https://virgool.ir/feed/@MahmoudAfshariقصه گفتن را دوست دارم.fa2026-11-11 23:45:11https://files.virgool.ir/upload/users/24703/avatar/yBFHho.pnghttps://virgool.ir/@MahmoudAfsharihttps://virgool.ir/@MahmoudAfshari/ماجرای-اسبها-oeyn6m4k9272ازم پرسید: «تا حالا فیل از نزدیک دیدی؟» یه حرفایی می‌زد که آدم باورش نمی‌شد، می‌گفت: «وقتی رمه‌ی اسب‌ها تو زمستون سر می‌رسن کنار برکه تا آب بخورن، از بخار دهنشون همه‌ی اون اطرافو مه می‌گیره.» یا چه می‌دونم، از نهنگ‌ها حرف می‌زد. می‌گفت که قایق آدم‌ها رو هیچ‌وقت چپه نمی‌کنن، بعد برام تعریف کرد اون باری که رفته بودن اقیانوس فقط ده سانت از کف قایق باهشون فاصله داشت، درست زیر پاشون. کافی بود دست دراز کنی و نوک انگشتت به پوستِ عجیبش بخوره؛ «تا حالا یه نهنگو نوازش کردی؟»دوست من اعتقادات عجیبی داشت. برای همین اعتقاداتش هم بود که هیچ وقت درس نخوند، هیچ وقت سر کار نرفت، هیچ وقت زن نگرفت. می‌گفت: «اونایی که این کارا رو می‌کنن دیگه هیچ‌وقت خواب نمی‌بینن. تو تا حالا خواب دیدی؟ من یه بار، یه خوابی دیدم که علف هرزم. می‌دونی، علف هرز بودن خیلی بهتر از آدم بودنه. نمی‌دونم کجا بود، ولی همه رفته بودن. فقط صدای باد میومد. باد با هیچ کس سر شوخی نداره. اغلب حرف‌هاشو بی‌پرده می‌زنه.»همون موقع‌ها بود که حوصلم از دوست خیالاتیم سر رفت و ترجیح دادم با تعلقات خاطرش بذارم تنها بمونه. ولی الان که سال‌هاست ندیدمش یه وقت‌هایی از خواب می‌پرم و فکر می‌کنم چه خوابی دیدم. هیچ‌چی به ذهنم نمی‌رسه. بعد صدا میاد. مطلقا صدای باد نیست، انگار یه گله اسب تو چله‌ی زمستون نفس نفس می‌زنن. مه، همه‌ی ذهنمو بر می‌داره.محمود افشاریمحمود افشاریTue, 18 Dec 2018 22:05:20 +0330