https://virgool.ir/feed/@M.janدختر کوچولویی که آرزو داشت یه روزی نویسنده و نقاش بشه🥰fa2026-11-11 07:01:03https://files.virgool.ir/upload/users/1521999/avatar/IslTmz.jpghttps://virgool.ir/@M.janhttps://virgool.ir/@M.jan/داستان-سحر-آرام-قسمت-۶-gejjwmitmumuرمان سحر آرام:فصل ششم:_ زود باش بلند شو دختر، دیر شده باید بریم_هوممم؟؟؟ بذار بخوابم، ولم کننن_ پاشو عجله کن، حرفم رو دوباره تکرار نمیکنملای چشم هام رو باز کردم و اوههه جادوگر چه شیک کرده_ خوشگل کردی، جایی میخوای بری؟_سانیا اسحاقی بلند شو و تا ۱۰ دقیقه دیگه آماده شده پایین باش_کجا؟جادوگر در رو پشت سرش بست و رفت.خب وا، تو که منو اسیری آوردی، جای فرار که برام نذاشتی، حداقل توضیح بده ببینمبا غرولند از جا بلند شدم و رفتم که آماده بشمیه لباس آبی با شلوار لی، شال سفید و یه کیف سفید با کیف پول سانیا اسحاقی و یه آرایش محو معمولی، تاداااااز پله ها پایین رفتم ، قل چماق همونجای دیروزی بود:_ سلام عرض شد_...._ صبح بخیر_....._احیانا شب تا صبح همینجا وایساده بودی؟_....._ ساعت ۵ صبحه، صبحونه خوردی؟_......_ کری؟_ سانیا اسحاقی!_ خب من آمادم خانوم نسبتا محترم، بریم صبحانه بخوریم_ بعدا میخوری راه بیفت_ نمیشه گششنمهههه_گفتم راه بیفتقل چماق صداشو صاف کرد که مثلا اگه حرف گوش نکنم قراره وارد عمل بشهراه افتادم و سوار ماشین شدم. جادوگر با آرامش نشسته بود و قل چماق رانندگی میکرد.رو به روی آرایشگاه بزرگی وایسادیم و جادوگر همراه من وارد آرایشگاه شد.خانوم آرایشگر من رو به سمت یه اتاق مجزا برد.قرار بود موهام رو درست کنه ، کارش حدودا ۲ ساعت و نیم طول کشید، قرار شد یه استراحت کوتاه داشته باشم تا یه چیزی بخورم.آرایشگر که از اتاق بیرون رفت، جلدی پریدم و از در پشتی آرایشگاه بیرون رفتم_ عاخیییش آزااادییییی، دیگه وقتشه برم خونه که حسابی خسته و گرسنم....قدم گذاشتم توی خیابون هایی که چیزی ازش نمیدونستم ، اصلا نمیدونم کجا هستم، از هر آدمی میدیدم سوال می‌پرسیدم که اینجا کجاست و چجوری باید مترو پیدا کنم؟؟؟آنقدر راه رفتم و خودم رو بالا و پایین کشوندم تا اخر مترو رو پیدا کردم..سوار قطار شدم و این بار ۴ چشمی ایستگاه ها رو دنبال میکردم.از مترو که پیاده شدم توی ذهنم برنامه چیدم که خب اول از همه چی بگم تا به صلابه کشیده نشم. چجوری کارهام رو توجیه کنم؟ و باید از الان خودم رو برای سرزنش های احتمالی آماده کنم.قدم قدم که به خونه نزدیک میشدم، یه حس عجیبی بهم دست می‌داد. رسیدم جلوی در خونه. نفس عمیقی کشیدم و زنگ در رو زدم. امروز روز تعطیله، همه خونه هستند پس احتمال‌ اینکه ثمین ازم دفاع کنه هست.چندین بار زنگ زدم ولی کسی در رو باز نکرد._ کاری داری؟عه این اکرم خانومه، همسایه پایینیمون_ سلام خوب هستین؟ خانواده آرام نیستند؟_ نه خیر بالاخره تصمیم گرفتند یه هوایی تازه کنند و از اینجا رفتند. شما؟_ چه هوایی؟ بدون دخترشون؟_ بیچاره خانوم آرام‌ ، بعد اینکه دخترش رو از دست داد خیلی پیر شد._ یعنی چی؟ برای ثمین اتفاقی افتاده؟؟_شما از دوستانشون هستین؟؟ چجوری دخترش رو میشناسی ولی خبر از فوت سحر نداری؟_ چی؟؟ سحر منم بابا چی میگی؟_ برو خانوم خجالت بکش، این خانواده داغداره_ نه من واقعا سحرم_هعی عجب مردم آزار هایی پیدا میشناکرم خانوم غر غر میکرد و زیر لب به من فحش میداد تا اینکه اخر رفت و در رو محکم بست.آخه یعنی چی؟ چجوری من رو فوت کردم در حالیکه الان اینجام؟؟؟روی پله های ورودی منتظر برگشتن خانوادم نشستم ..._تو که هنوز اینجایی_عه، گفتم که من سحرم، منتظرم برگردن_بلند شو میخوام برم سر راه نشستیبلند شدم، پشتم رو تکوندم و گفتم:_ شما نمیدونین کی برمیگردن؟ من باید حتما ببینمشون_نه خیر نمیدونم، رفتن سفر ، تازه هم رفتند پس طول میکشه تا برگردن، حالا دیگه برو و مزاحم نشو_میشه من بهشون زنگ بزنم؟_ خب بزن از من چرا میپرسی؟_عاخه موبایل ندارم، میشه شما... لطف کنین و..._ نه خیر نمیشه ، برو تا زنگ نزدم پلیس_عاخه پلیس چرا؟ آروم باش اکرم خانوم منکه غریبه نیستم_خدا مرگت بده، اسم من رو از کجا میدونی؟؟ ادم های بی چشم و رو مثل تو زیادن سعی نکن کلاهبرداری کنی، چون شبیه سحری دلیل نمیشه بخوای ازشون اخاذی کنی_اخاذی چی؟؟ آخه خب اگه واقعی باشم چی؟؟_ برو رد کارت، اای داااد، ااای هواااار، ااای دزززززد_باشه باشه رفتم ..... رفتم دیگهشالمو کشیدم جلو و تا سر کوچه دویدم، چشمام پر اشک شده بود، یعنی چی؟؟ دو هفته ای من رو کشتن رفت؟؟ مگه اونها جنازمو دیدن؟؟ اای خدااااهوای خنک به تنم رعشه انداخت.. حالا چیکار کنم؟ کجا برم؟ رفتم سمت ایستگاه اتوبوس، کیف پول سانیا رو درآوردم و نگاه کردم.کارت ملی، گواهینامه، کارت ماشین، کارت سوخت، کارت مترو، ۲۰ تومن پول ، عکس های سه در چهار خودش و سام ، دست کشیدم روی عکسش و گفتم: سانیا ، تو کجایی؟ چرا زودتر به هوش نمیای؟؟https://t.me/saharstoryyبا خودم خلوت کرده بودم که یهو یه غولتشن قهوه ای جلوم زد رو ترمز.جیییغ صدا داد و یه در راننده باز شد.قل چماق بود.. چشمام گرد شد گفتم:_ تو اینجا چیکار میکنی؟؟؟با عصبانیت بهم نگاه کرد و ابرو کج کرد، تند و سنگین_خیل خب باز حداقل تو من رو پیدا کردیکیف پول رو گذاشتم توی کیفم، اشکامو پاک کردم و بلند شدم، سوار ماشین که شدم اون هم نشست.من سمت شاگرد بودم، خیلی حالم گرفته بود پس شروع کردم به حرف زدن:_ شده همیشه یه چیزی رو بخوای ولی وقتی اتفاق میفته به خودت میگی چه احمقی بودم؟ من همیشه میخواستم مامانم بهم گیر نده، تو کارام دخالت نکنه، ولم کنه به حال خودم... حالا منم به حال خودم... مثل یه تیکه آشغال که دور انداخته شده، کسی دیگه دنبال من نمیگرده..._...سرم رو گذاشتم روی شیشه و چشمام رو بستم...بووووقققق_ یاابالفضللللل، چیشده؟؟؟؟_اهمیه نگاهی به دور و برم انداختم_ اها رسیدیم؟ تو مگه لالی؟؟؟ زهرم ترکیداز ماشین پیاده شدم و رفتم داخل آرایشگاه_کجا بودی عروس خانوم؟؟ الان ۳ ساعته که نیستی، اگه تا الان آرایشگاه بودی دیگه کارت تموم شده بود، پس کی میخوای بری آتلیه؟؟ زودباش برو تو اتاق سمت راستی، عجله کنحدودا ۳ ساعت توی آرایشگاه بودم، کارشون که تموم شد جادوگر لباس عروس رو آورد._به اندازه کافی وقت تلف کردی، حالا دیگه عجله کن، نیم ساعت دیگه جلوی در باش.جادوگر مسخره، خانواده من فکر میکنند من مردم، هیچکس دنبال من نمیگرده، داری به زور من رو به یه لاشی شوهر میدی اونوقت یه کم نمیتونی مهربون باشی؟؟؟ چیشششاز جام بلند شدم، موهای شینیون شده بالای سر، فرق کج با فر عروسکی، نگین های درخشان لای موهام و تور بلندی که از زیر شینیون روی زمین می‌کشید.بعد نظاره دقیق جمال و جبروتم زیر ذره بین رفتم سمت لباس عروس، بلندش کردم و سعی کردم بپوشمش. دکلته از بالا ، دامن ماهی از پایین.. یه جوری سفت و چسبون بود که فقط میتونستم پامو یه میلی متر تکون بدم، عملا نمیشد باهاش راه رفت. یه نگاهی توی آینه انداختم، قسمت شکم لباس دو تا ناحیه رو فقط تور کار کرده بودند._ وا ، این لباسه چرا ترکش خورده؟ دو تا مثلثی یادشون رفته بدوزن ، این دیگه چه مدلشه؟ همینجوریش تنگ و چسبون هست، نصف بالایی رو هم که نداره وسطشم که ترکش خورده، رسما از پارچه لباس زدن، دزدی مدل جدیده؟؟در اتاق رو باز کردم و گفتم: من آمادم، شنلی چیزی اگه بهم بدین دیگه میام بیرونجادوگر گفت: شنل؟؟ تور به این بلندی رو شنل خراب میکنه، نمیخواد_ینی چی نمیخواد این لباسه تنگ و بی ریخت که هست وسطشم ترکش داره من روم نمیشه با این بیام بیرون_دخترم؟یه نگاهی به سر تا پام کرد و ادامه داد:_نمیخوای کفشتو عوض کنی؟جادوگر لبخند مسخره ای زد و از توی اتاق یه جفت کفش فوق پاشنه بلند بیرون آورد و انداخت جلوی پام.گفتم: حتما شوخیت گرفته؟ اگه سوار این برج ایفل بشم که تالاپی میخورم زمین. چجوری باید با این راه برم؟؟؟_ماشین روشنه، بیشتر از این مجبورم نکن صبر کنم_عاخه....جادوگر رفت و من موندم و این دو تا برج ایفل. دستم رو گرفتم به دیوار و سعی کردم سوار کفشام بشم. پام رفت تو کفشا ولی اگه ازم بخوای یک قدم راه برم قطعا با مغز میخورم زمینیه دستم رو گرفتم به دیوار، با اون یکی دستم دامنم رو کشیدم بالا و یواش یواش رفتم سمت در._سوار شو ، عجله کن_ بهم نگو عجله کن، تازه دارم یاد میگیرم با اینها چجوری راه برم...با هزار بدبختی خودم رو رسوندم به ماشین ، دو طرف تورم رو کشیدم جلوم و دستام رو گذاشتم روی دو تا ترکش هاماشین آتیش کرد و ما به محضر رسیدیماز ماشین پیاده شدم، از وقت ناهار گذشته بود و حسابی گشنم بود. با سلام صلوات و با سرعت یه لاک پشت پیر قدم برمی‌داشتم که مبادا کله پا شم. بالاخره نشستم روی صندلیهیچکس توی دفتر محضر نبود. ‌با خودم گفتم: عاخیششش خداروشکر میتونم یه کم در آرامش باشمپامو بلند کردم که کفش رو واسه یه مدت هم که شده دربیارم. پام پوکیددددتا کفش پای راستم رو کندم، در اتاق باز شد._چیکار میکنی؟سام بود._ عه تویی، ترسیدم بابا، یه در بزن لااقل_بپوش بابا، دارن میان بقیهوااای چراااا؟ میخواستم یه کم نفس تازه کنم. آهکفشو دوباره پوشیدم و پام رو گذاشتم روی زمین، دامنم رو مرتب کردم و تور رو کشیدم جلوم. هر کدوم از دست هام رو گذاشتم روی یه ترکش و مرتب و منظم نشستم.در اتاق باز شد، آقای اسحاقی و جادوگر وارد شدند، پشت سرشون هم عاقد و دفتردار اومدند، یه خانوم و اقاق مسن هم وارد شدند._ سلام عروس گلمجادوگر گفت: سلام آقای سپهری، سلام خانوم تالش خوش اومدین. بفرمایینhttps://t.me/saharstoryyسام رو به روم وایساده بود که آخرین نفر وارد اتاق شد..یه مرد قد بلند با موهای مشکی و خوش بر و رو وارد شد، آروم سلام داد و یه گوشه نشست.با ورودش قیافه سام رفت تو هم، غلط نکنم داماد بود._خوش اومدی پسرم، خب آقا سهیل هم تشریف اورد، لطفا شروع کنیم دیگهجادوگر کبکش خروس میخونه.نگاهم رو از جادوگر گرفتم و به عاقد دوختم، و مراسم شروع شد...امضا زدن که تموم شد همه دست زدند و از اتاق بیرون رفتند. حالا من موندم و آقا داماد_خیلی لفتش نده، تو ماشین منتظر میمونمبا من بود؟؟؟ مگه من عروسش نیستم؟؟؟ چرا انقدر سرد برخورد کرد؟؟دامنم رو کشیدم بالا و به سمت در حرکت کردمبه سمت در ورودی که میرفتم، جادوگر نزدیکم شد و دستم رو گرفت، آروم آروم کمکم کرد تا بیرون بیام، ماشین مشکی داماد جلوی در بود. جادوگر گفت:_ توی تالار میبینیمتون، شما فعلا برین عکس هاتون رو بگیرین.سوار ماشین شدم، جادوگر رفت، ماشین حرکت کرد...https://t.me/saharstoryyM.janM.janMon, 15 Dec 2025 17:48:04 +0330https://virgool.ir/@M.jan/داستان-سحر-آرام-قسمت-۵-qohag6h0fbwpرمان سحر آرام:ماجرای سحر:فصل پنجم. . . .  . . . . . . . . . . ..  . . . . .. .  . . . . ..  .. . . . . . . . . . . ..  . . .. . .. .. . . ....  .سانیا حتی سقف اتاقش هم با من فرق داره. تو کی بودی دختر؟ چجوریه که مامانت داره سعی میکنه تو رو مخفی کنه؟ تو کجایی؟از تخت بلند شدم تا لباس هام رو عوض کنم.عکس های روی میز کنار آینه منو سمت خودشون کشوندند واااااووووو این دختر چقدر شبیه منههههه، حتی من قبل از عمل.. از ثمین بیشتر به من شبیهه...... یااا خدا این چه لباسیه دختر؟ انقدرتنگ؟ نکنه از منم میخواد اینارو بپوشم؟ من نفسم بند میاد که...قاب رو برگردوندم روی میز و سمت بزرگترین کمد رفتم و درش رو باز کردم. این بنی بشر کلا تو کار لباس تنگه؟ بابا الان بگ مده چرا انقدر لباساش تنگ و سفته؟ اگه یه روزی ببینمت حتما در مورد لباس باهات صحبت میکنم.دست کردم و یه لباس معمولی تر پیدا کردم و از اتاق بیرون زدم. از پله ها پایین اومدم که یهو بادیگارد قل چماق رو دیدم. گفتم: عه تو هنوز اینجایی؟ نرفتی ؟قل چماق:-...-حالا لازم نیست انقدر هم جدی باشیقل چماق:-...-ببینم آدم آهنی چیزی هستی؟قل چماق-....-سلام نوه قشنگم حالت چطوره عزیزم؟-سلام، مامانبزرگ؟؟پیرزن لبخندی زد و گفت: بیا دختر برات ماهی درست کردم. بیا بریم عزیزم-ماهی؟؟ جدی؟؟؟وااای خداااا بهم نگو که سانیا واقعی ماهی دوست داره.. عاخه ماهی؟ نمیشد مثلا فسنجونی، قیمه ای اصلا پیتزایی چیزی دوست میداشتی؟؟همراه پیرزن وارد آشپزخونه شدم. بزرگ و جادار بود و دقیقا وسطش میز ناهارخوری 6 نفره . جادوگر و سام و پیرزن نشسته بودند که پیرمرد وارد شد.-سلام دخترم اومدی؟ بیا بشیناقای اسحاقی بود. همون سهامدار بزرگ. پیرمرد با موهای خاکستری و چشم های مهربون چروک خورده نشست سر میز ناهار.صندلی خالی کنار سام رو انتخاب کردم و نشستم.جو سنگینی بود. هیچکس حرف نمیزد. توقع داشتم سام باز هم مزه بپرونه ولی فقط غذا میخورد. دستم رو دراز کردم و دیس برنج رو برداشتم. سعی کردم خودم رو با پلو و یه کوچولو ماهی سیر کنم تا با سانیا خیلی فرقی نداشته باشم.🫠وسط غذا بودیم که جادوگر گفت:-واسه فردا همه چیز مرتبه، اقای اسحاقی دیر نکنیا، خانم تالش توقع داره همه چیز طبق برنامه پیش بره.-باشه خانوم، چرا آخر عقبش ننداختی؟-نمیشه که مرد، تا همین حالا هم هی عقب انداختیم، بهشون گفتیم عروس تصادف داشته پس مشکلی نیست. حرف ها رو قبلا زدیم دیگه وقت عقب انداختن نیست-خیل خب خانوم، سانیا امشب خوب استراحت کن فردا قراره از صبح درگیر باشی- چی؟ درگیر چی؟جادوگر لبخند زد و گفت: درگیر عروسیسام با پوزخند گفت: چیه؟ با چنگ و دندون میخواستی باهاش ازدواج کنی. کلی بهت تهمت زدند ولی باز هم میخواستی ادامه بدی.....-سامممم-چیه مامان؟ بد میگم؟گل بود به سبزه آراسته شد...سام با عصبانیت دستش رو روی میز کوبید و از جاش بلند شد:-سانیا اگه انقدر خاک بر سر نبودی دنبال یه همچین آدمی نمیرفتیسام از آشپزخونه بیرون رفت. مامانبزرگ با دست لرزون گفت:-کاش یه روزی سام دست از این کارهاش برداره. کی میخواد بفهمه اینجوری زندگی کردن آخر بدبختش میکنه؟جو سنگین بود. سنگین تر هم شد..بعد از ناهار از پله ها بالا رفتم و جلوی اتاق سام وایسادم.خیل خب سحر، باید ته و توی این قضیه رو دربیاری وگرنه فردا شب عروسیته. باید قبلش بزنم به چاک و شاید اگه فقط سام بفهمه خواهرش نیستم کمکم کنه.در رو باز کردم و با ترس وارد اتاق شدم.-مامان ولم کن. برو بیرون. من فقط نمیخوام اون عوضی بدبخت بشه اونم فقط بخاطر پول-این ینی تو داری بخاطر خواهرت گریه میکنی؟سام که پشتش به من بود عین جن زده ها برگشت. چشماش 4تا شد.-تو اینجا چیکار میکنی؟در رو پشت سرم بستم و نزدیک اومدم.-میخوام تو بهم کمک کنی.-سانیا من از سهیل خوشم نمیاد. تو خودت هم میدونی چرا. بارها سرش دعوا کردیم. نمیفهمم چرا الان اینجایی- به یه دلیل ساده... چون هیچی یادم نمیاد و فردا عروسیمه-چی؟ تو داری واقعی میگی؟-گوش کن میخوام بهم کمک کنی. اول از همه بهم بگو فردا قراره چه اتفاقی بیفته و تو داری از چی حرف میزنی؟-خیل خب یه بار دیگه میگم اونم فقط چون پاتو گذاشتی تو اتاق منجون بکن دیگه لعنتی، بگو ببینم قراره چه بلایی سرم بیاد؟؟ بگو ببینم چجوری میتونم فرار کنم؟؟/-سانیا تو یه مدته که از سهیل خوشت میاد. اون آروم و سر به زیره. دوست های زیادی هم نداره و همین باعث شد توی پارتی ها و دورهمیا به سمتش بری و یه اتفاقایی بیفته... در حالیکه اون...- اون چی؟- اون پسر خانوم تالش نیست-خانم تالش کیه؟-دارم میگم سهیل سپهری، پسر سپهری بزرگ، سهامدار اعظم شرکت واردات لاستیک سپهری، پسر سیما تالش، زن سپهری بزرگ نیست.https://t.me/saharstoryy-اهااا یعنی زن دوم داشته؟-نه-خب چجوری میشه پس؟-سانیا خنگ شدی؟؟ یا منو مسخره کردی؟؟-صبر کن فکر کنم ... اگه سهیل پسر سیما نیست پس.... اوووو یعنی اون سپهری بزرگ؟؟-اره، میگن صیغه بوده؛ ولی هرچی که بوده تو نباید با اون ازدواج کنی. همینجوری پشت سرت کلی حرف هست-چه حرفی؟- واقعا از من میخوای بگم؟-اره دیگه مگه نمیبینی هیچی نمیدونم؟-میگن تو دنبال رابطه آزادی-خب اینکه اونقدام بد نیست. یعنی من لزوما نمیخوام ازدواج سنتی داشته باشم-سانیا مغزت به کجا خورده؟-ها؟-فکر کنم جای حافظه یه جای دیگه پریده-خب واضح بگو ببینم چی میگی-یعنی تو به یه نفر متعهد نیستی حتی بعد ازدواج-اوووو، بد شد کهههههه......این دیگه چه مدلشه؟ چرا اینها اینجورین؟-سام تو باید بهم کمک کنی. اینجوری هم به خواهرت و هم به من کمک میکنی.-چیکار کنم؟ تو خودت سهیل رو میخواستی. خیلیم شدید-گور باباش ، من فقط میخوام از اینجا برم. گوش کن. من خواهرت نیستم. نمیدونم خواهرت کجاست احتمالا بیمارستانه. اگه بهم کمک کنی فرار کنم خواهرت رو هم نجات دادی-منظورت چیه؟ دیوونه شدی؟ بازیت گرفته؟ تو استاد فرار ماهرانه ای چی میخوای از من؟-فقط حواس اون یارو قلچماقه رو پرت کن.- ببین اگه یه چیزی در مورد تو ثابت مونده باشه همین عوضی بودنته. اومدی اینجا ازم اطلاعات گرفتی که اذیتم کنی؟ که پس فردا دوباره بخاطرش ازم پول بگیری؟ تو اصلا قلب داری؟ من هنوزم تو رو خواهر خودم میدونم ولی تو همیشه منو مزاحم دیدی... برو بیرون از اتاقم... دیگه گولت رو نمیخورم.....سام بدجوری حالش گرفته بود ولی اخه چرا حرفم رو باور نکرد؟ خب من خواهرش نیستم. کجای حرفام شبیه گول زدن بود؟ اون شب با قیافه پکر برگشتم به اتاق سانیا و به حرف های سام فکر کردم. سام واقعا چی میخواد؟ چرا فکر کرد دارم گولش میزنم؟ مگه سانیا باهاش چیکار کرده؟ خیل خب سحر امشب رو بگیریم بخوابیم تا فردا. فردا فرار میکنم هرجوری که شده. این اتفاقات اصلا عادی نیست.... https://t.me/saharstoryyM.janM.janMon, 15 Dec 2025 16:52:09 +0330https://virgool.ir/@M.jan/داستان-سحر-قسمت-۴-tajqxmpuutulرمان سحر آرام:ماجرای سحرفصل چهارم:.......................................................................................................................................................به به چه ساحل قشنگی!سحر نگو یه پا جذاب لعنتی:)من‌میرم سمت موجها، آب قهر می‌کنه میره عقب؛ حالا موج می‌دوه سمت من ولی الان دیگه نوبت منه قهر کنم:)آفتاب داره با تمام قوا می‌تابه و من دارم با تمام قوا از صدای دریا لذت می‌برم ، به که چه زندگی قشنگیه ، نه خبری از درس و مشق هست، نه خبری از دعوا و تحریم گوشی ، به این میگن زندگی...صبر کن ببینم اگه من تنهام تو این ساحل پس کی داره حرف میزنه؟ یا خود خداااا این نور چیه میخوره تو چشم من، انگار رفتم تو خود خورشید، خورشید جان ازت تعریف کردم ولی دیگه جوگیر نشوانگار قضیه جدیههههه کووور شدم...چشمام رو که باز کردم نور شاکی آفتاب پلق خورد تو مردمک چشم راستم ( چون اون زودتر باز شده بود)ای خدا کور شدم ، وای خدا چقدر خستم ، آییییییی همه جام درد میکنه انگار من کتک زدننننننن نوموخاممممصبر کن ببینم، اصلا .. من.. کجام؟؟؟...مهران کو؟دور وبرو نگاه کن. چه لوکس و باحاله، هتله؟ بذار بلند شم ببینم کجا گیر افتادم؟‌دیشب که رسما داشتم می‌مردم، راستی حمید چیشد؟ اون دختره عوضی چیشد؟ نکنه مردم رفتم بهشتبه به اگر باری گران بودیم و رفتیماگر نامهربان بودیم و رفتیم های های ....ااای صورتم گزگز میکنه، بدنم تیر میکشه، چه مرگمه؟ پس با این حساب احتمال جهنم رفتنم بیشتره، انگار گرفتن منو زدن 👊تا اومدم بلندشم یه خانوم پرستار چیتان پیتان کرده اومد توی اتاق:_ وااای عزیزم سانیا جون بیدار شدی بالاخره؟ کم کم داشتم نگرانت میشدم.نمنه؟ سانیا کیه دیگه؟؟_ خب عزیزم بذار بانداژ صورتت رو عوض کنم، باید یه مدت مراقبت کنی باشه؟_ ببخشید خانوم شاید محترم؟ شما دارین با کی صحبت میکنید؟_ ای وااای سانیا جون هنوز تو توهم بعد عملی؟_ عمل؟؟ عمل چی؟ مگه اینجا بهشت نبود؟ یا شایدم جهندم؟_ بذار بهت نشون بدم تا دیگه واقعا بیدار شی_ بیدار شم؟خانوم پرستار رفت یه گوشه از اتاق و یه آینه فسقلی برداشت آورد جلوی صورت من:_ خب عزیزم ببین الان شاید یه کم جا بخوری ولی مطمئن باش وقتی زخم ها خوب بشن عالی میشیآینه رو نصفه نیمه گرفت جلو من ، منم با کلی تلاش داشتم سعی می‌کردم هیکل به این بزرگی رو تو اون آینه فسقلی ببینم ._ یاااا خدااااا، این منم؟؟ چیکار کردی با من؟ چرا همش بانداژه؟؟؟؟ پس چرا حسش نمیکردم؟؟؟؟؟ ای خداااا چیکار کردی با من ؟؟؟_ آروم باش عزیزم، اینکه حسش نکردی شاید واسه این باشه که هنوز یه کم لمس و بی حسی که این بعد عمل طبیعیه، در ضمن دکتر پارسای بزرگ، فوق تخصص زیبایی هنرنمایی کردند بذار زخمات خوب بشهچی؟ خاله ساناز رو میگه؟؟با تندی گفتم : هنر چی چی کردن؟ والا خرابش کردن که . خدا به این زیبایی هنرنماییده بود چیکار صورت من داشتی ؟؟؟؟ من میخوام برم خونهههه میخوام برمممم_ باشه عزیزم آروم باش ؛ اینها طبیعیه، الان همراهت رو صدا میکنم.خانوم پرستار که رفت بیرون منم شروع کردم:_ طبیعیه؟؟؟ کجاش طبیعیه؟؟ من معلوم نبود کدوم قبرستونیم؟ دوستم دشمنه یا دشمنم دوستمه؟؟ بعد خانوم میگه طبیعیه ، طبیعی لابد دماغ توعه:/همون لحظه زن عجیبی با لباس های عجیب تر و آرایش وحشتناک وارد اتاق شد. انگار جادوگر شهر اوز رو دیدم که با نگرانی سمت من اومد._ سلام دختر قشنگم‌ ، بالاخره بیدار شدی عزیزکم_ جان؟؟؟ خانوم اشتباه گرفتی، صورتم بانداژه نشناختی دخترت حتما یه اتاق دیگسدر اتاق باز شد و یه بابایی وارد شد:_ سلام دخترم، بیدار شدی؟ حالت خوبه ؟؟_ آقای محترم اشتباه گرفتین ، احتمالا باید برین اتاق بغلیمرده با صورت رنگ پریده گفت: چی میگه این دختر؟؟ خانوم میخواستی خوشگلش کنی زدی عقلشو پروندی؟خانومه با دستپاچگی گفت: ای واای منپرستار پرید وسط و گفت: از عوارض عمله، طبیعیهبا خودم گفتم: طبیعیه رو ازش بگیرن نصف تخصصش میپره...مرده شروع کرد چرت و پرت گفتن: حالت خوبه بابا؟ بگو ببینم یادت میاد دیشب چه اتفاقی افتاد؟_ والا پدر جان اشتباهی اومدی ولی اگه واقعا میخوای بدونی..یهو اون خانوم خوشگله عین قاشق نشسته پرید وسط سخنرانی های گرانقدر من :عزیزم فعلا بهش فشار نیار، خودت که میدونی چه اتفاقی افتاده، خداروشکر الان حالش خوبه_ باشه خانوم ولی بذار کمک کنم یادش بیاد، دخترم دیشب چه اتفاقی افتاد؟_ جدی بگم؟؟ خوب نیستاخانومه گفت: ای بابا ، حتما یادشه ولی کی دوباره حاضره در مورد یه همچین چیزی صحبت کنه؟؟ ولش کن بچمو مَرد، خداروشکر کن حالش خوبه_ خیلی خوب خانوم ، من برم بیرون یه زنگی بزنم به پسر دسته گلت که نیومده یه سر به خواهرش بزنه.پیرمرد که اتاق رو ترک کرد، خانوم خوشگله به پرستار گفت: عزیزم میشه من و دخترم رو تنها بذارین؟ میخوام مادر دختری صحبت کنیم_ چشم حتماپرستار رفت و من موندم و یک دنیا فکر..نکنه تو دنیای موازی هستم؟ مثلا جام با ورژن محبوب و پولدار خودم عوض شده.تو همین فکرها بودم که متوجه نگاه سنگین جادوگر شهر اوز شدم.ریز نگام می‌کرد، انگار من یه غلطی کردمگفتم: ببخشید مشکلی پیش اومده؟_ برو خداروشکر کن اینجایی، اگه یک بار دیگه شروع به چرت و پرت گفتن کنی میذارم خیلی راحت به دست همون آدم ها بمیری_ بله؟؟ منظورتون چیه؟این جادوگرم با اونهاست؟ ساناز رو میشناسه؟ نکنه این از اونها بدتر باشه_ از امروز به بعد اسمت سانیاست. فامیلیت اسحاقی، دختر بزرگترین سهامدار شرکت ساحل، تولیدکننده لوازم التحریر و مدادرنگی هستی، مامانت منم، باباتم که دیدی ، یه داداش کوچیکتر داری که اسمش سامه ! دیشب هم تصادف سنگینی داشتی و بخاطرش مجبور به عمل صورت شدی ؛چیز دیگه ای لازمه اضافه کنم؟؟اها، فکر فرار به کلت نزنه، بیرون در همیشه یکی هست که حواسش به تو باشه_ تو کی هستی؟ منظورت از اونها کیه؟ چرا من باید به حرف هات گوش بدم؟_ چون الان زنده ای. مگه نمیخوای زنده بمونی؟؟نگاه تیز و سنگینش کل وجودم رو به لرزه انداخت، از مامان بدتر نگاه می‌کرد زیر لب گفتم_ نمیخوام بمیرم_ چی؟ بلندتر بگو_ نمیخوام بمیرمممممم_ خوبه، تا وقتی دختر خودم به هوش بیاد باید نقشش رو بازی کنی و در ازاش میتونی زنده بمونی، فقط یه شرطی داره که بعدا بهت میگم فعلا خوب شوقدم قدم به سمت در رفت ، جلوی در ایستاد و دستگیره رو گرفت. کمی مکث کرد و سرش رو به سمت من برگردوند:_ راستی تو الان ۲۰ سالته و دیپلم انسانی داریبا همون آرامش سرش رو برگردوند و از در بیرون رفت....چیشد؟؟ چرا؟؟ یعنی چی؟من میخوام برم خونه، اصلا قبول ، گوشیم بره تحریم، قول میدم خوب هم درس بخونم کنکورم بترکونم فقط بهم بگین که این یه خوابه... پس بقیه چی؟ خانوادم دنبال من نمی‌گردن؟؟ یعنی منو دور انداختن؟؟ :/ منظورش چیه یکی همیشه حواسش به من هست؟ مگه خداست؟؟...روز ها گذشت و خانوم دکتر بالاخره حکم ترخیصم رو داد. توی بیمارستان توی یه اتاق لوکس طبقه هفتم که پشت درش همیشه یه بادیگارد کت شلواری قل چماق وایساده، روز و شب به این فکر میکردم که گوشی نازم کو؟ چرا کسی دنبال من نمیگرده؟ چرا همیشه یکی پیشم هست؟ چجوری از اینجا برم؟ چرا نمیتونم اون کت شلواری های گنده رو دور بزنم؟ و کم کم به یه بره ساکت تبدیل شدم...تق تق تقدر باز شد و دکتر پارسا وارد اتاق شد._ خب امروز حالت چطوره؟ میخوام دیگه کلا بانداژ رو باز کنم، زخم هات خیلی خوب شدند و ورم صورتت خوابیده، دیگه وقتشه که با چهره جدیدت مواجه بشی. اصلا نگران نباش با قبل فرقی نکردی فقط یه کوچولو عوض شدی.زیر لب یه آهان خسته گفتم و صاف نشستم تا از یه مومیایی چند روزه به سانیا تبدیل بشم.آینه جلو روم بود و پرستار آروم آروم باند رو باز می‌کرددکتر پارسا دوباره شروع کرد:خب دخترم الان که عمل خوب پیش رفته و حال صورتت به این خوبی شده و وضعیت جسمیت خوبه میتونی برای ترخیص آماده شی فقط حواست باشه که باید قرص هات رو به موقع بخوری وگرنه ممکنه آسیب ببینی.سری تکون دادم و صورتم رو توی آینه دیدم...واااووو چه دماغ خوشگلی درآورده، چشمام هم درشت تر شده، یعنی الان بهتر میبینم؟سرم رو هی بالا و پایین و چپ و راست می‌بردم و هی تو دلم قوربون صدقه خودم می‌رفتمهمیشه میدونستم پتانسیل زیبایی رو دارم ولی تا حالا فرصت رشد پیدا نکرده بودصدای نخراشیده جادوگر شهر اوز، خنده رو از صورتم دزدید_ پس خوشت اومدهتو دلم گفتم اصلا حالا که تو میگی نه خیرم انقدر بدم میاد، چیه ورداشتی چشمامو جر دادیجادوگر خانوم ادامه داد: خب دخترم حالا که خانوم دکتر هم ویزیتت کرده بیا بریم خونه که کلی کار داریمدستاش رو از پشت گذاشت روی شونم و سرش رو بهم نزدیک کرد:_ تازه قراره شروع کنیم، باید خوب خودتو آماده کنی...... یاااا خدااااا، بعد این همه بدبختی و فرار و عمل و هفت خان رستم تازه میگه قراره شروع کنیم؟؟؟‌ مگه قرار نبود الان دیگه تموم شه؟؟؟؟چشمام گرد شده بود و واقعا نمیدونستم قراره چی به سرم بیاد، واسه یه لحظه دلم خواست همینجا توی اتاق بیمارستان گیر کنم و پام به جای پیچ خوردگی، کامل شکسته بود ولی با این عجیب الخلقه نمیرفتمجادوگر خانوم که رفت تا وسایل هارو جمع کنه، من هم از تخت بلند شدم، یه تشر به خودم زدم: سحر خانوم نباز، دنیا بالا پایین داره اگه نتونی از اینجا بری هیچوقت نمیتونی فرار کنی، پاشو و زندگیتو نجات بدهآماده شدم و همراه جادوگر شهر اوز و بادیگارد کت و شلواری قل چماق بیمارستان رو ترک کردم. از پله ها که پایین میرفتم انگار یه رباته که تازه داره تست میشه، استخوان هام یه جوری قرچ قرچ صدا میداد که اون یارو قد بلنده هم فهمید روغن کاری لازم دارم.به جلوی در که رسیدیم یه شاستی بلند قهوه ای پیچید جلومون. راننده که یه پسر جوون و بچه سال بود شیشه شاگرد رو کشید پایین و یه نگاه به من انداخت:سلاملکم ورپریده ، بالاخره سر پا شدی. سوار شو بریم دیگهبا خودم گفتم: بله؟؟ این الان با من بود؟؟ من کیشم؟ دوستشم؟ چه بی تربیت و بی فرهنگهآقای بادیگارد در رو باز کرد، جادوگر شهر اوز نشست جلو و گفت: زود باش سوار شو دخترم که بریم خونههمینجور بر و بر داشتم نگاشون میکردم که آقا بادیگارده ابرو بالا داد که یعنی سوار شو دیگه معطلمون کردی ضعیفهسوار ماشین شدم، واااووو چه باکلاسه، همینجور محو جمال و جبروت ماشینی که اسمش هم بلد نیستم بودم که آقا بادیگارده گفت: اهم اهمبرگشتم نگاش کردم، دستش رو انداخته بود دور در و از بالای عینک آفتابی نگاهم می‌کرد._ چیزی شده؟یهو راننده برگشت و گفت: سانیا خوبی؟ بکش کنار بذار بشینه دیگهبلههههه؟؟ بشینه پیش منننن؟؟ نوچچ نوموخاممم این گنده اصلا جا میشه مگ ، این بشینه من به سمت شیبش سر میخورم که‌_ دخترم این آقا همراه توعه ، برای اینکه دیگه یه همچین اتفاق بدی برات نیفته کنارته تا مراقبت باشه، حالا یه کم جا به جا شو تا سوار شهنگاهم به جلو بود و آروم آروم خودم رو کشیدم سمت وسطکجکی نگاه مرده کردم، هنوز داشت نگاه میکرد، این بار سر خوردم رفتم چسبیدم به پنجرهآقای قل چماق با دو متر قد و صد کیلو هیکل نشست تو ماشینماشین حرکت کرد و بعد کلی پیچ و تاب خوردن و بالا و پایین شدن بالاخره رسیدیم.آقای گنده بک پیاده شد و در رو برای جادوگر خانوم باز کرد.جادوگر خانوم نیم خیز داشت پیاده می‌شد که رو کرد به من و گفت :نمیخوای پیاده شی؟ رسیدیم هاجادوگر پیاده شد و یه نگاه به پسرک راننده انداخت و رفتپسرک اومد و در رو برام باز کرد و گفت:بفرمایین پرنسس خانوم ، لطفا تشریف فرما شویددست هاش رو یه جوری تو هوا تکون میداد و ادا در میاورد که دلم میخواست یدونه محکم بزنم تو کلشپیاده شدمسرم رو که برگردوندم برق از سه فازم پریدواااوووو، این خونس یا قصره؟؟ اینها کجا زندگی میکنند؟؟ نکنه کلا کشورم عوض شده؟ یه خونه بزرگ درندشت ، تا چشم کار میکرد گل و گیاه کاشته بودند، اصلا انگار بهشت بود، یه بالکن بزرگ داشت غلط نکنم اسمش یه چی دیگس که من نمیدونم ، تاب و آلاچیق و خونه دوبلکس و گل و گیاه و... اووااااوووو اینجا خونه ماست؟؟ عجب ورودی قشنگی داره، یه دالون بزرگ که تماما با برگ پیچک تزئین شده و لا‌به لاهاش گل های رز سفید و صورتی خودنمایی می‌کنند. زمین سنگ فرش بود و هر یه تیکش رنگش فرق داشت، این خونه رسما اثر هنریه_ چرا ماتت برده؟ انگار اولین باره اومدی خونه. برو دیگه سانیا_ها؟_هان نه بله_کجا برم؟_ برو تو مامان‌بزرگ منتظره ، برات ماهی درست کرده_ مامانبزرگ؟پسرک با تعجب بهم نگاه کرد و گفت_ سانیا این چند تاست؟ تب داری؟خیز برداشت سمتم که تبم رو بسنجه که یهو طی یک حرکت انتحاری زدم تو صورتش_ چیکار میکنی وحشی؟ میخواستم تبت رو بسنجم مسخره، تو همونی بابا ، مامان الکی میگفت بعد تصادف عوض شدییا خداا، زدم تو صورتش واقعا؟؟ وااای خاک عاالممم نگاه کن صورتش سرخ شد_ وای ببخشید، یه لحظه ترسیدم و دیگه دست خودم نبود، من واقعا نمیخواستم دست روی یه راننده کم سن بلند کنم، حتما برای تو هم سخته که با این سن مجبور به کار شدی اون هم رانندگی_خیلی لوسی، الان دیگه قدرت تخریبت شده ۱۰۰ از ۱۰۰ ، حالا خوبه من همش دو سال ازت کوچیکترما ، کاش خرس بودم داداش تو نبودمعه پس این باید سام باشه، برادر کوچیکتر سانیا که احتمالا تازه گواهینامه گرفتهبا دلخوری رفت توی دالان گل گلی و از پله ها بالا رفت_صبر کن، من منظوری نداشتم، راست میگمممدویدم دنبالش، توی پله ها بهش رسیدم و اون هم کلی بهم بی محلی کرد، در رو باز کرد و منم پشت سرش وارد شدمهمینجور بیشتر و بیشتر محو جمال و جبروت خونه این جادوگر خانوم شدم، از در که وارد شدم یه پذیرایی گنده اندازه زمین فوتبال جلوم بود که حداقل ۲۰ نفری میتونند توش دنبال بازی کنند به همه هم خوش بگذره ، دست راست یه آشپزخونه بزرگ خوش رنگ و لعاب بود و مستقیم جلو روم پله های نیم طبقه بالا، دنبال سام پله ها رو گذروندم و به نیم طبقه رسیدم، ۷ تا در کنار هم کنار هم بود ، سام آخرین در رو باز کرد و رفت داخل، حالا من موندم و ۶ تا معماخب احتمالا یکیش دسشوییه‌، یکی دیگه هم حموم، موند ۴ تا دیگه، احتمالا یکیش در اتاق مامان باباست، یکی هم باید اتاق سانیا باشه، بقیش چی؟_همراهم بیا، این اتاق، اتاق توعهجادوگر خانوم بود، به سمت یکی از در ها اشاره کرد و به سمتش رفت.در رو باز کرد و داخل شد، دنبالش رفتم_ اووو پس این اتاق سانیاست_ مامان این چرا اسکول میزنه؟؟سام بود، عین جن ظاهر شد، این بچه مگه نرفته بود تو اتاقش؟ ولی بیچاره حق داشت، اونجوری که زدم تو صورتش حتما خیلی ازم بدش میاد، از اولش هم بد برخورد میکرد، ولی خب من چمیدونستم، من فقط فکر میکردم که اون یه پسربچس که بخاطر اوضاع اقتصادی مجبور شده هر کاری بکنه و چون هنوز بچس خیلی سرتق و کله شقه و هر چی از دهنش دربیاد میگه_ نه پسرم، خواهرت بخاطر تصادف سنگینی که داشته حالش خیلی خوب نیست و یه قسمت هایی از حافظش رو از دست داده، واسه همین هم یه مقدار گیجه، تو باید کمکش کنی ، تو داداششینه خیرم با کیفیت فول اچ دی یادمه که چند شب پیش چجوری ساناز گولم زد و حمید بهم خیانت کرد و جناب عالی دقیقا با اونها همدستی_عهههه، سانیا تو واقعا حافظت مشکل پیدا کرده؟_امممم، آمممم_الکی نقش بازی نکن، تو زدی تو صورتم و بخاطر اینکه تلافی نکنم داری بازیم میدی نه؟_بس کن سام، بهت گفتم خواهرت حالش خوب نیست، حالا از اتاق برو بیرون_ شمام که همیشه....سام از اتاق بیرون رفت و جادوگر به من خیره شد:_ افتضاحی_بله؟_ گفتم افتضاحی، از این به بعد به همه میگیم که حافظت رو از دست دادی، تو مگه خنگی؟ کدوم راننده ای اینجوری رفتار میکنه؟ کدوم راننده ای با دختر رئیسش اینجوری حرف میزنه؟؟_ اووو حالااااا_ تمومش کن، یادت باشه کی هستی و کجا هستی. تو الان سانیا اسحاقی هستی، فهمیدی؟؟ تو الان فقط دختر ۲۰ ساله رئیس ساحلی، راستی دختر من همیشه آرایش داشت، خوش سر و زبون بود، ارتباطات خوبی داشت و زرنگ و باهوش بود، و تو فقط امشب رو وقت داری تا تمرین کنی شبیه اون بشی ، یادت بمونه چی بهت گفتم-خیل خب بعدش چی؟ چرا فقط یک شب؟ تو کی هستی؟- فکر میکنم به اندازه نیازت بهت توضیح دادم-در مورد حمید چی؟یا مهران؟-اینا کین دیگه؟- ساناز چطور؟-فقط نقشت رو خوب بازی کن ، اگه خیلی فضولی کنی ممکنه جونت رو از دست بدی.... حواست رو جمع کنجادوگر که از اتاق بیرون رفت روی تخت دراز کشیدم و چشم هام رو بستمچرا؟ کجا اشتباه کردم که الان اینجام؟؟.....https://t.me/saharstoryyM.janM.janMon, 15 Dec 2025 16:29:18 +0330https://virgool.ir/@M.jan/داستان-سحر-آرام-قسمت۳-mz4mwq5zfaamرمان سحر آرام:ماجرای سحر:فصل سوم... اینن اییننن... سرده..... اینننن ..... یا خدااا......... انگاار .......چششمم..... چشم دارههه..........دماغ ودهنم داره...... انگار این .............. یهههه ........ سره.....یاا خوود خدااااجیغغغغغغغغغغی کشیدم و دستمو کشیدم عقب....اون یه آدمه ، کاملا مطمئنم ... ولی این کیه؟ یه بدبختی مثل من؟شروع کردم به صدا زدن: اهاای ، صدامو میشنوی؟ هییییییبا خودم گفتم یاااااا خدااا نکنه جنازس؟ ینی آخرش قراره اینطوری تموم شه؟ بُکشنم بندازنم ته یه زیرزمین خاکی؟بدنم لرزید.باید بفهمم کجام. باید برگردم.چشمام کم کم به اون تاریکی عادت کرده بود، ولی بازم نمیتونستم خیلی خوب همه جارو ببینم. دوباره دستمو روی زمین کشیدم تا شاید اون گوشی کوفتی رو پیدا کنم.دوباره خوردم به همون جنازه ... ایییی خدااااااشروع کردم به صدا زدن: گوشی خوشگلم ! کجااایییی؟؟ الان وقتشه خودتو ثابت کنیی! هیییی یوووووووشعاع ده متری دورمو دست کشیدم و باز دوباره خوردم به اوننننننکه یهو یه صدایی شنیدم-درد داره-هننننن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ کیستییییی؟؟ ای سیااهی کیستیی؟؟؟بیا حالا تو این وضعیت مغزمم رد داد توهم درست میکنه برا مندوباره همون صدا گفن: دستتو بردار ، درد دارههههه-چیییییییی؟؟ یا امامزاده بییژننننننننن!! مرده زنده شددد. تو کی هستی؟صداش ضعیف و خسته بود و به طرز مسخره ای آشنا میزد.-هی تو کی هستی؟ چرا انقد آشنا میزنی؟-اگه دستتو از رو زخم بازوم برداری میگم-عههههه وااا خاعک عالم ببخشید ، دستت زخمی بود؟فوری دستمو کشیدم عقب-خب حالا بگو کی هستی؟لعنتی جونت دربیاد ، بگو ببینم کدوم ننه قمری هستیطرف با بدبختی تکون خورد. بعد به حرف اومد-اسمم مهرانه. تو کی هستی؟ چجوری درگیر اینا شدی؟-وااوووو . چقد کامل خودتو معرفی کردی:/-نمیبینی کجاییم؟-اسکلی؟ من خدا خدا میکنم یه مثقال نور بیاد ببینم کدوم گوریم؟-چقد آشنا میزنی. نوبت توعه. بگو کی هستی- اسمم سحره. همینقدم برات بسه:/-احیانا سحر آرام نیستی؟ سال آخر؟چی چی شد؟ منو از کجا میشناسه؟؟/ادامه داد: منو نشناختی؟-نیس که میتونم خوب ببینمت. تازه صداتم از ته چاه میاد-خود خودتی . منم بابا. مهران ریاحی. بعد سه سال یه کم زشته منو نشناسیچیشد؟ اوضاع داره هی بدتر و بدتر میشه. این از کجا پیداش شد؟ این بابا رفیق همون حمید عوضیهههههه. نکنه همدستشه؟؟ پس اینجا چیکار میکنه؟به سکوتم شک کرد: شناختی؟ یا بیشتر بگم؟ هی-تو اینجا چیکار میکنی؟ چرا زخمی ای؟-خودت اینجا چیکاره ای؟ حمید چیزی دربارت..نگ...چیشد؟ حرفشو خورد.... ای ناااکسس!! همدستشههههههههه. باید بفهمم چی میخوان. تا جایی که یادم میاد این دو تا خیلی رفیق بودن. حمید میگفت اولا که تو تهران هیچ دوستی نداشت ، مهران خیلی هواشو داشته. حتی حامدم ، حامد داداش بزرگتر مهرانه، مهران بچه آرومی بود ، خیلی چیزی نمیگفت ولی پایه همه کاری بود. قد بلند بود و موهای مشکی داشت. مامان و باباش تاجرای مشهوری بودن. طرف از اون مایه داراس. البته تنها کسی که باهاش حرف میزد، حامد بود. مامان باباش که همیشه دنبال فروش و اینجور چیزا بودن. بقیه وقتشونم پاارتی و مهمونیای سگییی.. البته همیشه بهش حسودیم میشد. همیشه آزاد بود هر کاری دوست داره انجام بده. صبح هر موقع بخواد بلندشه. شب هر موقع بخواد خوابه. راحت چت کنه و گیم بزنه.... هعععی روزگار . راستی یه چیزی پرسیده بود.گفتم : اممم چی گفتی؟-میگم اینجا چیکار میکنی؟-اها. بازی میکنم:/-باید با هم روراست باشیم. فقط اینجوری میتونیم فرار کنیم.-باشه. پس بذار اول از تو شروع کنیم. چرا اینجایی؟ چرا حرفتو خوردی؟ ربطت به حمید چیه؟-حمید؟ کی درباره اون لاشی حرف زد؟-من خر نیستم. همه چیز زیر سر خودشه مگه نه؟-چی دربارش میدونی؟-گفتم شروع از تو-اون رفیقمه-احمق نشو! منم احمق فرض نکن. خیلی خوب شنیدم که ازش حرف زدی.-خیلی خب. حداقل بهم بگو گیرت باهاش چیه؟-منو پرت کرد این پایین....-چی؟؟؟ تو رو دید؟ شناختت؟-بعله. خیلیم خوب شاخت. زودباش بگو ببینم همدستشی؟ دنبال چی هستین؟ ساناز چی میخواد؟؟-چی ؟ ساناز کیه؟-خودتو به اون راه نزن-من نمیشناسمش. الان دیگه حتی حمیدم نمیشناسم...یه کم مکث کرد.. بعد ادامه داد: خیلی خب بذار من شروع کنم. تو اینجا طعمه ای مگه نه؟-نه پ اومدم اینجا هواخوری-مسخره نشو... اه آب نداری؟ خیلی تشنم-ای وااای کیفم کو؟ گوشیییم؟ هدف فراموش شددوباره گشتم.وجب به وجب اون زیر زمین سرد و تاریکو دست کشیدم. یه جوری انگار امامزادس و منم میخوام متبرک شم:/https://t.me/saharstoryy-ببین اون چیه؟ برق میزنه. اونجا فک کنم پله ای چیزیهزدی تو خال. موبایل مبارکم رفته صدر مجلس. بیا پایین بابا سه ساااعتههه،با بدبختی برش داشتم. صفحش کامل شکسته بود. ولی روشن شد.. دمت گرم خدا حداقل اینجارو با من بودی.-زودباش زنگ بزن یکی بیاد دنبالمونجون کند تا بالا اومد . رفتم رو شماره گیر.110 رو گرفتم که یهوو گوشیو از دستم قاپید و گفت:-چیکار میکنی؟؟ این پلیسهه. گفتم بزن یکی بیاد دنبالمون-چی؟ کی بهتر از پلیس؟ بگم کی بیاد؟ مامانم بیاد همینجا به صلابه بکشتم؟؟-پلیس نه-چی؟ ینی چی پلیس نه؟ درست فکر میکردم؟ تو واقعا همدستشی؟جستم که گوشیمو پس بگیرم. انقد دعوامون بالا گرفت که گوشیم از دستش شوت شدد رفففت افتاد زیر پله ها.بدو رفتم سراغش که یهو .... در باز شد و نور صاف خورد تو چشمم. لعنتی انگار خورشید ظهور کرده بود. کووووووورر شدممممصدای یه مرد گنده بود: چیه سر و صدا میکنین؟؟ بیاین بالا ببینم . تکون بخورین..یا خدااااا فقط همینو کم داشتیم. منکه داشتم به زووور چشمامو با نور محیط تطبیق میدادم . برگشتم دیدیم مهران با بدن خونی و زخمی داره لنگ لنگون میره بالا. منم دیدم باید برم مثکه . جلدی گوشیمو برداشتمو زیر لباسام قایمش کردم. زنجیرو گرفتم دستم و پشت مهران راه افتادم.توی حیاط چند تا مرد سبیل کلفت با لباسای مشکی وایساده بودن. اون طرف تر سمت حوض وسط حیاط سانازو دیدم. دختره گیس بریده. نگاه ترش کردم و چشم غره رفتم. کنارش یه زن سن دار با اضافه وزن زیاد وایساده بود. شک ندارم همون خاله دست به خیرش بود:/ سمت راستشونم دوتا پسر کپی هم وایساده بودن.از پشت سر صدای مرد جاافتاده ای رو شنیدم:-پسره همونه؟حمید از خدا بی خبر صداش درومد: بله ، شرمنده-دختره رو ببرین درستش کنین. پسره بمونه همینجا ببینم چی میخواد.فوری گفتم: چی؟؟ منو درست کنین؟ مگه من ماشینم که خراب شده باشم؟ساناز اومد سمتم. لبخند نکبتی زد و گفت: به به، دختر زرنگ مارو. چرا اینجوری خودتو زخمی کردی؟ عزیزم باید به حرفم گوش میدادی. اونوقت دیگه انقدر دردسر درست نمیکردی-چیی؟؟/ من دردسر درست کردم؟ عنتر خانوم معلوم هست منو اوردی کدوم جهنمی؟؟ اصلا تو آدمی؟-به نفعته خیلی دادو بیداد نکنی. من که خواهریت بودم. قصدم کمک کردن بود. هنوزم همینه عزیزکم. دنبالم بیا . خالمو میبینی؟ خیلی کارش درسته.دستای زبر و خشن یه مرد خیکی منو به جلو هل میداد.-ولم کنننن. منو کجا میبری؟ کی هستین؟ چ میخواین؟؟؟ساناز گفت: همون اتاقی که زدی پنجرشو شکوندی. قصدمونم کمکه.هر چی تونستم دادو هوار راه انداختم ولی چه فایده ، فقط دهنم تنها عضو سالمم بود که اونم زدن با پارچه بستنش...دوباره همون اتاق لعنتی... وسایل جراحی این بار ، خیلی مرتب چیده شده بودن. تخت آماده بود. کنارش کیفای بزرگ مشکی بود. یااا خدااا نکنه اینا واسه اینه که جنازمو بندازن توش؟؟ این بار دیگه راه فراری نیست . میخوان چه بلایی سرم بیارن؟تقلا کردم، انقدر از ته حلقم صدا درآوردم که فک کنم کلا حنجرمو از دست دادم.محکم بستنم به تختاین دفعه دیدن یه زنجیر کارساز نیست، هر دو تا پامو با دو تا زنجیر به تخت فیکس کردندستامم با پارچه های سفت و زبر به دسته های تخت بستن.دیگه نمیتونستم حرکت کنمروی چشمامو با پارچه سفیدی بستنساناز اومد بالای سرم-خیلی درد نداره، نگران نباش، یکم طول میکشه ولی آخرشو باید ببینی ، عاشقش میشیییی، تو خیلی خوش شانس بودیی...همینجور صداش توی گوشم میپیچیدتو این فکر بودم که از حالا به بعد چی میشه؟ اینجا آخرشه؟ این دختره چی میگه؟ چرا من؟آروم آروم سوزن توی بازوم فرو میرفت، درد خفیفی داشتانگار داشتم خواب میدیمهمه جا سفید شدصدای پرعفاده ساناز به همهمه عجیبی تبدیل شدو بعد از اون دیگه چیزی حس نمیکردم.............!!!!نظرتون در مورد داستان چیه؟ خوشحال می‌شم پیشنهادات و انتقاداتتون رو بشنومhttps://t.me/saharstoryyhttps://t.me/saharstoryyM.janM.janMon, 08 Dec 2025 16:03:40 +0330https://virgool.ir/@M.jan/داستان-سحر-آرام-nvzzjt42bfjgرمان سحر آرام:ماجرای سحرفصل دو :همون لحظه ساناز گفت: سحر جون آروم باش خب؟_چی؟_ هیسسسسسسنفهمیدم چیشد فقط حس کردم یه چیزی شبیه دستمال نمیذاره به راحتی نفس بکشم. طولی نکشید که همه چیز در سیاهی فرو رفت.********درد تموم وجودمو گرفته بود. مچ پامم که دیگه رسما متلاشی شد. چشمامو به زور باز کردم. نور یه جوری چشامو کور کرد که حس کردم تو دل چراغ بیدار شدم. کم کم چشمام آدم شد و تونستم سقف اتاقی که توش بودم رو ببینم. چه سقف زشتی! یه لامپ مسخره ازش آویزون بود که سه متر سیم داشت. انگار قرار بود از وسط اتاقو روشن کنه ، شایدم قصدشون کور کردن من بوده :/از جام بلند شدم. روی یه تخت بیمارستانی بودم. شب بود و هیچکس اونجا نبود. پاهام با یه زنجیر به پایه تخت بسته شده بود. مقنعم سرم نبود. کیفمم معلوم نبود کدوم گورستونیه. واسه یه لحظه حس کردم زندگیم تمومه. خواستم برگردم . ترسیده بودم و چشمام سرخ شده بود. انگار زبونم بند اومده بود ولی تک تک اعضای بدنم از درون فریاد میکشید. حاضر بودم هرروز مانتو و شلوارم رو حتی بار ها اتو کنم ولی فقط برگردم. دور تا دور اتاق پر کمد بود. درست کنارم روی یه میز کوچیک یه ظرف فلزی مربعی بود که توش پر وسایل پزشکی بود. چند تا آمپول، چند تا سرنگ، و چند تا ابزار که شبیه چاقو و بیل بیلک دندون پزشکا بود. رسما داشتم سکته میزدم. از جام پریدم. میخواستم فرار کنم که زنجیره به پام گیر کرد و با مخ خوردم زمین._ صدای چی بود؟یه مرد بود. همونجور که افتاده بودم یه نگاهی به پایه تخت انداختم. زنجیر دور پایه تخت حلقه زده بود و این یعنی هنوز میشد یه کاری کرد. از جام بلند شدم و همه تلاشمو کردم تا زنجیر رو از پایین پایه تخت بیرون بکشم. تخته خیلی سنگین بود. انقد زور زدم شبیه لبو شدم. صداهای مبهمی از دور میشنیدم. صدای دویدن کسی که نزدیک و نزدیکتر میشد. بالاخره تخت بلند شد و من با هزاار زحمت حلقه زنجیر رو از پایه تخت بیرون کشیدم. بومممم ...! دوباره زنجیر افتاد رو زمین._ یه اتفاقایی داره تو اون اتاق میفته. سریع بیاینعرق کرده بودم. صدای پاهای بیشتری رو میشنیدم . دسته در تکون خورد. خودمو به سمت در پرتاب کردم و محکم دستگیره رو نگه داشتم._دختره بیدار شدهنفس نفس میزدم. چقدر یارو خر زوور بود . خوبه زن بود. دستام عرق کرده بود و دستگیره مدام لیز میخورد. دستگیره رو صاف کردم و طی یه حرکت انتحاری درو قفل کردم. اوفففف آخیش.یهویی صدای یه مردو شنیدم._ محبووووب ! فردا دختره رو میخواما. دست دست نکن همین امشب کارشو تموم کن . خوب خوشگلش کنیا . دختر قبلیه زیر چشماش پف داشت، کلیی ایراد گذاشتن روش تازه گفتن دفعه بعدی....._ خفهههه شووو ! نمیبینی اوضارو؟ بیدار شده!_چیی؟؟ چرا زودتر نگفتی؟_ مگه گذاشتی؟ فرشاد و فرشید کجان؟ بهشون گفته بودم بهش بیهوشی بزنن. حتی نتونستن ببندنش. صد بار بهت گفتم این بچه هارو ول کن دوتا بزرگتر بیار جون داشته باشن کار کنن_ به اون دوقلوعا کار نداشته باش._ نمیبینی خرابکاریشونو؟_ گنندشششش بزنننننن .آهای دختره! درو وا کن ببینم_ اونم گفت چشم ...! حد اقل یه ذره سیاست داشته باش خیر سرت مردی!_ خفه شوو خفههه شووو. این بی عرضگی توعه نه من. سریع جمعش کن وگرنه..._ وگرنه چی؟_خودت میدونی ...... اه_ خوبه خوبه! بذا داداش بزرگت بیاد دهنتو سرویس میکنم._ هیچ غلطی نمیتونی بکنی_چطوره برم از خواب بیدارش کنم ها؟ . اونوقت ببینیم کی نمیتونه هیچ غلطی بکنه._خیله خب باشه . ............. لعنتی ................... این گندو درست کن !درستش کن!_احمقققق !همونطور که اونا مشغول دعوا کردن بودن، من داشتم به زنجیر پام فکر میکردم. باید یه حرکتی میزدم . اونام که عمرا اهل مذاکره باشن. تنها راهش فراره فرااار! سحر سحر فکر کن فکر کن! تو باید از اینجا بری بیرون . باید عجله کنی . فکر کننننننننن!!!!!صدای همون زنه البته ورژن مهربونش شروع کرد به خر کردن من: دختر خوب! گوش کن عزیزم. به نفعته درو باز کنی. تو که جایی نمیتونی بری اونم این وقت شب .. فقط باهامون همکاری کن اینجوری کمتر آسیب میبینی. گوشت با منه؟آهااان پنجره! ولی صبر کن. این پنجره به یه حیاط فسقلی راه داره احتمالا حیاط پشتیه . حیاط پشتی تو این تاریکی خطرناکه منم که اینجارو نمیشناسم . پامم که یکیش خودش لنگه اون یکیشم لنگه زنجیره :/_ حد اقل یه صدایی از خودت دربیار بفهمم زنده ای.نگاهم به کمدا افتاد . فکری به سرم زد و همون لحظه سریع شروع به سرو صدا کردن کردم. اون ظرف فلزی رو برداشتم و محتویاتشو خالی کردم . گرومممم ....اونی که شبیه چاقو بود رو برداشتم و ظرفو محکم به سمت پنجره پرتاب کردم. بومممم.. پنجره شکست. منم سریع جستم داخل بزرگترینِ کمدا و درشو سفت چسبیدم. حالا دیگه صداها رو کمتر میشنیدم ولی قششنگ معلوم بود که زنه زد به سیم آخر. جیغ جیغ کنان دنبال راهی میگشت که درو بشکونه بیاد تو مخصوصا الان که فکر میکرد از پنجره در رفتم. داشت یکیو میفرستاد با تبر درو بشکونه . خودشم با یکی دیگه رفتن که منو از حیاط پشتی بگیرن.داخل کمد تاریک بود. ولی میشد حدس زد که تو کمد رخت خوابام. البته روی رخت خوابا قلمبه سلمبه بود. انگار چند تا بقچه لباسم روش انداخته باشن. دست کشیدم ببینم میتونم چیز به درد بخوری گیر بیارم یا نه. یکی از بقچه ها به طرز عجیبی آشنا میزد. بیشتر که دست کشیدم ...... بععلههه انگاری کیف خودمه. اوورکااااا بالاخره درو شکوندن و اومدن تو. یه مرده گفت:لعنتیا . این دیگه اخریش بود. حتی نتونستین یه کارو خودتون تنهایی انجام بدین.. انقد سرو صدا راه انداختین که از خواب بیدارم کردین اونوقت به خودتون افتخارم میکنین؟ اگه من نبودم که سر قبلیا تا حال لو رفته بودین. پخش بشین پیداش کنین. احتمالا تا الان وارد خیابون شده ! عجله کنیییین!!!یکی دیگه گفت: بچه ها همون موقع که صدای شکسته شدن اومد رفتن حیاط پشتی . شاید اونا پیداش کرده باشن.جیغ و داد کنان از اتاق رفتن بیرون . یواشی لای در کمدو باز کردم. بععلههه . گوولشون زدم. هووراااا.از اتاق زدم بیرون . وارد یه راهروی دراز کم نور شدم. اینور و اونور راهرو آت آشقال ریخته بود. اه اه یه ذرم تمیز نیستن آقایون دزد:/ پاورچن پاورچین جلو میرفتم. از یه جایی به بعد با خودم فکر کردم چرا تو جایی که سگ پر نمیزنه دارم گاماس گاماس پیش میرم؟ همین شد که مث صاعقه دویدم .اوویییییی پاممممممممم !! طاقت بیار لعنتی ! تو با منی یا اونا؟ باید همکاری کنی پا جان! وگرنه هر دومون نفله میشیم.بالاخره تموم شد و رسیدم تهش. راهرو به اون درازی چرا ساختن واقعا؟ حد اقل کنارش یه دسشویی چیزی میزدن . زمینو حروم کردن! باید با معمارش یه صحبتی داشه باشم....!یه در فلزی رنگ و رو رفته جلوم بودکه نصفه باز شده بود. درو هل دادم . لامصب در! یه جوری تق تق کرد که همه فهمیدن این بزرگوار باز شدن:/کلمو کردم بیرون؛ یه حیاط بزرگ بود با یه حوض آبی که یه طرف حیاط، ساختمون بود و اون یکی طرفم در ورودی . گوشه و کنار حیاطم مثل همین اتاقِ جنی که ازش دراومدم اتاق ساخته بودن. اومدم بیرون. صداهاشون میومد ولی بالاخره من باید در میرفتم. با کماال احتیاط خودمو چسبوندم به دیوار و یواش یواش راه میرفتم که یهو یه بچه جقله داد زد : ایناااهاااششش.برگشتم سمتش. یااا خوود خداااااا این از کجا پیداش شد؟یه دفعه یه مرد دراز از تو یکی از همون اتاقِ جنا دراومد._کارم تمومهههه. لو رفتممممکفشاشو که پوشید برگشت سمتم. چقد آشناس. این کیه؟مرده گفت:تو چرا تا الان بیداری؟ برو بگیر بخواب ببینم.عههههه. حمیده که ! سه سال و نیم ازم بزرگتره ولی دقیقا سه ساله که باهاش رفیقم . فک و فامیلشون شهرستانن. خودش و خانوادش اومدن تهران برای درس و کار و اینجور چیزا. خانوادشو هیچوقت ندیدم ولی خودش که میگفت پدرش پزشک جراحه و مادرشم تو یه مدرسه ابتدایی تدریس میکنه. اولین بار توی موزه ایران باستان دیدمش. با مدرسشون اومده بودن اردو. از اونجایی که دوست داداش دنیا بود ، همه با هم هم صحبت شدیم. البته ما به چشم اونا بچه کوچولو بودیم مخصوصا وقتی فهمیدیم یه ربطی به دختر دایی شبنم دارن و اونو دوستاشم به جمعمون اضافه شدن ولی بعد کم کم یه اکیپ بزرگ شدیم و گاها نصف شبا گله ای چت میکردیم. این اکیپ چندین نفرمون که توش همه سنی پیدا میشه از سال اخر ابتداییم شروع شد تنها پایه بازی آنلاینامون. داداش دنیا و دختر خاله شبنم هم رابطامون بودن. اخخ که چقدر کیف میداد .... ولی اون اینجا چیکار میکنه؟حمید اومد سمتم و گفت: سحر !!!! اینجایی چرا؟ اونم الان؟_ این سوال منم هست!_ وا! اینجا خونه بابابزرگمه با مامانم اومدیم واسه تقسیم ارث و اینجور چیزا_ چی؟ خونه بابابزرگته؟ مگه اونا شهرستان نبودن؟_ چرا ولی بابابزرگم تو تهرانم خونه داره. یادته که ؟ پارسال فوت کرد. حالا امسال مامانم و خاله ها و داییام اومدن تهران این خونه رو بفروشن. ولی تو اینجا چیکار میکنی؟_ اها یعنی تا حالا کسی اینجا زندگی نمیکرده؟_ چرا . دست مستاجر بوده.همونجور که کیفمو از روی پاهام بلند میکردم و روی دوشم مینداختم پرسیدم: اهاا احیانا کسی به اسم ساناز میشناسی؟نگاه کجی به پاهای برهنم کرد و بعدم چشماشو چسبوند به زنجیری که به پام بسته شده و دمشو توی دستم گرفته بودم. چشاش گرد شد. سریع خودشو جمع و جور کرد و گفت : بیا بریم بیروناوه اوه ؛ دیدش که! خااعک تو سرم چرا کیفمو از رو پام برداشتم؟ ایششش!!صدامو صاف کردم و به روی خودمم نیاوردم که زنجیر به اون کلفتی به پام بسته شده و گفتم: اره خودمم داشتم میرفتم ولی تو بگو ببینم سانازو میشناسی یا نه؟یه کم مکث کردولی بازم چیزی به روی مبارکش نیاورد و راهشو گرفت به سمت در ورودی و منم دنبالش راه افتادم . سمت دیوار بودم و کیفمم سمت حمید گرفته بودم. کفش پام نبود و راه رفتن خیلی سخت شده بود مخصوصا با اون زنجیر خوششگللل!!حمید محتاطانه مدام دور و برشو نگاه میکرد. بهش گفتم: چیزی شده؟_ نه_ اها، راستی نگفتی سانازو میشناسی؟_ نمیدونم_ ها؟؟؟ میشناسی یا نه؟ / خواستم یه کم نرمش کنم برا همین شروع کردم به تعریف کردن از ساناز و یه داستان چرتی ساختم که نگووو....!حمید ابروهاشو بالا انداخت و سرشو خاروند بعدم رو کرد به من : یه ساناز میشناسم که دختر خالمه ولی فک نمیکنم اینی که تو میگی همون ساناز باشه._ آها.با خودم گفتم حتما یه کاسه ای زیر نیم کاسشه . ولی اون رفیقمه . ادم خوبی بود اینکاره نیست بابا . ولی اخه پس اینجا چیکار میکنه؟ شاید چیزی نمیدونه. ولی خب پس چرا وقتی زنجیرو دید چیزی نگفت؟ واای خداایاا باید از دستش در برم. آهاان گوشیم ! گوشی فکر خوبیه . باید به یه نفر زنگ بزنمکیفمو اوردم جلو و دست کردم کفِش تا گوشیمو پیدا کنم . در حال جستجو بین کتابای زیبام بودم که یهو با یه ضربه از طرف حمید پرت شدم تو یه زیرپله تاریک. ملاجم پوکید. میتونم بگم رسما شکستم! دور و برمو یه نگاهی انداختم . تاریک تاریک بود . نمیشد چیزی دید. بالارو نگاه کردم . حمید بالای پله ها وایساده بود. گفتم: چته؟ انداختیم.نگاهش تیز بود: ببخشید سحر! ولی من تو این خونه رفیق هیچ خری نیستم!!_ چی؟ بیشعور! میدونستم. ولی نامرد من بهت اعتماد کردم_ اره میدونم. حتما به سانازم خیلی راحت اعتماد کردی!_ عوضییییییییحمید بیشعور درو پشت سرش قفل کرد و رفت.همه وجودم رو درد گرفته بود . خیلی بد از اون پله ها پرت شدم پایین . پام به قدری درد میکرد که نمیتونستم تکونش بدم. غلط نکنم ایندفه دیگه شکست. تا همینجاشم حساابی خوب دووم آورده بود. هععییی حمید بیشعوور!!گمونم سر و صورتم همه خونی و زخمی شده. هیچ جا رو نمیدیدم . حتی نمیدونستم جاییکه توشم چقدر وسعت داره . نمیدونستم باید چیکار کنم.پاهامو جمع کردم و شروع کردم به ماساژ دادنشون، زیر لب غرغر میکردم و به حمید عوضی فحش میدادم: اای خداا! مگهه مییشهههه؟؟؟ آخه چرا من باید گیر این بیشعورا بیفتم؟ اه... حمید گاااااوووو .... حالا معلوم نیس برم خونه چه بلایی قراره سرم بیاد. احتمالا از مامان و بابا نفری شوونصددتا کتک بخورم و ثمینم احتمالا میاد میشینه بغل گوشم کلیی نصیحتم میکنه! ببینم اگه بهشون بگم اونجا میخواستن قطعه قطعم کنن و کلییی مصیبت کشیدم چی؟ دلشون رحم میاد نه؟حالا بذا ببینم اصلا میتونم برگردم خونه یا همینجا باید جان به جان آفرین تسلیم کنم؟اوفففف!! حالا منو تو کدوم جهنمی انداخته؟ اینجا دیگه کدوم ده کوره ایه؟ آییی فقط امیدوارم بین یه مشت استخون پوسیده نباشم!راستی گوشیم کو؟ کیفم کو؟ یادمه تا گوشیمو درآوردم پرت شدم پایین. ینی ممکنه بیرون شوت شده باشه؟ عرررکورمال کورمال دور و برمو دست میزدم تا پیداشون کنم. زمین خاکی بود و دستام حساابی کثیف شدن. بعد از تجربۀ شاید ده دقیقه زندگی روشن دلانه داشتن، بالاخره به جز خاک یه چیز دیگه رو هم حس کردم. فکر کنم کیفمه. عه نه این بزرگتر از کیفمه. چیه این؟ چقد قلمبس! اه ولش کن. بازم تلاش کردم ولی این بار دستم به یه جسم پارچه ای خورد. چقدرم درازه! این چیه؟ چرا اینطوریه؟ ولش باو لابد مث قبلیه یه مشت وسیلس. دستمو کشیدم عقب و با احتیاط یه کم رفتم جلو تر و دوباره روی زمین دست کشیدم. دوباره انگار به همون وسایل قبلی برخوردم. ولی اینبار جنسش فرق داشت. و دیگه پارچه ای نبود خیلی نرم تر بود. اممم خب شاید پارچه هه رفته کنار و این، یکی از وسایل باشه.دستمو روش کشیدم . خب بذا حدس بزنم ؛ احتمالا این از این پراس که خادما تو حرم امام رضا میگیرن دستشون. شایدم پر دسشویی پاک کن باشه. ایییییی چندشششش ! ولی صبر کن نمیتونه از اون چندشا باشه! این خیلی نرم تر از اوناس. اونا جنسشون پری نیس که:/ همینجور که داشتم با اون شی پر مانند بازی میکردم، دستمو یه کم تکون دادم و جلوتر بردم. چی؟ چرا پرا اینجورین؟ دستمو عقب تر بردم ... اینن اییننن... سرده..... اینننن ..... یا خدااا......... انگاار .......چششمم..... چشم دارههه..........دماغ ودهنم داره...... انگار این .............. یهههه ........ سره.....یاا خوود خدااااجیغغغغغغغغغغی کشیدم و دستمو کشیدم عقب.......https://t.me/saharstoryyM.janM.janMon, 08 Dec 2025 15:58:15 +0330https://virgool.ir/@M.jan/داستان-سحر-آرام-oufuoyfwfp6vرمان سحر آرام:ماجرای سحرفصل اول:چند روزی بود که هر روز با خانواده سر کارام دعوامون میشد. سر درس نخوندنا و بازیگوشیا و صد البته سر گوشی بازیام . مامان و باباهم برای اینکه امسال کنکور دارم و سال دیگه باید برم دانشگاه و به قول خودشون سال انتخاب سرنوشته و حساسه ، هر روز بهم گیر میدادن که برو بشین درس بخون.بالاخره کاسه صبرم لبریز شد و منم هی راه و بیراه بهشون بد دهنی میکردم. انقدر باهاشون لج شده بودم که اصلا حالیم نبود خیر سرم امسال ، سال سرنوشتمه و فقط اونان که میتونن کمک حالم باشن.دیگه انقدر بهم گیر داده بودن که کلا بیخیال درس شدم و سعی کردم جلوشون فقط نقش بازی کنم. درست وسط تعطیلات عید بود که تصمیم گرفتم فقط ادای بچه هایی رو در بیارم که دارن درس میخونن و خیلی مثبتن. البته دو سه بارم لو رفتم :/مثلا همون شبی که رو تخت ولو شده بودم و تو تاریکی و ظلمت شب که چشم چشمو نمیدید پای گوشیم نشسته بودم و از اونجایی که خوابم نمیومد و فضولیمم گل کرده بود، داشتم با رفقام چت میکردم که یهو یه حسی بهم گفت چقدر هوا سرده و اونجا بود که متوجه شدم مامانم خیلی نرم پتو رو از روی صورت برداشته و با عصبایت بهم زل زده. از اون شب به بعد مامان هر شب قبل از اینکه بخوابه گوشیمو ازم میگرفت و میبرد اتاقش.جمعه بود و دقیقا دو هفته از تعطیلات عید و سیزده به در میگذشت. شب دوباره طبق معمول گوشیم رفت تو سلولش که تا صبح بیرون نیاد. هعی من مونده بودم که هر روز قراره به کدوم ساز خانواده برقصم و به برنامه کدوم یکی از اشخاص شخیص این کانون محبت :/ عمل کنم.راستی ، من سحرم؛ سحر آرام . دانش آموز سال آخر یه دبیرستان فوق العاده سختگیر . معدلم همیشه بالا بوده و دارای یه خانواده فوق حد تصور دسیپلینه. کاریش نمیشه کرد خانوادم منش خودشونو دارن و منم راه خودمو میرم. مثلا شب امتحان ترم ریاضی که بهترین دوستم شبنم داشت خودشو خفه میکرد و تا خرخره درس خونده بود من داشتم راز بقای شبکه 4 رو میدیدم ولی خداییش مستند جذابی بود:)بگذریم....خب از اونجایی که مدرسه مورد تایید بابام با خونمون اندازه ایران تا افریقا فاصله داشت مجبور بودم هر روز سوار ماشینی بشم که بابام با رانندش قرارداد بسته بود. راننده هم گیر زمان بود دو ثانیه دیر میکردی کلی غر میزد سرت . مخصوصا من . اخه خودش راننده یه مدرسه دیگه بود و من اولین نفر رفت و برگشت بودم که باید سوار ماشین قراضش میشدم.**_ عرررر ! خوابمم میااادددد_سحر پاشو دیرت شد بچه. بلند شو دیگه . همینه دیگه! وقتی شب تا دیر وقت بیداری و معلوم نیس چه غلطی میکنی همین میشه دیگه_ خب دیگه باشه دیگه مامان. چرا هر چیزی رو به هر چیزی همینجور الکی الکی ربط میدی؟_پاشو پاشو مزخرف نگو . پاشو آماده شو دیرت شد. لباساتم که دیروز اتو نکردی! مگه بهت نگفتم کلشو اتو نمیکنی حداقل پشت مانتوتو اتو کن هر دو روز یکبار؟ شلوارتم که خط تا نداره. با اینا میخوای پاشی بری؟ وقتی برگشتی باید مفصل دربارش حرف بزنیم بلند شو!_بااشههههههبالاخره با یه مصیبتی از جام بلند شدم و رفتم سمت دستشویی. همونجور که نشسته بودم و تو خواب و بیداری سیر میکردم، یهو یه جرقه ای به ذهنم زد. همین شد که خیلی آروم از دسشویی بیرون اومدم و موقعیت مامان و بابا رو چک کردم. خب خوبه هر دوشون تو آشپزخونن و دارن غذا میخورن . مامان ممکنه غذاشو ول کنه بیاد بهم سر بزنه ولی بابا قطعا تا اخرین لقمشو با آرامش نخوره عمرا اگه از جاش تکون بخوره. آروم آروم به سمت اتاقشون رفتم و با یه لطافت و سکوت خاص در رو باز کردم. به سمت گوشیم کنار تخت مامان بود هجوم بردم و اونو تو جیب شلوارم قایم کردم. از اتاق زدم بیرون و بوووم ! عملیات با موفقیت انجام شد. گوشیو لای انبوه کتاب و وسایل مدرسه ته ته کیفم جاساز کردم و رفتم که آماده بشم.کلا که دیر بیدار شده بودم ، عملیات نجات گوشیم که کلی وقت ازم گرفت همین بود که مامان زد به سیم آخر و اومد برام قاطی کرد. منم با بی محلی از خونه زدم بیرون و مثل جت خودمو به ماشین مشتی ممدلی رسوندم.*صدای زنگ خونه برای درازگوشای مدرسه که بسی منتظر هووششش بودند همون حکم هوشش رو داشت و بچه ها جیغ و داد کنان وسایلشونو جمع میکردن._اوفففف مرردم از خنده . بسه دیگه زهرا ترکیدم . وااای دیگه نا ندارم تکون بخورم خستمههههههمون لحظه معلم به سمتمون اومد و نگاه سردی به اکیپمون انداخت و گفت: میدونم نمراتتون خوبه ولی حداقل مزاحم بقیه نشید و نظم کلاس رو به هم نزنید. لطفا این رفتارتون دیگه تکرار نشه.https://t.me/saharstoryyخب البته حقم داشت. اون زنگ دیگه از حد خارج شده بودیم . جوری که انگار با بچه ها زده بودیم جاده چالوس._معذرت میخوام خانوم حق با شماست.معلم که رفت شبنم و زهرا و دنیا شروع کردن کرکر خندیدن به من که باابااااا بچه مثبت شدی و این حرفا.مشغول حرف زدن بودم که یهو یکی از بچه ها با عجله اومد سمتم و گفت که بلندگو خودشو خفه کرد از بس صدات زدن بجب که سرویست رفت.منم یهویی یادم اومد و سریع خودمو جمع و جور کردم. داشتم از پله ها میومدم پایین که بند کمربند سویشرتم لای پام گیر کرد و با مخ خوردم زمین. اویی دستم کبود شد و پام پیچ خورده بودولی از ترس اینکه سرویسم نره فورا بلند شدم و لنگ لنگان خودمو به حیاط رسوندم . ولی ای دل غاافل راننده جلوی چشمام از خیابون مدرسه پیچید و رفت هر چی دویدم بهش نرسیدم مخصوصا وقتی لنگ میزدم . حال و روزم مثل از جنگ برگشته ها شده بود. مقنعه ای که هول هولکی سرم کرده بودم ، کیفی که ازم آویزون شده بود و پایی که لنگ میزد. از کمربند سویشرتم که تو دستام ولو شده بودن و نصفش هنوز به سوشرتم وصل بود که دیگه نگم...بالاخره اوضاعمو یه کم سر و سامون دادم و نشستم یه گوشه که ببینم چه بلایی سر پام اومده اما یک آن نگاهم تو نگاهای وحشتناک فرخی ناظم گره خورد. آدامسم به سقف دهنم چسبید و کیفم زرتی افتاد زمین. اومدم کیفمو بردارم که یهو گفت: سحر آرام! تا حالا کجا مونده بودی؟ چند بار گفتم صدات زدن._ اممم، حواسم نبود خانوم . البته اشکالیم نداره خودم برمیگردم._ نه خیر لازم نکرده الان زنگ میزنم بابات بیادبا خودم گفتم : خوش خیالیا خانوم ناظم! بابای من سر کارش هیچ تلفنی رو جواب نمیده . اگرم بر فرض محال جواب بده همه تقصیرارو میندازه گردن خودت یک. دو هیچوقتم دنبال من نمیاد . آخرم مجبورم با آژانس برگردم خونه و کلی ازش حرف بشنوم. بخاطر همین بلند گفتم: خانوم لازم نیس به ایشون زنگ بزنین. من خودم برمیگردم.ناظم با عصبانیت گفت: من ندیدم هیچوقت بدون سرویس از اینجا بری. اصلا بلدی از اینجا تا خونتونو؟ نمیخواد کاری کنی. بشین همینجا برم بگم زنگ بزنن._ بله بله حتماپوففف اصلا حال و حوصله چک و چونه زدن با احمدی و محبی که از فرخی ناظمای بد اخلاق تری بودن رو نداشتم از طرفیم خب آخه یعععنی چی که از سرویس جا موندم ؟ خب موندم که موندم . اصلا دلم خواست! کی حال و حوصله یه جنگ جدید تو خونه رو داره؟ اصلا مگه من از بهاره کمترم؟ اون دختره دست و پا چلفتی که همیشه آب دماغش به راهه همیشه تنهایی برمیگرده خونشون اونوقت من با این همه کمالات نمیتونم حتی یک بارم که شده گلیممو خودم از آب بیرون بکشم؟؟؟ اصلا خودم برمیگردم . میخوام به همه ثابت کنم . خدا مترو رو آفریده که بنده هاش ازش استفاده کنن دیگه. اگه من الان با مترو برنگردم همه زحمتای دولت به فنا میره. :)با همین تصمیم به ترانه که یکی از بچه های سال پایینی بود سپردم که اگه فرخی سراغی از من گرفت بهش بگه آرام خودش رفت خونشون. ترانه سری تکون داد و منم به حالت دو از مدرسه خارج شدم. خیابونی که منتهی به مدرسه بود رو رد کردم و پیچیدم سمت خیابون مترو. آروم سر جام وایسادم و یه نفسی تازه کردم . اوففففف بالاخره تونستممممممخب حالا دیگه با خیال راحت به سمت مترو رفتم و همه تلاشمو کردم تا از بین اون چند تا خط مسیر خودمو پیدا کنم.اوووه چقددددر باید خط عوض کنم.زیر لب گفتم: باشه مترو! حالا دیگه توعم میخوای باهام بجنگی؟ باشه بجنگ. دیوار از من کوتاهتر پیدا نکردی!!اولش همه چیز خوب بود و منم طبق نقشه خطها درست داشتم به سمت هدفم پیش میرفتم که یهو مترو خلوت شد و من بالاخره تونستم بشینم ولی همینکه خلوت شد ، یه گله آدم مث مترو ندیده ها ریختن تو. منم که کلی ذوق کرده بودم که جا وا شده و نشستم اصلا به کلی یادم رفت که کجا باید پیاده شم و از فرط خستگی روی دیواره شیشه ای کنار صندلیا خوابم برد.واای که چه خواب قشنگی بود. خواب دیدم مامانم بالاخره مهربون شده و از خر شیطون پایین اومده و خیلی شیک و مجلسی گوشیمو بهم پس داده اونم شب نصف شب. منم نشسته بودم با دوستام چت میکردم. هعی ! مهربونی مامانم برام شده مثل یه رویا.گردنم خشک شده بود ، یه کم اینور اونورش کردم و تلق صدا داد . فکر کنم قلنجش شکست. همونجور که تو کف خلوتی مترو بودم ، خانوم کنار دستیم رو کرد بهم و گفت: پاشدی دخترم؟الان دیگه میرسیم ایستگاه آخر . میخواستم بیدارت کنم که خودت بیدار شدی._ آهان خیلی ممنوننفسی کشیدم و سر و وضعمو مرتب کردم . یهو دوزاریم افتاد که اوو مااای گااددد منه خر عین خرس گرفتم خسبیدم و اصلا حواسم به ایستگاها و خطها نیست. عین جن زده ها از جام بلند شدم ولی تا خواستم قدم از قدم بردارم به آخرین ایستگاه رسیدیم و یه جوری قطار ترمز کرد که از پهنا پخش زمین شدم. درد پام تازه فراموشم شده بود کههههه ، بیا دوباره درد گرفت! :/همون خانوم اومد کنارم کمکم کرد بلند شم و از قطار پیاده شم. بعد با یه لبخند گفت: خوبی عزیزم؟ سالمی؟ چیزی شده؟_ نه خوبم خوبم چیزی نیس_ مطمئنی؟ اخه یهویی از جات پریدی بعدشم تا قطار وایساد افتادی زمین!_نه خانوم خوبم چیزی نیست فقط اینکه فهمیدم خوابم برده رد کردم._ عه اای واای کجا باید پیاده میشدی؟ بذا کمکت کنم_ تا الان چند بار خط عوض کردم باید یکی دو تا خط دیگه هم عوض کنم تا برسم. مشکلی نیست ._ الان دیگه هوا داره کم کم تاریک میشه._همونجور که داشتم به زحمت پامو تکون میدادم گفتم: مگه ساعت چنده؟_ تقریبا 7 شده . ببینم پات درد میکنه؟ اینجوری که نمیتونی راه بری_ اع 7 شده؟_ اره ، من خالم دکتره و خونمونم نزدیکه میخوای بگم بیاد کمکت کنه؟_ نه ممنون خوب میشه_ آخه کبود شده هایه تشکر کردم و خودمو کشون کشون به سمت پله برقی کشوندم.تکیمو داده بودم به دسته مشکی پله برقی که یهویی حس کردم وزنم نصف شد. همون خانوم مهربون بود. کیفمو از رو دوشم برداشت و گفت: عزیزم ما هردومون دختریم باید هوای همدیگه رو داشته باشیم . توی این دوره زمونه همه گرگ شدن مخصوصا مردا . فکر میکنی به یه دختر هم سن و سال تو رحم میکنن؟_ ممنونم ولی راهمون فرق داره. تو زحمت میفتین._ مشکلی نیست. راهمونو یکی میکنیم. خاله من دکتر خوبیه. حداقلش اینه که بهت یه مسکن میده دردش بیفته بتونی برگردی._ نه لازم نیست خوبم. لطف میکنین_ این حرفا چیه ؟ اصلا بیا با هم رفیق بشیم . اسم من سانازه و دانشجوی رشته علوم اجتماعیم. تو چی؟_ اممم خب من ، من سحر آرامم . دانش آموز سال آخر انسانی_ عه چقدر خوب شد سحر جون که دیدمت. واجب شد حتما باهام بیای عزیزم. میدونی من باید برای کارای دانشگاهم با رنج سنی شما مصاحبه داشته باشم. تو بیا پیش خالم که پاتو ببینه و منم همون موقع باهات مصاحبه میکنم . در ضمن من تهرانو مثل کف دستم میشناسم ؛ فقط کافیه آدرس خونتونو بهم بدی سه سوته میرسونمت._ آآآ خب آخه......_ آخه نداره سحر جونی. آبجیتو ناراحت نکن . من قراره کمکت کنم برسونمت خونه تازه کیفتم که انقدر سنگینه رو دارم برات میارم حتی میتونی دستتو دور گرنم بندازی تا اون پات وزن کمتری رو تحمل کنه اونوقت تو نمیخوای حداقل یه مصاحبه کوچیک باهام داشته باشی؟ تازه خالمم قراره کمکت کنهیه نفس عمیق کشیدم و با خودم گفتم: این دختره به قیافش نمیاد آدم بدی باشه آرایشش خیلی لطیفه . مودب و مهربونم هست. لباساشم شیک و باکلاسه .در کل به نظر میاد داره راست میگه. ولی اخه نمیتونم برم خونه یه غریبه که . در ضمن باید زودتر برگردم تا تیکه بزرگم گوشم نشده. ولی اخه چیکار کنم راست میگه با این وضعیت که نمیتونم درست و حسابی راه برم.تو همین فکرا بودم که یهویی گفت: سحرجون اگه برات سخته بیای خونه خالم اشکالی نداره میخوای همینجا جلو مترو بشینی باهام مصاحبه کنی منم زنگ میزنم خالم بیاد. خوبه؟_ اخه برای خالت زحمت میشه_ خاله من دکتر معتمد و متعهدیه. هرجا ببینه یه نفر به کمک احتیاج داره کمکش میکنه.از مترو اومدیم بیرون و من همون روبه رو نشستم . ساناز یه کم دورتر از من ایستاد تا به خالش زنگ بزنه. داشتم مقنعمو صاف میکردم که ساناز برگشت کنارم نشست و شروع به صحبت کردن کرد: خب عزیزم بیا مصاحبه رو شروع کنیم. خب اول از خودت و خانوادت بگو._ خب اسم من سحره، سحر آرام . یه خواهر بزرگتر دارم که اسمش ثمینه. مامان و بابام آدمای فوق العاده منظم و مرتبین و همه چیزشون رو برنامس. من دانش آموز سال آخر هستم. درسم خوبه ولی انضباطم همیشه 25صدم کم داره. امممم_ پدرت؟ شغلش چیه؟_ خب پدرم توی یه شرکت خصوصی کار میکنه. میشه گفت کارمنده_ آهان مامانت چی؟_ منشی پدرمه. البته به جز اون یه کمم به دوست صمیمیش که یه وکیله کارکشتس توی کاراش کمک میکنه._ پس خیلی سرش شلوغه؟_ آره خب . هر دوشون تقریبا همه ساعتاشون پره...!مشغول حرف زدن بودیم که گوشی ساناز زنگ خورد. وقتی تماسش تموم شد بهم گفت: خب سحر جون یه ذرم بیا ما راه بریم ؛ خالم خیلی راه اومده تا اینجا. میدونی یه کم اضافه وزن داره . وقتی تو رو بهش گفتم با عجله تا اینجا دویده حالام از نفس افتاده. چند قدم میتونی بیای دیگه ؟ باید بریم پشت مترو . منتظرمونه_ باشه باشه. دستشون درد نکنه واقعا تو زحمت افتادن.لنگ لنگان تا پشت مترو رفتیم و توی یه پارک رو صندلی نشستیم. کسی اونجا نبود. پارک کوچیکی بود. تاریک و خلوت بود. یه کم ترسیدم ولی وقتی صدای نفس کشیدن یه نفر دیگه رو شنیدم ، خوشحال شدم که خالش بالاخره رسید.همون لحظه ساناز گفت: سحر جون آروم باش خب؟_ چی؟_ هیسسسسسسسس...https://t.me/saharstoryyM.janM.janMon, 08 Dec 2025 15:42:20 +0330