<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سبز</title><link>https://virgool.ir/feed/@Love777</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:20:46</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/185460/avatar/hRnrGT.png</url><title>سبز</title><link>https://virgool.ir/@Love777</link></image><item><title>و زندگی در عین سادگی</title><link>https://virgool.ir/@Love777/و-زندگی-در-عین-سادگی-ggmu44bjrxrp</link><description>سلام!کاملا مشخصه که چیزی از ویرگول نمیدونم.بخوام بگم وبلاگای زیادی نوشتم،اما هیچ وقت توی هیچ کدوم احساس راحت بودن نکردم بنا به دلایلی.اگه از خودم بخوام بگم،من یه فردی هستم که چند ماهه وارد سن جوانی شده!عاشق کتاب خوندنه و یه ترسی همیشه همراهشه که نمیزاره راحت بنویسه و افکارش رو با بقیه درمیون بزاره.عاشق کتاب خوندنه و یه ترسی همیشه همراهشه که نمیزاره راحت بنویسه و افکارش رو با بقیه درمیون بزاره.و این فرد که دارید میخونیدش سعی داره به زندگی مینیمال(!)روی بیاره.و واقعا عاشق قهوه خوردنه!البته ناگفته نمونه که هرزگاهی هم مینویسه!ولی به خاطر اینکه یه مدتیه تحت درمان هستش برای یه سری مشکلاتش اصلا و ابدا نمیتونه لب به قهوه و امثالش بزنه.این فرد گاهی خستس و گاهی سرحال و حتی غمگین میشه و بعضی وقتا میخنده!بعضی وقتا میتونه حرفای خوب بزنه تا بقیه پر از انرژی بشناما نمیدونه چرا بعضی وقتا احساس میکنه کسی دوستش نداره و میترسه.فک نکنم چیز دیگه مونده باشه که در مورد این فرد بگم.پس به عنوان اخرین کلام این پست میگم:#بیا_نجنگیده_نبازیم</description><category>سبز</category><author>سبز</author><pubDate>Mon, 04 May 2020 18:05:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>