نوشته های محمدرضا

میانگین یا فردیت؟ پایان میانگین – بخش اول

محمدرضا — Fri, 25 Jul 2025 21:05:44 +0330

چالش بزرگدر دهه‌های ۴۰-۵۰ میلادی، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، با چالش بزرگی مواجه شده بود. آن‌‎‌ها در صنعت هواپیما و جت‌سازی به پیشرفت چشمگیری دست پیدا کرده‌بودند، اما پرواز‌هایشان با شکست مواجه می‌شد. هیچکس نمی‌دانست مشکل از کجاست؛ خلبان‌ها همگی کارکشته، توانمند و جت‌ها نیز سالم بودند، نیروی هوایی به بن‌بست رسیده بود. واقعاً مشکل چه بود؟کابین‌های متوسطکاشف به عمل آمد که مشکل از کابین‌های پرواز است و باید مجدداً طراحی شوند. چرا؟ ارتش حدود 25 سال قبل، از تمامی خلبان‌ها ( که آن زمان همه مرد بودند!) میانگین گرفت؛ یعنی ابعاد حائز اهمیت در طراحی کابین مانند قد، طول دست، انگشت شصت و معیارهای دیگر، جمع آوری و میانگینی از همه‌ی خلبان‌ها گرفته شد تا کابینی متوسط طراحی شود، به خیال آنکه برای همه مناسب باشد. الآن برای شما بدیهی هست که این طرز فکر چه‌قدر غلط است، اما ممکن است اقرار کنید که این کابین برای اکثریت مناسب است.نتیجه حیرت انگیزنیروی‌هوایی دستور داد دوباره بعد از ۲۵ سال برای طراحی یک کابین جدید، میانگین از خلبان‌ها بگیرند ( با فرض بر اینکه احتمالاً ابعاد خلبان‌ها به علت عوامل گوناگون، در این چند سال تغییر کرده باشد).چند خلبان در محدوده میانگین جدید قرار گرفتند؟ نتیجه حیرت انگیز بود. هیچ خلبانی، دقت کنید هیچ خلبانی در هر 10 بعد جسمانی در محدوده میانگین قرار نگرفت؛ حتی با وجود اینکه محدوده میانگین به اندازه ۳۰درصد افزایش یافته بود! ( یعنی اگر میانگین قدی خلبان‌ها ۱۷۵ سانتی‌متر بدست آمده، محدوده میانگین بین ۱۷۰ الی ۱۸۰ سانتی‌متر است. )آغاز فردیتنیروی هوایی بلافاصله دستور داد که کابین‌ها بازطراحی شوند به گونه‌ای که برای تک تک خلبان‌ها مناسب باشند زیرا مسئله مرگ و زندگی بود. تصور کنید در شرایطی که جت‌ها با سرعتی فراتر از سرعت صوت در حال پرواز هستند و همه چیز به صدم ثانیه بستگی دارد، خلبان‌ها برای فشردن دکمه‌ای تقلا کنند.اگر کابین برای میانگین طراحی شده باشد باشد در واقع برای هیچکس طراحی نشده است و نظامی که مبتنی بر افراد متوسط طراحی شده باشد، محکوم به شکست است. نیروی هوایی کابین متوسط را با کابینی که برای تک تک خلبان‌ها مناسب باشد جاگیزین کرد. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که ابعاد بدنی، متمایز است ( خلبانی که دست‌های بزرگی دارد، لزوماً پا‌های بزرگی ندارد. ) و باید فردیت را جایگزین میانگین کنند.سیستم میانگینخب که چه اهمیتی دارد؟ نه تا به حال سوار جت جنگی شده‌ایم، نه احتمالاً قرار است سوار شویم ( مگر آنکه رویای آن را داشته باشیم )، اما قطع به یقین بر روی صندلی‌های کلاس درس نشسته‌ایم. حدس می‌زنید چه ویژگی‌های مشترکی دارند؟دروس مشترک و یکسانی که همه‌ی دانش‌آموزان هر پایه تحصیلی فارغ از تفاوت های‌شان باید بخوانند، زمان متوسط کلاس‌های هر درس بدون در نظر گرفتن سرعت یادگیری هر فرد، واحد‌های درسی یکسان و مشترکی که همه‌ی متقاضیان مهندسی کامپیوتر باید در ترم‌های مشخص بگذرانند، میانگین نمرات ( معدل کارنامه ) که معیار تک بعدی و کلی ارزیابی دانش‌آموزان است. همه‌ی مثال‌های ذکر شده و موضوعات بیان نشده‌ی دیگر، از نشانه‌های سیستمی است که بر مبنای متوسط و میانگین طراحی شده که در آن همه افراد، بر اساس یک معیار سنجیده و ارزیابی می‌شود که در آن، فردیت و تفاوت‌ها بی‌اهمیت است.در مطلب بعدی جزئیات بیشتری از علم فردیت را بررسی می‌کنیم تا به شناخت بیشتری از سیستم تاریخ مصرف گذشته کنونی بپردازیم که در همه ابعاد جامعه و ذهنیت افراد نفوذ کرده است؛ آیا معدل کارنامه 19، آی کیو 120و استعداد ، معیار ارزیابی کاملی هستند یا جزئیات دیگری را باید بررسی کنیم؟در چه زمینه‌های دیگری از زندگی می‌توانید متوسط/میانگین را شناسایی کنید؟ در کدام بخش‌ها مفید و در کدام شاخه‌ها زیان‌آور است؟منابع:کتاب << پایان میانگین >> اثر << تاد رز >>، انتشارات نشرمونسخنرانی نویسنده کتاب

بررسی شخصیت لوکی در سریال Loki/ خدای شرارت یا خدای مهربانی؟

محمدرضا — Mon, 12 Jul 2021 06:04:49 +0430

"این مطلب برای قسمت های 1تا 5 فصل اول این سریال است."اول از همه این نکته رو بگم که اگه تا الآن فقط تعدادی از آثاره قبلی مارول رو دیدی همین الآن این صفحه رو ببند چون حاوی اسپویل می‌باشد. قبل از پخش فیلم "انتقامجویان: جنگ ابدیت" (( Avengers: Infinity War )) بدون شک "لوکی"، مخوف ترین و بی رحم‌ترین شرور مارول به شمار می‌رفت. "لوکی" تقریباً هیچ خط قرمزی برای رسیدن به اهدافش نداشت، بارها و بارها به نزدیکترین افراد خانواده‌اش خیانت کرد و آن‌هارا فریب داد. "لوکی" که به "خدای شرارت" مشهور است به راحتی با دروغ، تغییر شکل و مکر و حیله توانست برادرش "ثور" و پدرش "اودین" که هرکدام برای خود خدایانی با عظت و احترام جداگانه‌ای هستند را فریب دهد؛ حتی مارول برای نشان دادن عظمت و بزرگی "تانوس" در سکانس ابتدایی "انقامجویان: جنگ ابدیت"، کاری کرد که "خدای شرارت" در برابر "تایتان دیوانه" سرخم کند، جایی که "تانوس" به راحتی با یک دست تا آخرین نفس گلوی "لوکی" را فشار داد تا جلوی چشم برادرش "ثور" جان دهد؛ اما "لوکی" در آثار مارول قبلی آنچنان همه رو فریب داده بود و از دست مرگ فرار کرده بود که خیلی از طرفداران به مرگ او شک داشتند و این صحنه را حیله دیگری از "خدای شرارت" تلقی میکرند و گمان می کردند حتماً کاسه ای زیر نیم کاسه او است.این همه روزه خوندم که بگم "لوکی"، الکی الکی به "خدای شرارت" معروف نشده و قطعا یکی از بهترین آنتاگونیست ((ضد قهرمان))های تاریخ سینما است؛ اما نویسنده سریال، تصمیمی عجیب می گیرد و تلاش می کند سیر تحوصلی شخصیت "لوکی" را از "خدای شرارت" به یک خدای عاشق و مهربان به تصویر بکشد که شاید از دیده خیلی از مخاطبان تصمیم بسیار خوبی باشد اما به شخصه برای من، یکی از بدترین سناریو‌های چند سال اخیر مارول است که مانعی برای برقراری ارتباط با شخصیت "لوکی" است.پس بزارید از همون دقیقه به دقیقه قسمت اول شروع کنیم؛از همون قسمت اول و زمانی که "لوکی" وارد سازمان TVA شد، قلاده‌ای دوره گردنش کردند و خدای شرارت را مثل سگ دست آموزی به بازیچه گرفتند، لوکی که هیچوقت کاری را بر خلاف میلش انجام نمی‌داد بلیطی را زا یکی از مامورین سازمان تهیه کرد تا توسط اسلحه‌ای ناشناخته "محو" نشود ((فک کنم برای اولین بار بین تمام آثار مارول بود که لوکی از یه چیزی ترسید.)) در سکانس بعد نیز انگار "لوکی" به خلقت خودش شک کرده ((زمانی که میخواست از یک دستگاه عبور کند، دستگاهی که اگر ربات ها آز ان عبور کنند، متلاشی می‌شوند.))بعد از این صحنه‌ها، به یکی از مضحک‌ترین و مسخره‌ترین سکانس‌های مارول می‌رسیم، جایی که "لوکی" در برابر مامور "موبیوس" در یک اتاق بازجویی قرار می‌گیرد. در این سکانس، "لوکی" مثل دانش آموزان خطاکار در مدرسه به نظر می‌رسد که بعد از گندکاری، از کلاس اخراج شده و حالا مدیر مدرسه ((مامور موبیوس))، در حال نصیحت کردن او است؛ تصور کنید، یک مامور ساده که تقریبا هیچ چیز متمایز کننده‌ای ندراد، "خدای شرارت" را که هنوز دقیق مشخص نیست چند هزار سال عمر کرده است، چند هزار نفر را کشته است، در چند سیاره آشوب به پا کرده است و غیره، را پند و اندز می‌دهد و تلاش می‌کند مسیر زنذگی "لوکی "را عوض کند و به قول معروف کاری کند که "لوکی" توبه کند!دیالوگ های بی سر و ته، استفاده "موبیوس" از اخلاق، منطق، شعور اجتماعی برای راضی کردن "لوکی" که دست از دروغ گفتن و فریب دادن دیگران بردارد و خدای خوبی باشد!در ادامه سریال و قسمت های بعدی نیز، روند سریال همانند قسمت اول است؛ لوکی بر خلاف میلش شروع به همکاری با مامور موبیوس و سازمان TVA می‌کند (( طبق گفته‌ی خود لوکی در جریان سریال، لوکی هیچوقت با کسی همکاری نمی‌کند!))، بعد از پیدا شدن "سیلوی" در سریال، یک دل نه صد دل دلباخته او می‌شود و هر جایی‌می رود به دنبال او راه می‌افتد و هدف و خواسته او را دنبال میکند، انگار که دیگر "سیلوی" شخصیت اصلی سریال است و "لوکی" شخصیت فرعی داستان است. در قسمت 5 نیز که چند روز پیش منتشر شد، "سیلوی" و "لوکی" هر دو نقشه ای برای فرار از خلا آخرالزمان داشتند اما نقشه‌ی "لوکی" احمقانه به نظر می‌رسید اما نقشه‌ی "سیلوی" هوشمندانه؛ همچنین "خدای شرارت" در مواجه با لوکی‌های دیگر، به گونه‌ای به نظر می‌رسد که انگار تا اینجای زندگی‌اش هیچ افتخار بزرگی کسب نکرده است. ((به عنوان مثال کشتن "ثور" توسط یکی از لوکی‌ها، کاری که بارها "خدای شرارت" سعی به انجام آن داشته اما ناکام مانده است.))اما برای جمع بندی و نتیجه گیری کمی زود است و باید دید سازندگان سریال، چه برنامه‌ای برای لوکی در قسمت آخر دارند و چه سرنوشتی در انتظاره خدای شرارت است، چونکه مارول همیشه عادت داره برنامه‌های اصلیش رو برای لحظه آخر بزاره و همه رو شگفت زده کنه. باید دید آیا لوکی به چیزی که لیاقتش رو داره می‌رسه یا نه.