برسانم ...ماندانا نیک اعتقاد Mandana NicketeghadMandana NicketeghadSat, 31 Aug 2019 10:53:05 +0430https://virgool.ir/@Maninick/دلنوشته-he4antraytxgکاملا درسته که میگن خردادیا “موددی“ هستند . دیروز عصر بعد از کار در راه خونه حس میکردم کلا دنیا داره تموم میشه و‌ جواب هیچ کدوم از تلفن و‌ تکستهایی که برام اومده بود را ندادم و آنقدر حس خستگی و بی حوصلگی و سردرد داشتم که رسیدم خونه با هیشکی حرف نزدم ، فقط قرص خوردم ، به زور جمع و‌ جور کردم و‌ خوابیدم .امروز کاملا برعکس تا از آفیس اومدم بیرون یه حس عجیب خوب و‌ انرژی فوق العاده داشتم . به همه کسانی که دوستشان دارم تو همون ۴۵ دقیقه رانندگی تا برسم خونه زنگ زدم و‌ تا رسیدم خونه قرمه سبزی پختم و تازه رفتم کمی پیاده روی و بعدشم نشستم به دفتر سبز و قلم سفیدی که سنم جون برام خریده و منو به نوشتن بیشتر تشویق کرده نگاه کردم و‌ شروع کردم به نوشتن ... راستش را بخواهید نمیدونم چیه ! ولی علاوه بر خردادی بودن چند تا پارامتر دیگه هم برای این معادلات پیچیده روحی لازمه و شماره یک اون در غربت زندگی کردنه . کلا برای من هیچ چیز تموم نمیشه همه چیز کش میاد و ذهن من دائم مثل یک پرنده کوچیک طلایی بین امروز و دیروز داره پر میزنه و‌ این دور تا ابد ادامه داره . بعضی وقتا بال و پرش زیره روزمرگیها مخفی میشه و یه جای دیگه با یک اتفاق یک حرف و ... بیرون میاد و پر میزنه یه جایی دور ...اندازه نیم دور، دوره کره زمین و‌ درست زیره درخت خرمالوی حیاط خونه مامان بزرگم یا وسط گلدونای خرزهره آقا بزرگه ام یا توی انبار مغازه خرازیه پدرم و لای منجوق و پولکهای براق فرود میاد . کلا ته همه چی در اینجا برای من با یک نخ نامرئی وصله به یک جای دور . شنیدم بهش میگن ضمیر ناخودآگاه که تمام حادثه ها و‌ تجربه های شیرین و تلخ را ضبط میکنه و تو یه لحظه هایی یهو به یادت میاد، دلت تنگ میشه و یادت میاد چقدر دوری . خلاصه اینکه تمام لحظه ها ، اتفاقات و اشیائ اطراف من حس دارن و زنده ان . حتی دفتر سبزم و قلم سفیدم ، حتی پرنده کوچیک طلایی ذهنم و حتی گل های خشک قرمزم ... همه زنده ان و‌ با تمام حس زندگی ای که به من میدن بعضی روزا به یک حس غریب دوری وصل میشن که جلوی نفس کشیدنمو میگیره و اون روزه که حوصله خودم را هم ندارم و فقط قرص میخورم و‌ میخوابم ... خردادیا خیلی “موددی” هستند ...#ماندانا_نیک_اعتقادMandana NicketeghadMandana NicketeghadFri, 30 Aug 2019 11:21:10 +0430