https://virgool.ir/feed/@Kamd1nعلاقه مند به علوم انسانی از جمله روان شناسی ، جامعه شناسی و فلسفهfa2026-11-11 03:23:42https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Kamd1nhttps://virgool.ir/@Kamd1n/آیا-عدم-تمرکز-هیولایی-شکست-ناپذیر-است1-zvmnwbkdub5vیکی از مشکلاتی که از خردسالی تا مرگ با آن دست و پنچه نرم می کنیم عدم تمرکز است . هر کسی حتی اگر ادعا کند که توانسته روی تمرکزش کنترل کامل بدست بیاورد باز هم در بسیاری از مواقع نمیتواند به درستی تمرکز داشته باشد . حال با این شرایط باید چه کنیم؟ وقتی می بینیم که عدم تمرکز بالاخره سراغ ما می آید چگونه آن را اداره کنیم و از پس آن بر بیاییم؟ در اینجا میخواهم جور دیگر به این مسئله نگاه کنم . البته این نوشته در مورد افرادی که دارای اختلالاتی هستند که باعث عدم تمرکز شدید می شود نیست و به افراد عادی در اینجا می پردازم. آیا هر انسان به هر چیزی علاقه دارد و در آن استعداد دارد؟ به طور کلی انسان اگر به چیزی علاقه نداشته باشد احتمال اینکه در آن تمرکز نداشته باشد بسیار بالاست. بهتر است بگویم که ما محکوم به این نیستیم که پا به عرصه ای بگذاریم که مغز ما با عدم تمرکز به ما می گوید من این را نمیخواهم. درست است که در بسیاری از مواقع متاسفانه ما باید با چنین مواردی روبرو شویم که بخش زیادی از آن در حین تحصیل رخ میدهد . ولی اگر خودمان کمی در زندگیمان کاوش کنیم می بینیم بسیاری از این موقعیت ها را خودمان برای خودمان ساختیم یا حداقل اگر هم خودمان این کار را نکردیم ولی باز هم مجبور نبودیم که سراغشان برویم . پس در قدم اول به جای اینکه از 100 تا 0 سه تا سه تا بشمریم و بیاییم پایین و یوگا کار کنیم و بقیه ی روز را به کار هایی بپردازیم که روانمان نمیخواهد ، اول زندگیمان را طوری بچینیم که جسم و روانمان می طلبد و سپس بقیه ی موارد که مجبور به انجام آن هستیم و درصدی از آنها برایمان عدم تمرکز را به ارمغان می آورند را حل کنیم . این نوشته مقدمه ای بود برای آشنایی با مشکل عدم تمرکز و در بخش های بعد با روش های غلبه بر آن با شما همراه خواهم بود. Kamd1nKamd1nMon, 22 Feb 2021 23:18:54 +0330https://virgool.ir/@Kamd1n/آیا-اخبار-بد-واقعا-جذاب-تر-هستند-1-ulmohxqtr0g2اگر دقت کرده باشید معمولا ما به اخبار بد بیشتر واکنش نشان میدهیم مخصوصا وقتی این خبر در مورد دیگران باشد . حال میخواهم این موضوع را به دو بخش کلی تقسیم کنم . اول آن دسته از اخبار بد که مستقیما به خودمان مربوط است و دوم آن دسته از اخبار بد که مستقیما به خودمان برنمیگردد . اخبار بد برای یک شخص با توجه به جنبه های روحی و روانی او آثار مختلفی دارد و واکنش های مختلفی می طلبد . شما یک شخص افسرده یا شخصی که پتانسیل بالایی برای افسردگی دارد و همچنین فردی که از زندگی راضی است و آرامش دارد را در نظر بگیرید ؛ در ابتدا فرض کنید خبر بدی به شخص اول مذکور داده میشود ، اکثر مواقع در این شرایط خواهیم دید که این فرد به طور ناخودآگاه و حتی در برخی موارد خودآگاه از آن استقبال میکند . اما چرا این استقبال از سوی این فرد صورت میگیرد ؟ جواب میتواند این باشد که او نمیخواهد خود را از بند حال و هوای روانی و روحی خود برهاند و با شنیدن این گونه اخبار وی به سرعت به آنها دامن زده و آنها را تبدیل به دلیلی میکند که بیشتر در غم و یا افسردگی فرو برود . اما فرد سالم سازگارانه با خبر بد برخورد میکند . حال میخواهیم ببینیم آیا این خبر برای یک فرد سالم هم جذاب است؟ جوابی که من بدان پی برده ام بله است! اما توجیه ما برای این چیست؟ در مورد نوع اول از افرادی که بررسی کردیم نوع خبر تاثیر چندانی نداشت ، آنها به هر حال آن را جذاب تر از خبر خوب میافتند و به آن چنگ میزدند و صرفا میزان تاثیر روی خلق و روان آنها متغیر است . حال برگردیم به بررسی فرد سالم . قطعا شدت بد بودن این خبر که همانطور که گفتم مستقیما به او مربوط است با برخورد وی با این کنش ارتباط دارد . اما آیا فقط شدت بد بودن خبر در جذاب بودن آن موثر است یا عوامل دیگری هم دخیل هستند ؟ بگذارید مثالی بزنم . فرض کنید چیزی نسبتا ارزشمند از لحاظ مادی یا معنوی و البته نه خیلی ارزشمند که دارید گم شده باشد و این خبر به شما برسد (در اینجا فردی سالم فرض شده اید!) . این خبر شاید چندان بد نباشد ولی به هر حال به سرعت جذب آن میشوید و به آن واکنش نشان میدهید و به دنبال آن میگردید و شاید تا مدتها به آن فکر کنید . پس در اینجا دیدیم که علاوه بر شدت بد بودن خبر میزان تاثیر آن که تا چه مدت شما را درگیر خود میکند نیز در جذابیت آن موثر است . همچنین دیدیم که حتی اگر خبر بسیار بد نباشد ولی از جنبه ای دیگر حائز اهمیت باشد باز هم فرد سالم را جذب میکند . اکنون باید ببینیم میزان جذابیت خبر بد در مقابل خبر خوب همسان در این دو نوع شخصی که بررسی شد چگونه است ، کدام یک جذاب تر است و یا جذابیت یکسان دارند؟در مورد فرد افسرده و مانند آن میتوانیم به راحتی ببینیم که نه تنها خبر خوب جذبش نمیکند بلکه حتی آن را پس میزند و هر چقدرم خوب باشد ممکن است بیشتر در مقابل آن جبهه بگیرد . و اما به سراغ فرد سالم میرویم . اینجا مسئله پیچیده تر است . در ضمن باید توجه کنید که در این نوشته فقط داریم اخباری که مستقیما به خود فرد مربوط است را بررسی میکنیم . بیایید اخبار جدی تری را بررسی کنیم . اخبار تولد و مرگ . در مقایسه ی وقتی که خبر میرسد که قرار است فرزندی متولد شود و وقتی که خبر میرسد فردی بسیار مهم مثل مادر ، پدر یا فرزند فوت شده است نمیتوانیم به قطعیت نظر دهیم . البته که یکی از دلایلش میتواند رابطه ی فرد با فرد فوت شده نیز باشد ولی اگر شرایط را در ایده آل ترین حالت ممکن نیز در نظر بگیریم باز هم واکنش افراد به مرگ و تولد متفاوت است و ممکن است فردی تولد را جذاب تر و فردی دیگر مرگ را جذاب تر دریابد . در مورد گم شدن شی که در بالا به آن اشاره شد چه ؟ باز هم همین اتفاق می افتد به گونه ای که جذابیت خبر برای افراد را با میزان واکنش آنها در قبال آن میتوان دریاف به طوری که برخی به سادگی از آن می گذرند ، برخی با کمی جستجو بیخیال آن می شوند و برخی دیگر با جستجوی بیشتر و خبر گم شدن در مقابل خبر پیدا شدن هم مثل خبر تولد در مقابل مرگ است . در اینجا ارزش شیء گم شده جای رابطه ی فرد با فرد فوت شده را میگیرد و در مورد تولد ، ارزش شیء گم شده میتواند تشبیه خوبی برای اشتیاق فرد برای بچه دار شدن است . همه ی اینها را که کنار بگذاریم نیز از تفاوت فرهنگ و هنجار ها و ارزش ها نمیشود گذشت . به اندازه ی کافی سرتان را درد آوردم و البته شاید بیشتر سر در گم شده باشید و از پاسخ به پرسشی که مطرح شد حتی دورتر شده باشید ! اما حتی کمی هم که شده امیدوارم به فکر فرو رفته باشید . به طور خلاصه باید بگویم که در مورد جذابیت خبر بدی که مستقیما به شخص مربوط باشد برای فرد سالم اگر بخواهیم نظر قطعی بدهیم یا حداقل مثل افراد ناسازگار بگوییم اکثرشان خبر بد را جذاب تر میابند متاسفانه باید بگویم که مجبورم کتابی قطور بنویسم تا تک تک مثال های ممکن در جهان را برایتان بررسی کنم و چیزی مثل یک لغت نامه برایتان بنویسم که با مراجعه به آن بتوان گفت که در این مورد خبر بد جذاب تر است یا خبر خوب ولی در اینجا مطمئنا نمیگنجد و باید بگم موضوع بحث ما از علوم انسانی است . در علوم انسان از نگاه من لازم نیست در مورد هر چیزی حکم صادر کنیم . چه بسا همین حکم صادر کردن ها در این گونه علوم باعث اختلاف نظر های بی مورد شده و مانع پیشرفت این علم شده . اختلاف نظر و مباحثه خوب است اما به جا و به موقع و عقلانی که در این مورد نیز به طور مفصل در نوشته های آینده توضیح خواهم داد .Kamd1nKamd1nTue, 16 Feb 2021 21:39:32 +0330https://virgool.ir/@Kamd1n/کودک-آزاری-و-برخورد-با-فرزند-1-imydfaswyfyqکودک آزاری موضوعی نیست که به این سادگی بتوان از آن گذشت . متاسفانه این مسئله تبدیل شده به مبحثی برای چیز های حتی در سطح تبلیغات و از این موضوع سو استفاده های بسیاری میشود در حالی که اکثر افرادی که به آن می پردازند هیچ توجهی در عمل به کودک آزاری نمیکنند . کودک آزاری و برخورد با فرزند از مبانی مهم تاثیر گذار در جامعه است که هر چه جامعه رو به پیشرفت می رود این تاثیر بیشتر و بیشتر می شود . هر چقدر هم غریزه ، وراثت و محیط خارج از محیط خانه و خانواده در تشکیل شخصیت ، منش و رفتار آینده ی یک فرد تاثیر گذار باشد باز هم تاثیری که رفتار والدین روی فرزند دارد آنقدری زیاد هست که نه تنها نتوانیم آن را در نظر نگیریم ، بلکه باید توجه زیادی نیز به آن اختصاص دهیم . متاسفانه چیزی که در دنیای روان شناسی نوین دیده میشود ساختار ها و دسته بندی های مشخص در زمینه هایی است که وقتی همین دسته بندی ها وارد عمل می شوند باعث می شود جایی دچار مشکل شویم و به یک شاخه ی فرعی یا حتی اصلی جدید نیاز داشته باشیم و ساختار ها گسترده تر شوند و همه چیز پیچیده تر از قبل . مطالبی همچون برخورد با فرزند در علوم انسانی باید به قدری ساده و قابل بیان و قابل فهم باشند که همگان به سادگی بتوانند آنها را در زندگی روزمره بکار ببرند نه مثل اصول علومی همچون ریاضی و شیمی و کامپیوتر که مورد توجه عموم نیست و خواصی که مخاطب چنین علوم هستند به آنها نیاز دارند و بس . با توجه به مطالب بالا باید فهمیده باشید که قضیه از چه قرار است . موضوع برخورد با فرزند با نگاهی دیگر است که شامل روش های برخورد ، آثار آن در شخص و جامعه و ... می شود .ما مسئول آینده ی فرزندانمان هستیم ولی نه مامور تعیین آینده ی آنها . والدین حق ندارند مسیر زندگی کودکشان را آن طور که خودشان می خواهند پیش ببرند ؛ مگر آنکه این مسیر همان مسیری باشد که خود فرزند هم با رضایت پذیرفته . افراد افسرده ، غمگین ، بزهکار ، دارای اختلالاتی همچون وسواس و ... زیادی را هر کداممان در اطرافمان می بینیم . اگر از زندگی این افراد در گذشته خبر داشته باشیم میبینیم دوران کودکی و نوجوانی جالبی نداشته اند و هر چقدر در این موضوع عمیق تر شویم و بیشتر وارد آن شویم بیشتر به این وضعیت بغرنج پی می بریم که اگر ریشه ی بسیاری از مشکلات مذکور در افراد سرگذشتی که با خانواده ی خود در کودکی و نوجوانی داشتند نباشد ، باز هم تاثیر بسیار زیادی روی آن دارد . حال این افراد دور هم جمع شده اند و جامعه را تشکیل داده اند . جامعه ای که با چنین پیشروی ای کم کم ریشه اش از سلامت روانی در می آید . نسل های آینده ی ناسالم تری خواهد داشت و عملا جامعه ی روانی آینده ی ما ناسالم تر خواهد بود . چه کسی در این جامعه زندگی میکند ؟ خود ما . حال فرض کنید عده ای ناسالم داریم . این افراد روی عده ی سالم هم خواه نا خواه تاثیر میگذارند و بخشی از آن ها را یا دچار مشکل می کنند یا عملکردشان را دچار اختلال می کنند . به زبان نسبتا ساده دیدیم که وقتی یک فرد در کودکی و نوجوانی مورد آزار قرار میگیرد (که صرفا جسمی نیست و در این مورد بعدا به طور خاص صحبت می کنم) این فرد اولا تنها فردی نیست که به این شکل وارد جامعه میشود و دوما مشکلی که با خود به جامعه می برد با مشکل دیگران یکی نیست . لذا ما با تربیت ناصحیح فرزندانمان فقط در حق او ظلم نکردیم و در حق جامعه هم ظلم کردیم و اگر فرزند چنین افرادی آنها را بخشید ، من آنان را به عنوان عضوی از جامعه هرگز نخواهم بخشید .در این قسمت به کلیات و تاثیرات تربیت ناصحیح فرزند در جامعه پرداختم و در بخش های بعد به روش برخورد با فرزند و تربیت او و تاثیرات آن بر روی فرزند می پردازم .Kamd1nKamd1nTue, 16 Feb 2021 10:36:17 +0330