https://virgool.ir/feed/@Kasra.Tizna.fa2026-11-10 19:26:16https://files.virgool.ir/upload/users/4001809/avatar/S9m3zV.jpghttps://virgool.ir/@Kasra.Tiznahttps://virgool.ir/@Kasra.Tizna/مقایسه-شاهکار-با-آشغال-viqwldwmypc6🔴خطر اسپویل و لو رفتن داستان🔴✒️بیست سال انتظار برای حدود دو ساعت چرت زدن، بهای گزافی است.واقعاً دولت عجیبی داریم. هرچقدر تلاش می‌کنم خوب فکر کنم و گیر ندهم و بگویم اصلاً به دولت چه ربطی دارد، نمی‌توانم.حذف ارز ترجیحی و اقداماتی که با عنوان «جراحی اقتصادی» در دولت انجام شد، درست وسط اعتراضات مردم اوج گرفت و از آن فضا استفاده شد تا اعتراضات به سمت اغتشاش برود. حالا وسط جنگ، فیلمی اکران می‌شود که بیست سال به خاطر تِمی که داشت توقیف بود.در این فیلم، شخصیت ایران با بازی معتمدآریا، با یک شورش که درواقع انقلاب است، همسرش را با بازی کیانیان از دست می‌دهد و کشته می‌شود؛ بعد با یک حمله در جنگ، پسرش را از دست می‌دهد و عامل مرگ همسرش هم بعدا مشخص می‌شود که یار گذشته انقلابی او با بازی پرستویی هستش. پسر دیگرش هم به دلیل مرزبندی‌های سیاسی از کشور خارج می‌شود تا ایران مدام از این جهان انقلابی زخم بخورد.حالا این فیلم در دولت و در این شرایط رفع توقیف شده و پروانه نمایش گرفته.ایده اعتراضی فیلم ایده خوبی است، اما به وحشتناک‌ترین شکل ممکن کارگردانی شده. انگار ده‌ها لوکیشن را در سه روز فیلمبرداری کرده‌اند و نهایتاً فیلم را با پنج روز پس‌تولید جمع کرده‌اند. همه چیز در همه چیز گم شده.سه مرگ را در یک ساعت می‌بینید و حس می‌کنید به کارگردان گفته‌اند سریع چیزی بساز که نشان بدهیم ما هم اعتراض داریم.که البته دو سال بعد، ماجراهای دی‌ماه ۸۸ اتفاق افتاد و این نشون میده که از چند سال قبل چه تفکرهایی شکل گرفته بود 🫠🙂بازی‌های دوران جوانی بازیگران وحشتناک است؛ طوری که هر دو دقیقه دلت می‌خواهد یک سطل کنار دستت باشد. اما بازی‌های دوران پیری درست است، هرچند تکراری و نخ‌نما شده.خلاصه اینکه آدم‌هایی که سینما را می‌شناسند متوجه می‌شوند که کارگردان می‌خواسته چه کاری انجام دهد، اما حقیقتاً بیست سال توقیف ارزشش را نداشت. فیلم آن‌قدر ارزشمند نبود که بخواهد بیست سال توقیف بماند. هم از نظر فرم و هم از نظر محتوا.فیلم‌ها و سریال‌های زیباتری هم هستند که هنوز در توقیف مانده‌اند، اما چون هدف تیم دولت نیستند، فعلاً باید خاک بخورند تا ببینند بعداً چه می‌شود.مقایسه این فیلم با «سینما پارادیزو» در چه چیزی است؟در این‌که خط داستانی توسط کارگردان شکسته می‌شود و فقط موقعیت‌هایی را می‌بینید که لازم است.این تکنیک «سینما پارادیزو» است و به همین دلیل خیلی‌ها با آن شاهکار ارتباط برقرار نمی‌کنند چون یک حرکت نو در سینما محسوب می‌شود. اما برای سینمادوستان و کارگردان‌ها یک درس است؛ البته یک تکنیکی هست که روی لبه تیغ حرکت می‌کند.در واقع، شما مسیر داستانی‌ای که قرار است از نقطه الف به نقطه ب حرکت کند را نمی‌بینید؛ بلکه از موقعیت الف به موقعیت ب می‌پرید تا زمان داستان کوتاه‌تر شود و فرم روایت شکسته شود.این روش «سینما پارادیزو» است که یک کپی ضعیف از آن سبک توسط مقدم انجام شده است.پ.ن: آدم خوب است شرف داشته باشد و وقتی نقد می‌کند، بگوید چیزی که گفته شاید اشتباه باشد و حرفش صددرصدی نیست.همین دولت فیلم «لباس شخصی» را هم رفع توقیف کرد؛ فیلمی که واقعاً باید به آن زمان داد و ارزش یک بار دیدن را دارد، هرچند بخش زیادی از فیلم با سانسور نمایش داده شده و کارگردان هم در روایت مثل مقدم اشتباهاتی داشته است.خلاصه اینکه می‌خواهم بگویم درست است از نظر من در این رفع توقیف‌ها هدفی وجود دارد، اما شاید این هدف لزوماً سوءنیت نباشد؛ هرچند از نگاه من این‌طور به نظر می‌رسد.آخر متن به چی می‌رسیم؟به اینکه حتما فیلم دوست‌داشتنیِ سینما پارادیزو رو ببینید و فیلم بعدی را هم ندیدید چیزی از دست نمی‌دهید.من سینما پارادیزو رو دوبله دیدم و سه چهار صحنه اصلی دارد که میتونید اون‌هارو زیرنویس نگاه کنید چون حس بازیگر اصلی از حس مرحوم عرفانی بهتر است.پایان.کسری تیزناکسری تیزناTue, 04 Aug 2026 23:02:27 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/نه-به-اعدام-orm1a3xrnmjgبه امید منتشر شدن؛ چون فکر می‌کنم این سومین متنی است که می‌نویسم و منتشر نمی‌شود و اگر باز هم منتشر نشود، شاید آخرین مطلبم در اینجا باشد.✒️اصولاً باید گفت «نه به اعدام»؛ اما سؤال اینجاست: نه به کدام اعدام؟موج‌های رسانه‌ای همیشه برای افراد مختلف یکسان شکل نمی‌گیرند؛ این می‌تواند بخشی ناشی از شانس باشد و بخشی هم مدیریت‌شده. ماجراهای «نه به اعدام»، «این جوان‌ها فقط برای اعتراض به گرانی به میدان آمده بودند» و «این‌ها فقط معترض بودند» هم بخشی از همین مواضع است.به عنوان یک کارشناس حقوقی نوپا که سوادش شاید درحد پاس کردن دروسش بوده، نه بیشتر؛ از سال‌ها پیش معتقد بودم که سلب حیات، جز در موارد قصاص، نباید در نظام کیفری وجود داشته باشد. هنوز هم تا حد زیادی همین باور را دارم.یادش بخیر که در زمان دانشجویی درمورد این مسئله که موضوع مجازات اعدام یکی از محورهای انتقادهای حقوق بشری نسبت به ایران بوده و در برخی تحریم‌های مرتبط با حقوق بشر نیز بی‌تأثیر نبوده است؛ درحال تحقیق بودم هرچند بحث مفصل آن در این نوشته نمی‌گنجد و شاید یک‌بار باهم به تشریح همین موضوع بپردازیم.پس من هم، مثل وحید اشتری که در یکی از تجمعات بهش گفته بودن «تو ماله‌کش قالیباف هستی» و درجواب، داخل پیجش سکانس «ماجرای نیمروز» را منتشر کرده بود که کمال به دوستش می‌گه: «تو می‌دونی من کی‌ام که روم اسلحه می‌کشی؟»، نمی‌توانم متهم شوم که ماله‌کش مجازات مستوجب سلب حیات هستم؛ چون زمانی که سرم باد داشت و می‌خواستم در نظام حقوقی کشور تغییر ایجاد کنم، سر همین مسئله «نه به اعدام در هر شرایطی» و مخالفت با تفسیرهای موسع از قانون، کم مانده بود مدرکم ضبط شود و به کمیته انضباطی بروم؛ چون می‌خواستم خروجی تحصیلم در کارشناسی، یک بیانیه باشد که بگوید افکار جدید حقوقی آمده‌اند و می‌خواهند قانون اصلاح شود...پ.ن: وحید اشتری کسی بود که ماجرای سیسمونی دختر قالیباف را منتشر کرده بود...حالا بریم سر بحث خودمون که مشکل از جایی آغاز می‌شود که جای شهید و جلاد عوض می‌شود؛ جایی که مرز میان معترض و کسی که مرتکب خشونت شده، از بین می‌رود. گردنه‌گیری، چاقوکشی و قمه‌کشی را نمی‌توان با تغییر واژه‌ها به کنش مدنی تبدیل کرد.بسیاری از همین مردمی که حتی خانواده من هم جزوشان هستند، یک نکته را فراموش کرده‌اند؛ اینکه ابتدای اعتراضات دی‌ماه، همه معترض گرانی بودند و شعارها معطوف به «نه به گرانی» بود. اما چه شد که ناگهان شعارها به «نه به خامنه‌ای» و بعد هم «مرگ بر خامنه‌ای» تغییر کرد و در دست به اصطلاح معترض جای پلاکارد، قمه و دشنه اومد؟اتفاقاً این کشته‌سازی و این قتل‌عام هم، در ابتدا، به دست همین اراذل و اوباش رقم خورد و به فجیع‌ترین شکل، خانواده‌ها را داغدار کرد و بعد از آن، دستور حکومت نظامی آمد و با تیر، پذیرای این‌بارِ اغتشاش ـ نه اعتراض ـ شدند...همیشه آدم‌هایی که چیزی را بیان می‌کنند که همه می‌دانند اما نمی‌خواهند به روی خودشان بیاورند، منفور هستند؛ مثل کسی که بگوید بابانوئل وجود ندارد...توی این قضیه هم بابانوئلی وجود ندارد و همه می‌دانند؛ اما قشنگی ماجرا این است که فقط بگویی «نه به اعدام».قشنگی‌اش این است که بگویی:«و خب، بمیرم که این میدان بستن، به معنی عربده‌کشی، قمه‌گردانی و آتش زدن نیست...»و خب، لابد مثل قضیه مایع قرمز رنگ گوجه‌فرنگی که انگار با عوض کردن عنوان، ماهیت هم عوض می‌شود؛ این بار هم با گفتن اینکه «این‌ها سد معبر کردند»، معنای چاقوکشی و قمه‌کشی عوض می‌شود...مشکل من فقط با این مسائل نیست؛ مشکل من با هر جریانی است که جان مردم را ابزاری برای رسیدن به قدرت بداند.کشته شدن جوانان، چه ریشو، چه فکل کراوات و...، صرف‌نظر از اینکه چه کسی مسئول آن باشد، نباید به سرمایه سیاسی هیچ فرد یا جریانی تبدیل شود و خب، حالا که مسئول این کشته‌ها، شهیدها، جاویدنام‌ها یا هر اسم دیگری که رویشان بگذارید مشخص است، باز هم خودمان را به نایس‌بازی زده‌ایم.ما درگیر نایس‌بازی هستیم و خودمان را به تغافل زده‌ایم...خون جوان‌های ما بر دستان رضا پهلوی است، نه خامنه‌ای.چرا؟چون پهلوی از نقش اپوزیسیون و دلسوز ملت، به نقش جنون برای حکومت تغییر ماهیت داده و دیگر به فکر جوان‌های این مرز و بوم نیست و اتفاقاً با همان سبک «بکشید ما را، با این خون‌ها ما پیروز می‌شویم» پیش می‌رود...در حالی که آن جمله، برای هدفی دیگر و در شرایطی دیگر گفته شده بود و گوینده‌اش خودش برای رسیدن به هدفش شکنجه می‌شد و هزینه می‌داد، نه اینکه برای کشته‌شده‌ها ویسکی بخورد و رقص غم کند و در مهمانی‌ها، مست و پاتیل بگوید «چقدر دلم سوخت...»یک‌سری را نمی‌شود متوجه کرد؛ چون هنوز فکر می‌کنند حکومت فعلی آشغال است و حکومت بعدی فرشته.وقتی هم بعدی بیاید، دوباره همان را می‌زنند تا بعدیِ بعدی بیاید. این وسط هیچ‌وقت به فکر حرکت مدنی نیفتاده‌اند؛ چون این قضیه که بکشی یا کشته بشوی، خیلی راحت‌تر از این است که برای عدالت قدم برداری...خرج اولی، داس و چاقوکشی و نهایتا مرگ است، اما خرج دومی زندان و سال‌ها اسیری کشیدن...و دیدیم افرادی را که سال‌ها با پرونده‌های مختلف برای مبارزه با فساد و مطالبه عدالت درگیر دادگاه‌ها بودند و از پهلوی حمایت نکردند، چون انسان بودند و درنهایت این‌ها تبدیل به خائن به ملت شدند اما افراد دیگری مثل علی دایی، قاسم‌خانی‌ها و خیلی‌های دیگر که هیچ هزینه‌ای برای کوچک‌ترین موردی ندادن و حتی از دزد گوشی و گردنبند هم نمی‌گذشتند و به‌خاطر معروفیتشان دزدهای آن‌ها یک روزه پیدا میشد و با رانت برای خودشان جایگاهی ساخته بودند، حالا دم از «نه به اعدام» می‌زنند...پرستو صالحی می‌گفت: «تک‌تکتان را از درخت‌های ولیعصر آویزان می‌کنیم.» بعد گفت: «گوه خوردم که این حرف را زدم.» و بعد دوباره گفت: «مزدورهای کثافت، چرا بچه‌های مردم را که دیگران را قطعه‌قطعه کردند، اعدام می‌کنید؟»حرفم این است که توی بازی این افرادی که ثبات روانی ندارند، نیفتید.حرفم این است که تلخ است، اما از پهلوی هم بویی از شرافت به مشام نمی‌رسد و اگر انقلاب ۵۷ قتل و غارت داشت، این بار بدتر از آن است؛ چون لیدر معترض‌ها اینبار نه مثل دفعه اول حتی بدتر ازآن، شرافت خودش را هم به جنون حکومت باخته است.در نهایت باید بگویم من هم با اعدام مخالفم، اما باید فرق قاتل و معترض مشخص باشد.با گردنه‌گیری نمی‌شود انقلاب کرد؛ حالا من مرده و شما زنده...فقط فرق من با شما این است که شما می‌دانید بابانوئلی وجود ندارد، اما نمی‌گویید؛ ولی من آدمِ بدِ داستانم و دوست دارم این را بیان کنم.ولی دلم برای کسی که هنوز فکر می‌کند پهلوی وطن‌پرست است می‌سوزد و با این حرف که «این بی‌شرف‌ها دارند ما را از پاره‌پاره شدن وطن می‌ترسانند و با آمدن پهلوی این‌طور نمی‌شود»، فقط خودش را گول می‌زند...و در واقع، کسی که روحش را به شیطان بفروشد، دیگر مجبور است خودش را به تغافل بزند؛ مجبور است جلوی مادران شهدای جنگ هلهله کند، مجبور است از میناب نگوید...و خب، تاریخ تکرار می‌شود...رضا پهلوی هم می‌گوید اگر خانواده من با دین مشکل داشتند، اسم ما را رضا و محمدرضا نمی‌گذاشتند؛ اولین روضه کربلا را هم یزید، که قاتل بود، برگزار کرد و مسیح علی‌نژاد هم تا ابد می‌خواهد برای بچه‌های میناب گریه کند.و رضا پهلوی وطن‌دوست است، اما در مراسم لیندسی گراهام شرکت می‌کند و معتقد است: «یک جای این مملکت را اشغال کنید تا من بیایم؛ بعد خود این آخوندها می‌روند و این اشغال نظامی کمک است نه خدای نکرده وطن‌فروشی...»و خب، جوان‌هایی که می‌خواهند فحش ناموس بدهند و داس می‌خرند برای کشتن، معتقدند اگر این حکومت برود، خودشان می‌آیند و ایران را می‌سازند...و اگر کشتند نباید اعدام شوند و شاهزاده نمی‌گذارد که اعدام شوند یا نهایت میگویند اشتباه کردیم یا هک شدیم و تبرئه می‌شوند...و آن حرام‌زاده‌ای که می‌گوید بمب اتم به ایران بزنید و چیزی هم نمی‌شود...تاریخ تکرار می‌شود چون در تاریخ ماجرای کربلا بوده است و درسال هایی که بزرگترهای ما دیدن با منافقین و انسان‌نماها آشنا شدیم اما تلخ است که حرف‌های پهلوی دوست‌ها و سلطنت‌طلب‌ها همان حرف‌های بی‌همه چیزها در دهه شصت است...اگر انقلاب ۵۷ بدی‌هایی داشت که یکی از آن‌ها دخالت نوجوان‌های هیجانی در آن بود، این بار هم شاهد حضور همین نوجوان‌هایی هستیم که احساس می‌کنند باید بکشند تا زنده بمانند.من در این متن دو نکته را گفته‌ام که نسبت به آن‌ها علم قطعی دارم...یکی از دوستان ما همراه با یک فرد نظامی به شهادت رسید و مادرش با بغض تعریف می‌کرد که بچه من تا حالا نازک‌تر از گل به کسی نگفته بود، اما در اوج غم من، جلوی چشم خودم هلهله و شادی کردند...مورد دوم، حضور همین نوجوان‌های شریک در اعتراضی بود که تبدیل به اغتشاش شد؛ از این جهت که شهادت یکی از نیروهای انتظامی تهران به دست یک دختر ۱۶ ساله رقم خورد و این دختر منتظر تأیید حکم خود در دیوان است. حالا معلوم نیست این موج رسانه‌ای به او هم برسد یا نه و او هم مثل خیلی از بدبخت‌های دیگر که اسیر بازی سیاست شدند، سرنوشتش به تباهی کشیده شود...من برای دی‌ماه این را گفتم و امروز هم دوباره همان دیالوگ را تکرار می‌کنم که:عالیجناب علی حاتمی در هزاردستان یک دیالوگ مینویسیه و استاد نصیریان بازیش میکنه و استاد طهماسب با صدای بی‌نظیرش اون رو بیان میکنه:پیروزی محرومان قطعی است. دل‌نگرانی ما از خودخواهی آدمی‌است که می‌خواهد با چشمان خود شاهد پیروزی باشد. پیروزی رویت خواهدشد حتی اگر در کاسه چشمان من و تو گیاه روییده‌باشد...اما این تیکه از صحبتم شخصی هستش چون جنگه و سرنوشت آدمیزاد دست خودش نیست و چه در جنگ بمیرم، چه نهایت شصت سال دیگه؛امیدوارم که سال ها بعد وقتی مشتی خاک از سرزمینم شدم؛ باران که میزند؛ بویی که به مشام می‌رسد، بوی عشق به وطن باشد؛ نه خیانت و ذلت.پس به‌خاطر طرفداری از جماعتی که به قول چاوشی: دریدگان پر غضب دهان نجس و بی ادب/مریض و واجب المطب قماش تجزیه طلب هستن؛ پشت به ساحت وطن نمی‌کنم. با وجود اینکه رشته‌ام حقوق بوده و در نوجوانی و جوانی، نه مثل عموسبزی‌فروش‌ها، بلکه اندکی در سطح تحصیلات کمم، به‌صورت تخصصی منتقد سیاست‌های جمهوری اسلامی بودم؛ ولی ننگ بر من و تف به شرفم اگر ذره‌ای طرفدار کسی باشم که روحش را به شیطان فروخته و دریوزگیِ اسرائیل و آمریکا را می‌کند؛ همان‌هایی که نسل‌کشی می‌کنند.ای‌کاش آن‌هایی که حاضرند به‌خاطر آمریکا سقط شوند، مانند امثال مسیح علی‌نژادها، به‌جای دوچرخه‌سواری در نیویورک، به جبهه جنوب «اعضام» شوند.پایان.کسری تیزناکسری تیزناSat, 01 Aug 2026 19:04:55 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/خدانگهدار-استاد-vnvagloi5f9rمتأسفانه استاد اکبر عبدی به رحمت خدا رفتند.روحشان شاد و یادشان گرامی.دیگر حوصله‌ای نیست که از توانایی‌های شگفت‌انگیز بازیگری استاد بنویسم یا گریزی به حاشیه‌های زندگی‌شان بزنم چون متوجه شدم این مسائل باید در زمان حیات افراد گفته شود وفقط می‌گویم:خداحافظ، یارِ بچگی‌های من. با فیلم‌هایت بزرگ شدم؛ ممنون برای تمام لبخندهایی که به کودکی و نوجوانی‌ام بخشیدی.خداحافظ، استاد.پ.ن: چند وقت پیش این متن رو درمورد نقش‌های اکبر آقا عبدی نوشته بودم که ادای دینی بود به مرد هزار چهره سینمای ایرانhttps://vrgl.ir/DcwnOکسری تیزناکسری تیزناFri, 24 Jul 2026 21:20:03 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/دیس-و-دیس-بک-های-سینمایی-knsjd7vzkiqmدیس کردن (disrespect) بیشتر توی موسیقی رپ کاربرد داره ولی ای کاش یک رویه و بازه چند ساله در سینمای جهان راه بیفته که شاهد شاهکارهای متعدد باشیم...چند نمونش رو که نسبتا دیس محسوب میشه (صددرصدی و به طور کامل نیست)، براتون مثال میزنم...اسپایک جونز سال ها پیش با دختر کاپولای بزرگ ازدواج کرد و نهایت سه چهار سال بعدش از همدیگه جدا شدن...خانم سوفیا کاپولا بعد از اینکه از همسرش جدا شد اثر بسیار زیبا و مفهومی گمشده در ترجمه رو نوشت و اسکارلت جوهانسن و بیل مورای یک فیلم عالی رو که توسط سوفیا خانم خلق شده بود، بازی کردن.اما سال ها بعد طی یک اقدام فوق‌العاده‌ و البته محترمانه، آقای جونز، فیلم Her رو روایت کرد و در کارش از اسکارلت جوهانسن هم استفاده کرد که جوابیه‌ی قوی‌ای به بازمانده کاپولا داده باشه...ای کاش سینما پر بود از این روایت ها...(البته لازم به ذکر هستش که خانم کاپولا تنهایی رو در حین یک رابطه از منظر خودش روایت کرد و تقریبا ده سال بعد حاج آقا جونز، از منظر خودش تنهایی بعد از یک رابطه رو روایت کرد و خیلی محترمانه نگاه خودشون رو بهم دیگه گفتن)افخمی با دوست های خودش رفتار خیلی خوب و صمیمانه‌ای داره و با تریلی از روشون رد میشه 🙂نمونه بارزش عملیات ۱۲۵ هستش که اسم شخصیت لات و لوتِ جنوب شهری رو گذاشت حسین لطیفی و فاتحه لطیفی رو خوند؛ بعدش لطیفی طی یک اقدام برگ ریزون شماره افخمی رو توی قلب یخی پخش کرد😂(احتمالا بعد از این حرکت افخمی توی سن‌پطرزبورگ، شماره لطیفی رو پخش کرد) البته بعد از اون هم لطیفی توی پادری جبران کرد 🤕(البته این مورد هم صرفا شوخی بود و دیس کردن محسوب نمیشه)☆☆چهار پنج دفعه دیگه بگم البته، رکورد نوشتن این کلمه در ویرگول میشکنه 😬🤕🫠☆☆☆☆از یکی شندیم که پدر افخمی ها (بهروز و علیرضا) آتش نشان بوده و بهروز افخمی، عملیات ۱۲۵ رو به خاطر ادای دین به پدرش ساخته☆فقط این مورد دیس محسوب میشه اونم چه دیسی (:کیارستمی و حاتمی‌کیا همیشه باهم کارد و پنیر بودن ولی لحظات آخر حاتمی‌کیا به دیدن کیارستمی رفت تا از دلش دربیاره و منفور سینمای ایران نشه.تازگیا پخش شده که کیارستمی و نیکی کریمی در رابطه بودن و حاتمی‌کیا هم به خانم کریمی علاقه داشته و اساس دعوای این دوتا به خاطر خانم کریمی بوده(ملت چقدر فضولن و بیکار که میرن اینهارو درمیارن آخه و واقعی یا خیالی این مسائل رو پخش میکنن)☆البته این موضوع یک مسئله فرعی در سینماست و اگر اینجا بازخورد بالایی داشت، خودم هم مطرح نمیکردم ولی چون نهایت ۵۰ نفر می‌بینن شرح دادم وگرنه نمیگفتم....خلاصه...حاتمی‌کیا توی آژانس شیشه ای با تریلی از روی کیارستمی رد شد و یک شخصیت خلق کرد که درواقع همون کیارستمیه و شخصیت توی داستان میخواد بره فرانسه و آدم ساده‌لوحی هستش و....(این نمونه یک دیس خوب بود البته موارد خاص دیگه ای هم توی سینمای ایران و جهان هستش که دیس و دیس بک های خوب و درجه یکی هستش منتهی یادم نمیاد و مثل خوره داره ذهنم رو میخوره که یادم نمیاد🤕☹️🙂)(البته موارد عام رو میتونم مثال بزنم.برای مثال تارانتینو توی کارهاش خیلی از جریان ها و مکاتب سینمایی رو مسخره میکنه و از روشون رد میشه که خودش به نوعی دیس کردن محسوب میشه؛ برای نمونه تارانتینو هميشه توی کارهاش بروس‌لی رو با خاک یکسان میکنه)(فیلم های پارودی هم مثل مجموعه فیلم کمدیِ نقیضه‌ی فیلم های ترسناک، با افراد شوخی میکنن که البته این مورد دیس محسوب نمیشه)درپایان هم باید بگم که دو روز پیش میخواستم این مطلب رو قرار بدم ولی حالم خوب نبود و همین امشب هم نمیخواستم منتشرش کنم و الان همینطوری بدون ذوق منتشرش کردم چون هرکسی یک درصد مرام و معرفت توی وجودش باشه حالش از این وضعیت کنونی بهم میخوره و به این شرایط حساس کنونی که سال‌هاست لق لقه زبان مسئولین هستش تف و لعنت میفرسته...شاید من با خیلی از مسائل و جریان ها مخالف باشم و بین اعتراض و اغتشاش حریم باریک قائل باشم ولی به یک چیز اساسی معتقدم:عالیجناب علی حاتمی در هزاردستان یک دیالوگ مینویسیه و استاد نصیریان بازیش میکنه و استاد طهماسب با صدای بی‌نظیرش اون رو بیان میکنه:پیروزی محرومان قطعی است. دل‌نگرانی ما از خودخواهی آدمی‌است که می‌خواهد با چشمان خود شاهد پیروزی باشد. پیروزی رویت خواهدشد حتی اگر در کاسه چشمان من و تو گیاه روییده‌باشد...پایان.کسری تیزناکسری تیزناThu, 01 Jan 2026 01:26:01 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/پناهندگی-برای-دهه-شصتی-و-هفتادی-ها-oaawbg9aycsrاینجا میخوام درمورد عروسک ها صحبت کنم وگرنه اگر بخوام درمورد کارتون ها صحبت کنم باید سی صفحه فقط مطلب بنویسم که واقعا اگر وقتش رو داشتم اینکار رو هم انجام می‌دادم 🤕🥲حالا چرا رفتم سراغ اینکه این مطلب رو بنویسیم؟ امروز سر نهار یکی از دوستانم گفت اون کدوم فیلم بود که بازیگرش نقش عروسک رو برای داماد بازی می‌کرد؟ بلافاصله گفتم ساحره رو میگی؟این دوستم اصلا رویِ صحبتش با من نبود و از دهه شصتی های جمع پرسیده بود و با تعجب گفت: بچه تو ساحره رو از کجا دیدی؟ 😂گفتم من ساحره رو از کجا دیدم؟ از سُک سُک 🥲🤕باورتون میشه ساحره‌ی ميرباقری که ژانر وحشت بود رو گذاشته بودن توی سُک سُک؟ 🤕😂خب من این رو به هرکشوری بگم سریع بهم پناهندگی میده و میگه ما به کشورهایی که مثل بلوک شرق جنگ‌زده هستن پناهندگی میدیم تا شخص باقی عمرش رو توی ترس زندگی نکنه 🤕🥲اون سکانسی که ویشکا آسایش مثل عروسک راه میرفت، من رفته بودم پشت تخت قایم شده بودم و مادرم میگفت نترس این همون قطامه😬خیلی ممنونم مادر که بهم فهموندی این همون قطام هستش 😬😂🤕.توی یکی از مطلب های قبلیم گفته بودم یکی از دوستانم گفته بود دلیل اینکه دهه شصتی ها اضطراب اجتماعی دارن، همون فیلم های ژانر ترسناک و وحشت برای دوران بچگی ما بود و چند روز پیش که یک نظر از خانم حیدریان خونده بودم (آخر مطلب اشاره میکنم) و امروز سرِ نهار این حرف پیش اومد با خودم گفتم بذار یکم با عروسک ها خاطره بازی کنیم...منکه سال هاست با عروسک ها زندگی میکنم 🥲🙂🙋‍♂️حالا که ۲۶ سالمه این عروسک ها تعدادشون خیلی بیشتر شده و هنوز خیلی از این عروسک هایی که در عکس میبینید توی اتاقمه و همیشه به شوخی به خواهرم میگم وقتی رفتیم برای من خواستگاری باید بگیم بچه‌ی ما دیوانست و یه اتاق مخصوص عروسک داره😂همه میگن سمندون ولی من میگم:بچه هاااااااااا سلامتتتتتت باشیییییییید 😂یعنی شما یا باید راه سلامتی رو در پیش میگرفتید یا غلط میکردید که راه سلامتی رو در پیش نگیرید😂 اگر سلامت نبودید یه کرکس با دوستِ موشش میومد میخوردتتون 😂(یک دیوانه ای در محله ما بود و هرروز ساعت شش صبح به مدت دو سال عربده میزد بچهههه هااااا سلامتتت باشیییید و فقط هم یک بار در روز میگفت 😂)واقعا من توی بچگی زهره ترک میشدم از این سریال 😂سمندون میرفت تخم مرغ خام میخورد و به مرغ ها میگفت اگر صداتون دربیاد میخورمتون 😂واقعا من توی بچگی ترس این رو داشتم سمندون که تخم مرغ خام میخوره و ناصر هاشمی رو تهدید میکنه که میخورمت، نکنه واقعا بره بخورتش 😂🥲🤕صدای دون دون رو خوب انتخاب کرده بودن ولی خدایی این چه طراحی عروسکی بود آخه 😂همش هم اصرار داشت السون و ولسون، فندق و گردو رو با دندون هاشون بشکنن 😂اسم شخصیت رو گذاشته بودن اِنگِل خان و هر سری خود اون دوتایی که شخصیت بدجنس بودن از انگل خان میترسیدن (خوشبختانه این رو همون سری اول که پخش کردن دیگه پخشش نکردن😂)مرضیه برومند چی توی سرش گذشت که سینمایی شهر موش هارو ساخت و اسمش رو نبر رو طراحی کرد🤕اون صحنه ای که کُپُل زخمی میشه و شبش تَب میکنه، واقعا من شبش از غصه تب کردم 🤕🥲طبیعی هست که منگوله گوش میرزا رو ندیده باشم ولی خب شما فکرش رو بکن یه شخصیت از فضا اومده و با این وضعیت و سَروشِکل با صدای استاد بهمن مفید برای بچه ها پخش میشد 😂من حرفی سرِ طراحی عروسک های خونه مادربزرگه ندارم 🥲🤕خودِ هاپوکومار با ضربه ای که توی سرش خورده بود برای ترسوندن یک نسل کفایت میکرد 😂طهماسب میخواست تهاجم فرهنگی رو به بچه ها آموزش بده ولی خب بچه ها، خیسیدن به خودشون سر این صحنه 😂حالا که تا اینجا اومدیم بذارید یکم هم از فیلم های سینمایی زجرآور بگم که برای کودکان ساخته میشداون موقع هنوز جعفر پناهی منفور نبود و بادکنک سفید رو سالی شش بار میداد یا مثلا کیسه برنج رو هرسال ده بار پخش میکرد و من با گریه‌ی جیران گریه میکردم و میگفتم معصومه خانم ببرش پارک دیگههه 🤕🥲 یا وقتی بادکنک فروش تهش تنها میموند من عَر میزدم 🥲یاد این افتادم که یه صحنه از تنبل قهرمان، بازیگر، سرش رو از بدنش جدا میکنه وبا خودم همیشه میگفتم اون صحنه چقدر ترسناک بود 😂رفتم که عکس فیلم رو پیدا کنم دیدم سُک سُک این رو هم cd کرده بود 😬رسما مرض داشتن 😂🤕البته هنوز یک سری چیزها با تمام بدبختی‌ای که روایت میکردن، برای من خاطره شیرین محسوب میشن...مثلا با اینکه توی گلنار و گربه آوازه خوان فقط داشت بدبختی روایت میشد ولی برای من هیچی جای اون دوتا کار رو نمیگیره...از حق نگذریم توی دهه هشتاد میلادی هم که تقريبا با دهه شصت خودمون همزمان هستش، کارهای وحشتناک زیادی ساخته شد و شما میتونید داستان های بی پایان و هزارتو رو سرچ کنید که البته در جهان دوتا کار مشهور هستن ولی واقعا مناسب کودک نیستن 🥲 (بازم میتونم کار اروپایی و آمریکایی معرفی کنم ولی حوصلش نیست🥲 و جنس فقط جنسِ ایرانی🙂)هرچند که خارجی ها توی عروسک خیلی حرفه ای کار کردن و نمونه بارز اون عروسک ها، ماپت ها و کِرِمیت هستش ولی ماهم خودمون کار باارزش کم نداریم:گلنار، الو الو من جوجوام، گربه آوازه خوان، سرتُ بدزد رفیق، خاطرات الاغ مهربان، کوچه مروارید، یکی بود یکی نبود، دربه درهاآخرین قسمتی که میخواستم بگم خاطره خانم حیدریان بود که گفته بودن بچه که بودن از طرف مدرسه رفته بودن دزد عروسک هارو دیده بودن و از نقش آزیتا حاجیان میترسیدن 🤕🥲 منم گفتم اینکه خوبه....مارو از طرف مدرسه بردن، فیلم شب واقعه که فرخ‌نژاد و لادن مستوفی بازی کرده بودن 😂اون صحنه ای که لادن مستوفی نقش جن رو بازی میکرد رسما توی خودم ترسیده بودم 😂🥲نسل جدید هم میبرن موقعیت مهدی و مجنون نگاه میکنن 😬این آموزش و پرورش چه مرگشه آخه 🤕🙂دیگه ببخشید اگر مشکل نگارشی داره چون ساعت یک صبحه و همزمان دارم الو الو من جوجوام نگاه میکنم و خستتتتممممممم 🙂🙌👋🚶‍♂️🚶‍♂️پایان.راستی....این سینمایی قتل در ساعت خوشی هم ببینید جالبه و دوبله قشنگی داره (:دوباره راستی....این نوشتارِ شلوغ و شلخته رو تقدیم میکنم به خانواده مفید، خانواده برومند، خانواده طهماسب و تقدیم به بانو مریم سعادت که سهم بزرگی در بچگی حداقل سه نسل داشتن (منظورم از خانواده یعنی خواهر و برادرها هستن که همشون تویِ یک خانواده هنرمند داشتن)حالا دیگه واقعا پایان. 🙂🙋‍♂️کسری تیزناکسری تیزناSun, 14 Dec 2025 02:18:43 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/تنها-صداست-که-میماند🙂-jyzfxwtwqbo8خیلی خوشحالم که تهران بارونی شدهشاید اولین باره که وقتی بارون میاد یاد برداشت محصول کشاورز ها نیافتادم که ممکنه محصولشون خراب بشه و از این خوشحالم که حداقل برای یک شب این خشکسالی شکسته شد و امیدوارم همینطوری ادامه پیدا کنه...(کاری به فصلش ندارم همیشه وقتی بارون میاد یاد کشاورز ها میوفتم که چشمشون به آسمونه که کِی بارون ییاد و خدا کنه کِی بارون نیاد).یادش بخیر وقتی سرباز بودم برای خودم چایی می‌ریختم و میرفتم دمِ درِ جایی که کار میکردم، به دیوار تکیه میدادم و سنگينیِ بدنم رو مینداختم روی پای راستم و از بارون و برف لذت میبردم 🥲یه بار افسرجانشین زنگ زد گفت: بچه؛ چهل و پنج دقیقه دارم توی دوربین بهت نگاه میکنم ببینم تو داری به چی نگاه میکنی آخه 😅😂 (بیا پشت دوربین که عبداللهی نبینه یه وقت توبیخت کنه (عبداللهی اسم مسئول عوضیم بود و واقعا چهل و پنج دقیقه شده بود که من داشتم به بارون یا برف نگاه میکردم 🥲)حالا که از بارون خوشحالم و اتفاقی یکی از فیلم های محبوب کودکیم رو پیدا کردم خواستم این خوشحالی رو باشما هم شریک بشم با معرفی فیلمِ:گرفتن پلهامِ یک دو سهبا بازی هنرمندِ فقید، والتر ماتائو و دوبله عالیجنابان اسماعیلی و عرفانی (یکی از حسرت های زندگیم این هست که من تعداد کمی دوبلور میشناسم و دوست داشتم جای اسم دونفر، اسم حداقل ده نفر رو از هر فیلم میگفتم)البته میخواستم برای روز مادر یک معرفی فیلم، از فیلم های مادرانه‌ی ایرانی داشته باشم که خودم به روز مادر، ساعت یازده شب رسیدم 🥲 چه برسه به اینکه بخوام معرفی فیلم بذارم (:یه سکانس از فیلم، به مسئول راه‌آهن میگن جلوی خانم‌ها توهین نکن و اونم درجواب میگه به من چه که اینجا خانم هست؛ منکه نمیتونم این خراب شده رو بدون فحش اداره کنم 😂 (یاد خودم افتادم که تازگی ها نمیتونم بدون توهین کار کنم و استرسم رو یه جوری با دادوبیداد و فحش به زمین و زمان تخلیه میکنم 🥲).برای این فیلم، سال ها بعد یک بازآفرینی درست شد تحت عنوانِ:که هیچوقت از نظر من جایِ فیلمی که سال ۱۹۷۴ ساخته شد رو نمیگیره ولی هم تراولتا و هم دنزل واشنگتن برای این فیلم مورد استقبال مردم، خصوصا ایرانی ها قرار گرفته بودن 😬 (توی ایران پلهام ۱۲۳ رو به این فیلم میشناسن نه اونی که ماتائو بازی کرده)با اینکه داستان و پایان بندی رو میدونم ولی دارم فیلم اولی رو نگاه میکنم و از صدای بارون و استاد اسماعیلی لذت میبرم 🥲🙂 (به هرحال هرکسی یه مدل دیوونس دیگه 😅؛ منم این مدلی دیوونم 😂)پ.ن: رفته بودیم دیدار یک خانواده شهید که پسر، از پدرش میگفت که همش بهش اعتراض میکردم که این چه وضع مملکت داریه و پدر میگفت پسرم، من توی جایی که هستم تمام تلاشم رو میکنم و شما هم توی جایی که هستی تمام تلاشت رو بکن و اصولا وقتی آدم کاری از دستش در سطح کلان برنمیاد باید حداقل، کار خودش رو به نحو احسن انجام بده...فارغ از هر بحثی، راست میگفت (کاری به این ندارم که حرفش شعاری بود یا نه ولی خب توی همین کم‌آبی با اینکه مقصر دولت هستش با این عدم برنامه هاش ولی خودمون هم میتونیم کم آب رو هدر بدیم....)البته کلا نمیشه به این مملکت امید داشت چون تا زمانی که سن من قد میده، زمان احمدی نژاد حدود ۴۸ ساعت از ۲۴ ساعت درحال کار کردن بودن ولی بدون برنامه و بیخودی؛ زمان روحانی همه درحال دزدی و خر گیر آوردن ملت؛ زمان رئیسی دچار سوءمدیریت ریش‌دارها شدیم و الان هم در زمان حال، دچار سوءمدیریت وحشتناک اصلاحاتی های عشق فُکُل کراواتی هستیم(زندان برام کمپوت آلوورا بیارید چون دوست دارم 😂😅)(با ارادت به دادستان عزیز، فقط درحال رسیدگی به پرونده من امیدوارم بهم رحم کنه🥲😬)سخن پایانی: فعلا آب کم استفاده کنید تا ببینیم چی میشه...ای کاش مملکت میتونست از این سیل ها و بارون ها استفاده کنه که خب هیچی ولش کن....(کمپوت آلوورا فراموش نشه...🙂)پایان.کسری تیزناکسری تیزناFri, 12 Dec 2025 00:15:54 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/تجربه-مرگ-دیگری-gt2sxe1tuoh9امروز قبل از اینکه برم سرِکار، زدم شبکه مستند (تازگی خیلی مستند بین شدم و شبکه مستند برام جالب شده؛ اصلا هم ربطی به کارم نداره 😂😬) و دیدم یک مستندی اگر اشتباه نکنم به نام روایت فانتوم ها، داره پخش میشه و روایت اسیر شدن دو خلبان جنگنده ایرانی (آقایان ازهاری و قادری) در خاک عراق هستش...خلبان قادری تعریف میکرد که موقع اِجِکت کردن از هواپیما، دستش شکست و بیهوش شد و وقتی به زمین خورد دوباره صدمه دید و وقتی عراقی ها داشتن به قصد کشت میزدننش و استخون هاش میشکست، چون درد توی بدنش اشباع شده بود و میزان آدرنالین و دوپامین خونش به حدی بالا بود که بسیار ریلکس شده بود و دردی رو حس نمیکرد، با آرامش به خودش میگفت: خب بالاخره زندگی منم همینقدر بود و دیگه تموم شده و رفته پِیِ کارِش و دیگه کاری از دستش برنمیاد...با خودم گفتم عجب و همون حرفی رو که آخر این متن میگم رو با خودم گفتم.اما؛ساعت هفت غروب که داشتم از سرکار برمیگشتم؛ خواستم از یک خیابون رد بشم که دیدم یک موتور با سرعت خیلی زیاد از راه دور اومد و توی دلم گفتم عجب بی‌معرفتیه و سرعت رو از قصد زیاد کرده که کسی قبلش رد نشه و این حرکتش ممکنه یکی رو بین خودش و ماشین دیگه پِرِس کنه.سمت چپ رو نگاه میکردم و این موتور از جلوی من رد شد و یک دفعه صدای ترمز اومد و صدای یک عربده تنم رو لرزوند ولی انقدر خیابون خطرناک بود که فقط متوجه شدم یه بنده خدایی ترکید (فکر کردم خود موتوری خورد به یک ماشین) و سرم رو از طرف چپ جاده برنگردوندم تا برسم به جای امن....وقتی رسیدم به جای امن (از روی خط عابر داشتم میرفتم) برگشتم و دیدم یک پیرمردِ بنده خدا با تصادف با همون موتور، درجا فوت کرد... (روحش شاد)اونقدر فشار روانی لحظه بالا بود که در دَم خندم گرفت (خنده عصبی) ولی سریع خندم رو کنترل کردم و کسی متوجه نشد...اون پیرمرد شاید چهار قدم طرف راست من بود و واقعا پیرمرد، فوت کرد و من هنوز متعجبم و توی بُهت هستم... (من جلوی دید پیرمرد رو نگرفته بودم و کاملا دید داشت)همونجا با خودم گفتم زندگی چقدر میتونه مسخره باشه...و چقدر میتونه بی رحم باشه....باخودم گفتم اگر من متوجه سرعت موتور نمیشدم و استارت راه رفتن رو میزدم قطعا الان من مثل هندونه میترکیدم (با خودم شوخی میکنم نه با فوت اون بنده خدا که واقعا فاجعه بود).با خودم گفتم از الان تا لحظه ای که بگم خب دیگه؛ زندگی منم این بود و تموم شد؛ لحظه ای رو تلف نکنم؛ لحظه ای رو رها نکنم...چون زندگی اونقدر مسخره و بی خوده که حیفه که از ثانیه به ثانیه اش استفاده نکنی...میخوام لذت ببرم و توأمان دهن خودم رو هم سرویس کنم از کار کردن و حتی لذت بردنم هم جزوی از کار کردنم باشه نه به بطالت گذروندن...(انقدر اتفاق عجیب بود که نمیتونم خوب توضیح بدم که چکار میخوام بکنم😬🥲)جالب اینکه هفته پیش یک کاری توی بهشت زهرا داشتم و برگشتنی سریع باید برمیگشتم و مسیر برگشت رو اشتباهی رفتم و سَر از مزار شهید چمران و باقری و ستاری و بروجردی درآوردم که به همشون ارادت دارم و همونجا هم این اشتباهی رفتن رو یک نشونه تلقی کرده بودم که مزار کسانی رو دیدم که هم از وجوه‌ علمی، هم عملی بهشون ارادت داشتم...میخوام بگم خدایا؛ من خودم گرفتم که چکار باید بکنم فقط جان هرکسی دوست داری دیگه نشونه نفرست 😬🥲و مثل دیالوگ درجه یک پرستویی توی لیلی با من است:بابا خداجونم، یه دفعه که نمیشه...منم آدم دیگه 🥲بابا من غرق میشم؛ من شنا بلد نیستم 😂منو ننداز وسط آب 😂خلاصه که خدایا اگر صدای مارو میشنوی یکم تعداد نشونه هات رو کم کن 🥲😬😂🏃‍♂️🏃‍♂️🏃‍♂️🏃‍♂️راستی....اگر فرصت شد و وقت و حوصله یاری کرد و خواستم که لو بدم 😐😬؛ میگم که توی ایام حملات اخیر چه بلایی سر بعضی جاها اومد و عمق فاجعه چقدر بود و خب خیلی ها چه زحمت هایی کشیدن (فعلا که اعصابم از دست یکی از مسئولین خیلی خورده که اون زمان زحمت کشید ولی باید الان یه کاری میکرد که مارو سنگ قلاب کرده و عنقریبِ که بیام یه متن بنویسم و فحشش بدم☹️😡🤕🥲)(توی مشکلات خیلی خوب عمل کردن و ای کاش یه چیزی میشد که این مفت‌خوریشون رو هم بذارن کنار؛ اونوقت دیگه عالی میشد😬🥲 که متاسفانه دوباره مثل زمان قبل از اتفاقات اخیر شده و همچنان دارن مفت‌خوری میکنن 🥲🤕)کسری تیزناکسری تیزناThu, 04 Dec 2025 23:34:33 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/ایران-ژانر-فانتزی-نداره-چه-حرفا🫠-gklet71ejbayاین نوشتار طبق معمول برآمده از ذهن آشفته‌ی منه پس درهم برهمه (:✒️امروز توی دفتر، یکی از بچه هایی که دانشجوی کارگردانیه ازم پرسید ایران ژانر فانتزی داره؟گفتم بله که داره و صرفا با استاد اکبر عبدی جوابش رو دادم و دیگه سراغ بازیگرها و کارگردان های دیگه نرفتم.به پاس این همه سال تلاش استادِ بزرگِ نقش های فانتزی (کسی تاحالا این جنبه از استاد اکبر عبدی رو بررسی نکرده)،این نوشتار به استاد، اکبر عبدی تقدیم میشه🌹🌺عجبببب فیلمی.این فیلم واقعا اونطوری که باید دیده نشد و به گفته خود اکبر عبدی فقط فیلمی که طرف از دار دنیا یه خر داره و همون خرش وسط بیابون میمیره بهش بها داده میشه و ماکه ملت رو میخندونیم بهمون میگن دلقک...قاعدتا هم دیدید این فیلم رو دیگه؟...مگه نه؟...من با این فیلم بزرگ شدم و سالی یکی دو بار میبینمش.فکر کنم باید یک بار دیگه ببینمش که امسال هم دوبار دیده باشمش... 🫠🥲نسل هفتاد با همچین شاهکارهایی بزرگ شدن و تازه شدیم اینی که میبینید 🥲 و من دلم برای بچه های هشتاد و نود و این فسقلی های نازی که به دنیا میان میسوزه 🥲این فیلم زیبا رو توی چند مطلب قبلتر قشنگ توضیح دادم. برید ببینید خب...🥲(آهنگ این فیلم که دزدی آشکار استاد بابک بیات هست رو چون اورجینالش پیدا نمیشد از خود فیلم گرفتم و گذاشتم زنگ گوشیم) 🫠 (دزدی بابک بیات هست ولی دزدی تمیز و خوشگلی هستش😅😬)این رو هم قبلا معرفی کردم.این فیلم جزو فیلم هایی هست که اول ما ساختیم بعدا هالیوود رفت سراغش تا بسازه 😬😎😂میشه گفت که:خیارشور آمریکایی چیه؛ ما خومون رویای نیمه شب تابستان مزگان داریم 😂فریدون جیرانی واقعا فیلمساز خوبی نیست ولی خب هم اخلاقش خوبه هم حیفه که بهش نگی فیلمساز خوب. 🫠(هدایت هاشمی و نگار عابدی زوج خوبی توی سینما میشدن ولی اول باید زوج خوبی توی زندگی خودشون میبودن🥲🤕🫠)این فیلم به اندازه ای که شایسته بود دیده نشد چون مخاطب های ایرانی ژانر فانتزی رو پس میزنن و این حیفه و خب مخاطب که فانتزی رو پس بزنه، کمدی سیاه هم پس میزنه، ترسناک و اِسلَشِر و این موارد خاص دیگه رو هم پس میزنه و نمیشه رفت سراغش... (همینجا باید یک تقدیری از قاسم‌خانی ها بکنم که همیشه پای ژانر فانتزی ایستادن که این نوشتار به اونها تقدیم نمیشه چون ازشون خوشم نمیاد و به خودم مربوطه 😂😂)یکی از دوستان فیلمنامه نویسم یک نظر خوبی داشت...گفت اینکه ما دهه شصتی ها (نسل خودشون رو میگفت) اضطراب اجتماعی داریم و مثل دهه های جدید برونگرا و دریده نیستیم (نمیشد بهش چیزی بگم چون هم بزرگتره هم آدم خوبیه 🤕😂) همین فیلم های ترسناک برای کودکان نسل ما بود 🫠میگفت الان این ها نوستالژی شده ولی اون زمان برای ما ژانر وحشت بود...راست هم میگفت؛ فارغ از گریم های ترسناک، عروسک های عجق وجق، داستان ها هم دربو داغون بودن 🫠خلاصه که از دست مرضیه برومند خیلی شکار بود ولی خب از طهماسب تقدیر میکرد که اون فضای عجق وجق رو شکست و بازهم منصفانه نگاه کنید می‌بینید این نکته رو هم درست میگفتاین هم که سالی یک یا دوبار میبینمیه بار خودم میبینم و یه بار هم که تلویزیون میذارهالبته شدت فانتزیش کمتر از بقیه فیلم هایی هست که بالا معرفی کردم ولی گفتنش خالی از لطف نیستامروز دوستم پیشنهاد داد بیا تاریخ سینمای ایران رو بنویسیم و من گفتم با یک حالت خاص که لو نمیدم 😎😂 تاریخ سینمای ایران رو بنویسیم و مکتوبش کنیم که تا الان این مدلی ننوشتن درموردش (:درجا یاد این فیلم درست حسابی افتادم (پروفسور و مرد دیوانه) ساخته فرهاد صفی نیا که روایت واقعیه نوشتن فرهنگ لغات آکسفورد هستش و بهش گفتم اینکار حداقل شش سال طول میکشه و بیخیالش 🫠جالب اینجاست که به پیشنهاد برادرش، یک فیلمنامه جنایی رو داریم مینویسیم و از دست این دوتا داداشِ مشهدی دارم دیوانه میشم 😂😬حالا چرا؟چون ریلکس هستن...اصلا بمب هم بترکه اینا آروم و بیخیال هستن...داداش بزرگه که دارم باهاش همکاری میکنم یه روز به من گفته بود شما تهرانی ها (البته من تهرانی نیستم و اصالتم برای گیلانه) چرا انقدر تند و عجله ای هستید؟ روزی که من تازه اومده بودم تهران واقعا از مترو ترسیدم چون همه با عجله داشتن حرکت میکردن و من استرس گرفتم 😂🫠اونجا درجواب گفتم چون ما مثل شاهین (محمدزاده) توی مغزهای کوچک زنگ زده هستیم...ما هاریم و سیری نداریم و دلیل پیشرفت تهرانی ها _ [البته میشه سر این حرفم صحبت کرد و نظرات مخالف و موافق زیاده و خودمم تایید صددرصدی نمیکنم] _ اینه که ما همه چیز رو میخوایم و چشممون سیر نمیشه (به شخصه خودم اینطوری هستم و چشمم سیر نمیشه و حالم حتی با بنز داشتن هم خوب نیست (البته الان موتور هم ندارم چه برسه به بنز🫠))این بنده خدا هم داره از دست من دیوانه میشه (البته من از دستش دارم دیوانه میشم) چون ذهن من دو دوتا چهارتاییه و هنری نیست و روی نظم و انضباطه ولی این بنده خدا هنریه و دلش میخواد مینویسیه دلش نخواد میگه حسش نیست و ولش کن اصلا فیلمنامه رو و یکم از خودت بگو (:من براش یه حرکتی کردم که برگ های فیلمنامه نویس های حرفه ای میریزه اگر بشنون ولی دیدم حس کار کردن رو نداره و اعصابم خورد شد و بهش ارائه ندادم که داستانش جلو بره😬🥲(اینکه چه حرکتی کردم هم نمیگم 🥲😬😎) ولی با هر یه خطِ متنم که براش نوشتم میشه یه سینمایی رو استارت زد و با کُلِش میشه یک مینی سریال درجه یک رو شروع کرد (:ساعت هشت شبکه آی فیلم میتونید ببینید (نویسنده و کارگردانش از اقوام دور ماست) (یه کارگردان دیگه هم توی اقوام داریم که تف به این شانس که هیچکدومشون از اقوام نزدیک نیستن 😂)البته خیلی دوست داشتم یه سریال تلویزیونی می‌نوشتم با محوریت خانواده و یک داستان عاشقانه خانوادگی لطیف و گوگولی مگولی با چالش هاش رو پیش میبردم که متاسفانه تلویزیون دیگه مُرده و هیچ پولی نداره (مثلا همون عزیز دهه شصتی که گفتم یک طرح داده برای تلویزیون که واقعا ارزش ساخت داره ولی الان مدت هاست که داره دست به دست میشه) (طرحش خیلی خوبه که دست به دست میشه وگرنه جواب سلامش هم نمیدادن که طبیعتا این یکی رو که دیگه اصلا نمیگم موضوعش چیه 😎😂).من پول هام رو میفرستم برای مادرم که ذخیره کنه برام (خودم میتونم پس‌انداز کنم ولی میخوام به مادرم بگم که دارم پول درمیارم که دست از سرم برداره و خیالش راحت باشه که البته من میلیاردر هم بشم باز میگن این چه وضعیه و زمین چرا گرده و آسمون چرا آبیه) و خودش همش از پولم برمیداره و خرج میکنه و بنده خدا دوباره ماه بعد میذاره سرجاش و با خودش برای من حساب کتاب دفتری داره 😂🥲و من نمیدونم چقدر الان من به مادرم بدهکارم یا چقدر طلب دارم ازش 🥲 و همینجا میتونم فیلم درجه یکه سیاوش اسعدی رو معرفی کنم که حتما ببینید (هم فیلمنامه خوبی داره هم واقعا کارگردانی کار خوبه). (اگر بگم این معرفی چه ربطی به حرف هام داشت، داستان فیلم رو لو دادم)این عکس مال من نیست ولی مشخصه یه شمالیِ هفتاد ساله توی گیلان عکس رو گرفته 😂خلاصه؛ امشب که از سرکار برمیگشتم گفتم بذار برم توی خیابون انقلاب و یه گشت و گذاری کنم (:اگر من رو ول میکردن و البته اگر پول داشتم (ریختم برای مادرم و ضایع بود میگفتم پول وَده 🥲😂)قشنگ سی چهل میلیون کتاب می‌خریدم ولی خب نشد که بشه ولی اون وسط با خودم گفتم خاکِ می سَر (خاک تو سرم)، من چرا کتاب سردار جنگل استاد فخرایی رو ندارم و رفتم چاپ سال ۵۱ رو پیدا کردم و خریدمش 🥲 و یه چندتا کتاب خاص دیگه از گیلان نشون کردم که بعدا برم بگیرم و بعدش رفتم یه رستوران و جاتون خالی به یاد شمال جوجه ترش زدم با زیتون پرورده و رسیدم خونه ساعت حدودا هشت بود و سریالی که بالا گفتم رو دیدم و بعدش اولین شبکه ای که بعد از آی فیلم زدم دیدم داره درمورد کوچیک خان صحبت میکنه 😬😂 و مادرم بهم گفت راستی شنیدی ناصر مسعودی فوت کرد؟ و من تعجب کردم و شاید این روزِ سراسر گیلانی که من امروز داشتم توسط روح استاد ناصر مسعودی که بهش ارادت ویژه ای داشتم رقم خورده بود...🫠🥲پس پایان این مطلب رو با نام و خاطره یکی از اساتید آواز گیلان، استاد، مرحوم ناصر مسعودی تموم میکنم.شما وخامت اوضاع رو ملاحظه کن که انقدر بی حوصله هستم، حتی به خاطر استاد هم نگشتم یه عکس بهتر پیدا کنمروحش شاد و یادش گرامی باد.راستی...اگر برنده چهل میلیون شدم (برنده هر مبلغ پول نقد) نصفش رو با افتخار به انجمن های بیماران پروانه ای اهدا میکنم و مابقی رو میرم کتاب میخرم و معرفی کتاب میذارم🥲🫠البته یه ساندویچ روست بیف هم برای پیشی میخرم (توی مطالب قبلی باهاش آشنا شدید)پس:https://vrgl.ir/3DAhDخوشحال میشم به نوشتم رای بدید (اینکه توی هر مطلب دارم میگم رای بدید از سطح کیفی مطالبم کم میکنه و خودمم میدونم ولی شما به بزرگی خودتون ببخشید و به نشونه اعتراض بیایید و رای بدید 😂)⚘️🌹🌹⚘️پ.ن: ویژه برنامه فجر بدون استاد بهروز افخمی دیگه صفایی نداره ولی خب اگر بشه قراره یه خبر خوشحال کننده بشنوم که الان بهتون نمیگم 😅😂🙋‍♂️کسری تیزناکسری تیزناSun, 30 Nov 2025 00:21:10 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/یه-زندانمون-نشه😬🏳️‍🙋‍♂️-whhkrmgsmnleاول از همه خدمت دادستان عزیز و محترم عرض شود که من به شخصه غلط کردم و این تشویش اذهان عمومی و اقدام علیه امنیت ملی (البته ربطی نداره) نیست و به جوونی ما رحم کن 😬🫠✒️یه زمانی فیلم های اعتراضی درجه یک بودن ولی الان دیگه سینما تبدیل به سطل آشغال شده و هرچی محتوای چرک که ساخته ذهن مریض نویسنده و کارگردانه تحت عنوان هنر به خورد ملت داده میشه و دلم زمانی رو میخواد که قبادی و پناهی و چند نفر دیگه مثل آدمیزاد فیلم میساختن و هنوز ژانر کوفتی اجتماعی با ساخته های فوق العاده زیبای روستایی وارد دنیای سینما نشده بود (از روستایی خوشم نمیاد).البته یک نکته ای که وجود داره بحث بازگشت سرمایه هستش.یه زمانی جعفر پناهی درست حسابی اعتراض میکرد (هنوز این کار آخرش رو ندیدم)، چون میتونست هرچی دوست داره با پول اندک بسازه و نگاهی هم که به برگشت سرمایه نداشت ولی الان فیلم درست حسابی اونقدر هزینه اش رفته بالا که مجبوره هرچی سرمایه‌گذار میگه انجام بده و وضع و اوضاع کارها میشه این...یه اعتراضی هم خودم کنم تا نگرفتنمون که توف به این زندگی...پس‌انداز حقوق چهارماهم تازه شد یه سکه...☹️🥲خب جوون با این اوضاع چطوری ازدواج کنه و چطوری اصلا آینده خودش رو بسازه چه برسه به اینکه آینده مشترک رو بسازه...؟حساب کردم تازه ۳۵ سالگی میتونم زندگی مشترک تشکیل بدم🥲😂اون موقع میگم:ببین؛ ما نهایت بیست و پنج سال دیگه میتونیم مفید زندگی کنیم که اونم در روز هشت ساعتش رو خوابیم؛ هشت ساعتش همچنان سرکاریم و چهار ساعتش سر موارد مختلف جدای از همیم و کنارهم نیستیم.پس بیا این چهارسال و نیم باقی مونده از عمر مفیدمون رو شاد زندگی کنیم 🥲🥲خلاصه که...هیچی ولش کن.اینجا سه تا فیلم اعتراضی رو میذارم و اگر فرصت شد قسمت های بعدی هم قرار میدم.مثلا یه زندانمون نشه ۲ 😂اولین فیلم که به نظرم یکی از پنج فیلم برتر اعتراضی سینمای ایران هست؛ ساخته زیبای بهمن قبادیه (موافق عقاید خود فیلمساز توی زندگی شخصیش نیستم و فقط میگم فیلمش خیلی خوب بود)فیلم اونقدر خوب بود که بازیگر خانم و آقا و خود قبادی و هیچکس بعدش از ایران رفتن 😂کار اونقدر به قول بچه ها گفتنی، خفن بود که اینجا تهرانه‌ی هیچکس برای این کار ساخته شد (که این رو احتمالا نمیدونستید).(حالم از هیچکس هم بهم میخوره ولی خب نمیشه منکر توانایی توی شعرهایی که برای کارهاش میگه شد).بازی ها زیباست هرچند بازی آقا و خانم حال آدم رو بد میکنه ولی چون فیلم زیباست بازی ها هم زیبا نشون داده میشه و حامد بهداد تازه شروع این نوع از متد بازیگریش بود که اون زمان ها جواب میداد ولی دیگه نباید تکرارش کنه و دست به تکرار بیش از حد بزنه.فیلم بعدی تحت عنوان آفساید که اون زمان دیدنش جرم بود و تعزیرات و اماکن اگر میفهمیدن ویدئوکلوپی این فیلم رو رایت کرده و میفروشه، به همراه اجدادش میبردننش آب خنک بخوره 😂حالا شما حساب کن من این فیلم رو نه سالگی دیدم 😂خانواده من کلا با چیزی تحت عنوان درجه کیفی نمایش برای کودکان غریبه بودن😂اینکه من با دیدن این فیلم ها در بچگی، توی بزرگسالی هنری نشدم و راه پناهی و جلیلی و این هارو پیش نگرفتم از عجایب روزگاره /=موضوع فیلم درمورد عدم اجازه ورود خانم ها به استادیوم هاست و با اینکه مجوز ساخت داشت ولی خب همونطوری که عرض کردم مجوز پخش پیدا نکرد و اون مدلی که گفتم باهاش برخورد میشد...فیلم آخر هم که زندگی خصوصی هستش که این هم مجوز ساخت و پخش پیدا کرد ولی یهویی ارشاد جلسه گذاشت و گفت وای دین وای ملت و این چه فیلمیه و مجوز پخش رو باطل کرد (:اینجا هم ۱۴ سالگی فیلم رو با خواهرم دیدم که حدودا ۱۱ سال از من بزرگتره و هرچی فیلم سینمایی که میخواست توی دوران نوجوانی و جوانیش ببینه با من میدید 😂چکار کردید با زندگی من آخه 😁این فیلم هم خوش ساخته.با وجود این فیلم ها واقعا اکتای براهنی باید بره جلو بوق بزنه (البته پیر پسر اعتراضی نبود و صرفا یک فیلم چرک بدون داستان با فرم خوب بود (خوش ساخت بود ولی داستان نداشت)) (کار روستایی هم نه محتوا داشت نه فرم 🙂).همین دیگهاگر برای ما احضاریه نیومد قسمت های بعدی هم میذارمالبته در دفاع از خودم میتونم بگم این سه تا فیلم مجوز ساخت رو داشتن 😊ولی خب کی ویرگول رو نگاه میکنه که بخوان من رو بگیرن یا نگیرن (:خود ویرگول روی محتواش نظارت نداره چه برسه به اینکه جای دیگه نظارت داشته باشه (:مثلا شما میتونید کلمات لات و اراذل رو سرچ کنید و ببینید کلی لات و لوت برای خودشون رزومه درست کردن و ویرگول براش اصلا مهم نیست که نظارتی روی محتواش داشته باشه 😂یا حتی تبلیغات عنکبوت مقدس رفته بود توی موارد انتخابی ویرگول برای نمایش به عموم 🙂😂البته باید بگم که ویرگول جان مارو از مسابقه حذف نکن؛ ما همچنان دوست داریم 😭😂 🏳️‍😬🙋‍♂️راستی لطف بفرمایید قدم سر چشم من بذارید و توی مسابقه با زدن ایمیلتون به من رای بدید.منکه این همه فیلم معرفی میکنم رو حمایت کنید خب 🥲🌷🌹لینک مطلب من برای مسابقه ویرگول و اتو ابزار:https://vrgl.ir/3DAhDپ.ن : مسابقه هفت روز دیگه تمدید شد 🙈🙊پایان.کسری تیزناکسری تیزناMon, 24 Nov 2025 21:10:48 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/بزرگ-شدیم-ولی-آدم-نشدیم😬😅-hynezjlxihdx✒️این متن درحالی نوشته میشه که به شدت درگیر افسردگی حین تولد هستم...سلامحال همه ما خوب است🙂ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می‌گویند...سه چهار سال پیش همین موقع ها بود که تمام اهدافم به تلی از خاکستر تبدیل شد...پنج شش تا دوست که شب و روز باهم بودن و قرار بود باهم جزو یقه سفید های مملکت بشن و هرکدوم توی تخصصشون به چهره رسانه ای تبدیل بشن و پله های ترقی رو یکی درمیون تِی بکشن🫠،انگار که یک بمب به حجم تخریب مرد چاق که ناگاساکی رو با خاک یکسان کرد _(پسر کوچک هم روی هیروشیما افتاد ولی من دوست داشتم مرد چاق رو توی متنم بیارم 😬😐)_بین ما ترکید و بدون اینکه بفهمیم چی شد، همه از هم جدا شدیم...اگر شما که هیچی نمیدونید و درجریان نیستید فهمیدید که چی شد که ما نابود شدیم، منم میفهمم چون واقعا خودمم نمیدونم‌...و به قول جمشید توی رادیو چهرازی:+پاییز نبود؟_چرا پاییز بود...پس یقینا همه رفته بودناشون رو میذارن برای پاییز و پاییز هیچکس برنمیگرده...منم اگر قرار بود مثل رضا عطاران توی نهنگ عنبر یک نوار کاست پر کنم، توی نوار خطاب به دوستانم می‌گفتم:ما میخواستیم در بلندای قله دوستی باشیم؛ من دوست شما بودم؛ چرا به راستی.... 🙂و اینطوری شد که دست روی پای خویش گذاشته و در اوج بحران ها با کورسویی از امید ادامه داده و همچنان که دارم به قهقرا میرم و دارن میذارن برم من🙂🥲؛ توی ویرگول که یه زمان تمام ایران رو دربر میگرفت ولی الان فقط چند نفر از خودمون بیشتر داخلش نیستیم و برای همدیگه می‌نویسیم؛ درخدمتتون هستم.طبق معمول هم اگر از اوضاع و احوالم بپرسید باید بگم که مثل دیالوگ درجه یک استاد جمشید آریا توی فیلم کیفرِ حسن فتحی:هرروز صبح سوار قطار خط چهار می‌شم و یه راست می‌رم طرف خوردشید؛ سی هزار بار که می‌گم خدایا گوه خوردم، می‌رسم به دفتری که توش کار می‌کنم (می‌تونید حدود دقیقه ۵۳ از سینمایی کیفر رو ببینید).خلاصه که؛ بی پرده بگویمت...من ۲۶ ساله خواهم شد...ولی واقعا این عدد ۲۶، عدد ترسناکیه برای خودشاونی هم که ۳۶ سالشه عدد وحشتناکیه براش.حالا نمیدونم برای تفریح هم که شده توی این ۱۰ سال تا ۳۶ سالگیم، فرانسه رو یاد میگیرم؟فکر نکنم...توی این ۱۰ سال به سیکس پک میرسم؟فکر نکنم...توی این ده سال...؟فکر نکنم....منم دیگه به درد امید دادن نمیخورم...به قول چاوشی که گفته بود دیگه آدم شادی نیست و برید سراغ یه خواننده دیگه که براتون شاد بخونه،منم که همیشه سعی میکردم با دیوانه بازی در جمع، امید رو تزریق کنم، الان دیگه چیزی از اون آدم قدیمی نمونده و باید برن سراغ یه آدم دیگه...فعلا هم که توی کار مثل دیالوگ امیر جعفری میخوام چند نفری رو بنشونم تو ماشین، دست بندازم از رستنگاه تا نشیمنگاهشون رو بکشم پایین، پوستشون رو بِدَرَم، قلبشون رو از تو سینشون بکشم بیرون، بنزین بریزم روشون و یه کبریت بزنم و دنده رو خلاص کنم و حولشون بدم ته دره 🙂🙂🙂(برای این سکانس هم میتونید به حدود دقیقه ۴۴ سینمایی قانون مورفی مراجعه کنید)ولی خب تقریبا میشه گفت هیچ وقت انتظارات ما با واقعیت یکسان نمیشه مثلا خود من، موقعی که به تیم اجرایی دفتر اضافه شده بودم فکر میکردم جلسه های صداوسیما و ارشاد و سایر نهادهارو مثل عکس چپ بریم ولی وقتی صبح به دفتر می‌رسیم تا آماده رفتن به جلسه بشیم خروجی ما شبیه عکس سمت راست میشه 😂حالا هم که با کلی بدوبیراه و درگیری اعضای دفتر نصف حقوق هارو دادن تا توی ماه های بعد، بقیه معوقه های پروژه رو بدن؛ یاد این میم معروف افتادم که میگفت وضع پسرها با ۴۰ تومن حقوق و وضع خانم ها با ۸ تومن حقوق درماه🙂🥲واقعا هم همینه و من خودم نمیدونم چرا قیافه‌ام بعد از کار طوری میشه که انگار توی معدن کار میکنم و با تریلی تصادف کردم...البته وقتی میرسم خونه فقط میتونم توی یک ساعت غذا بخورم و یه تلویزیونی نگاه کنم و بعدش بدون هیچ مقدمه یا مؤخره ذهنی چشمم رو ببندم و صبح ساعت چهار و نیم پنج بیدار بشم و آماده بشم برم سرکار و نهایتا دوش رو صبح بگیرم چون شب شبیه جنازه هستم و فقط میتونم یه شام بخورم و بخوابم نه کار اضافی دیگهالان هم که جمعه است و من سرکارم و این شیرینی های تولد رو برای خودم گرفتم و شانس ما مغازه سر کوچه کبریت نداشت تا به عنوان شمع تولد ازش استفاده کنم 😊(عکس رو صبح گرفتم و تا الان فرصت نشد متن رو بنویسم 😂 ؛ در عکس ساعت هشت صبحه)راستی...معرفی میکنم خدمتتون:پیشی؛ بچه هابچه ها؛ پیشیمادر این پیشی موقع زایمان بچش، مُرد و بچه های دفتر بزرگش کردن و قراره یه روزی آزادش کنن تا بره پی زندگیش.حالا هم از طرف من و پیشی بگم که:لطفا تشریف ببرید در مطلب قبلیم و به عنوان هدیه تولد من و پیشی، ایمیل خودتون رو بزنید و به من رای بدید تا لااقل امسال زندگیم با خوشحالی شروع بشه 🥲🙂(اگر برنده بشم برای خودم و پیشی ساندویچ روست بیف میخرم 😂🙂)خدانگهدارتون ❤️🌹کسری تیزناکسری تیزناFri, 14 Nov 2025 12:02:02 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/به-یاد-پدرانی-که-آهنگ-ها-را-اشتباه-می-خواندند-wwisegaoolxa✒️به یاد پدرانی که آهنگ‌ها را اشتباه می‌خواندند...آن‌هایی که شعر را درست نمی‌دانستند، ولی حالِ سفر را بلد بودند.آن وقت‌ها که جاده‌ها خلوت‌تر بود و صدای موتور ماشین با باد قاطی می‌شد؛وقتی پدرها قبل از حرکت، کاپوت را بالا می‌زدند، آب رادیاتور را چک می‌کردند، لاستیک‌ها را لگد می‌زدند و با لبخند می‌گفتند: «همه چی مرتبه، بریم؟»مادر با فلاسک یا فلاکسِ چای و ظرف میوه در صندلی جلو جا می‌گرفت، و ما در عقب، میان پتوها و بالشت‌ها، در فضایی سرشار از عطر پرتقال و لیموترش و آدامس نعنایی، و مزه‌ی تلخ قرص ضد تهوع که بر زبان‌مان مانده بود. 🙂🥲سی‌دی هم که طبق معمول توی ضبط ماشین بود؛ یکی از همان آهنگ‌های قدیمیِ عارف، ستار یا خانم هایده.پدر دکمه‌ی Play را فشار می‌داد و صدای خش‌خشِ اول آهنگ سی‌دی به گوش می‌رسید.هنوز خواننده لب باز نکرده بود که پدر، با اطمینان کامل، شروع می‌کرد به خواندن:🎶🎵«گل اومد بهار اومد می‌رم به صحرااااااعاشق تنهاییم بی رفیق و تنها»🎶🎵شعر اشتباه بود، لحن متفاوت، گاهی کلمه‌ای را جا می‌انداخت، گاهی از خودش می‌ساخت؛ اما چقدر قشنگ می‌خواند، چقدر با جان.ما بچه‌ها از خنده ریسه می‌رفتیم. مادر می‌گفت: «آخه این چه جور خوندنه؟!»و پدر می‌گفت: «اصلِ کار احساسه، نه شعر!»و بعد با صدایی بلندتر ادامه می‌داد، حتی وقتی از پیچ‌های تند جاده بالا می‌رفتیم، خواندن پدر قطع نمی‌شد.ماشین پر از صدا بود؛ صدای خواننده، صدای خنده، صدای باد و بوی جاده.در پیچ‌ها دستش روی فرمان می‌لغزید، باز هم می‌خواند، فرمان را با ریتم آهنگ تکان می‌داد، با صدای بوق کامیون‌ها همخوانی می‌کرد.هر آهنگ، هر اشتباه، یک تکه از کودکی ما شد.ظهر که می‌شد، ماشین مثل ماهیتابه داغ می‌شد و ما انگار درحال سرخ شدن بودیم، کولر نیمه‌جان نفس می‌کشید. مادر با فلاکس توی لیوان ها چای می‌ریخت، پدر می‌ایستاد کنار جاده تا موتور ماشین خنک شود.ما می‌دویدیم وسط خاکی، دنبال سنجاقک‌ها، و از دور صدای پدر می‌آمد که با صدای خودش ترانه‌ای را زمزمه می‌کرد. شاید هنوز همان را اشتباه می‌خواند، ولی برای من، درست‌ترین صدا بود.سال‌ها بعد، وقتی ماشین را فروخت، ضبط را برداشت و گفت: «این دیگه مال منه، نمی‌تونم بدمش.»🥲در دل ضبط هنوز سی‌دی هایده یا مهستی مانده بود— همان که هیچ‌وقت مشخص نشد کی آخرین بار بود که پخش می‌شد.امروز، هر وقت یکی از همان آهنگ‌ها را می‌شنوم، چشم‌هایم را می‌بندم و دوباره آن جاده را می‌بینم:پدر با پیراهن چهارخانه‌اش پشت فرمان، مادرم لبخند به لب، و من که درکنار دو خواهر عزیزم از صندلی عقب به آینه‌ی وسط نگاه می‌کنم.در آینه، نگاه پدر به جاده‌ست — آرام، مطمئن، و پر از زندگی.هرچند پدرم شعر را اشتباه می‌خواند، اما با همان اشتباه‌ها، زیباترین خاطره‌ی عمر ما را ساخت.به یاد پدرانی که بلد بودند مسیر را با آواز طی کنند، نه فقط با بنزین زدن و سرعت.پدرانی که زندگی را نه از روی دفتر شعر، که از دل جاده و باد و لبخند خواندند…و ما هنوز، با هر ترانه‌ی قدیمی، دلمان تنگ همان اشتباه‌ها می‌شود.سال‌هاست که دیگر از آن شور و حال نشانی نمانده و تیغ تیز زمانه، این شیوه‌ی زندگی را دگرگون کرده ولی سلامتی همه پدرانی که پدری کردن...سلامتی پدرانی که آهنگ‌ها را اشتباه می‌خواندند...کسری تیزناکسری تیزناSat, 01 Nov 2025 23:36:07 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/یک-فیلم-خوب-و-یک-فیلم-خوب-تر-gewxuldhrlpuوقتی هفته شروع میشه با چنگ و دندون خودم رو به آخر هفته میرسونم که، یه دوتا فیلم ببینم یا یک مروری بر گذشته داشته باشم و یاد زمان هایی بیوفتم که عشق خریدن سی‌دی های جدید رو داشتم و اوضاعمون خوب نبود که برم چهار پنج تا سی‌دی فیلم باهم بخرم و نگاه کنم (همین برای دهه شصتی ها برای مجله و کتاب های مختلف صدق میکرد و نسل که عوض میشه دغدغه فرهنگی هم عوض میشه و خدا میدونه دغدغه فرهنگی این نسل تازه چی میتونه باشه و اصلا دغدغه فرهنگی دارن یا یوخ)🙂🥲ماهی ها عاشق می‌شوند رو هفته پیش نگاه کردم و فیلم هایی که امروز نگاه کردم رو برای هفته بعد تعریف میکنم...یاد ماهی ها عاشق می‌شوند بخیر... یادمه اون سال ها ترکوند و همه از داستان فیلم تعریف میکردن و برای نسل جوون نسبتا ممنوع بود (:چون موضوع فیلم درمورد عشق و عاشقی قدیمی بودولی اینکه ماهی ها عاشق می‌شوند توی تاریخ باقی نموند رو واقعا نمیفهمم و درک نمیکنم چون با اینکه پرداخت کاملی از فیلمنامه نداشت ولی کلی رنگ و زیبایی توی فیلم دیدیم...سال ها بعد تینا پاکروان با همون تِم، اومد فیلم نیمه شب اتفاق افتاد رو به همراه همون ارجاعات ماهی ها عاشق می‌شوند ساخت ولی با ذهن مریضش اعصاب معصاب برای ما باقی نذاشت... (چون نمیخوام لو بدم توضیح نمیدم که چرا این رو گفتم)یه حرف قشنگی از همایون اسعدیان که اخیرا مدیرعامل خانه سینما شده و با اومدنش کلی با دیگران درگیر شد هست که میگه:یه زمانی یه فیلم گیشه ای میساختیم و با پول های اضافش که سرریز کار بود، میرفتیم و دوتا فیلم دلی میساختیم؛ ولی الان انقدر فیلمسازی گرون شده که نمیشه فیلم های قشنگ و دلی ساخت.حالا مثل حرف همایون خان اسعدیان، هم ماهی ها عاشق می‌شوند و هم نیمه شب اتفاق افتاد، از اون فیلم های دلی هستن که به نظرم اول ماهی ها عاشق می‌شوند رو ببینید بعد از اون برید کار تینا پاکروان🗡🔪 رو ببینید و بعدش هم برید یک فیلم کمدی بیینید که دومی رو بشوره و ببره 🙂کسری تیزناکسری تیزناFri, 24 Oct 2025 16:04:05 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/واقعا-حیف-که-ایران-کمدی-سیاه-و-ژانر-فانتزی-قوی-ای-نداره-cmtpqpnho7peحالا شاید بعدا چندتا فیلم خوب توی این دوتا ژانر که البته خیلی ها معتقدن ژانر محسوب نمیشه، معرفی کردم.سال ها بود که صداوسیما به خاطر خانم لاکانی این فیلم رو پخش نمیکرد تا چند شب پیش پخش کرد و در اقدامی روشنفکرانه سکانس رقص استاد انتظامی رو حذف نکرد 😂منم با خودم گفتم ای دل غافل، چرا تا الان معرفی نکرده بودم...دیروز که داشتم درموردش توی دفتر صحبت میکردم یکی از دوستان گفتش که این فیلم به سفارش وزارت اطلاعات ساخته شده ولی به نظرم توجیهی برای واجا نداشت که سفارش ساخت بده که وقتی به گدشته افخمی و سید ضیا هاشمی(تهیه کننده فیلم های اولیه افخمی) نگاه کردم دیدم بعید هم نیست که سفارشی ساخته شده باشه چون هزینه ساختش سرسام‌آور بوده و توی بادکوبه ساخته شده و کارهای افکت و تدوین کار توی آمریکا انجام شده...موسیقی فیلم هم که بسیار شنیدنیه و ساخته درجه یک استاد بابک بیات هستش یک دزدی آشکار از روی قطعه بیات شیراز هابیل علی افه 😁😳 حالا انقدر هزینه شده بود یک موسیقی ارجینال کار میکردید خب (:خلاصه که فیلم رو ببینید چون با دیالوگ های نقیضه درجه یک و با هنرنمایی های بسیار زیبایی از استاد انتظامی و عبدی مواجه میشیددر اقدام بعدی هم میخوام یک مطلب بذارم که سینما چه کسانی رو بدبخت کرد و به چه کسانی بی وفایی کرد (دیروز توی یک صحبتی آقای شاهد احمدلو گفته بود سینما بی‌وفا نیست) بعد از اون هم میخوام یک مطلب از زمانی که موی بلند توی سینما مد بود بذارم و از چند نفری بگم که وقتی توی بچگی با موی بلند میدیدمشون از ذوق مثل اسب شیهه میکشیدم 😅🙂(دوتا دستور کار بعدی رو گذاشتم که یادم بمونه از چی میخوام مطلب بذارم چون توی کار ها غرق شدم و نمیدونم حرکت بعدیم چی باید باشه🙂🥲☹️)کسری تیزناکسری تیزناFri, 17 Oct 2025 18:12:43 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/خدا-رحمتت-کنه-wk6vdegihtzcواقعا خستگی روی بدن و روحم باقی موندخیلی دوست داشتم یک دیدار با آقای کاسبی داشته باشم که نشد...چقدر زود دیر میشه...همین رو به زندگی و اطرافیان خودتون تعميم بدیداگر با دوستی کار دارید و میخواهید بهش سر بزنیداگر با کسی قهر هستید و دنبال آشتی هستیداگر...اگر...مرگ از اون مسئله ها نیست که بگیم برای همسایه است... (چون امروز حالم خوش نیست طبیعتا زبونم هم تلخه)خلاصه که خستگی کارهای سنگین روزانه به بدنم باقی موند ولی خب خود آقای کاسبی راحت شددیگه گلایه ای نداره و الان تازه راحت شده...ولی خب ای کاش سینما انقدر بی‌وفا نبود...الان هم حوصله معرفی آثار آقای کاسبی رو ندارم و فقط میگم:"دختر زنده‌یاد کاسبی اعلام کرد: مراسم تشییع پدرم روز سه‌شنبه ۲۲ مهرماه ساعت ۹ صبح از مقابل حوزه هنری برگزار خواهد شد. پس از مراسم یادبود در همان مکان، پیکر ایشان به بهشت زهرا بدرقه می‌شود.او افزود: مراسم ترحیم آن مرحوم نیز روز پنج‌شنبه ۲۴ مهرماه از ساعت ۱۹ تا ۲۰:۳۰ در مسجد جامع شهرک غرب برگزار خواهد شد."روحش شاد و یادش گرامیاین قسمت متن را بروز میکنم:پ.ن: توی مراسم مرحوم کاسبی شرکت کردم و چقدر از حامد عسکری (مجری و شاعر که برای بم هستش) خوشم اومد چونخیلی باوقار از اول مراسم توی صف های انتهایی (از اول حضور داشت ولی جلو نرفت که صف اول بشینه) کنار مردم وایساده بود و این از روی ادا نبود و نشون از احترامش و صمیمی و گرم بودنش داشت...کسری تیزناکسری تیزناSun, 12 Oct 2025 19:46:49 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/غم-انگیزترین-فیلم-های-سینمای-ایران-b2cerhszzgjfسلاماز ابتدای حضورم در ویرگول با خودم قرار گذاشته بودم که به ازای هر مطلب حقوقی، یک معرفی سینمایی هم بنویسم؛ ترجیحاً از سینمای ایران.اما اوضاع کمی به‌هم ریخت و تصمیم گرفتم فعلاً فقط فیلم‌های خوب معرفی کنم تا ببینیم چه زاید باز...چند روز پیش جناب آقای سیدمهدار بنی‌هاشمی معرفی فیلم رنگ خدا را منتشر کردند و همان‌جا به فکرم رسید که باز هم کمی از مسیر همیشگی‌ام فاصله بگیرم و بروم سراغ فیلم‌هایی که واقعاً پدرِ صاب بچه‌‌یِ مخاطب رو درمیارن.فیلمباز واقعی کسیه که سراغ فیلم‌های کمتر دیده‌شده بره.برای همین من نمیگم: بی‌بدن، درخت گردو، حوض نقاشی، دهلیز یا طلا و مس...میگم:باشو غریبه کوچکفیلمی ضد جنگ با بازی استادانه بانو سوسن تسلیمی همسر سابق داریوش فرهنگ که هرچی از زیبایی و غم این فیلم بگم کم گفتم...بیضایی هم مثل مرحوم کیارستمی درجهان جزو کارگردان های شناخته شده محسوب میشه و یکی از فیلم هایی که فیلمباز های جهان بیضایی رو باهاش میشناسن همین باشو غریبه کوچک هستش...فارغ از اینکه این فیلم چقدر زیباست و چقدر خانم تسلیمی زیبا بازی کرده؛ درام داستان فقط محدود به فیلم نیست و خانم تسلیمی همونطوری از داریوش فرهنگ جدا میشه که گلاب آدینه سال ها بعد از مهدی هاشمی جدا میشه؛ باشو توی دنیای واقعی هم فقیر باقی میمونه و صرفا یک دکه کوچک توی جنوب کشور میزنه، به خاطر مهاجرت خانم تسلیمی این فیلم خیلی محجور باقی موند و خیلی محدود طی سی سال اخیر از تلویزیون پخش شدش (نهایت هفت یا هشت دفعه توی این مدت پخش شده باشه).البته این فیلم برای منم خیلی ویژه هستش چون خودم شمالی هستم و با فیلم حسابی کیف کردم.ولی واقعا نمیدونم چرا هرچی فیلم و سریال گیلانی که ساخته میشه سرشار از غم و بدبختیه...همین الان هم که یاد سریال گل پامچال و پس از باران میوفتم اعصابم خورد میشه؛خب یکم درامش رو سبکتر میگرفتید بی انصاف ها🥲خدایااااااااااااچقدر این فیلم قشنگهمن با این فیلم بزرگ شدمو دیدن این فیلم رو توصیه میکنم (از نون شب واجبتره)🙂این فیلم واقعا زیبا ولی زجرآوره 🫠🥲چقدر گفتم فیلم 😐😐در دنیای سینمای هند (خالیوود) آمیتاب پاچان فیلم تاریکی رو بازی کرده که انصافا، هم موضوعش قشنگه (به شدت غمگین)، هم خودش خوب بازی کرده، هم مرحوم اسماعیلی به شدت زیبا دوبله کرده ولی نباید از این غافل بشیم که ما خودمون رابطه مزگان داریم و پوران درخشنده با فیلم سینمایی رابطه و سال بعدش با پرنده کوچک خوشبختی تونست روایتگر خوبی درحوزه معلولین باشه(البته فکر کنم درخشنده توی حوزه فیلم معلولین سه گانه داشته باشه ولی فیلم سومش رو یادم نمیاد)برسیم به همون معرفی که باعث شد این مطلب رو آماده کنم(من هیچوقت رنگ خدارو کامل ندیدم چون وقتی میدیدمش، همسن و سال آقای رمضانی (بازیگر نابینای فیلم) بودم و همیشه با گریه وسط کار بلند میشدم و میرفتم...)تا به امروز هم این فیلم رو ندیدم و خب درآینده هم نمیبینم (:کیسه برنجاعصاب معصاب برای ما باقی نذاشتچه مرضیه اخه فیلم های اون موقع حتما باید روایتگر غم میبودن...به قول اکبر عبدی هر فیلمی که طرف هیچ چیز نداره جز یدونه خر و همون خرش توی بیابون میمیره و بدبخت میشه، میره تمام جایزه هارو درو میکنه ولی ما که خودمون رو پاره میکنیم که مخاطب خوشحال باشه و بخنده به ما میگن دلقک و هیچ تقدیری از ما نمیشه...وقتی داشتم فیلم رو سرچ میکردم تا تصویرش رو دانلود کنم دیدم یک پیجی توی اینستاگرام یه تعبیر درجه یک از یکی از سکانس های این فیلم داشته که خودتون برید سرچ کنید ((خدایا معصومه خانم بازی درنیار)) و کلیپش رو بیینید 🥲🫠🫠یادمه اون زمانی که جیران گریه میکرد منم گریه میکردم و میگفتم خب ببرش پارک دیگه🥲🥲🥲برای استاد محمد کاسبی دعا کنید.واقعا توی سینما محجور باقی موند و سینما اون روی سگش رو بهش نشون داد وگرنه هم میتونست کارگردان خوبی باشه هم چندین و چند نوع بازی درجه یک و متفاوت و متنوع از خودش به جا بذاره.من سینما رو با فیلم شنا در زمستان که هنوزم معتقدم بهترین درام داستانی سینمای ایرانه (نظر خودمه و به خودم مربوطه🤕) شناختم (از این لحاظ که کارگردانی چیه و فیلم سازی چیه) (فکر کنم هشت یا نه سالم بود که دیدمش)حال استاد خوب نیست و توی بخش مراقب های ویژه است.منم سعی کردم امسال توی جایی که کار میکنم از استاد تقدیر بشه ولی خب گویا سال گذشته خود استاد گفته بودن که حال و احوال خوشی ندارن و حوصله اینکه تشریف بیارن و ازشون تقدیر بشه رو ندارن و امسال هم که تصمیم گیرنده های مجموعه نظرشون روی یک برنامه دیگری است ولی اگر جشنواره فجر امسال نره سراغ آقای کاسبی خیلی بی معرفتی کرده و توف بهشون 😐☹️🗡🔪(قبلا به صورت جداگانه شنا در زمستان رو معرفی کرده بودم برای همین اینجا چیزی نمیگم و میتونید برید توی معرفی بخش خودش درمورد فیلم مطالبش رو بخونید)اون فسقلی سمت چپ، حسین سلیمانی هستشو اون فسقلی سمت راست خانم اقبالی نوه ناصر گیتی جاه هستن که الان فکر کنم آمریکا یا آلمان یا فرانسه یا.... باشه(خلاصه یه جایی هست دیگه به من چه😐)لعنت بر سازنده این فیلم🫠🤕بابا حداقل پایانش رو تلخ انتخاب نمیکردید...لعنت بهت خانم معتمدآریا که انقدر خوب بازی کردی و جگر مارو تو بچگی آتیش زدی🫠🫠🥲خدا بگم این داوودنژاد رو چکار کنهچی بود ساختی آخه. (استاد علیرضا داوودنژاد).چرا انقدر قشنگ و تلخ ساختی این فیلم رو...فیلم نیاز که داوودنژاد خودش رو با این فیلم بین کارگردان ها تثبیت کرد و خون تازه ای به سینمای ایران تزریق کرده بود...پایان فیلم زیبا و ناراحت کننده است🥲🫠بلند شووووووبلند شووووووووووسینمایی پدر یکی از اون ساخته های زیبای مجیدی هستش که مطمئنم ندیدید.اگر هم دیده باشید باید بگم نکنه شما هم فیلمباز هستید؟ 🤔🧐مجید مجیدی یه زمان سلطان درام ساز های ایران بود و نمیدونم چرا موتورش مثل جوونی هاش روشن نمیشه...کاش توی موقعی که موتورش روشن بود پونزده شونزده تا فیلم دیگه هم میساخت...حالا همینقدر تلخ همینقدر تلخ...البته اکثرا مجیدی رو با آواز گنجشک ها می‌شناسن که خب حق هم دارن و آواز گنجشک ها فیلم سطح پایینی نیست و در نوع خودش درجه یکهخدا بگم این محمودی هارو چکار کنه...مردک مگه مرض داری انقدر تلخ میسازی‌...پدر من توی سینما دراومد...یادمه به پهنای صورت اشک میرختممنکه بچه ای بیش نبودم🫠🫠🫠🫠یادش بخیر، طی یک عملیات اینتلیجنس سرویسی با پول خورد هام رفتم سینما و دیدمش و چندین هفته بعد خواهرم با سی دی فیلم اومد و یه بار هم با اون دیدم و نمیتونستم بگم قبلا توی سینما دیدمش و یه بار دیگه با اون گریه کردم ☺️😭فیلمی که مادرم با زور بهم فهموند که بابا این فیلمه و نمکی درواقع فخیم زاده هستش که خودش کارگردان فیلمه ولی من با گریه میگفتم نههههههههه این نمکی واقعیه و همچنان به پهنای صورت اشک میرختم...خلاصه که مادرم دیدن این فیلم رو برای من ممنوع کرده بود ولی هم از تلویزیون فرت و فرت پخش میشد هم سی دیش توی خونه ما بود😭😭آخرش یه روز سی دی فیلم رو شکستم و از اون روز به بعد دیگه زهرماری تحت عنوان نمکی و مسافران مهتاب ندیدم (حتی تلویزیون هم دیگه پخشش نکرد)چیه بابا! حالمون بد شد از بدحالی. همش میخونه میرن آدما! کجا میره؟؟ میان خوبه 🙂این فیلم نسبتا جدید محسوب میشه ولی چون احساس میکنم افراد زیادی ندیدن معرفی میکنم.تینا پاکروان آزار داره.یه روانپزشک باید بره.کارگردانی کار فوق‌العاده‌ست.شما بهترین دوربین رو هم داشته باشی نمیتونی توی نور تند وسط ظهری که توی این فیلم هست تصویر بگیری...از سکانس ابتدایی کار متوجه میشی با یک کار خوب طرف شدی؛فیلمی پر از رنگ، بازیگرهایی که درست انتخاب شدن، موضوعی شیرین اما یهویی آخر فیلم برمیخوریم به ذهن مریض پاکروان که همین تکنیک رو توی تاسیان هم پیاده کرد...چون میدونستم قراره چی بشه از تاسیان سه قسمت ابتدایی رو دیدم و قسمت آخر و روی شصت خودم خاک ریختم چون پایان بندی های پاکروان رو میشناختم🥲🤕☹️شاید یک روزی سرم خلوت شد و نشستم فکر کردم و فیلم های بیشتری یادم اومد اما فعلا معرفی همین چندتا فیلم رو از من قبول کنید چون امروز جمعه است و همین روز تعطیلی هم دارم آماده میشم برم سرکار برای همین فرصت زندگی هم ندارم چه برسه فکر کردن به فیلم هایی که با دیدنشون آدم با گریه ضجه بزنه🥲.اما فعلا شما میتونید به سیاهه بالا، مهمان داریم و امروز و آبادان یازده ۶۰ و بوسیدن روی ماه و باران و فرش باد و شکار و... رو اضافه کنید 🥲🫠🙂کسری تیزناکسری تیزناFri, 10 Oct 2025 12:31:25 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/برای-اینکه-این-خراب-شدهدنیاجای-بهتری-بشه-چکار-کردی-kbsxogz74fs7الان که خوشحالم و غم و دعواهای احتمالی آخر کار، هنوز من رو ناراحت نکرده؛ میخوام براتون شرح حال خودم رو از اوایل شهریورماه تا این لحظه که دارم این متن رو برای قراردادن در ویرگول آماده میکنم، تعریف کنم...البته باید بگم که این یک درد واقعی و از ته دله که نهایت تا دو سه هفته دیگه یا تغییرش میدم یا کلا پاکش میکنم ولی امیدوارم تا اون موقع کسی از تیمی که دارم باهاشون کار میکنم این متن رو نخونه 😬🥲خُب؛جونم براتون بگه که:هرکسی برای خودش توی زندگی تجربه هایی کسب کرده؛من هم هرچند که آرزوم این بود که توی ناز و نعمت بزرگ بشم و هیچوقت اونقدر سختی نمیکشیدم که قلم طنزی داشته باشم و برای فرار از تلخی های کمرشکن روزگار با شوخی زندگی رو سپری کنم (طنز رابطه مستقیمی با بدبختی داره و هرچی شما بدبخت‌تر باشی قلمت قوی تره و مثلا دلیلی که دیگه تنابنده یا عطاران یا حتی قاسم خانی‌ها نمیتونن مثل شش هفت سال پیش خوب عمل کنن این هست که دیگه مدت هاست بدبخت نیستن و پول های کلان، قلم طنز رو ازشون گرفته) با این حال زندگی اون روی سگش رو به من نشون داد و میتونم بگم منم از این کسبِ تجربه های ناب و دردناک توی این بیست و اندی سالی که ازم گذشته کم نداشتم.دربین این تجربه ها اگر از من بپرسن که نظرت درمورد جناح های مختلف چیه و دلت میخواد توی کدوم دسته کار تخصصی انجام بدی؟درجواب میگم که اگر بمیرم و زنده بشم؛ باز بمیرم و زنده بشم و باز همینطوری صدبار بمیرم و زنده بشم؛ هیچوقت درجناح ریشوها کار نمیکنم...چون نظرم اینه که توی جناح شش تیغ و فکل کراواتی ها هرچند که مفاهیم انسانی نسبتا رنگ باخته و پول جای خودش رو به انسانیت داده ولی باز میشه بهتر کار کرد و حداقل چهارچوب های بازتر و اتفاقا جسارت های بیشتری بینشون نهفته هستش که به آدم امید میده...اما بعد از پایانِ خدمتم یه روزی وسطِ ظهر تلفنم زنگ خورد و در اوج بحران های زندگی یکی گفت:_سلام وقتتون بخیر؛ آقای تیزنا؟+منم گفتم بله بفرمایید..._دوست داری بازم با ریشوها کار کنی؟+کارتون چی هست؟_بیا؛ پشیمون نمیشی...رفتم و تا اینجا باوجود اینکه بعضی جاها دوست دارم سرم رو بزنم تو دیوار از دستشون ولی درکل پشیمون نیستم...همیشه معتقد بودم ریشو جماعت میچسبه به محتوا و فُرم رو میفرسته سر کوچه نون بگیره که البته هنوز هم خیلی جاها در همین همکاری، فُرم رو میبینم که توی صف نونوایی درحال نون گرفتنه😂🤕بچه که بودم یه دیالوگ شاهکار شنیدم و الان که کم‌کم دارم همسنِ عموجغدِ پیرِ شاخدارِ مهربون میشم هرکاری ولو خیلی کوچک انجام میدم که شده برای یک لحظه تاثیری فسقلی ایجاد کنه؛ یاد اون جمله میوفتم.بازیگر فیلمی که دیدم میگفت:اون فقط کاری کرد که برای یه لحظه هم که شده این خراب شده (دنیا) جای بهتری بشه...خیلی دیالوگ قشنگ و سکانس معرکه‌ای بود ولی ای کاش فیلمش یادم میومد که تبدیل به یکی از حسرت های زندگیم نشه که چرا اسمش یادم رفته.سال هاست با خودم میگم اگر یه روزی پیر شدم و دیگه به فکر توشه آخرتم افتادم و میدونستم که کم‌کم رفتنی هستم؛وقتی با خودم زندگیم رو مرور کردم و از خودم پرسیدم تو چکار کردی که این ...دونی (دنیا) حتی یه لحظه جای بهتری بشه؟ چی دارم که جواب خودم رو بدم؟بعداز کاری که چند هفته هستش که درگیرش هستم الان دیگه میتونم بگم:خیلی خوشحالم که طرح اکران ویژه ناشنوایان جشنواره فیلمِ (...) از ایده تا اجراش (البته با تلاش دوستان عزیز و گلم) با همکاری من بودش...(هنوز اجرا نشده و دردست اقدامه و امیدوارم مسئولین ذی‌ربط بازی درنیارن.)هرچند فعلا برای گذاشتن این مقاله خیلی وقت داشتم اما خب چون میدونم آخرِ هیچ همکاری‌ای خوب و خوش نیست، لااقل خواستم برای خودم خوشحالی کنم چون فکر میکنموقتی بچه های ناشنوا داخل سالن سینما بشن؛ حس میکنن که حتی برای یک لحظه این گوه دونی جای بهتری شده (لازم به ذکر هستش که دیالوگ اصلی همین توهینی بود که عرض کردم و بازیگر اصلی در دوبله واحد دوبلاژ سیما میگه خراب شده ولی در زبان اصلی این عبارت صریح رو میگفت🙂)شاید اجرایِ عملیاتیِ این ویژه‌برنامه‌ها، شاید بودن در تیم اجرایی جشنواره‌ای که یک فیلمساز نوجوانِ بی‌امکانات و با دست‌های خالی، توی نقاط مرزی یا حتی خیلی از شهرستان‌هایی که امکانات تهران رو ندارن، با امید و آرزو و رویای اینکه یه روزی رشد کنه و بیاد روی فرش قرمز جشنواره فجر و جشنواره‌های بین‌المللی قدم بزنه، عملی کردن همون دیالوگی باشه که سال‌ها پیش از جادویی به اسم سینما شنیده بودم...دوست دارم وقتی بچه های ناشنوا و کودکان کار و...(پروژه که مطرح کردم چند بخش داره)خیلی از افرادی که این زندگی روی سگش رو بهشون نشون داده وارد سالن سینما شدن با خودشون بگن آخیش؛لااقل برای یه لحظه از این جهان فارغ میشیم و من با خودم بگم لااقل برای یه لحظه سعی کردم این خراب شده جای بهتری باشه...خلاصه که هنوز توی این لجنزار بارقه هایی از امید وجود داره.آدم های باشرف هنوز بین جناح ها که دعوای ایدئولوژیک دارن وجود دارن...من سیاهی های زیادی رو از دو جناح دیدم...معتقدم که دیگه دو جناح به درد نمیخورن و همیشه آرزوم بود مثل دیالوگ شاهکاری که استادانه توسط افخمی و تیمش برای مهدی هاشمی توی سریال کوچک جنگلی نوشته شده بود عمل کنم:من دیگه حوصله ندارم...می‌خوام برگردم سرِکارِ طبابت...می‌خوام رسیدگی کنم به مردها و زن‌های عوام که تو این جریانات، همیشه تو سری خور بودن...می‌خوام مواظب سلامت بچه‌ها باشم که هنوز روحشون آلوده نشده...شاید اون بچه‌ها بزرگ بشن و زمانه رو عوض کنن...(الان ده ساله که وقتی قسمت ۱۳ و ۱۴(آخر) سریال کوچک جنگلی رو میبینم به پهنای صورت اشک میریزمانقدر که این دو قسمت درجه یک ساخته شده و اتفاقا سریالِ محبوبِ ایرانیِ فراستی هم هستش و پیشنهاد میکنم لااقل این دو قسمت رو یکبار تماشا کنید)اینم بگم که الان وسط راه این پروژه سنگین هستیم و به پایان نرسیدیم و به قول کشاورزها؛ کاشت و داشت رو انجام دادیم و منتظر برداشت هستیم و امیدوارم چندماه دیگه که قراره نتیجه این سر و کله زدن ها و درگیری ها و جنجال ها مشخص بشه همه چیز به خوبی و خوشی تموم بشه...برای اینکه از دادسرای رسانه یا جاهای دیگه اعلام جرم نکنن برای حسن ختام و نتیجه گیری اخلاقی پایان داستان هم باید بگم که:خوشحالم که با ریشوها داریم سعی میکنیم یک کار حرفه ای انجام بدیم و جشنواره فیلم فجر با بودجه مولتی میلیاردیش و اختلاس های مولتی ميليونی دست اندرکارانش بره جلو بوق بزنه...اما الان اگر از حال من بپرسیدباید بگم از شدت کار کم مونده برم یه نون بربری از نونوایی محله بخرم و با دمپایی و زیرپیراهن رکابی و پیژامه آبی راه راه به سمت افق راه بیوفتم و با خودم هِی تکرار کنم:من گیلاسممن گیلاسممن گیلاسمپایان.کسری تیزناکسری تیزناThu, 25 Sep 2025 02:30:22 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/من-برگشتم-کسی-خونه-نیست-qsrcq2wf1t8iسلامقبل از هرحرفی باید یک تشکر حسابی کنم.ممنونم از کاربر عزیز گوگول که مابین مرغ و گوسفند دزدی یاد من کرد ممنونم از آقا بشیرِ صابر که حال و احوالی کرد و ممنونم از آقا مهدیِ تیموری که یاد اسم من و سینمای ایران باهم افتاد که خب خیلی بهم کیف داد🙂واقعا ممنون که به فکر من بودید و توی این غیبت یکی دوماهه حالم رو پرسیدید و گفتید که نکنه چیزی شده که دیگه ویرگول نمیای و چیزی معرفی نمیکنی یا مطلبی نمیذاری...درجواب باید عرض کنم که منم مثل سایر جوانان این مرز پرگهر درگیر بدبختی هام هستم🙂 و کارم و درسم و حالا مشکلاتی که سر راه زندگیم قرار داشت شدت گرفته ولی خب پوست من کلفت تر از این حرف هاست (البته امیدوارم که اینطوری باشه).باید عرض کنم که الان درگیر یک رویداد سینمایی هستم و خب برای خودم هم عجیب بود که من که عشق سینما بودم یک‌دفعه به صورت اتفاقی این کار و همکاری برای من جور شد و خدا رو شاکرم از این اتفاق جالب.البته اینم بگم که همیشه آخر کار اعصاب خوردی برای آدم باقی میمونه ولی خب قابل پیش‌بینی هم هستش و الان هم اگر برای شما تعریف کنم؛ شما قشنگ متوجه میشید که:آقا ما هرچی طرح میدیم با انشاءالله و ماشاءالله روبه رو میشیم ☺️به اینصورت که طرح داده میشه و میگن ماشاءالله چقدر خوب و بعدش میگم که خب بریم برای اجرا🙂و در جواب میگن که انشاءالله🫠خلاصه که در روز بیشتر از ده ساعت پای سیستم هستم (البته هنوز کار اصلی و پیکِ کاری شروع نشده) و وقتی میام خونه میوفتم روی تخت و کتاب هارو باز میکنم و برای ادامه تحصیل مطالعه میکنمبرای همین دیگه وقتی برای تنفس هم باقی نمیمونه؛چه برسه به اینکه ورزش کنم💪🏋‍♂️🤸‍♂️لباس هارو بشورم(شش دست لباس برای شش روزِ کاری دارم و آخر هفته شش دست رو میشورم😭)و چه برسه به اینکه بیام ویرگول و فیلم هایی که نتونستم خودم ببینم رو معرفی کنم (اصلا یه طوری شده فیلم های خوبی که میخواستم معرفی کنم دیگه توی ذهنم نیست)☹️🤕ولی برای اینکه به رویه گذشتم پشت نکنم چندتا فیلم رندوم ایرانی معرفی میکنم و انشاءالله😄 وقتی سرم خلوت شد میام و به صورت موضوعی فیلم های فوق العاده زیبای ایران و جهان رو خدمتتون معرفی میکنم.«بید مجنون»اثری درجه یک از استاد مجید مجیدی.مجیدی با دو کارِ «رنگ خدا» و «بید مجنون»، کرکره سینما رو کشید پایین و یک قفل زد و گفت حالا هرکسی تونست بره درمورد نابینایان فیلم بسازه و ببینم چطوری میتونید این قفل رو باز کنید.بازی پرستویی توی فیلم واقعا درجه یکه.دیگه هم نمیتونه تکرارش کنه...نتیجه کارِ مجیدی هم، سیمرغ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین صدابرداری، بهترین نقش اول مرد شد.((خلاصه داستان فیلم رو هم که میتونید با یک سرچ ساده پیدا کنید))فیلمی که با دیدنش عاشق سینما شدماز نظر من (نظرم به خودم مربوطه😁)«شنا در زمستان» بهترین درامِ داستانیِ تاریخِ سینمایِ ایرانه.حتی بالاتر از فیلم هایی مثل «گاو» از مهرجویی، «نیاز» از داوونژاد، «مسافران مهتاب» از فخیم زاده، «حوض نقاشی» از مازیار میری، «درخت گردو» از مهدویان، «مهر مادری» از کمال تبریزی، «آواز تهران» از کامران قدکچیان و...اصلا بذارید بالاتر بگم؛من ساختار این فیلم رو (البته با شرمندگی میگم🫠) از شاهکار های بی بدیل سینمای ایران مثل کشتی آنجلیکا و ناخدا خورشید و باشو غریبه کوچک و مهمان مامان و اجاره‌نشین ها(کمدی درام) و خانه دوست کجاست هم بیشتر دوست دارم...(البته وقتی مهمان مامان رو نوشتم نظرم داشت عوض میشد😂)میشه گفت شنا در زمستان تحت تاثیر ساخته های مرحوم کیارستمی و برداشت آزادی از زندگی صمد بهرنگی ساخته شده که البته خود آقای کاسبی توی کنفرانس های خبری فیلم گفته بودن که این دقیقا داستان بچگی خودم بوده که ساختمش و تمام این اتفاقات در کودکی من رخ داده مثل داشتن همون معلم فیلم که.... (نمیخوام داستان فیلم رو لو بدم!)محمد کاسبی برای ساخت فیلم چند هفته با بچه های کانون اصلاح و تربیت زندگی کرد و تمام بچه های فیلم، بچه های کانون هستن که کاسبی با سختی مجوز ساخت فیلم و بازیگری بچه هارو گرفت و دوبله کار که شاهکاری بود از استاد جلال مقامی و استاد بهرام زند به کیفیت کار اضافه کرد.اصلا این کار خودِ خودِ سینماست و بی ادعا روایت میشه و از شعارزدگی به خوبی دوری کرده (البته میشه به کارگردانی فیلم گیر داد ولی نه من گیر میدم نه شما گیر بدید)😉مگه قراره همیشه درام معرفی کنم و حتما فیلم درجه یک باشه؟خب فیلم های قابل قبول هم خوب هستن دیگه (:این فیلم هم از اون دست فیلم های شونه تخم مرغی دارای حس نوستالژی برای من هستش که دیدنش رو به شما پیشنهاد میکنم و بیخیال از محتوای فیلم و نظر نویسنده و کارگردان میتونید توی یک عصر نزدیک به پاییز با خانواده بشینید و لذت ببرید.دیگه همین هارو فعلا از من قبول کنید و برای دفعه بعدی مقاله منسجم تری رو خدمتتون ارائه میدم 🌹🌻خودم هم احتمالا سرِ پایانِ پروژه توی سالن سینما این مدلی باشم🙃راستیاین رو نگفتم که روز سینما رو به همه سینما دوستان تبریک میگم🎉🎈✨️امروز هم بلیط سینما نیم‌بها بود و با چهل تومن میشد فیلم های خوبی دید☺️😊و متوجه میشم که طرح قرار نیست اجرا بشه 😂کسری تیزناکسری تیزناFri, 12 Sep 2025 16:22:01 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/امروز-روز-جهانی-گربه-هستش🐈🐈‍⬛️-n0ovwgb0biftبه بهانه این روز خاص قصد دارم داستان دعوای سگ ها با گربه ها که در یک افسانه چینی روایت شده رو برای شما تعریف کنم و به مناسبت امروز هم چندتا از کارتون ها و فیلم های سینمایی که با محوریت پیشی یا گوربا ساخته شدن رو بهتون معرفی کنمدر روزگاران قدیم مرد و زنی با یکدیگر زندگی می کردند که یک حلقه طلا داشتند. این حلقه در واقع حلقه ی بخت بود و هر کس آن را به دستش می کرد هرگز گرسنه نمی ماند. اما زن و شوهر این رو نمی دانستند و به همین خاطر هم آن را به مبلغ کمی فروختند. مدت زیادی از فروش حلقه نگذشته بود که آن ها فقیرتر شدند و وضع شان به حدی بد شد که نمی دانستند وعده بعدی غذا را کی خواهند خورد.زن و مرد سگ و گربه ای داشتند که آن ها هم گرسنگی می کشیدند. روزی دو حیوان با هم مشورت کردند که چگونه می توانند زندگی خوب گذشته صاحبانشان را برگردانند بالاخره سگ فکری به ذهنش رسید. به گربه گفت:« آن ها باید دوباره حلقه را به دست آورند».گربه گفت:« حلقه به دقت در یک صندوق نگهداری می شود. جایی که دستش به آن نمی رسد».سگ گفت:« تو باید یک موش بگیری. موش هم باید صندوق را سوراخ کند و از داخل آن حلقه را بیرون بیاورد. اگر موش قبول نکرد، بگو آن قدر او را گاز می گیری تا بمیرد و بعد می بینی که قبول می کند».آن ها به رودخانه ای پهن رسیدند و چون گربه نمی توانست شنا کند، سگ او را بر پشتش سوار کرد و شنا کنان به سمت دیگر رودخانه رفتند.گربه، موش را به خانه ای که صندوق در آن بود برد. موش صندوق را سوراخ کرد و حلقه را بیرون آورد. گربه حلقه را در دهانش نگه داشت و به سمت رودخانه برگشت؛ سگ در کنار رودخانه منتظر او بود. آن ها که برای برگرداندن حلقه ی بخت به صاحبانشان لحظه شماری می کردند، به طرف خانه به راه افتادند.سگ بازیگوشی می کرد و بیراهه می رفت؛ اما گربه به سرعت هر چه تمام تر از روی سقف خانه ها می پرید و خیلی زودتر از سگ به خانه رسید و حلقه را به اربابش داد.ارباب رو کرد به همسرش و گفت:« گربه چه موجود خوبی است! از حالا به بعد، ما همیشه غذای کافی به او می دهیم و از او مثل فرزند خود مراقبت می کنیم».وقتی سگ به خانه برگشت او را سرزنش کردند و کتک زدند که چرا برای برگرداندن حلقه، کمک نکرده است. گربه ساکت کنار بخاری نشسته بود و حتی یک کلام هم حرف نمی زد.سگ از اینکه گربه حاصل فکر و زحمت او را دزیده بود عصبانی شد. دنبالش دوید و سعی کرد او را بگیرد. از آن روز به بعد، سگ و گربه دشمن هم شدند.خب وقتشه که بریم سراغ اینکه چندتا کارتون و فیلم سینمایی با محوریت گوربا معرفی کنمشاید این فیلم باید جهانی میشد و برای روز گربه ها در همه کشورها به این کار هم اشاره ای میشد...ساخته درخشان مرحوم پرتوی...کاری که چندین بار اصلاحیه خورد و مدیران سازمان سینمایی میگفتن که پایان‌بندی گربه آوازه خوان به همراه سینمایی گلنار، مناسب بچه ها نیست و خیلی ناراحت کننده است و مرحوم پرتوی تازه پایان بندی کارهارو عوض کرده بود وگرنه احتمالا توی همون بچگی از شدت غم وارده به بلوغ می‌رسیدیم 🤕پیتر هانان با گربه سگ درجهان جاودانه شد و در ایران هم با دوبله شاهکار تورج نصر و علی همت با مدیریت دوبلاژِ استاد نباتی، تبدیل به یکی از خاطره انگیز ترین سری کارتون های بچگی دهه هفتادی ها شد که البته متوجه شدم پنجاه تا نسخه دوبله زیرزمینی دیگه هم داره و گند زدن به خاطره بچگی ما 😊لوئیس وین یک نقاش با زندگی عجیب...فیلم سینمایی (زندگی مهیج لوئیس وین) یک فیلم به اصطلاح پرتره بسیار زیبا با بازی بندیکت کمبریج که به داستان عجیب زندگی وین می‌پردازه.داستان زندگی لوئیس وین ازاین قراره که همسر وین عاشق گربه ها بود و وین همیشه برای اون نقاشی های بسیار زیبایی از گربه های مختلف میکشید ولی وقتی همسر وین فوت میکنه؛ وین دچار اسکیزوفرنی میشه و اینطوری تبدیل میشه به کسی که آثارش تا ابد در اذهان باقی میمونه....آخرین کاری که والت دیزنی قبل از فوتش مستقیم روی پروژه نظارت داشت و خب چی میشه گفت جز اینکه خیلی از بچه های دهه شصت و هفتاد با این کارتون های فوق العاده زیبا بزرگ شدن...نکته ای که میشه گفت این هستش که شما وقتی به دوبله زبان اصلی دقت میکنید می‌بینید که حتی کیفیت دوبله در آمریکا مثل گذشته نیست و اون موقع ها کجا و الان کجا...این مسئله توی بیان دیالوگ فیلم های زبان اصلی هم دیده میشه و حتی توی فرنگ (فرنگ یعنی فرانسه ولی شما با تسامح همون آمریکا قبولش کنید) هم دیگه الان مثل گذشته ها اوضاع خوب نیستگربه ای که از دوشنبه متنفره و عاشق لازانیا هستش.محبوبیت بیل موری یا بیل مورای با صداپیشگی شخصیت گارفیلد در جهان چندبرابر شد ولی خب هیچوقت نباید از نقش مهرداد رئیسی برای ماندگار کردن شخصیت گارفیلد برای ایرانی ها گذشت.منکه واقعا مثل گارفیلد به لازانیا وفادارم 😋مورد برای معرفی کردن زیاده و چندتا فیلم و کارتون دیگه میتونم معرفی کنم ولی حوصله ندارم🙂✌️🙂 و برای پایان این معرفی، به کارتون شرک اشاره میکنم که با زرنگی تیم طراح این کارتون، برای شخصیت فرعی گربه چکمه پوش یک مسیر جداگانه طراحی کردن و روایت گربه چکمه پوش رو ادامه دادندرپایان هم بگم که من مخالف نگه‌داری حیوانات خانگی هستم و حالا هرچقدر هم گوگولی باشن ولی حیوان جاش توی خونه نیست؛ حتی اگر تنها باشید...کسری تیزناکسری تیزناFri, 08 Aug 2025 17:13:45 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/فامیلی-تیزنا-که-فامیلی-بنده-حقیره-از-کجا-اومده🔍🧐داستان-فامیلی-من-f3ocjujvxoyh✒️اول از هرچیزی باید به کاربران ویرگول تبریک بگم؛چون در این یک هفته که گذشت به صورت عجیبی سطح کیفی مطالبی که قرار میدادن بالا رفته بود و از خواندن مطالبشون لذت می‌بردم؛یه طوری شده انگار یک عزم همگانی راه افتاده که باید مطالب خوب قرار بدیم...🟢در ایام کودکی هرفردی، پیش میاد که در قامت یک نونهال از پدر و مادرش بپرسه که:فامیلی من رو چه کسی انتخاب کرده و برای مثال چرا فامیلی من،سیگارودی ( فریبرز سیگارودی «فیلمبردار» ) یا چرا فامیلی من، بیچاره ( استاد اصغرِ بیچاره «گریمور و بازیگر» )، یا چرا فامیلی من، بلوندی ( عباس بُلوَندی «طراح صحنه و لباس» )، یا حتی چرا فامیلی من،تیزنا ( دیگه من رو همه میشناسن و لازم به معرفی نیست🙃 )، انتخاب شده؟"بابا یه سوال دارم"پدر خانواده هم یا میگه نمیدونم و در این مکان با من بحث سیاسی نکن و حرکت کن که توقف بیجا مانع کسب است یا داستان این انتخاب رو به صورت خیلی ساده و روان و عادی تعریف میکنه...ولی بعضی وقتها پیش میاد که مثل پدر من، چنان تحریف تاریخی صورت میگیره که یک‌دفعه از یک فامیلی ساده تبدیل به یک شجره‌نامه خاص و فیلمنامه ای برای ساخت یک سریال با درجه کیفی «الف ویژه» میشه...عنفوان نونهالیِ مندر عنفوان نونهالی _ (چون من عنفوان جوانی نداشتم و دنیا بامن کاری کرد که یهویی از نونهالی پریدم روی میانسالی، برای همین عنفوان رو برای نونهالی به کار بردم) _ از پدرم پرسیدم این فامیلی تیزنا (Tizna) از کجا نصیب خانواده گرامی ما شده؟پدر یک گلویی صاف کردن و دستی به سبیل مبارک کشیدن و فرمودن که ببین عزیزم، اصالت و ریشه‌ی ما برای کدام استان هستش؟بنده عرض کردم گیلان.ایشون فرمودن که، خب برای کجای گیلان؟دگر بار خدمت پدر عرض کردم که لاهیجان.ایشون در ادامه فرمودن که کدوم روستا؟دراینجا بنده اسم یک روستارو آوردم که بین خودم و پدرم و خدا و فک و فامیل‌ما باقی میمونه و این یک رازه.😝❌️شکلات‌خوری ✅️جاشکلاتیبعداز جوابم، پدر دست در جاشکلاتی کردن _ (شکلات خوری برای باکلاس ها و مناطق یک و دو تهران هستش و ما اینجا جاشکلاتی داریم نه شکلات خوری) _ و یک شکلات به بنده جایزه دادن و فضای داستان را حماسی کردن که:پدربزرگ و پدر من که درواقع میشه پدرِ پدرِ پدرِ تو و پدرِ پدرِ تو از سردمداران نهضت جنگل بودن و همراه با دکتر ابراهیم حشمت معروف به (حشمت الاطبا، فرزند عباسقلی) در رکاب سردار جنگل (یونس استادسرایی معروف به میرزا کوچیک، فرزند میرزا بزرگ) خدمت میکردنو چون بعداز قیام جنگل، سجلد (شناسنامه) رسمی و اجباری شد، این دو باهم همفکری کردن و تصمیم برآن شد که نام خانوادگی ما، تیزنا قرارداده بشه...میرزاکوچک خان جنگلی و تفنگ حسن موسی باید بگم که بچگی من با دیگران فرق داشت؛اگر دیگران اسپایدرمن و سوپرمن میدیدن؛ اینجانب سریال کوچک جنگلی و سینمایی سردار جنگل میدیدم و همیشه خداروشکر میکردم که نتیجه اون همفکری، انتخاب فامیلیِ حسن موسی نبود (تفنگ ساچمه ای با خرج باروت از نوع سَرپُر که اولین نسل تفنگ های لوله بلند بود و چون دو سازنده قهار به نام حسن و موسی در ایران داشت، به نام حسن موسی معروف شد)همینطور، یکی از ویژگی های جالب زندگی من این هستش که نوع زندگیم طوری بود که واقعا از تمام استان های ایران و چند کشور مختلف دوستانی داشتم (در دوران کودکی با چندنفر دوست بودم که پدرشون دیپلمات بودن و خب همون دوران هم از ایران رفتن ویا با بعضی هاشون همکلاس بودم)حالا مواجهه من با دو نمونه از تلفظ و معنی فامیلیم در مازندران و عراق رو خدمتتون عرض میکنم:یک روزی دوستی از مازندران به من گفت که معنی فامیلیت در مازندران یعنی تیز نیستی.گفتم یعنی چی؟🧐گفت:تیزها (یعنی تیز هست🙂) / تیزنا (یعنی تیز نیست🫠)همینطور، تیزنا وقتی در بین عراقی ها گفته میشه، مردم اونجا یاد یک واژه دیگه میوفتن که جالب نیست وخیالم راحته که اگر جستجو هم بکنید پیدا نمیکنید😊 و خب خوشبختانه من رفت و آمد به عراق ندارم که مجبور باشم دائما خودم رو معرفی کنم.ولی مثلا شما فکر کنید که یک چیزی تو مایه های پوپک در زبان انگلیسی میمونه.فصل ۵ قسمت ۱۴ سریال آشنایی با مادر (s05 e14 himym)برای یک ارجاع بامزه، شما میتونید یک قسمت از سریال هایمیم (Hymim) رو که شخصیتِ تِد، اسم یک دانش‌آموز رو صدا میکنه ولی فکر میکنه این یک اسم الکی هستش و این اسم و فامیل رو مسخره میکنه رو نگاه کنیدمن درحال سرچ کردنیک عادتی که من دارم این هستش که هرچند سال یک بار، فامیلی خودم رو در اینترنت سرچ میکنم که ببینم چه کسانی با من، هم‌فامیلی هستن و همیشه فکر میکردم این فامیلی باید تک باشه اما:1️⃣یک پروفسور مغز و اعصاب2️⃣یک مداح و سرِمزار خوان3️⃣یکی از مدیران در سطوح پایین سازمان بنادر و دریانوردی 4️⃣گویا نژاد یک طوطی5️⃣اسم یک اسب مسابقه که عمرش رو داده به شما6️⃣دو دانشجوی فارغ‌التحصیل در دانشگاه های امیرکبیر و شریف7️⃣یک نویسنده عجیبِ وبلاگ که داستانی داره تحت این عنوان که خودش و معین، تیزنا رو باهم ساختن و اصلا نمیفهمم چی نوشته و با منطق نمیشد نوشته هاش رو دنبال کرد😐8️⃣یک فامیلی یا لقب محبوب در فیلیپین9️⃣یک شهید در دوران دفاع مقدس،با بنده هم‌فامیلی هستن.🔵🔵🔵ولی خب فامیلی تیزنا در روستایِ.... شهرستان لاهیجانِ استان گیلان، به‌جز من و خانوادم شعبه دیگری ندارد.🙂🔵🔵🔵🔴🔴🔴درپایان هم بالاخره باید بگم که تیزنا یعنی (لبه تیز تیغ یا لبه تیز شمشیر)🔴🔴🔴درمورد داستان پدرم هم باید بگم که:بماند که وقتی بزرگ شدم، تاریخ و اسامی افراد دخیل در قیام جنگل رو مثل اسامی خیابان ها و کوچه های تهران حفظ بودم و هیچوقت به اسم اجدادم برخورد نکردم...،اما...،ما میگیم بوده؛ شما هم بگید بوده🙂پ.ن.۱: چنانچه پدرِ بزرگوارم این متن رو مطالعه میکنن باید خدمتشون عرض کنم که بی هیچ حرفی، غلط کردم و من که تسلیمم🏳️‍🏳️‍پ‌.ن.۲: در ثبت احوال، یک اشتباهی شد و فامیلی عموی من از تیزنا به یک فامیلی دیگه که نزدیک به همین فامیلی هستش تغییر کرد و درواقع ایشون و بچه های عزیزشون فامیلی دیگری دارن که البته عموی من بعدها فامیلی رو تغییر دادن و یک اسم دیگه ای رو انتخاب کردن."مرضیه: موزی نوشته میشه ولی موعظی خونده میشه "پ.ن.۳: برای اینکه من هم مثل خانواده رحمان موزی در سریال ۴×۳ سه ساعت فامیلیم رو پشت تلفن توضیح ندم، همیشه از فامیلی مادرم (فلاح) استفاده میکنم؛ چون حوصله ندارم توضیح بدم که فامیلی من، تیزنان، پیرنا، تیزنای، تیزآی و چیزهای دیگه نیست وواقعا برای کسانی که حرف (ت) رو میشنون ولی باز میگن که فامیلیتون، پیرنا هست؟ متاسفم و باید برن برای گوش هاشون عینک بخرن 😳😠😡پایان.کسری تیزناکسری تیزناSun, 27 Jul 2025 18:30:55 +0330https://virgool.ir/@Kasra.Tizna/فیلم-های-اقتباسی-سینمای-ایران-از-هالیوودقسمت-آخر-hemow0h8pn3qخوب بود«شبی در تهران» کپی پیست شده از «غریبه ها در شهر» هستش و حتی بعضی از دیالوگ ها هم تغییر ندادن و توی فیلمنامه آوردن (:مزخرف دربرابر شاهکارسه گانه «خماری» شاهکاری از تاد فیلیپس بود که توسط منصوریار و آریان در «همه چی آرومه» به سخره گرفته شد.چی بگم اخه /=چیزی ندارم بگمراست گفتار نصف کارهاش کپی کاریه.عروس خوش قدم افتضاحه افتضاح.خاطره«موفق باشی چاک» با اینکه دو سال قبل از «داماد خوش قدم» ساخته شده و ایده کار ایرانی از فیلم هالیوودی گرفته‌ شده ولی نمیدونم چرا ایرانیش برای من خاطره‌انگیز تره.(بااینکه نسخه ایرانی فیلم به درد نمیخوره)یاد باد آن روزگاران یاد باداین مورد برای من ویژه محسوب میشه چون سال ها دنبال پیدا کردن «شنگول و منگول» بودم و با خودم میگفتم کدوم بازیگر (افسانه بایگان) در این فیلم بازی می‌کرد و همش دنبال داستان روباه و شتر میگشتم و پیدا نمیکردم تا اینکه وقتی داشتم برای این مطلب فیلم هارو بالا پایین میکردم، اتفاقی بعد از سال ها تونستم فیلم رو پیدا کنم.برای همین این فیلم ربطی به موضوع نداره و صرفا چون فیلم رو پیدا کرده بودم خواستم اینجا هم قرار بدم.ولی درکل این فیلم «شنگول و منگول»، از داستان «گرگ و هفت بزغاله» برادران گریم اقتباس شده.پ.ن:یادش بخیر که دوران کودکی من با (الو الو من جوجوام) و (گربه آوازه خوان) و (یکی بود یکی نبود طهماسب) و (شنگول و منگول) و از این مدل فیلم ها گذشت و هنوز نمیفهمم مدیر شبکه ۲ چی توی مغزش گذشت که به سریال (سمندون) مجوز ساخت داد 😳باز دم مرضیه برومند و امیرحسین صدیق گرم که سال ها بعد (دربه درها) رو ساختن و شخصیت سقنقور رو از سمندون برداشتن که یکم اون خاطرات رو کمدی کنن.خاطراتی که وقتی کاربری به نام گوگول رو در ویرگول میبینم یاد سمندون میوفتم ولی از نوع کمدی🙂جالبهبه قول بهروز شعیبی هر داستانی که حتی نزدیک به «کازابلانکا» باشه، یک فیلمنامه خوب محسوب میشه.مهدی کرم‌پور هم خوب تونست از این موقعیت استفاده کنه و «پل چوبی» که خیلی اون سال‌ها سروصدا کرده بود، درواقع از روی کازابلانکا ساخته شده.بهناز جعفری دربرابر جنیفر لوپز😂ایده و فضاسازی «پنج ستاره» و «خدمتکاری در منهتن» یکی ولی نوع روایت و پایان‌بندی کار جدا از هم هستش.کل فیلم پنج ستاره فقط یک سکانس خوب داره که بهنوش بختیاری به بهناز جعفری میگه:یه چیزی بهت میگم به کسی نگیا؛میخوام شوعَر کنم🙂غیراز این سکانس که توی آنونس و تریلر فیلم هم آورده بودن بقیه فیلم چرت و پرته.دو فیلم تحسین شده«کافه ستاره» دربرابر «کوچه میداک».ایده فیلمِ ایرانی از فیلمِ مکزیکی (نه هالیوودی) و درواقع خود فیلم اصلی هم ایده خودش رو از رمانی به همین اسم گرفته بود.منتها فیلمی که سلما هایک قبل از شهرتش در دسپرادو بازی کرده، با فرهنگ ما جور درنمیاد ولی اگر دنبال فیلم درام تلخ که من خوشم نمیاد می‌گردید، میتونید کافه ستاره رو انتخاب کنید.ارژنگ یا فارست، مسئله این است.نمیشه گفت کدوم فیلم (مارمولک یا نهنگ عنبر۱ یا آژانس شیشه ای) از نظراینکه تونستن یک ایده رو تبدیل به شاهکار کنن در رتبه بالاتری قرار میگیرن اما واقعا این شاهکارها برای من جالب بودن...شاید بهم بخندید اما به نظرم نهنگ عنبر ۱ محتوای بهتری نسبت به فارست گامپ داشت🙂دلایلش رو نپرسید چون گفتنی نیست...😊☺️شباهت؟ خدایی کپی بود...حاتمی کیا هیچوقت زیربار نرفت که کپی کرده اما خب با آژانس شيشه ای کاری کرد کارستون و کسی کاری به بعدازظهر سگی سگی نداره...خیارشور آمریکایی؟ نخیر جانم. ما خودمون رویای نیمه شب تابستان مزگان داریم.این همون فیلمی بود که در قسمت قبلی عرض کردم.درموسیقی زیاد پیش اومده که کارهای ایرانی کپی بشه؛ در سینما هم سه تا چهار مورد رو مطمئن هستم ولی خب متاسفانه الان اسامی رو یادم نمیاد...ولی در کل، دراین مورد ابتدا مودبیان و و مصطفوی این داستان رو نوشتن که خب دو اسم شناخته شده در عرصه سینما هستن و بعدش سال ها بعد خیارشور آمریکایی از یک داستان آمریکایی ساخته شد که البته بازهم داستانش از نسخه ایرانی جدیدتر بود.مودبیان برای کارگردانی هم خوب عمل کرد و تمام تیم دوبله فیلم مادر مرحوم حاتمی و دزد عروسک های محمدرضا هنرمند رو برای دوبله این کار، دوباره دور هم جمع کرد.کمدی موقعیت فیلم خوبه و باید به این تیکه های کمدی آشنایی داشته باشید که از این فیلم خوشتون بیاد.🔴🔴این مطلب، قسمت آخر این مجموعه بود و درآینده معرفی های خاص دیگه‌ای هم انجام خواهم داد که تاحالا کسی در فضای مجازی و حقیقی این حرکت هارو نکرده...اما با کمی فاصلهفعلا از شب های هجر و بدبختی گذر نکردم و داخلش هستم؛ هروقت گذر کردم و اومدم و بیان کردم که مارا به سخت جانی خود این گمان نبود؛ اونوقت شروع میکنم به معرفی های دیگههرچند مثل الوند خدابیامرز که دندونپزشکی رو ول کرد و نمک گیر سینما شدمنم کم کم میخوام اون همه نکته حقوقی که قبلا آماده کرده بودم رو بیخیال بشم و صرفا معرفی فیلم بذارماما باید دید که آینده چی میشه...کسری تیزناکسری تیزناFri, 25 Jul 2025 23:17:50 +0330