https://virgool.ir/feed/@K.Faafa2026-11-11 12:57:37https://files.virgool.ir/upload/users/1712657/avatar/IPGMzU.jpeghttps://virgool.ir/@K.Faahttps://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-دختری-که-ماه-را-نوشید-ltvxwjmfqicpدختری که ماه را نوشیداین پست را برای چالش کتاب‌خوانی طاقچه نوشته‌ام."دختری که ماه را نوشید"عنوان کتاب، چنان جذاب و فریبنده بود که طراحی ساده و کودکانه‌ی جلد کتاب، نتوانست مرا از خواندن آن باز دارد.برای منی که اواخر دهه‌ی بیست سالگی‌ام را می‌گذرانم، شاید خواندن کتاب‌هایی که برای گروه سنی کودک و نوجوان نگاشته شده‌اند کمی خجالت‌آور باشد؛ اما این حقیقت را نمی‌توان کتمان کرد که هر بزرگسالی، زمانی یک کودک بوده، و طعم شیرین کتاب‌خوانی درست از همان وقت، لای دندان‌هایمان گیر کرده است.تا زمانی که کودک درونمان زنده باشد به غذای مختص سن خودش احتیاج دارد؛ و چه بسا کتاب‌خوانی بهترین تغذیه‌ برای روح کوچک و پاک یک کودک است.اما شاید بهترین کتاب‌های کودک و نوجوان همان‌هایی باشند که نه فقط بچه‌ها، بلکه بزرگ‌ترها هم از خواندنش لذت برده و نتوانند کتاب را زمین بگذارند.کتاب "دختری که ماه را نوشید" برای من از این دست کتاب‌ها بود.روایتِ فانتزی قصه از همان ابتدای کتاب، خواننده را میخکوب می‌کند، چرا که او را با خود به شهری می‌برد که هر سال، کوچک‌ترین کودک شهر می‌بایست قربانی شود. طبیعی‌ است که برخی خوش‌شانس‌تر و برخی بدشانس‌ترند. نوزادان بخت‌برگشته از مادرانشان جدا شده و به جنگلی نفرین‌شده برده می‌شوند تا خوراک جادوگری شوند که ظاهراً کسی او را ندیده اما همه می‌دانند واقعاً آنجاست.‌اما ماجراجوییِ واقعیِ خواننده تازه از جایی آغاز می‌شود که جادوگرِ قصه را می‌بیند که بچه‌ها را با خود می‌بَرد، بی‌آنکه از آنها خوراک شام و ناهارش را تدارک ببیند.پس راز پشت قصه چیست؟"دختری که ماه را نوشید" کتابی است که قصه را از دید چندین راوی بیان می‌کند. از دید مادری که فرزندش را از او گرفته‌اند و حالا از اندوه، تقریباً دیوانه شده است.از دید دختری که از مادرش جدا شده تا در جنگل نفرین‌شده قربانی شود اما به لطف جادوگر، جان به در می‌برد.از دید جادوگری که واقعاً یک جادوگر است اما یک هیولا نیست.و از دید پسرکی که از کودکی جزو خوش‌شانس‌هایی بوده که جان به در برده‌اند اما حالا کنجکاو است که چه بر سر کودکان بدشانسی می‌آید که در جنگل جا گذاشته می‌شوند. او می‌خواهد خوانند را با خود همراه کند تا پرده از راز قصه بردارند."چون تو نمی‌بینیش دلیل نمی‌شه وجود نداشته باشه. بیشتر چیزای خارق‌العاده‌ی دنیا نامرئی‌ان. اعتماد کردن به چیزای نامرئی، تو رو قوی‌تر و شجاع‌تر می‌کنه.""اینکه آدم خودش را جلوی توده‌ی مردم خوب نشان بدهد، اهمیت زیادی داشت.""من دلیل نصف کارایی رو که مردم انجام می‌دن نمی‌دونم. با نصف دیگه‌ی کاراشون هم مخالفم."حتی با خواندن پاره‌ای از کتاب متوجه می‌شویم قصه حتی برای بزرگ‌ترها پیام‌های مخفیانه‌ای دارد که می‌بایست آن را لابه‌لای خطوط داستان پیدا کرد. پیامی شبیه اینکه اگر تمام مردم در یک جهت حرکت می‌کنند، گواهِ آن نیست که جهت درست همان است. تو با تغییر می‌توانی قدرت باشی؛ و با قدرت، می‌توانی تغییر دهی.همچنین پیام مخفیانه‌ی دیگری که می‌گوید همه چیز همیشه همانی نیست که به نظر می‌رسد. هر چیز، لایه‌های پنهانیِ خودش را دارد که تنها با نگاهی سطحی نمی‌توان آن را دریافت.پیشنهاد من این است که برای پی بردن به دیگر پیام‌های پنهانیِ کلی بارن‌هیل نویسنده‌ی کتاب "دختری که ماه را نوشید" خودتان کتاب را دست بگیرید و آن را ورق بزنید، با شخصیت‌های جذاب و دوست‌داشتنی کتاب همراه شوید، و همانطور که در کنارشان واژه به واژه قدم می‌زنید، راز قصه را کشف کنید و از کشف خود لذت ببرید. https://taaghche.com/book/78238 K.FaaK.FaaSun, 04 Sep 2022 13:50:01 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-کافکا-در-ساحل-bcqgrkyrvxotاین پست را برای چالش کتابخوانی طاقچه نوشته‌ام."کافکا در ساحل" روایت موازی دو شخصیت اصلی است که از همان ابتدایی‌ترین صفحات کتاب، دستتان را می‌گیرند تا همراهشان شوید و با کشف سرنخ‌هایی که نویسنده در پس وا‌ژه‌ها پنهان کرده از راز کتاب پرده بردارید. اولی پسر نوجوانی است که به قصد یافتن مادر و خواهر بزرگترش، از شهر و خانه‌اش می‌گزیرد. نامش را نمی‌دانیم، اما او خودش را کافکا می‌نامد، به افتخار نویسنده‌ی اهل چک، فرانتس کافکا. قصه‌ی او وقتی عجیب می‌شود که روزی در یک معبد بیدار شده و خود را غرق در خون می‌یابد…و دومی، پیرمرد عجیب اما ساده‌ای است به اسم ناکاتا. در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم، زمانی که هنوز یک کودک بوده است، همراه بقیه‌ی دانش‌آموزانی که به اردوی جمع‌آوری قارچ رفته بودند، بیهوش می‌شود، گرچه علت حادثه مشخص نیست. اما زمانی که بچه‌های دیگر طی مدت کوتاهی یکی یکی بیدار می‌شوند، ناکاتا به‌هوش نمی‌آید. وقتی سرانجام از این بی‌هوشی طولانی بیرون می‌آید، هوش بالا و مهارت یادگیری‌اش را از دست داده است‌. با اینکه ناکاتا بی‌سواد با‌قی می‌ماند، توانایی عجیب تازه‌ای که به دست آورده در پیری منبع در‌آمد او می‌شود: توان برقراری ارتباط با گربه‌ها او را به یک جستجوگر گربه‌های گم شده تبدیل کرده است. اما ناکاتا هم سرانجام مجبور به ترک خانه می‌شود. جستجوی او برای یافتن یکی از گربه‌ها، مسیر تازه‌ای برای او رقم می‌زند…قصه‌ی کافکا و ناکاتا، به موازات هم پیش می‌رود. گرچه هیچ یک، دیگری را نمی‌شناسد اما ربطی میان دو قصه وجود دارد که کم‌کم نمایان می‌شود. با این حال "کافکا در ساحل" کتابِ یک بار خواندن نیست. خود موراکامی در یک مصاحبه منتشر شده در وب‌سایت انگلیسی کتاب، می‌گوید: «راز فهم رمان در چندباره خواندن آن نهفته است. کتاب شامل چندین معما می‌شود اما راه‌حلی تدارک دیده نشده؛ در عوض چندی از معماها ترکیب شده‌اند و از طریق تعامل با احتمال‌ها شکل می‌گیرند. پاسخ‌ها برای هر خواننده متفاوت خواهد بود. راه دیگر در نظر گرفتن عملکرد معماها به‌عنوان بخشی از پاسخ است. توضیحش مشکل است اما بالأخره این همان رمانی است که شروع به نوشتنش کردم.»به دید من، هاروکی موراکامی، نویسنده‌ی ژاپنی خلاقی‌ست که از قضاوت شدن ابایی ندارد. او متفاوت است. عقاید متفاوتی دارد. و متفاوت می‌اندیشد. در این راستا از خلق شخصیت‌های متفاوت نیز نمی‌ترسد. شخصیت‌هایی چون ناکاتای عجیب و غریب که نه یک بیگانه‌ی فضایی‌است و نه یک جادوگر، بلکه فقط انسانی‌ است که رویداد کودکی‌اش او را به این حال انداخته، یا کافکای نوجوانی که از نفرین پدرش وحشت دارد. همین او را وادار به فرار کرده اما دوباره در آن گرفتار می‌شود. یا حتی کتابدار دگرباشی که در کتابخانه‌ی یادبود کامورا هم‌صحبت و مرشد کافکا می‌شود تا به سؤالات او با نگاهی فلسفی پاسخ بدهد. گویا موراکامی بیشتر عقایدش را در گفتگوی همین دو شخصیت آشکار می‌کند. در بخشی از کتاب آمده است: "وقتی توفان تمام شد، یادت نمی‌آید چگونه از آن گذشتی، چطور جان به در بردی. حتی در حقیقت مطمئن نیستی توفان واقعا تمام شده باشد. اما یک چیز مسلم است. وقتی از توفان بیرون آمدی، دیگر آنی نیستی که قدم به درون توفان گذاشت." و توفانِ درون کتاب دقیقا همین کار را با شخصیت‌هایش می‌کند. تغییر شخصیت‌ها در پایان کتاب، کاملا واضح و غیرقابل انکار است. و اگر خواننده کتاب را با دقت خوانده باشد، او نیز در انتها همان کسی نیست که کتاب را در دست گرفته و شروع به خواندن کرده بود. جذابیت قلم موراکامی در همین است که خواننده هم چنین تغییر ِ پس از توفانی را در خود احساس خواهد کرد‌.در نهایت "کافکا در ساحل" شبیه زندگی است. همانطور که یک ساعت دیگر را نمی‌شود پیشبینی کرد، "کافکا در ساحل" هم در تمام کتاب به طرز هیجان‌انگیزی پیشبینی‌ناپذیر است. نه می‌توان پایان آن را حدس زد، و نه حتی دو صفحه‌ی بعد را. و همین برای پایین نگذاشتن کتاب تا انتها کافیست.  https://taaghche.com/book/4571 K.FaaK.FaaFri, 29 Jul 2022 13:46:46 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-انسان-در-جستجوی-معنا-k8ih7d5ln21yاین پست را برای چالش کتابخوانی طاقچه نوشته‌ام.انسان در جستجوی معنا، کتابی نه صرفاً در زمینه‌ی روانشناسی و خودیاری، بلکه گوشه‌ای از خاطرات هولناک و وهم‌آور روانپزشک اتریشی، ویکتور فرانکل است، زمانی که چهره‌ی جنگ به ناگاه روی دیگر زندگی را به مردمی نشان می‌دهد که تا به آن زمان ساده و عادی می‌زیسته‌اند؛ مانند تمام آدم‌های این جهان؛ بی‌آنکه درباره‌ی معنای زندگی بينديشند. ویکتورِ جوان که از همسر و عزیزان دیگرش جدا شده و برای کار به اردوگاه‌های آشویتس فرستاده می‌شود، در جستجوی انگیزه‌ای برای ادامه‌ی زندگی است. او می‌بیند که برخی، چطور ناتوان از ادامه‌ی تحمل رنج و سختی‌ها به زندگی خود پایان می‌دهند بی‌آنکه بدانند در اردوگاه‌های دیگر چه بر سر عزیزانش آمده است، گرچه ویکتور چشم انتظار دیدار دوباره‌ی همسرش و یافتن معنایی برای زندگی‌ است. ویکتور با اینکه نمی‌داند همسرش هنوز زنده است یا به کوره‌های آدم‌سوزی سپرده شده، شبانه‌روزی را بی‌فکر او سپری نمی‌کند. همین اندیشیدن به معشوق به او انگیزه‌ی زنده ماندن می‌دهد. ویکتور با همه‌ی وجود می‌خواهد او را دوباره ملاقات کرده و به زندگی آرامش کنار او ادامه دهد. اما آینده نامعلوم است..."اگر زندگی کردن، رنج بردن است پس برای زنده ماندن باید معنایی در رنج بردن جست."در شرایط سختی که اگر درباره‌ی معنای زندگی با آدم‌ها سخن بگویید به شما می‌خندد یا شاید بگویند نفست از جای گرمی برمی‌آید، ویکتور فرانکل شجاعانه زندانیان دیگر را به تماشا می‌نشیند تا از پس رنج‌هایشان چرایی رنج کشیدن را بیابد‌. او با نیچه موافق است که اگر چرایی هر چیز را بیابی، با چگونگی آن کنار خواهی آمد‌. اما به‌راستی چرا درد می‌کشیم؟ و دوای این درد چیست؟دکتر فرانکل در نهایت موفق به ابداع مفهومی می‌شود به نام معنادرمانی؛ روشی که تا سال‌ها پس از آزادی از اسارتگاه، با کمک آن به درمان بیمارانی می‌شتابد که چون خودش بسیار رنج برده و برای رهایی دست و پا می‌زنند. او در بخش دوم کتاب، خواننده را با معنادرمانی آشنا ساخته و این بار از خاطرات بیمارانش می‌گوید. گرچه هیچ کس قادر به یافتن معنای زندگی دیگری نیست، اما فرانکل به بیمارانش کمک می‌کند تا خود، معنایی برای زندگی بیابند. و این معنا چه می‌تواند باشد؟به دیدگاه من، سختی و رنج برای هر کسی معنای متفاوتی دارد. شاید برای کسی، از دست دادن نعمتی چون سلامتی، رنج باشد و از دید دیگری، بی‌پولی و کار سخت، برای او رنج به ارمغان بیاورد. اما شکی نیست که هر انسانی از دید خود، در رنج است. هیچ کس مطلقاً شاد و خوشبخت نیست، مگر آنکه برای زندگی، هدفی بیابد و در رنج کشیدن معنایی بجوید که به او انگیزه‌ی ادامه دادن بدهد‌. امروزه به مدد علم روانشناسی می‌دانیم کشتن نفس عموماً نتیجه‌ و برآمد افسردگی شدیدی است که روح فرد را درنوردیده و تمامی انگیزه‌های زندگی را در او کشته است. کسی که تمام درها به رویش بسته شده و ناامید از همه جا، در مرگ به دنبال امید می‌گردد، فراموش کرده که باید در زندگی، معنا را جست‌. شاید باید مثل فرانکل به او معنایی بدهیم. گاهی فقط یک لبخند کافی است تا آدم‌ها به خاطر بیاورند برای چه زنده‌اند…با خواندن کتاب ساده و روان، اما پرمحتوا و جذابِ انسان در جستجوی معنا، نه‌تنها ناجی خود بلکه می‌شود ناجی دیگران هم بود.انسان در جستجوی معنا اثر ویکتور فرانگل https://virgool.io/p/k8ih7d5ln21y/%C2%AB%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%AC%D9%88%DB%8C%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%C2%BB%D8%B1%D8%A7%D8%A7%D8%B2%D8%B7%D8%A7%D9%82%DA%86%D9%87%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AFhttps://taaghche.com/book/4206 https://taaghche.com/book/4206 K.FaaK.FaaTue, 12 Jul 2022 01:37:08 +0430