https://virgool.ir/feed/@Librafa2026-11-11 03:17:41https://files.virgool.ir/upload/users/348934/avatar/ifwjrV.jpghttps://virgool.ir/@Librahttps://virgool.ir/@Libra/شبت-بخیر-zrijcpxjdjjpشب بخیر ای نارنجی‌ترین برگ پاییز کوه ای قشنگ‌ترین خوابی که با سردرد ازش بیدار شدم ای همه‌ شعرای دنیاشب بخیر ای خیال دلربای شب‌های درمانگاه ای روشنایی خوشایند دم صبح ای ماجرای پشت غم‌های وسط روزای لبخند مبهم من پشت ویترین لباس‌‌بچه‌ فروشیشب بخیر ای باد مست که روی تابوتم می‌رقصی تا یادم بره چقدر مرده‌ تنهایی هستم شب بخیر آخرین پروانه‌ رگ‌های بسته‌ من شب بخیر ای کسی که حتی نمی‌دونم فراموشت کردم یا فقط اون‌قدر گذشته که بهتره فراموشت کرده‌باشم..‌‌شب بخیر.LibraLibraSun, 14 Dec 2025 11:40:52 +0330https://virgool.ir/@Libra/کی-میایی-owzdsuapvqthبه آینه نگاه میکنمبه منبه مابه آرزوهای تلنبارشده‌امبه چشم هایی که تو د‌رشان خیره نشدیبه دست‌هایی که لمس نکردیبه آغوش خالی توانتظار تا به کِی؟صبوری تا کجا ؟از اینکه تو نخواهی آمد حتم دارماز اینکه خواسته هایم تبدیل به آرزوهایم میشوند حتم دارماما چرا هنوز هم سرپایم ؟چرا هنوز هم به آن صبح سپید امیدوارم ؟نمیدانم،نمیدانم این امید از کجا گَه گاهی به قلبم میتابداما خوب میدانم که درنهایتپرنده‌ای سیاه بال، باز مثل همیشهتک دریچه‌ی زندگی ام را رنگ خودش در می‌آوردو مرا دوباره تنها،در دیاری که جز خودم و چند تکه استخوان بدنم نیستدر آن دشت سبز خشکیده،میگذارد و خود،فرسنگ ها دور میشود من در این دشت خشکبا چشم هایی تر شده از نبودنتهنوز هم منتظرم درگوشم بگو کی میایی.....؟LibraLibraSat, 29 Jul 2023 03:28:42 +0330https://virgool.ir/@Libra/شب-بخير-wuidbvbx4t5pشب هر چقدر به درد خواب نميخورد در عوض وقت خوبيس براي فكر كردنمثلا براي فكر كردن به هواي لعنتي اتاقت كه تو را در اغوش داردكه تو در ان نفس ميكشياصابت كردن به ايينه كه تو را هر روز ميبيند و شايد اصلا نميداند خوشبخت ترين اينه دنياسبه افتاب،افتاب وقيح كه حق دارد تو را ببوسد و من ندارمشب ها وقت خوبيس براي فكر كردن به تو و حسادت كردن به تو كه الان كنار خودت خوابيده اي و نفس هاي عميق ميكشي و عطر تنت را عطر گندم خام را حس ميكني و هر وقت كه دلت بخواهد ميتواني دست بگذاري روي پوست نرم صورتتبا من بگو اخر تو چطور كنار خودت خوابت ميبردمن اگر كنار تو باشم بايد تا صبح بيدار بمانم و نگاهت كنم و نفس هايت را بشمارم و براي داشتنت بميرمارزوي محال من،اي خوابي كه هيچ وقت نديده ام،من ميميرم از حسادت هر كسي كه حتي خوابت را ببيندنبودت سختس نه فقط خود نبودنتنه…جاهايي كه باهم رفتيماهنگ هايي كه با هم گوش داديمعطرت…چشمان تيله اي برق برقيتخنده هاي ريزتموهايت كه مانند موجي از درياي سياه بودچال گونه ات كه مانند يك سياه چاله مرا در خود ميبلعيددلبر،مگر قول نداده بوديم باهم باشيممگر قول نداده بوديم باشيم براي هم،هميشهانگار بايد عادت كنم به اينكه نيستياما،اما سخته،خيلي سختبه قول ابتهاج:عاشقان چون زندگي زاينده اندعاشقان در عاشقان پابنده اندعشق از جاني به جاني ميرودداستان از جاوداني ميرودبگو کدام خون در رگان توست، که بازگشتنت شبیه رفتن است؟بگو خورشید منجمد آسمان سربیبگو کدام لب چنین مسموم تو را بوسیده که زهر تراوش می‌کند از هر کلمه که با صدای تو می‌شنوم، صدایی که هنوز و همیشه مستم می‌کند.بگو کدام یار را از دست داده‌ای که چنین دور ایستاده‌ای از حروف علاقه.با من حرف بزن، حرفهای ساده روز.با من حرف بزن، حرفهای گرم شب.به من نگاه کن، همینقدر سرد.برف کلماتت را ببار بر من، شراب یخبندان.آزارم بده اگر آزار من خشمت را تسکین می‌دهد.من دست از دنیا و از خواستنت برداشته‌ام، از دوست داشتنت نه.حالا بیا از مردی که دوستش داری برایم بگو، من صبر می‌کنم تا گریه‌هایت تمام شوند، و بعد برایت قصه تعریف می‌کنم: یکی بود، که تو بودی. یکی نبود که من بودم.بعد روی سینه‌ام بخواب، شاخه‌ی ترد درخت بادام. سرما که تمام شد، بیدارت می‌کنم تا برای مرد محبوبت گل بدهیخواستم بگويم چقدر چشم هايت شعرند،نگفتماز تيغ هاي كف دستم ترسيدم كه نوازشت كنم و خون سرخت،گل هاي سرخ را بي ابرو كندمن ماشين توليد رنجميك روز به يك نفر نگاه ميكني كه چشم هايش شعرند اما دم نميزنياز تيغ ها كف دستت ميترسيدوست داري بگويي حتي كنارت نشسته دلتنگش هستي اما لال ميماني ان روز ياد من بيفتو يك بوسه بچسبان بر شانه باد خوش اذر ماه تا به من برساندبعد به كلماتي كه نگفته اي شب بخير بگودراز بكش روي مبل،به سقف نگاه كن و درد هاي دلت را بشمار و به روياي خيس كسي فكر كن كه سهم تو نشدبا چشم هايي كه شعر بودبا لباني كه اتش بودو با اغوشي كه امن ترين جزيره جهان بودراستش را بخواهى آمدمهر شبنه يك بارنه دو باربه تعدادِ تمام شب هاى بعد از نبودنت،آمدم و هر بار اين شك به جانم مى افتاد كه نيستى يا خودت را به نبودن زده اى!؟اما اينبار صبح كه چشم باز كردى،پشتِ دربِ خيالَت را بخوان...برايت تا بينهايت نوشته ام،جانم،آمدم،به اندازه ى تمامِ دقايقى كه داشتَمَت...اما تو نبوديشب بخير پرنده كوچكاي لبت را شراب بوسيدهبه خماري خراب،بوسي دهبوسه بوسه غزل لبت،يعنيبوسه ات شعر ناب بوسيدهغمزه ات را نسيم دل دادهخنده ات را حباب بوسيده…LibraLibraTue, 30 May 2023 20:32:15 +0330https://virgool.ir/@Libra/بدون-عنوان-fm6wezopnuoyاز خواب بيدار ميشوم و دست ميبرم سمت ديگر تخت،بالشت سفيد و دست نخورده و تميز،ملحفه اي كه ارام گرفته روي تختبوي پوشال نم دار مي ايد و صداي قيژ قيژ مداومخبري از عطر تو و از صداي نفس تو نيست و من دلتنگمزير كتري را روشن ميكنم و از فريز كمي نان در مياورم و روي اوپن ميگذارمچند ليوان كثيف ، كمي شكره پاشيده و دو سه تا مورچه هاج و واجخبري از بوي تند قهوه و نان تازه سفره كوچك گل دار نيستزوزه كتري بلند ميشود و هيچكس فرياد نميزند: بازم نگاه نكردي اب داره يا نه و روشنش كردي؟اب سرد توي كتري داغ جيز جيز ميكند و ارام ميگيرد و من دلتنگمدر كمد را باز ميكنم و پيراهنم را بر ميدارم،كسي از پشت شانه ام لمس نميكند و نميگويد اين خوب نيست،اون زرشكي بيشتر مياد به شلوارت ولي تنبل نباش و اتوش كنصورتم ميسوزد اما نه با فشار انگشتهاي ظريف تو و نيشگون محبت اميزت،با ياد اوري،اشك يا مخلوطي از هر دوسرم را فرو ميبرم توي كمد و چشم هايم را ميبندمهيچ بوي عطري از تو جا نمانده هر چه هست شيريني عطر و مام خودم است و بسچشمم توي لباس هاي ساده و رنگ هاي تيره ميگردد و هيچ رنگ روشني نيست و من دلتنگمكفش هايم را بيرون مياورم و نگاه ميكنم به پادري پر از خاكي كه گوشه هاش ور امده و هيچكس نيست از اتاق فرياد بزند: بيرون بپوش پره خاك شد همه جاتلاش نميكنم براي در سكوت اماده شدنتوي اينه بزرگ دم در نگاه ميكنم و موهايم را شانه ميكنم به يك طرفشانه پر است از موهاي پيچيده به هم كوتاه و كسي نمي ايد و بهم بريزدشان و با چشم هاي خواب الود توي اينه بگويد:نده بغل مثل پيرمردا ميشي اينقدر محكم نكش همش دارم مو در ميارم از لاي شانهيقه كتم را خودم صاف ميكنمو من دلتنگمتوي اينه نگاه ميكنم،تلفنم زنگ ميخورد،گوشي را بر ميدارممادر ان طرف حالم را ميپرسدميگويد رنگ مو خريدم واست گذاشتم تو حموم لج نكن و بذارميگويد اين كه تو اصلا حرف نميزني خيلي بدهميگويد بايد سعي كني فراموشش كني پسرمبعد مثل هميشه ميزند زير گريهابر سياه بزرگ توي سينه ام بالا مي ايدكاش اينبار بميرماز گلويم رد ميشود به سختي و روي سرم ميباردتصوير محو و مات تو با لبخند برايم دست تكان ميدهدلبخند ميزنمبه مادر ميگويم من خوبم مادر اما دل تنگم،خيلي دلتنگم …LibraLibraSat, 13 May 2023 23:42:57 +0330https://virgool.ir/@Libra/پناه-as7fwb9liretامدنت شروع و پرواز و اوجرفتنت پايان و غرق شدنم در موهاي پر موجامدنت شد پناهرفتنت كرد تباهم پناهبي پروا بال ميزدم در چارچوب پناهتامن ترين جاي دنيا به اغوشت داشت شباهتنبودنت هر روز دارن تو رو به يادم ميارن و به رخم ميكشنلحظه هاي بي تو بودن منو هر لحظه به لحظه ميكشنبا عكسات چه دوراني دارم دلبربا يادت چه روزگار پر باران و بوراني دارم دلبربا نبودت چه تن عرياني دارم دلبرنيستي چه خاك خورده اغوشمبي پناه و روان پريش و بي انديشمكه هر جا ميرم دنبال تو ميگردم جوري كه انگار بعد تو فقط ميخوام تو اين دنيا نباشماز تو فقط موند يه عكس برامكه الان با همون زندگي ميكنم و شده نون شب برامعضوي از من و حرف زدن باهاش شده جزوي از من پناهچه شبايي كه بي تو سپري شدچه روز هايي كه خواب بودم تا شب شهمن سعي مردم تا هر كاري كنم تا چشمات فقط منو ببينهنيستي انگار الان دوست دارم فقط نفسام قطع شهچقدر از تو بنويسم تا باورت شه و برگردي پناهچرا اين همه مدت بدون من سر كردي پناهچشمام خيره به بيرون و خيس خورده شيشه هاي پنجره پناهنميخواي برگردي؟ برگرد داره ميميره تار هاي ناكوك حنجرم پناهته ريشم دلتنگ لمس دستاي توعه پناهخوشحالي و زندگي من دست توعه پناههر شعرم جمله هاشو نقطه هاش پر جسارته پناهاز تو مينويسم ميلرزه حنجرم پناهسكوت حق من نيست اما لاجرم پناهنباشي مرد نيستم اگه واقعا نميرم و نرم پناهپرواز رو يادم رفت و بد شكسته ساغرم پناهنم نمك ميزند پشت در يار با يار و من فقط سرگردونم پناهويلونماندوهم توييعشقم روحم تويينيستي حيرون تو اين دالونم پناهپناه تنها ترياق من توييبه مورفين اغوشت به سفيديه چند تاره موي سرت دچارممنو از اين منجلاب نجاتم بدهتو رو قسم به دوتا چشماي هميشه جنگلت پناهتيرم اما خرداد ميرمزماني كه ساعت به وقت رفتن و چشمات بستسميرم يه شب از پيشتون قسم به پاييز كه تمام جسم و حسم خستسقلبمو ميدم،قلبتو به قلبم اسارتگاه كن پناهدورمو درست بچين و خودمو ارامگاه كنمرگمو تابوتمو از نوازش جنازم اگاه كن پناهروي سنگ مقبرم يادداشت با توبنويس عاشق اما بي گناهرو سياه و بي سرپناه و بي پناهم بي تو پناهكف دستات پر كن خاكمو محكم مشت كن برونگاه نكن به من با جسارت پشت كن برو اما مشتتو باز نكنبذار زير چونت نيمه شب بخوابمن به همين راضيم با همين كار نور به قبر من بتاب پناهپناه پناه پناه پناهفاصله بين ابرو و چشمات تا چال گونت تا شعر هاي بي حد و مرز و بي قانون منهر دو تو رو به رخ من ميكشن پناههر دو دارن نفسامو كم كم ميكشن پناهبي قرار و بي قرار و بي قرارم پناهچيزي نمونده ازم يه روح توي انتظارم پناهمن اينجا درد ميكشم بي تو هي چه سينه سوخته امبي تو تنم چه بيوه ستلبامو لال كردم و دوختمقرض ميگيرم چندتا دستدوتا دست كمه براي بغل كردنت پناهدرسته مهتاب سحر، دستم جا نميشد و درست نميتابيد ولي بعد تو پسروت شبا درست نميخوابيداز هر تكراري خستم جز داشتنت پناهكار هر شبم همينه از خدا خواستنت پناهدهليز و سرگردون لا به لاي تاره موهاتم هنوز چرخ ميزنم خاك گرفتم پناهموهاتو وا كن وقتي مياي به ديدنم اگه بياي امشب با خودم تو رو به دامان مادرم ميبرم كه سيرتش عينه خاكهمجنونه من،معشوق من بياموهاتو برام وا كن پناهبيا تنمو با تنت ادغام كن پناهاگه نيومدي امشب با دستات منو توي ملاء عام اعدام كن پناههمين امشب اعلام كن پناهپناهچشمام خيره به بيرونو خيس خورده شيشه هاي پنجره پناهنميخواي برگردي؟ برگرد داره ميميره تار هاي ناكوك حنجرم پناهچقدر از تو بنويسم تا باورت شه و برگردي پناهچرا اين همه مدت بي من سر كردي پناهاز تو مينويسم ميلرزه حنجرم پناهميشه برگردي پناه…؟LibraLibraThu, 11 May 2023 23:31:04 +0330https://virgool.ir/@Libra/بدون-عنوان-z1kyq8kfphbjمامانهر روز با خودم تکرار ميكنم که من احساس دارم و این بالاخره من را خواهد کشت و خیلی تمرین میكنم که بی احساس باشم و میترسم میترسم از روزی که از خواب بلند شوم و دیگر نه حسی به ایران داشته باشم، نه به تو و بابا، نه دوست و کلا آدمیزاد جماعتمامانمن در این دنیا خودم را تنها میبینم،خیلی تنها، تازه بعضی وقت ها به خودم میگویم این اولش است، بعدا قرار است تنها تر از این هم باشی، وقتی که دیگر آدم هایی که دوستشان داری، دستشان توی دستت نخو… بگذریم مامانسنم دارد بالا و بالاتر ميرود و هنوز ندیده ام «آن ایران، آن مرزِ پر گهر» که توی مهدکودک با بچه ها اول صبح آهنگش را می‌خواندیم، پیشانی ام دارد ترک می‌خورد و هنوز ندیده ام «عهدی، عهدی با جانان که تا جان بدن دارم» و از اینجور حرف ها که حافظ توی غزل هایش میخواند و تو میگفتی عزیز گیان، بزرگ شدی، آدم باید اینجوری عاشق باشه، آدم باید اینجوری عهد ببندهمامانهمیشه سعی می‌کنم شاد باشم، برقصم، بخندم، به قول سوگند، که برایت آهنگ هایش را می فرستم واسه همه سایه بونم، بدونِ اینکه بدونن…LibraLibraTue, 04 Apr 2023 20:54:29 +0330https://virgool.ir/@Libra/my-brain-ontn5iborsdiخيلي سعي كردم بخوابماز اين دست به اون دستسرم پر از صدا شدهصداهاي بلندي كه اذيتم ميكنهمغز ميگه بخواب شايد مثه ديشب روياي قشنگ ديديميگم چرا رويا؟چرا بهش ميگي رويا؟ميگه خب روياسداد زدم گفتم خفه شو من يه بار اونجا بودمرفت پي كارش باز سر صدا كرد و نذاشت من بخوابمهميشه از مغزم موقع خواب متنفر بودماز صداي ادماي دورمم همينطورمخصوصا وقتي بغلش ميكردم و سرشو ميذاشت رو سينمو يه صوت ريز از صداي نفسش تو اتاق پيچيده بودفثط صداي گنجيكشا ميومد انگار كه اصن افتاب با نفس هاي ما اومده باشه بيرونميگه ولش كن بگير بخوابميگم مگه تو ميذاري؟اين همه صدا چيه؟ چرا اين همه باهام حرف ميزني؟من اصن مغز نميخوامبيشترين صداي كه تو مغزم ميپيچه صداي شاملوعه(هر كس كسي اينگونه فجيع به كشتن خود برنخواست كه خود زندگي كردم)ميگم احمد جان لطفا ساكت شو به جاي اين اراجيف بگو ببينم كه چجوري ايدا رو خداي كوچك من صدا ميكرديچيشد اصن؟نميگي ما دلمون ميخواد خبنميگي ما حساسيم،حسوديم،دل نازكيم نكن بابا جان اقلا تو خلوت خودت اينجوري صداش كنادمه ديگ چيزي كه نداره رو دلش ميخوادزل زده بودم يه سقف و مغز مريضم حرف ميزديهو دستمو اوردم جلو صورتمو گفتم چقدر انگشتام درد ميكنهميگه نميدوني،احمق هر روز داري با خودت حرف ميزني و حرفاتم مينويسيميخواي دردم نكنه؟گفتم راست ميگيا پس بگو چرا قلبمم درد ميكنهبا پوز خند گفت باهوشيدير دوزااريت ميوفته حتي دير از خنگاولش كن مغز مريض من تو خيلي حرف ميزنيولي شايد باورت نشه فقط تو باهام حرف ميزني ميگم راستي چيشد چرا يهو ادما اينجوري شدن؟از كي فهميدن وقتي كسي دوسشون داره رو نبايد دوست داشته باشن تا قوي تر بشنگفت تو الان ضعيفي؟گفتم وقتي اينقدر دردو تحمل ميكنم لابد قويمگفت يني تو دوسش نداري؟گفتم وقتي نيست ناراحتم يني دوسش دارمگفت پس اونا فقط فكر ميكنن اگه كسي رو دوست نداشته باشن قوي تر ميشنميگم مغز دستامو ولش كن،قلبمم ولش كن،تنم چرا درد ميكنهگفت خنگي يادت نيست اخرين بار كه بغلش كردي اروم شدي و گرمت شدگفتم خبگفت چيزيت نيست بدنت سرد و گرم شده ديگ بغلش نكردي بدنت سرد شده سرما خوردي و بدنت درد ميكنهسرماي نبود ادما از سرماي دما هم سوزش بيشترهميره تا مغز استخونتو ميسوزونهميگم مگه تو مغز نيستي مگه نبايد منطقي باشي؟پس اين حرفا چيه؟ميگه من از بس ميخوام قلبتو قانع كنم كه اول منطق بعد احساس اين حرفا رو از اون ياد گرفتمفك كنم اصن من عاشق قلبت شدم چون منطق يادم رفته الان فهميدم كه چرا شما ادما وقتي عاشق ميشين فقط به حرف قلبتون گوش ميدينميگه چرا نميذاري بخوابم؟چرا اينقدر حرف ميزني؟ميگم خودت داري حرف ميزنيولي حرف بزني بهتره هاا اينقدر حرف ميزني تا خسته شي و خوابت ببرهحرف نميزني فكرت ميره هزار جاميشيني هي سوال طرح ميكنه كه اگه دوست نداشت چرا اينو گفتاگه دوسم داشت چرا اينو گفتاگه دوسم نداشت چرا اينكارو كرداگه دوسم داشت چرا اينكارو كردولش كن بيا به روياي صبحت فك كنبايد سرت داد بزنم وقتي همه خوابن؟احمقي؟ خري؟باز ميگي رويا؟ميگم يه بار باهاش اونجا بودمپس خفه شو،لال شو،هيچي نگوميگه باشه بخوابميگم ميخوام بخوابم ولي تو نميذاري و منو ميبري اونجا كه نبايداصن تو خودت برام سوال طرح ميكنيچون تو يه مغز دو قطبيه مريضيميگه خب چشماتو ببند به اونجايي كه دوتايي باهاش بودي فكر كنبه اولين نگاه پر خندشبه اولين اهنگي كه گوش دادينبه اولين بار كه ديدتبه اولين بار كه بغلت كردبه اولين باري كه گفت دوستت دارمبه اولين بار كه زل زدي تو چشماشبه اولين بار كه طعم لبشو چشيديبه اولين بار كه وسط پارك كادو بهش داديبه اولين بار كه باهم سالاد ماكاروني خوردينبه اولين باري كه قدم زدينبه اولين باري كه با هم شكلات خوردينبه اولين باري كه كافه رفتينميگم به اولين باري كه دوستم نداشت به دومين باري كه ديگ دوستم نداشتبه سومين باري كه ديگ دوستم نداشتگفت نه فقط به چيزاي خوب فكر كنميگم ميدوني اصن چرا بيدارم؟ميگه چرا؟ميگم به خاطر همين خوب و بداي قاطي شدهواسه همين سوالاميگم مغز ادما چقدر صبر ميكنن؟ميگه خب بستگي داره ادما واسه چي صبر كننادما واسه ادمايي كه خيلي دوسشون دارن خيلي صبر ميكننحتي بعضيا اينقدر صبر ميكنن تا اون دنيا كنار هم باشنميگم مغز من ميخوام تا هميشه صبر كنمدرست ميشه؟ميگه چشاتو ببند فردا روز قشنگيهميگم ولي مغز من هر وقت خواستم باهاش صحبت كنم تا فردا رو روز قشنگي شروع كنيم اما اون ساكت تر شدميگه چشاتو ببند فردا روز قشنگيهميگم مغز يه لحظه گوش بده به منميگه چشاتو ببند فردا روز قشنگيهميگم مغز تو دوستات ميشه بسپاري تا مغزشو برام پيدا كنن؟بري با مغزش دوست بشي و حرفامو بهش بگي؟ميگه چشاتو ببند فردا روز قشنگيه ميگم يا ميري با مغزش دوست ميشي يا به قلب ميگم بره با قلبش دوستش بشهميگه قلبت اگه ميتونست دل قلبشو به دست بياره و باهاش دوست بشه الان وضعت اين نبودميگم هيچي ندارم بهت بگمولي مغزم گفت چشاتو ببند فردا روز قشنگيه ميسپارم مغزشو پيدا كنن و ميرم با مغزش دوست ميشم و حرفاتو بهش ميزنمميگم مغز،مغزش مثه تو اذيتش نكنه شبا نزاره بخوابهاروم نجوا ميكنه چشاتو ببند فردا روز قشنگيهساكت شده همه جام و مغزمم كه خوابيد حالا نوبت منه بايد به چيزاي قشنگ فكر كنم تا اتفاق بيوفتنالانم بايد چشمامو ببندم فردا روز قشنگيه…LibraLibraWed, 29 Mar 2023 01:03:44 +0330https://virgool.ir/@Libra/به-امید-روزی-که-تو-بخونیش-the-queen-of-cats-gq9h1cdw5yddگفتم ببخشین میشه تماشات کنم؟ گفت دیوونه‌ای؟ گفتم بلهگفت خوبه که دیوونه‌ای، مدتیه دیوونه گیر نمیاد که وایسه به تماشا گفتم برو بابا، تو رو که همه تماشا می‌کنن گفت همه که دیوونه نیستن،گفتم راس میگی، خندیداز صبح نگاهش کردم تا نزدیکای غروب، هی گفت خسته نشدی؟ گفتم خسته کدوم بود؟ گفت هیچی، راحت باشموهاش رنگ شب بود، خودش رنگ روز، یه آدم عجیبی بود، انگار خورشید باشی و همزمان ماه هم باشیبعد حالا اینا هیچی، تو صداش رنگین کمون داشت، از اون قوس رنگی‌ها که بچه بودیم تو کارتون‌ها بود، چه خوب بود وقتی بچه بودیم انگشتای دستاش نازک بود، انگار شاخه ترد صنوبر باشه، هی خواستم دستشو بگیرم، ترسیدم دردش بیاد گفت چرا حرف نمیزنی همش داری نگاه میکنی؟ گفتم حرف مال عاقلاست، شما بگو من میشنوم الکی گفتم، حرفاشو نمی‌شنیدم، داشتم به صداش گوش میکردمبعد تاریک شد، گفت من میرم دیگهیخ کرد استخون دلم، چرا آخرش همه همین رو میگن؟ رفت خواستم بگم نرو، من هنوز دلم تماشا می‌خواد، دیدم خیلی قشنگه وقتی میره، هیچی نگفتم.همون‌جا رو سنگ سیاه خوابیدم، گفتم فردا بشه باز میاد اما دیگه فردا نشد همه‌ش امشبه امشب هم که تاریکه موندیم سرگردون ولی فردا که بشه میاد بهش میگم میشه این بار هم تماشات کنم هم باهات بیام؟بذار فردا بشه، میاد.می‌دونم میاد امشب ولی تاریکهپاشو یه شمع روشن کن، آدم عبوس که از آینه و نور می‌ترسی، تاریک شدی از بس که موندی تو تاریکی....LibraLibraFri, 10 Mar 2023 11:51:19 +0330https://virgool.ir/@Libra/من-خوبم-vfyoxalaxkutديگ وقتش بود برات بنويسميني بايد برات مينوشتمحس ميكنم به چيزي بهت بدهكارم،به چيزي كه نميتونم هيچ وقت صافش كنمميدوني منو تو خيلي جاها باهم بوديم،خيلي كارا باهم كرديم،خيلي حرفا بهم زديم اما جوري كه بايد هيچ وقت ازت حرف نزدمهيچ وقت نشده اسم كوچيكتو صدا بزنم بعد نگات كنم جوري كه لايقش باشينميخام ازت بت بسازما نه ولي در حد خودت خوبي،قابل باوري نميدونم چي بگم ولي اينو ميدونم كه ميتوني كلي نوشته ناتموم دارم كه نميتونم تمومش كنمقراره كه كتابمو چاپ كنن اما كدوم كتاب؟اصن نميخام حرفاي قلمبه سلمبه بزنم ميخام ساده و روون باهات حرف بزنم،برات بنويسم كه هيچ وقت دغدغه هامون نشده كه مث اينا باشه دغدغه دختر قد بلند و خوش قيافه،پول،ماشين،دور دور،ارتفاعات فلان جا و خوشحالي از شكم سيري و مارك فلان شلوار،كتاب هاي چاپ شده و امضا خوش خط پاشون،فلان متينگ،فلان ساعت،فلان عكس،فلان كوفت و زهر و مارببين منو تو خيلي سوالاي بي جواب داريمچرا هيچ وقت نشد نويسنده كت شلوار اتو كشيده اي باشم كه داره درباره قيمت دلار اظهار نظر كنهچرا هيچ وقت نشد اون چيزي باشي كه بايد باشيچرا هيچ وقت نشد برسي به اون چيزي كه ميخايچرا هيچ وقت نشد برنده بازي باشيچرا اوني كه ميخواستي مال تو نشدچرا هميشه خدا واسه چيزي كه ميخاستيم بايد سگ دو ميزديم و با حسرت نگاه ميكرديم از دست رفتن ارزوها و اميدامونوچرا هيچ وقت نشد واقعا چرا نشدببين هر كي ندونه من كه ميدونم دوييدن و نرسيدناتو من كه ميدونم چه هدفايي داشتي و الان چي هستيمن كه ته ته دلت ميدونى چه خبرهدليل ساكت بودن هميشگيتو ميدونموقتي تو اينه زل ميزني ميفهمم غم تو چشاتوحتي اگه هيچكس نفهميده باشهمنو تو خوب ميدونيم به دست اوردن و از دست دادنومنو تو كلمه حسرتو با تموم وجود حس كرديم ولي خنديديمبعضي اوقات فك ميكنم هيچي معني نداره تو سياره اي كه ميليون ها سال با شتاب به سوي فراموشي ميره ما در ميان غم زاده شديمبزرگ ميشيم،تلاش و تقلا ميكنيم،بيمار ميشيم،رنج ميكشيم،باعث رنج ديگران ميشيم،گريه و مويه ميكنيم،ميميريم،ديگرانم ميميرن و افراد ديگ به دنيا ميان تا اين كمدي بي معني رو از سر بگيرنتو هم بدون اختيار افتادي ميون اين نمايش لوتي و عنتر و منترشونيهميشه رو جدولايي راه ميري كه حل نميشن تازگيا افسرده شدم، اصله اصلش اين بود كه وقتي تست افسردگي انلاين ميدي اگه نتيجت مثبت بود يه تصويري،كله اي چيزي نشون ميداد و باهامون حرف ميزد و درمان كردنت وگرنه اون زير مينويسه شما افسردگي حاد داريد و سريعا به متخصص مراجعه كنيد واسه ادم نشد نون و ابادمي كه افسردگي حاد داره اگ حال داشت تا پيش متخصص بره جاش ميرفت پنجره رو باز ميكرد،گلدونا رو اب ميداد،سلام همسايه رو جواب ميداد و ديگ افسرده نميشدبه جاي اينكه افسرده باشه اورده خبر راوي ميشدچرا غم و غصه رو براي فردا نذاريم ميشداصن بيا لفظ قلم صحبت كنيم خانوم محترمشما ميداني كه اين نمايش پوچ و تو خاليست؟خانوم محترم من دقيقا ميدانم كه چم شده استمن ميدانم من هميشه كوتاه ميايم،تقصير ها را گردن ميگيرم تا خانه ارام باشدپدر ارام باشد،مادر ارام باشد،معشوقه خيالي ارام باشد،دشمن ارام باشد،جهان ارام باشدانقدر لبخند ميزنم كه دهانم كش امده انقدر لبخند زدم كه دو خط مورب گوشه لبانم حكاكي شده(حرف هاي فرو خورده)من شب بخير گفتن را دوست دارموقتي بعد از غذا فراموش ميكنم از اشپز تشكر كنم و حالم گرفته ميشوددلم ميخواهد اخر كلاس ها به معلم خسته نباشيد بگويم وقتي از تاكسي پياده ميشوم به راننده ميگويم روز خوبي داشته باشيد و از ته دل ارزو ميكنم كه روز خوبي داشته باشدمن ادم خوبي هستممن ادم خوبي هستم سعي ميكنم شير ابي را كه چكه ميكند محكم ببندمپشت سرم چراغ ها را خاموش كنممن ادم خوبي هستمبه بچه ها لبخند ميزنمبه درد و دل بزرگترها گوش ميدهممن خوبم اما دلم قرص نيستمن خوبماما يك جاي اين خوب بودن ميلنگدهر چي جلو تر ميرويم سكوتي عجيب مرا فرا ميگيردمن از اين سكوت مبهم ميترسم يك چيزي نيست يك جاي كار ميلنگدمن ادم خوبي هستم اما آه از سكوتامان از توامان… LibraLibraSat, 28 Jan 2023 22:48:05 +0330https://virgool.ir/@Libra/یاد-آر-qs9awtno5nyzخوبم فقط شبها صدا میپیچه تو سرمصدای هواپیمابله، میخورم قرصام رو آقای دکتر،سر وقت،مرتبولی مدتیه شب که میشه صدای هواپیما میاد تو سرم،فشار میدم پیشونیم رو که صدا کم بشه اما نمیشه،واسه اینه که شب‌ها تو محوطه می‌شینم زیر کاجاول صدا کمه،بعد زیاد میشه،خون میفته چشمام. نفسم سنگین میشهمیترسم، از تاریکی، از نورهی صدا زیاد میشه و من یاد بچگیم میفتم که تو بازار گم شده‌بودم و اون همه صدا بود و من نمیشناختمشونگلوم کیپ میشه و درد می‌گیره نفسامشب‌ها بوی دود میاد، بوی خون، بوی یه دوستت دارم نگفته، یه زود برگرد نگفته، یه آیةالکرسی که یه مادر خونده و به گوش هیچ خدایی نرسیدهمیشینم تو تاریکی،گریه میکنم بی‌صدایه هواپیما گوشه‌ دلم گم شدهصداش میاد،خودش نیست، مسافراش نیسَّنصبح دیر میاد،شب با دندونای کُندش میجوئه من رونیگا پر زخممبه یارو پرستار مهربونه گفتم زخمام مال مرض پوستیه، غصه خورد. بهش نگفتم جای دندونای غمه، دلم نیومد.من آقای دکتر خستم خیلیعین اون سیاهپوسته تو اون فیلمهانگار بیشتر از جونم زندگی کردمزندگی که نه، سرگردونی بین خبرهای بد و خبرهای معمولیشما خبر داری خبر خوبا چی شدن؟ من خستم خیلیاز آدم‌هایی که بی‌دلیل میکُشن و دل میشکنن از موشک‌های اشتباهی،از جنگ‌ها از نداریچرا با ما بدن اینها؟چرا ما رو میزنن و میکشن؟ کاریشون نداریم کهحرف زیاده،اما یه دقیقه مزاحم شدم خواهش کنم برام یه قرصی بنویسی بخوابم،زیاد،پاشم ببینم هواپیما از سرم رفتهنه،گریه نمیکنم،بوی دود میاد، چشمام میسوزه گفتم برات موشک خورده به هواپیمای توی سرم؟ نگفتمپیشونیم میسوزه،صداها زیاده،تو سرم مارش عزا میزنن تابوت‌های خالی رو تشییع میکنن،زور میگن،ناله میکننمیگن نترس مامان چیزی نیست، بین دوتا موشکه حتماجیغ میزننبعد همه صداها قاطی میشه توی هم کاج بیچاره میبینه بیقرارم،دستاش رو دراز میکنه بغلم میکنهیه قرص بنویس بخوابم آقای دکتر،زیاد خسته‌شدم،میدونی؟ خسته کاش تو هواپیما یه صندلی بود واسه من دکتر میدونی آدم اگه تو غصه‌های خودش گم بشه دیگه پیدا نمیشه؟ خیلی بده گم‌شدنپیداشدن خوبه،یکی پیدات کنه بگه نترس،نترس، خواب بد دیده ‌بودی آشنا نمونده دیگه بنویس قرص رو برام،سرت رو درد آوردم،باس ببخشید....LibraLibraWed, 11 Jan 2023 18:29:11 +0330https://virgool.ir/@Libra/the-dance-of-death-zsivsctvcdirما قبيله بزرگي بوديم،مومن بهم،تنگ هم مينشستيم شب هاي سرد دور اتش،يكيمان كه ته صدايي داشت ميخواند و بقيه گريه ميكردند يا ميخنديدند يا ميرقصيدندبستگي داشت به حال و روز آن كه ميخواند درد هاي همديگر را بلد بوديم،باهم زندگي ميكرديم،باهم ميمرديم و مومن بوديم به خدايي سنگي كه ته غار نشسته بود و هميشه چشمانش نمناك بود و حرف نميزدبعد آن روز كه كه سرد بود تو آمدي پي پناه چشم هايت آمدند،كمي كنار اتش ما نشستي و بعد رفتي من مومن شدم به تو،پشت كردم به خداي قبيلهبقيه گفتند كافرم،گفتند منم دليل قهر خداوند كه باران نميبارد و خشك دشتي شده زمينكه بركت از سفره قبيله رفتهمرا راندندتو نميداني،ميدانم مرا راندند و من در سرد ترين زمستان خدا گم شدم در جنگلي كه درخت نداشت،خارستان بودهي راه رفتم و زخم خوردم و خون دلم چكيد بر روي خار ها و خار ها گل داد و گل ها دهانشان تيغ داشتبه هر بوسه كمي از مرا دريدند هي تكه تكه كم شدم تمام جنگل را هي راه رفتم و به خورشيد و ماه نگاه كردم و لبخند زدم و يادم امد كه ماه و خورشيد توييجنگل كه تمام شد رسيدم به غار توامدم كنار در ايستادم به تماشاي تن توكه برهنه بودي و ميرقصيدي براي مردي كه دوست داشتيو مرد من نبودم و زن تو بودينگاهت كردم و لبخند زدم و گريه كردم و ايمان تيغ تيزي بود كه ميچرخيد تمام جانم راميدريد و ميخنديد هي درد دويد در رگ هاي تنم و به كسي نگفتم و تمام جنگل را برگشتم تا قبيله خودمبي حرف،رفتم وسط اتش بزرگ رقصيدم و تمام تنم تمام شد و خاكستر شدمخاكسترم را باد اورد و انداخت كنار غار تو كه رسم باد همينست كه هر شكاري را ببرد تحويل شكارچي بدهد و ادم ها نميدانند خاكسترم بي انكه تو بداني هر روز كف پاي تو را بوسيد وقتي ميرقصيديبعد يك شب كه از دور نگاهت ميكردم و نميدانستي گفتند تمامم و باد بايد مرا ببرد گفتند شرط ايمان دوري و دوستيست من گريه كردم،خاكستر نمناكي شدم كه اختيارش دست همه بود غير از خودشتو امدي روي تنم رقص مرگ كردي پيش چشمم اميختي با مردي كه من نبودممن همانجا بودم و نگاهتان ميكردم مرد شراب تنت را نوشيد و مست شد من تمام شدمتن دادم به نبودن باد مرا اورد انداخت وسط درياي مذاب،پراكنده شدم هر تكه از تن خاكستر شده ام را باد برد به يك گوشه دنياحالا همه جاي جهان خاكستر هايي هستند كه مومنند به درد و شب ها ورد نام تو را انقدر ميخوانند تا همه ديوانه ها مست شوند و برقصندمن اين قصه را نگفتم تو خبر دار شوينه،تو زبان خاكستر ها را نميداني بس كه هميشه خورشيد بوده اي اصلا نگفتم كه بداني كه تو خط مرا نميخوانيگفتم باد برساند به گوش مرد به گوش مردي كه كنار توست كه قدر تورا بداند…LibraLibraSat, 31 Dec 2022 22:27:11 +0330https://virgool.ir/@Libra/اقا-و-خانوم-كياني-kx3cuzgxyq0kسال دوم دانشگاه كه بودم با دوتا ديگ از دوستام خواستيم قيد خوابگاه رو بزنيم و يه خونه داخل شهر بگيريماول ترم رفتيم چندتا بنگاه سر زديم،قيمت ها خيلي بالا بود ولي بازم داشتيم ميگشتيمچند روز بعد رفتيم داخل يه بنگاه قيمت رهن و اجاره رو كه گفت يه طوري گفتيم اقا مزاحم ميشيم كه خود بنگاهي هم فهميد عمرا بر نميگرديميه پيرمردي داخل بنگاه نشسته بود به محض اينكه اومديم بيرون پشت سره ما اومدگفت دنبال خونه ميگردين؟گفتيم ارهگفت دانشجويين؟گفتيم بلهگفت دونفرين؟گفتيم نه،٣ نفر،اون يكي دوستمون سره خيابون وايسادهگفت اونم خبر كنيد بريم يه خونه اي هست نگاه كنيدگفتيم قيمت و اينكه كدوم منطقه ست؟گفت حالا بريم يه نگاهي بندازيد باهم راه مياييم رسيديم به يه خونه حياط دار كه از وسط چندتا پله ميخورد به سمت چپ و چند تا پله ميخورد به سمت راستبا دستش اشاره كرد به پله ها و گفت قبلا يه واحد بودن اما بعدش با ديوار جداشون كرديم من و خانومم سمت چپ زندگي ميكنيم،دره جداگونه داره به كوچهرفتيم داخل رو ديديم خوب بودگفت تقريبا دربست حساب ميشههر چند دقيقه يه بار ميگفتم خب قيمتش؟اونم ميگفت عجله اي نكن با صدايي نسبتا بلند تر از قبل صدا زد،خانوم،خانوم كياني بيا مهمون داريمچند لحظه بعد پيرزن اومد بيرون،تيپ هر دو خيلي نسبت به سنشون لاكچري بود،كت و شلوار اتو كرده و دستمال گردن اقاي كياني و شال صورتي و ارايش خانوم كيانياقاي كياني داشت داخل خونه رو نشون ميداد كه رسيديم انتهاي خونه،پرده رو كنار زد گفت اين در ميرسه به كوچه پشتي اگه يه لحظه مشكلي پيش اومد از اينجا استفاده كنينصورتشو برگردوند طرف من گفت ما خودمون هم جوون بوديم ولي اينجا رو كاروانسرا نكنيد،همه چيز به وقتش و اندازش خوبه اگه از حد بگذره دردسر ميشه،نه برامن،براي خودتونبا اشاره سر داشتم حرفشو تاييد ميكردم بازم از اجاره و رهن حرفي نزد چايي رو كه خورديم گفت تا فردا وسايلتون رو بياريد بعدش به من اشاره كرد كه بايد داخل حياط يه جاهايي رو نشونم بدهاومديم حياط خونه گفت ببين پسر پول رهن نميخوام اجاره هم به شرطي ميگيرم كه يه ماه بعد بگين جاتون خوبه و راضي هستين به شرطي كه دور و بر ما باشين حوصله ماهم سر نرهسه ماه بعد بچه ها با دوست دخترشون كه ميومدن خونه،خانوم كياني پاي ثابت مهموني بود،اقاي كياني هم قايمكي روزي يه نخ سيگار ميومد پيش ما ميكشيدخيلي به ندرت غذاي دانشگاه رو ميخورديم چون هميشه غذا برامون مياوردناين زن و شوهر هر روز ساعت ٦ صبح بيدار بودن گرمكن ورزشي ميپوشيدن و ميرفتن ورزشيه روز در مورد انگيزه و ورزش صبحگاهي داشتيم حرف ميزديم خانوم كياني رفت همه جا رو چك كرد كه اقاي كياني اون نزديكي نباشه بعدش برگشت به من گفت واقعيتش اقاي كياني سرطان داره و اينكه ميگم سيگار نكشه به خاطر خودشه بعد تاكيد كرد به هيچ عنوان به اقاي كياني هيچي نگيم نزديك يك سال كه گذشت اين دو موجود نازنين شده بودن جزئي از زندگي ما هر هفته يه جشني ميگرفتيم سه تا دختر سه تا پسر بعلاوه اين دو نفراجاره ما ماهيانه ٥٠٠ هزار تومن بود در صورتيكه اصلا نميذاشتن ما بدونيم قبض اب و برق و گاز كي مياد و چقدر شدهروحيه اشون عالي شده بودگفت اگه ميتونين تابستون زود برگردينآبان ترم بعد خانم کیانی مریض شد طوری که آمبولانس اومد دم در و بیمارستان بستریش کردن، دخترای ما هم نوبتی می‌رفتن پیشش، آقای کیانی که کلا خونه نمیومد و از روز اول بیمارستان بود.پسرش از کانادا زنگ زد که بهش مرخصی ندادن ولی دخترش که آلمان زندگی می‌کرد سه روز بعدش اومد، روز به روز حال خانم کیانی بدتر شد، فقط دورهمی شبانه سر به سرش می‌ذاشتیم می‌خندید.اونم خنده مصنوعی، واقعی میشد فهمید که بیماری نمیذاره بخنده و شاد باشه وگرنه خودش دلش می‌خواستحلقه اشک رو بعضی وقتها تو چشمهای آقای کیانی می‌شد دیدعید که واسه بیست روز اومدیم خونه، سوپری سر کوچه محله آقای کیانی زنگ زد بهم.بله؛ خانم کیانی به تاریخ ده فروردین فوت کرد.به اندازه ای ناراحت بودم که انگار یکی از عزیزانم رفتهسیزده بدر رو بیخیال شدیم، با اولین اتوبوس رفتم، بقیه بچه ها هم فرداش اومدن، مراسم رو همسایه ها و دخترش داشتن آماده می‌کردن، و اما آقای کیانی چقدر از پانزده روز پیشش شکسته تر شده بود.خیره میشد به یه گوشه و چندین دقیقه تو همون حالت می‌موند بعد مراسم هفتم ديگ سيستم خونه رو باز نميكرديم اما خود اقاي كياني به خاطر ما ميومد و روشنش ميكرد ولي با رفتنش صداشو كم ميكرديم،اون ترم با همه ترم ها فرق داشت،اقاي كياني ديگ روزي نزديك به يه پاكت سيگار ميكشيد ديگه خبري از لباس ها و پاپيون كه هر روز يك دستش را ميپوشيد نبود نزديك به يك سال بعد ده فروردين اقاي كياني فوت كرددقيقا همون تاريخي كه خانوم كياني فوت كرده بود ١٠ فروردينولي يكسان بودن تاريخ فوت خودش و خانم كياني چه مفهومي ميتونه داشته باشه،شايد عشق،شايد خودكشيپسرش كه از كانادا اومد نذاشت كار به كالبدشكافي برسه گفت ديگ فوت كرده و تمامدفنش كردن و ما شش نفر در حياطي نشسته بوديم كه صداي پيچيده شده باد در لا به لاي درختان و برگ ها،صداي خنده هاي كياني ها بودبعدا فهميديم كه اقاي كياني سرطان نداشته بلكه خانوم كياني سرطان داشته و اين ورزش و رژيم به ترفند دوست داشتني از طرف اقاي كياني نسبت به خانومش بودLibraLibraThu, 15 Dec 2022 22:04:57 +0330https://virgool.ir/@Libra/همه-من-v5axdn0wlzrfمن همه رو ميبينم ولي فقط به تو نگاه ميكنمصداي همه رو ميشنوم ولي فقط به صداي تو گوش ميدممن همه ادما رو به نحوي ميفهمم ولي فقط تو رو بلدممن وجود ادماي اطرافمو متوجه ميشم ولي فقط وجود تو رو حس ميكنممن خيليا رو ميبينم و حرف ميزنيم ولي فقط با ديدن و حرف زدن با تو پرواز ميكنممن يه سري از دوستامو جزئي از زندگيم ميدونم ولي تو رو خود زندگيممن راجب خيليا حرف ميزنم ولي راجب تو صبح تا شب فكر ميكنممن ادمايي كه بهم نزديكنو دوست دارم ولي حاضرم فقط براي تو بميرممن واست ميميرم بدون اينكه تو برام تب كنيمن هيچ وقت نتونستم راجب تو جايي بد بگم حتي تو ذهن خودمم هيچوقت نتونستم ازت بد بگم به قلبمهر بار كه ناراحتم ميكردي خواسته يا ناخواسته دنبال يه دليل ميگشتم كه ازت بدم بياد و از چشمم بيوفتي كه حتي كوچيكترين كارات اينقد منو بهم نريزهاينقد من نسبت به يه ادم ضعف نداشته باشمولي هيچ وقت دليلي پيدا نكردمشايد نميخاستم دليلي پيدا كنمشايد نميخاستم ازت تنفر بياد تو قلبمبرعكس اون چشاي مهربون و قشنگت خصوصا وقتايي كه ميخنديديتو سينت يه قلب سرد و يخي داشتيشايد قلبتم عين چشات مهربونه ولي من ادمي كه ميخاستي نبودم كه نشونم بديشاخه هيچ وقت نتونستم به خودم بقبولونم كه اون فيس خوشگل و معصوم قلبش يخي باشهخوش به حال اوني كه تو دوسش داريخوش به حال اوني كه قلب قرمزتو بهش ميدي و ميخايشخاك بر سرش اكه قدرتو ندونه اخه مگ ميشه تو مال كسي باشي و نخاديادمه يه بار بهت گفتم دوستات بهت حسادت نميكنن؟منظورم به خوشگليت بود بحثمون همين بود اون لحظهپيچوندي و گفتي حسادت ميكنن چون تو زندگيميكل اون روز من عين احمقا لبخند بود رو صورتم بابت اين جوابتمن دختر خوشگل زياد ديدمخيلي از رفيقاي دخترم عين ماه ميموننخيلي دختر خوشگل تو خيابونو كافه مغازه ميبينمولي تو يه جور ديگه خوشگلييه جور عجيببا سلبريتيا مقايسه كردم،فيس تو رو باهاشون و باز تو از همشون خوشگل تري و من هر بار به وجد ميامشبيت نديدمهر بار عكس جديد ميگرفتيو ميديدم برگام ميريخت از اين همه خوشگليميگفتم خدايا اي مال منه؟اين با منه؟باور كردني نبودتو ويديو مسيج تلگرام اكثر فيسا خوب نميوفتن ولي تو توي ويديو مسيجاتم خوشگل بوديخالقت واست خيلي وقت گذاشتهبعيد ميدون از خاك خالي ساخته باشدتمطمئنم توش طلا ملا هم قاطي كردههمين الان كه اينا رو گفتم بازم دلم تنگ شد واستخودت كه نيستي ولي خب عكسات كه هستببين كار خيلي از شباي من اينه كه يكي از عكسات كه لبخند قشنگ داريو زوم ميكنم طوري كه تموم صفحه رو بگيره بعد يه موزيكم ميذارم نگات ميكنم،نگات ميكنم،نگات ميكنماينقد نگات ميكنم تا خوابم ببرههمين الان كه دارم اينا رو ميگم حس ميكنم وايسادي گوشه اتاق داري نگام ميكنيسنگيني نگاتو ميتونم حس كنمبرنميگردم نگات كنم چون شايد نباشي و من اشتباه حس كرده باشم بذار همينجور حس كنم كه داري نگام ميكنيو به حرفام گوش ميديمن هيچ وقت نميتونم برات توصيف كنم كه چقدر دوستت دارميهو به خودم اوكدم ديدم همه افكارم ختم ميشه به توبه خودم اومدمو ديزم تو شدي همه منو هيچكس جز تو رو نميبينمبه خودم اومدم ديدم قلبم مال توعه اما هيچيه تو رو ندارمكاش يه مشت از تو ميريخت توي شيشه و گردنبندش ميكردم واسه اين روزاباور كن تو يه بار پيام ميدادي ولي من صدبار ميخوندمشتو فقط يه ويس كوتاه ميفرستادي ولي من بارها بهش گوش ميدادمتو يه زنگ كوچيك ميزدي ولي من كل ٢٤ ساعت اون روزو با اون يه زنگ خوشحال بودمنميدونم جريان چيه ولي دوست داشتن واقعا عجيبه،خيلي عجيبهمنم آن شيخ سيه روز كه در اخر عمر لاي موهاي تو گم كرد خداوندش راايرانيا ميگن از دل برود هر انكه از ديده برفتولي فرانسويا ميگن به قلب ما نزديك است كسي كه از چشم ما دور استفرانسوي ميخوامت…LibraLibraFri, 09 Dec 2022 04:13:38 +0330https://virgool.ir/@Libra/چاييت-سرد-شد-ilmwuqzbvdf0فكر كنم درد دارم،نفس تنگي،حبس شدن نفس تو سينه،فرياد هايي كه تو چشمام لونه كردن عقده بزرگي از حرفاي نگفته شده غمي كه نميذاره تنها باشم و تا دم مرگ باهامهبغض خفه كننده اي كه هيچ وقت اشك نميشهبغضي كه انگار نميخاد بتركه فقط اه گلومو ميبنده گمم،معلقمتا چشم كار ميكنه دورمو سياهي گرفته قلبم مچاله شده از دردغصه مو حس نميكنمسرگيجه كه نه تموم وجودم گيج ميزنه دوراين داشتم توي يك سياهي معلقتوي خلاء خودم دوره خودم قلت ميخوردم رو سينم سنگيني حس ميكنم اهي كه نميتونه وارد سينم شه داره از بين ميبره منو نفسام براي رفت و امد داره التماسمو ميكنه منم تلاشي برا كمك كردن بهشون نميكنمولي مصرنپافشاري ميكنن براي زنده موندن همين جسمي كه جز درد هيچي نميفهمهاصن كسي جز من به اين مرحله رسيده؟ميدونم اوضاعم از مرگ تدريجي هم كمي اون ور تره بدترهاين درد داره منو ذره ذره اب ميكنه مرگ برام ارزو شدهنميرسم بهشاز اين برزخ لعنتي كه دربيام تموم كه بشم زجر كشيدن مداوم كه تداوم نداشته باشهغمم ميمونه تو دل تك تك كسايي كه دلتنگيشونو با اه نكشيده گريه نكردن نه خوب نيستم هر لحظه دارم سعي ميكنم دوباره بسازمت كه ديگ تو اين حال و تو اين وضع نبينمت نبينم ذره ذره اب شدنتو كنج اين خونه كوفتي و نشنوم صداي خس خس سينتو حس نكنم در قرصارو تو مغزت تكونم نده ضربان نامنظم قلبت منم مثه تو خسته شدم ولي ميفهممتميفهمم كه درد داري و نميفهمنت ميبينم كه كم مياري و نميبيننتميشنوم هر روز صبح بالا مياري كل شبي كه پشت سر گذاشتي و نميشنونتسعي ميكنم بهت فهمونم كه هيچ كس جز منو تو اينجا نيست تا واست تب كنه تا بميري براشميخام بالاخره بعد اين همه مدت تو خودت ريختن يه بار بريزيش بيرون و تموم كني اونوچه ختم به شر بشه چه ختم به خيردست تنهام نميتونم تنهايي بسازمت كه تو ام كه جپ ميري راست مياي توقع زياي و بيجا داري از ادممن كه بيشتر از خودت از خدامه كه خوب شي بازم اين شينميدونم چرا من كه هر كاري بلد بودم كردم هر چي زور تو بازوم بوده رو زدمولي فك كنم عادت كردي به اينجوري بودنمنم عادت كردم به شكستن به شكستن زير بار مسئوليت هاي خودمبه جمع كردن تيكه وصله پينه هاي خودم ميفهمي اصن داري چيكار ميكني باهامون؟تا حالا بهش فكر كردي؟اصن ميبيني؟نه،فك كنم چشات از قبلم كم سو تر شدن از كل خاك اندازه هاي دنيا ٣ ٤ تا ديگ باقي نمونده هاروي اين كره خاكي كيسه زباله هام ديگ ته كشيدن كجا بريزم؟خورده هاتو كجا بريزم؟كجا دفن كنم چارتا استخون باقي مونده از كل هيكل گندتو كه هيچي ازت باقي نموندهدلت واسه من نميسوزه؟نه؟واسه خودت بسوزه يكم حداقلتوام ادمي دل داريمن ديدم بعضي وقتا كه چقدر ادما رو دوست داريمن ديدم چه كارايي واسه چه كسايي كردي كه حتي خانواده هاشون اون كارا رو براشون نميكردنالان تنهات گذاشتنباشه قبول ديگ دليل نميشه كه تو ام بخواي هم منو تنها بذاري هم خودتو كهاصن يادت مياد من چرا اومدم؟من اومدم كه ديگ تنها نباشياومدم مراقبت كنم از كه كسي اذيتت نكنه همدم دردات بشمگوش بشم واسه حرفاتپشت بشم واستتكيه بدي بهم وقتي حولت ميدن درد و فشاره ديوار رو من حفظ كنم نه توسقف بشم برات كه ديگ فكر نكني سقفا بي رحمنفك نكني رسيدي به سقفو ديگ جايي براي پرواز نيستهر چقدر خواستي بپري بالا با خيال راحت بپري و من دو برابر برم بالاتر كه نخوري بهم سرت بشكنهزمين بشم برات كه وقتي ميوفتي زمين كه وقتي زدنت زمين وقتي پرتت كردن زمين تو خودم بغلت كنم و بگم هيچي نشد مورچه ها رو كشتي همينمنو يادت بيارهندزفري اي كه صداي تو رو به سلولاي گوشم تزريق ميكنن فرقي با طناب ندارنعكست واسه چشمام يكي از همون بيماري هايي كه بهش ميگن لا علاج خوب نميشن كه زخم اشكامهر ثانيه اي كه از ذهنم رد ميشي يه ماشين سنگين با سرعت زياد ميخوره به قلبمپرت ميشم به دنيايي پر از خاطره و ميشم هزار تيكهتو هر تيكه اما بازم اما تو روميبينمچي دارم ميگم؟بيخيال طناب دار و مريضي و تصادف كردن هاي منحال چشمات چطوره؟هنوزم ميبيني خنده هاشو وقتي جلوي اينه داري موهاتو مرتب ميكني؟بگو از پشت مردمكشون به ادمكاي شهر بخندن راستي فكر ايناييم كه گفتم نباش چاييت سرد شدLibraLibraSun, 20 Nov 2022 03:03:03 +0330https://virgool.ir/@Libra/خداي-رنگين-كمان-m39isyhjarpwكيان جان اگر خداي رنگين كمان را ديدي به او بگو مدتهاست كه قلب و روح اين مردم ديگر رنگي جز سياهي نداردبگو ساده ترين خواسته ها شده ارزوحتما بگو اگر سكوت كنيم ذره ذره در رنج و غصه و اضطراب ميميريم و اگر حرف بزنيم با ضرب گلولهبگو كه اين مردم هر روز بعد از بيدار شدن از خواب اولين كارشان چك كردن اخبار تلخ است و قبل از خواب مرور صداهاي التماس و تير و تفنگ و جيغخداي رنگين كمانت را در اغوش بگير و بعد از باريدن باران،خداي رنگين كمان بر اسمان ايران ظاهر شود و به قلب و روح هاي تيره و سياه…LibraLibraFri, 18 Nov 2022 02:56:47 +0330https://virgool.ir/@Libra/من-وطن-میخواهم-fxddy5vyb47nمن بوی فسفر و بمب شیمیایی حلبچه امطعم تلخ طالبان در دهان گس افغانستانمخون دلمه بسته هوا و اب خوزستانمکمان کینه کلام کردستانمترک طرد شده از تاریخمبلوچ بی سیستانممن وطن میخاهمانا کل الذین رحلوامن تمام کسانی ام که رفته انداینجا خاورمیانه است جایی که همه میخواهند حکومت کنند اما بر چه؟بر مرز هایی از رودهایی از خون؟بر مرز هایی از کوه هایی از جنازه؟با خون غسل میدهند خون را و اذان میگویند بر مناره های توپ های ضد هواییمحرابشان چاله های بمب استمن وطن میخواهمجایی که خاکش با اب اشنا باشدنه با خون جوانانشمن وطن میخواهم.....LibraLibraTue, 15 Nov 2022 21:21:19 +0330https://virgool.ir/@Libra/١١٤-روز-lb40yidos2h6یخچال رو باز کردم،تمام گوشه کناراش رو گشتم،مثل دیروز یا شاید هم مثل پریروز خالی بوددر و دیوار خونه داشت خفم میکردهوا سرد بودلباس گرم پوشیدم و راهی مقصدی که نمیدونستم کجا هست شدمبیست دقیقه ای پیاده راه می‌رفتم که بوی شلغم و لبو و آش دست فروشا به هوسم انداختپیرمردی بساط داشتبخار خوبی از لبو و شلغما بالا میومد اون بخارها و لبخند پیرمرد حس خوبی بهم داددختر و پسر جوونی کنارش ایستاده بودن،اون دو نفر اما لبخند نمیزدند،بیشتر قهقهه میزدندتکیه دادم به درخت پشت سرم و نگاهشون کردم، به خنده هاشون، به محبتای پسره، به چشمای براق دختره، به شوخیای پیرمرد باهاشون مغزم قلقلکم میداد که برای بار هزارم مرور کنم ۱۱۴ روز پیش روهوا نه سرد بود و نه گرم مطبوع دل عاشقا بود که دست یار رو بگیرن و بزنن تو خیابونا برای پیاده روی دانشجو بود اینجا،از یکی از شهرهای جنوبی اومده بوددو ماه و هفده روز بود باهاش آشنا شده بودممیگم اینقد،اما کاری کرده با دلم که انگار یار چندین سالمهاز خونه بهش زنگ زده بودن که سریع برگرده، به من میگفت نمیدونه چه اتفاقی افتاده اما دو دو زدن چشماش وقتی داشت برام تعریف میکرد بهم میفهموند میدونه چی شده ولی نمیخواد بگه بهم. قرار بود دم ترمینال ببینمش پنج دقیقه ای وایساده بودم که اومد هوا سرد نبود ولی لباس گرم تنش بود منو که دید قدم تند کرد و خودشو رسوند بهم نوک بینیش قرمز بود،حالت چشماش عجیبگفتم دختر دلمو داری بدحال میکنی، چیزی شده؟نگاهشو انداخت پایین و گفت نه هیچی! ناراحتم که میخوام ازت دور بشم، دلم تنگت میشه!سرشو اورد بالا،قرمزی نوک بینیش دلمو بیشتر به ضعف انداختزل زدم به چشماشو گفتم میدونی قشنگترین راه دنیا کجاس؟سکوت کرد و بیشتر نگاهم کردزدم رو بینیشو و گفتم راهی که از خال روی بینیت شروع میشه و میرسه به خال روی گردنت! من عاشق این خال روی بینیتم نبینم روزی هوس کنی این خال رو در بیاری که اون وقت حسابت با منههیچی نمیگفت فقط نگاهم میکردمسافرای اتوبوس همه سوار شده بودن،یه نگاه به اتوبوس کرد و گفت تو برو دیگه،نگرانم نباش،رسیدم بهت مسیج میدمجملش تموم نشده بود که بغلم کرداونقد سفت چسبیده بود بهم که انگار داشت خواهش میکرد ولش نکنمتو بُهت حرکاتش بودم که سریع سوار اتوبوس شد،نتونستم برای بار آخر ببینمشگمش کردم بین آدمای اون توبرگشته بودم خونه منتظر خبر رسیدنش بودم که مسیجش اومدخبري از رسيدن نبودمحتوتش اين بود كه خواهش كرده بود دنبالش نگرد،،كه قسمم داده بود بچسبم به زندگيم،كه التماس كرده بود فراموشش كنممغزم نميتونست هضم كنه جملاتش رونميخواستم باور كنم كه اون اين چيزا رو نوشتهزنگ زدم به گوشيش اما خاموش بوداون شب بيش از صد بار زنگ زدم و هر بار خاموش بوداون رفته بود و من حتي نميدونستم چراچه اتفاقي افتاده بود كه اون اينجور رفتتمام ١١٤ روز بعدش هم زنگ زدم و باز هم خاموش بودبه پيرمرد لبو فروش نگاه كردم،مشتري هاي جديدي داشتگوشيم رو در اوردم و باز زنگش زدم هنوز هم خاموش بودتكيه ام رو از درخت گرفتم و حركت كردم سمت حونههواي خيلي سرد بود،خيلي سرد تر از روزي كه توي ترمينال بغلم كرده بود…LibraLibraTue, 07 Dec 2021 03:31:39 +0330https://virgool.ir/@Libra/مغازه-خوشحالي-فروشي-zafybqytwwxiدرست یادمه ساعت ۵ عصر ۲۳ ابان ١٤٠٤ بودسه روز بعد قرار بود عقد کنیم و رسما مال هم بشیمهوا باروني و پاییز هی خودشو با برگ های زرد نشون میدادبارون میخورد به شیشه و جفتمون خیره شده بودیم به حرکات برف پاک کنو غرق آهنگي که مدام میگفت تو ماهي و من ماهي این برکه ي کاشياندوه بزرگیست زماني که نباشي دستمو تو دستش محکم گرفته بود و هر ازگاهي فشار کوچیکي میداد به معني اینکه حواسم بهت هست و مثه ادم رانندگي كنبا چشاي مثل جنگلش نگاهي بم انداخت و صداي ضبط رو کمتر کرد و گفتچقدر دوستم داري؟یه پوزخندی بهش زدم و داشتم فکر میکردم که چي بهش بگم با چه جمله اي عمق دوست داشتنم رو بهش بفهمونماما درمونده از همه جا بهش گفتم نمیدونم چی بگم تا بدوني چقد دوستت دارماما به قول استاد جعفري من فقط یک چیز را بیشتر از تو دوست دارم اینکه تورا دوست دارم...یه لبخند ریزي بهم زد و گفت دیوونهاره من دیوونه ی این دلبر زیبارو بودمو وقتایی که میومد پیشم من دیگه خودم نبودم من غرقش میشدمو این غرق شدنه واسم خیلي قشنگ بودجوری که کسي نمیتونست منو نجات بده از مشكلات و زندگي جز خودش با حرکات دستش و صداش که میگفت الو کجایي با توام به خودم اومدمگفت به چي فکر میکردي یه ساعته دارم صدات میزنماااجوابش رو با خوندن یه شعر دادم به همه سپرده امکه هرکس سراغي از من گرفتآدرس تورا بدهندچون من در تو خلاصه شده امدر چشم هایتدر لب هایتدر قلب و روحتتو تمام من شده ايمن خیلي وقت است که دیگر از آن خود نیستممن حتي خیلي وقت است که دیگر نفس نمیکشمآخر من در تو غرق شده امنگاهش رو ازم گرفت و با یه لبخند نخودي كه خدا ميدونه چقدر عاشقشم دوباره به جلو خیره شد و صدای ضبط رو بیشتر کردآخراي اهنگه بودپلکي بزن ای مخزن اسرار که هر بارفیروزه و الماس به آفاق بپاشيهرگز به تو دستم نرسد ماه بلندماندوه بزرگیست چه باشي چه نباشيمن با اون حالم خوب بوداز وقتی اومده بود به زندگیم من یه جور دیگه خوشحال بودممن با تو کمي بیش از حد خوشحالمآنچنان غرق توام که ندارم از هیچ دردي سراغگویي انگار من یک مغازه ي خوشحال فروشي دارم گفت نمیخواي پسرتو بغل کني؟دلش هواي باباشو کردهبه خودم اومدم دیدم کنارم نشسته و با لبخند همیشگي بچمون رو گذاشت تو بغلمآروم در گوشم گفت دوباره غرق چي شده بودي که حواست به من نبودبهش گفتم یه سري به گذشته زدم۲۳ ابان ماه ١٤٠٤ رو یادته؟بغلم کردچشاشو بستو هیچي نگفتدر گوشش آروم زمزمه کردمهنوزم نمیدونم چطوري بگم چقدر دوستت دارم…LibraLibraThu, 14 Oct 2021 05:32:29 +0330https://virgool.ir/@Libra/خنده-هاي-تو-yx1vgsd5e00pخب اينم از قهوه همونجوري گرفتم كه دوست داري پر شكر و شيرين بعد از تلخيه روزاي قرنطينه ميچسبهچه روزايي داشتيم يادته؟تلفني هر شب تا خود خروس خون حرف ميزديمچقدر شعر خوندم برات منسعي ميكردم از اون شعرايي برات بخونم كه ته همش مسرور و شاد تموم ميشهكه به قول اون دوستمون يادت نره دنيا هنوز قشنگياشو دارهخوده اون روزا يه طرف خبر بد و مردم بيخيال يه طرفپنجاه سال ديگ روزنامه ها از اين هرج و مرجاش مينويسنمثلا ميگن چي ميكشيدن ادماي اون زمان هيچ فكر ميكردي يه روزي منو تو هم بشيم ادماي زمان قديم؟كه مردم فكر كنن چي ميكشيديم اين موقع ها ولي بين خودمون بمونه اونا هيچ وقت نميفهمن كه من چقدر با تو حالم خوب بود واسه خودت ،خودم واسه اطرافيانمون نميتونستيم همديگرو ببينيم ولي تو هر ساعت زندگي هم ديگ بوديم يادش ميوفتم خندم ميگيرههر دومون وقتي تنها ميشديم سريع ويديو كال ميكرديم و كلي ميخنديديم و خل و چل بازي در مياورديميا وقتايي كه فيلم رمانتيك ميديديم و گريه ميكردي من از زمين و زمان حرصم ميگرفت كه چرا نميتونم مثل هميشه بغلت كنم و قانعت كنم كه اين فيلمه نبايد باهاش اينقدر غم بشينه تو دلتچقدر از خاطره هاي مشتركمون گفتيم يادته تو يه روز كل كافه هاي راسته خيابون حافظ رو رفتيمتا صبح چشامون بسته نميشد از بس قهوه خورده بوديم راستش من از وقتي تو رو ديدم ديگ قهوه هامو تلخه تلخ ميخورم دليلشم خودت ميدوني خنده هاي توخنده هات اينقدر شيرين بود كه هيچ مزه ديگ اي رو حس نميكردمبعضي شبا رازتو بهم بگو بازي ميكرديمچيزايي رو بهم ميگفتيم كه هيچ وقت از هم نميدونستيم من واقعا نميدونستم از موسيقي سنتي يا قديمي خوشت نمياد ولي چون من دوست داشتم تو هم تحمل ميكرديش بعضي از روزا هم حال هيچ كدوممون خوب نبودبهت ميگفتم ميگذرهديدي گذشت؟سخت بود ولي گذشتالان همه چي عادي شدهكافه ها بازن،همه جا شلوغهديگ هم كسي نيس كه دلتنگ بشهميتونيم دوباره با هم بريم فيلم ببينيماين سري كافه هاي راسته انقلاب رو تموم ميكنيمسه شنبه شبا هم ميتونيم بريم باغ كتاب واست كتاب بخونمميتونيم بازيم بكنيمالان اگ دوباره بخوايم بازيم كنيم خيلي چيزا هستم كه نميدونم و من خيلي دلم ميخواد بهت بگممثلا ميدونستي وقتي سرما خورده بودي از قصد سره شب بهت ميگفتم خوابم مياد كه زود تر بخوابي و استراحت كنيولي خودم تا صبح بيدار بودم و فكر ميكردم چي حالتو بهتر ميكنهيا مثلا ميدونستي كه اون موقع هايي كه حالت بد تر شده بود كل شبو توي ماشين جلوي دره بيمارستان ميخوابيدمميدونستي بعد يه هفته كه ازت هيچ خبري نبود خودمو زدم به مريضي كه بستريم كننيا ميدونستي چقدر خودمو به در و ديوار زدم كه يكي يه خبري ازت بهم بده ميدونستي خبر رفتنتو چطوري بهم دادن؟گفتن نميتونستي نفس بكشي افتاده بودي رو زمينهمون جوري كه خودتو به خواب ميزني هميشهباور نكردم دنيا كه اينقدر بي رحم نميشه كه خنده هاي تو رو بخواد از من بگيرهالان جلوم نشستي و داري ميخندي مثل هميشهولي فقط نميتونم دستاتو بگيرمميخاي اخرين رازمو بهت بگم؟همين روزا منم ميوفتم زمينخودمو ميزنم به خوابميام پيشت…LibraLibraFri, 16 Jul 2021 00:43:09 +0430https://virgool.ir/@Libra/تو-مثل-ejbkfgcwsnjkتو مثل آبی دریا آرامش بخشی تو مثل طعم شیرین هندونه تو گرمای تابستونیتو مثل سیب زمینی سرخ کرده هوس انگیزی تو مثل صدای گنجیشکای اول صبح قشنگی تو مثل شکوفه های بهاری لطیفیتو مثل ته ديگ سيب زميني برشته شده ايتو مثل سالاد ماكاروني چربي هستي. كه تو يخچال بوده و حسابي خنك شدهتو مثل بوي نون تازه اي كه تازه از تنور درومدهتو مثل يه كاسه اناري كه با گلپر و نمك طعمش عالي ميشهتو مثل راه رفتن رو برگاي پاييزي هستي كه وقتي راه ميريم صداي خش خش برگ ها گوشامونو پر ميكنهتو مثل همون كيك شكلاتي هستي كه با شير كاكائو سرد تكميل ميشهتو مثل عطر بي نظير و تلخ يه شات اسپرسو هستيتو مثل نقش روي لته اي كه با ظرافت طراحي شدهتو مثل پيتزاي سردي كه طعمش دو چندان بهتر شدهتو مثل هواي باروني هستي كه دلبرا دست تو دست هم زيرش عشق بازي ميكننتو مثل زنگاي اخر مدرسه ايتو مثل خواب سره كلاسيتو مثل طعم اب دوغ خيار وسط يه روز گرميتو مثه خوردن كاهو با ابغوره تو سيزده بدريتو مثل كشيدن سيگار از لب ياريتو مثل بوسه هاي عاشقانه در ملاء عاميتو مثل خوردن شير خشكي همينقدر خوش طعمتو مثل ساعت هاي رند عاشقي ايتو مثل هواي برفي ايتو مثل طعم لبوي داغ تو هواي سر پاييزي ايتو مثل سپيده دم صبحيتو مثل رنگ نارنجي غروب خورشيديتو مثل شلوغي هاي كافه ايتو مثل گل سرخيتو مثل طعم مرباي البالو با كره و نون داغيتو مثل يك شب كويري كه توش همه ستاره ها معلومهتو مثل آبی دریا آرامش بخشیتو مثل نوازش هاي قبل خواب مادريتو مثل لالايي هاي خانوم جونيتو مثل جنگل هاي بارون خورده شماليتو مثل درياي ابي و زلال خليج فارسيتو مثل يك دين تازه ايتو مثل يك معجزه گريتو مثل يه ليوان يخ در بهشتيتو مثل دلبري هاي بهاريتو مثل ميوه هاي رنگارنگ تابستونيتو مثل شكوفه هاي درختيتو مثل طعم لواشكاي دست ساز خانوم جونيتو مثل طعم يك شكلات تلخ كه با قهوه تكميل ميشهتو مثل بغض مَرديتو مثل خوردن گوجه سبز زير باد كولريتو مثل چرت بعد از ناهارتو مثل جمع دوستانه ايتو مثل يك رمان عاشقانه ايتو مثل يك تئاتر رومَنسي تو مثل همه زندگيه منياصن چرا مثلش تو همه زندگيمي دلبر… LibraLibraTue, 13 Apr 2021 00:44:54 +0430