https://virgool.ir/feed/@Lokiniمن نامه‌های مخفی و خاک‌خورده را دوست دارم.fa2026-11-12 02:44:31https://files.virgool.ir/upload/users/71616/avatar/6BJeUq.pnghttps://virgool.ir/@Lokinihttps://virgool.ir/@Lokini/برای-آندره؛-که-نام-خود-را-فراموش-کرد-yqsyvfgsnkx5آندره‌ی عزیزم؛می‌دانم که حالت خوب است. اگر از من بپرسی می‌گویم:(( خیر، به هیچ طریق خوب نیستم. فضا برایم مختنق است. انسان‌ها برایم منفور و کثیف می‌نمایند ولی خودم هم چنان انسان شایسته‌ای نیستم. احساس می‌کنم دائما در حال سقوط از ارتفاع هستم؛ مسیری طولانی و جاودان. گویا پایم به سنگی خورده و اتفاقی درون چاهی عمیق افتاده‌ام. چاهی که هر چه بیشتر در آن فرو می‌روم طولانی‌تر و سیاه‌تر می‌شود. پس همین، فقط خوب نیستم.))روز اولی که یکدیگر را دیدیم به یاد داری؟ تو مشغول بازی کردن تآتر خیابانی خودت بودی و من محو چشمان سیاه تو شده بودم. بار دوم را چطور؟ همان وقت که آن کتاب را در دستانت دیدم. ورقه‌هایش زرد شده بود و جلدی خمیده داشت، گویا آن را نخوانده، بلکه زندگی کرده بودی.آن روز وقتی زیر آن درخت بید از پیت موندریان برای تو گفتم، تو خندیدی. گفتی درکم می‌کنی؛ گفتی شبیه منی.آندره! تورا در میان تمام آدم‌هایی که می‌شناسم-فعلا- بیشتر دوست دارم. تو نمی‌دانی. تو احتمالا اسم من را فراموش کرده‌ای. تو کس دیگری را دوست داری. ولی من اینجا درون چاه سیاه خودم هرروز بیشتر فرو می‌روم و تو در این سیاهی المبار مثل درمانی. تو نوری و تو آغوشی.من عاشق تو نیستم؛ من دوستت دارم. مثل یک دوست.    پی‌نوشت: وقتی این نامه را برایت می‌نوشتم‌ یوهانس برامس عزیز برایم قطعه‌ای نواخت که آن را همراه با نامه برایت پست می‌کنم.قطعه‌ای که برامس برایم-برایت- نواخت.LokiniLokiniSun, 15 Sep 2019 21:50:25 +0430