https://virgool.ir/feed/@Mahbaranfa2026-11-12 02:59:24https://files.virgool.ir/upload/users/226902/avatar/RXbgfV.pnghttps://virgool.ir/@Mahbaranhttps://virgool.ir/@Mahbaran/روزنوشت-شکوفه-ها-vjd1o6s4frbn۱۳۹۹.۱۲.۲۱*اراده را باید از شکوفه ها آموخت که در مقابل زمستان ایستادگی میکنند تا به استقبال بهار بروند.استواری را باید از برخی شکوفه ها آموخت که از باد سرد اسفند ماه هراسی ندارند و با قدرت روزهای آخر زمستان را سپری می‌کنند. امید را باید از آنها آموخت که با وجود بی رحمی زمستان باز هم چشم انتظار بهار روزها را سپری می‌کنند.وابستگی‌شان اجازه نمی‌دهد لحظه ای یکدیگر را تنها بگذارند.دست در دست هم از مادرشان حمایت میکنند و لحظه ای او را تنها نمی‌گذارند. وفاداری را باید از درخت آموخت که با تمام توان شکوفه هایش را با عشق به آغوش می‌کشد.محبت و عشق در وجودشان موج میزند و بهاری زیبا می آفرینند.???mahbaran91mahbaran91Fri, 12 Mar 2021 20:10:52 +0330https://virgool.ir/@Mahbaran/توصیف-عکس-yrsno1s0qrtvبه نام یگانه خالق زیباییهاوقتی از تمام دنیا خسته و نا امید می شوم نگاهم را به سوی آسمان می برم به تماشای ابرها می نشینم و ساعتها غرق در زندگی پرماجرا و پر هیاهوی ابرها می شوم. اینکه مدام در حال تغییر و حرکت هستند برایم جذاب است.می توان از ابرها آموخت که از حرکت باز نایستید. همانطور که زندگی در جریان است شما هم به همراه اتفاقات جدید و غیر قابل پیش بینی به حرکت خود ادامه دهید. گاهی ابرها روی خورشید را پوشانده و نورش را از زمین دریغ می کنند ولی جلوه خاصی به آسمان و زمین می دهند که از دیدن آن لحظه سیراب نمی شوی. وقتی صبح هنگام طلوع خورشید با کلی گلایه از خواب بیدار شده و این صحنه را تماشا می کنی ناخودآگاه زبانت سکوت می کند و محو تماشای آسمان و عشق بازی خورشید و ابرها می شوی محو تماشای خورشیدی که می خواهد بر زمین بتابد و ابرها با شیطنت او را بین خودشان پنهان می کنند. نگاهم خیره به آسمان است و به تماشای طلوع خورشید می نشینم، چشم از آسمان برنمی دارم، امیدم به خورشید است. نه تنها من بلکه همه اینگونه امیدوارند و نگاهشان به سوی آسمان است. لحظه ای نگاهم را می دزدم، به گلی خیره می شوم که انگار با هزاران امید دست به دعا به سوی آسمان گرفته و از اینکه صبحی دیگر شاهد زیبایی دنیاست در پوست خود نمیگنجد. او هم شب را با آرزوی دیدن طلوعی دیگر به صبح رسانیده به امید نوازش نور خورشید بر روی گلبرگهایش. به سوی دیگری می نگرم حشره عجیبی که بیشتر شبیه کفشدوزک است نظرم را جلب می کند او هم با طلوع خورشید بیدار شده و از صبحی دیگر لذت می برد. آرام آرام روی برگ گل زندگیش را با عشق ادامه می دهد. دلم میخواهد لحظه ای به جای آن حشره بودم و با دست و پاهای ظریف همانند او روی برگها قدم میزدم و احساسش را درک میکردم. دلم میخواست میدانستم با چه انگیزه ای اینهمه راه را طی کرده و خود را از روی زمین به بالاترین برگ رسانده، یعنی فقط برای بقا یا اینکه او هم از پیاده روی لذت میبرد؟؟؟؟ اینگونه دریافتم که همه به یک اندازه از دیدن آسمان و خورشید لذت می بریم و به آرامش می رسیم و هر روز به آسمان خیره می شویم. اگر روزی خورشید ذره ای مهربانیش را از ما دریغ کند آرامش مان را از دست می دهیم و دیگر زندگی لذت بخش نیست. توصیف این همه زیبایی دشوار است و زبان قاصر از گفتن تک تک زیبایها.mahbaran91mahbaran91Wed, 15 Jul 2020 19:59:41 +0430