https://virgool.ir/feed/@Kazempoor1355fa2026-11-11 19:41:19https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Kazempoor1355https://virgool.ir/@Kazempoor1355/به-امید-دیدار-ixxrdgguhv2xدوران کودکی را پشت سر می‌گذارد. به دوران حساس بلوغ و نوجوانی می‌رسد.این دوران حساس را چگونه می‌شود به راحتی پشت‌سر گذاشت؟!اما او روزنه‌ی امیدی در دلش روشن است، به سمت خاموشی می‌رود اما دوباره جان می‌گیرد.دل، زبان و دستان پرمهری که همه‌ی حواسش به او است، رهایش نمی‌کند. دستان پرمهرش، رو به آسمان، برای فرزندانش، خوشبختی و عاقبت بخیری را طلب می‌کند.مگر می‌شود دستان مادر، از این درگاه خالی برگردد!دوران سختی پیش رو دارد. به راستی که اگر دعای مادر، این فرشته‌ی آسمانی نبود، تکلیف فرزندان چه می‌شد؟!مگر نه این است که همه‌ی سرنوشت فرزند با دستان پرمهر مادر به این زیبایی چیده می‌شود!! این نام مقدس را عاشقم، «مادر» .چرا هیچ وقت این کار را قضا نمی‌کند؟! مگر نماز خداست که یادش نمی‌رود؟! مگر نماز خداست که قضا نمی‌شود؟!جوان لنگ لنگان روزها را سپری می‌کند. با فراز و نشیب هایش دست و پنجه نرم می‌کند. گاهی ناامید می‌شود؛ خودش را به بی عاری می‌زند؛ با همه چیز این دنیا لج می‌کند؛ غر می‌زند و ... .حتی از خدا هم گله دارد؛ شکایت می‌کند.چرا من؟! چرا فقط من؟!چرا همه‌ی خوشبختی‌های دنیا برای دیگران است و همه‌ی ... .و دوبار به خودش می‌آید و شروع می‌کند به شمردن نعمت ها، نعمت‌هایی که احساس می‌کند زیادیش می‌کند. حقا که معجزه‌ی دستان مادر بی‌شمار است. چطور می‌شود که این کور سوی امید در دلش خاموش نمی‌شود، چه قدرتی در کار است؟!بعد از طی شدن این دوران که به خیال خودش طولانی است، ورق برمی‌گردد.احساس می‌کند همه چیز در حال تغییر است!انگار روزگار می‌خواهد روی خوشش را به او نشان دهد. مگر می‌شود! برایش قابل باور نیست.آری می‌شود، وقتی مادر باشد همه‌ی ناممکن ها ممکن می شود، فقط کافی است به او یک نگاه کنی، فقط یک نگاه. از نگاهت هر آنچه که می‌خواهی و نمی‌خواهی را می‌خواند. با یک نگاه به همه‌ی التماس‌هایت پاسخ می‌دهد. با نگاهش زندگی‌ات را زیرو رو می‌کند.وقتی همه‌ی عمرش تویی، چیزی به غیر از این در انتظارت نیست.یک قرار روزانه با خود داشت. معمولا عصرگاهان به دیدارش می‌رفت. اگر یک روز غیبت داشت، روز بعد، حتما به خدمتش حاضر می‌شدکه نکند دلگیر شود.خوشحال بود، نه از بابت اینکه تنها می‌شوی. از این که این تنهایی تو را مجبور می‌کند، خانه و زندگی خودت را رها کنی و چند روزی مهمان آنها شوی. قرار بود این تنهایی یک هفته طول بکشد اما از شانس مادر، او زود برگشت. همه غافلگیر شدیم اما مادر بیشتر! شاید دوست داشت بیشتر کنارش باشیم و قطعا هم همین‌طور بود، از نگاه مهربانش تا ته قضیه را خواندم. اما چقدر زود دیر می‌شود؟؟!!آنی به خودت می‌آیی، جمله‌ی «به امید دیدار» مادر در گوشت زنگ می‌زند، اکو می‌شود، تکرار و تکرار و تکرار...m.kazempoourm.kazempoourSat, 14 Oct 2023 03:45:36 +0330