https://virgool.ir/feed/@Jaraheayandefa2026-11-10 18:24:59https://files.virgool.ir/upload/users/4873639/avatar/z7sAwG.jpghttps://virgool.ir/@Jaraheayandehttps://virgool.ir/@Jaraheayande/خانواده-میان-سیاره-ای-coyvhstvdbp2پسرکوچک خانواده پشت میز نشسته بود، خواهر دورش می‌پلکید و هر کاری از دستش بر می‌امد انجام می‌داد تا توجه برادرش را جلب کند. میخواست از کارش سر در بیاورد. سوت میزد و گاه بی گاه تیکه ای می‌انداخت.برادر اما گوشش بدهکار نبود و حتی نگاهش نمیکرد. با مدادی که در دستش بود مینوشت و چیزهایی را خط میزد. دقایقی ان را میخواند. کاغذ را مچاله کرده و زیرپایش می‌انداخت و دوباره مینوشت.دیگر شب شده بود که خواهر لامپ اتاق را خاموش کرد، برادر شل و ول از جا بلند شد، به سمت در اومد، لامپ را روشن کرد، زیر لب غر غری کرد و رفت پای میز، خواهر هم چیزی گفت و اتاق را ترک کرد.ساعت ها گذشت و برادر خسته و بی رمغ، به سمت اشپزخانه امد:_ از امروز به بعد من میخوام خرید های خانه را کنترل کنم، برای شستن ظرف‌ها و تمیز کردن خانه، برنامه ریزی میکنم و همتون باید به حرف من گوش کنید، شام امشب رو من انتخاب میکنم و میخوام خانه را اداره کنم، من مرد این خونه هستم!خواهر خنده‌کنان به سمتش آمد، قلقکش داد و با فرزی، به سمت مبل ها دوید تا به خیال خودش از دست برادر فرار کرده باشد.پسرکوچک، پایش را روی زمین کوبید و گفت:_مگر نشنیدی من چه گفتم؟ گفتم نمیخواهم سر به سرم بگذاری، حالا هم تکالیفت را بنویس، ساعت ده شد، کیفت را اماده کرده جلوی در میگذاری، همه چیز را طبق برنامه، چک میکنم تا فردا برای مدرسه امادگی کامل داشته باشی.خواهر لبش را گزید و همانطور که خنده ی صورتش را به سختی جمع کرده بود گفت:_چشم استاد!برادر با چشمان عقابی، خانه را میگشت و ریزه پیزه های کمد ها را بیرون میریخت، اتاق را زیر و رو میکرد و زیر اب چیزهایی میگفت؛ به خیالش دارد وسایل خانه را تمیز میکند. خانه‌ اما چیزی از میدان جنگ، کم که نداشت هیچ، اگر اضافه داشت هم کسی تعجب نمیکرد. هر چی باشد پسر تصمیم گرفته بود خانه را سامان دهد و این هم تبعاتش بود دیگر.دست به سینه ایستاده بود و نیروهای کارش را هدایت میکرد اما گوش کسی به حرف‌هایش بدهکار نبود! کم کم نظم خانه را رها کرد و اماده کنار در ایستاد.زنگ در زده شد، برادر بزرگ همانطور که روی کاناپه لم داده بود، گوشش را خاراند و گفت:_بچه برو و در و باز کن.صدای کتری برقی و زودپز، در خانه پخش شده بود و مادر در حالی که اشپزی میکرد، موسیقی‌ای قدیمی‌ را، زمزمه میکرد.ساعت داشت به سمت آمدن بابا نزدیک میشد. لباس هایش را پوشید، گوش به زنگ منتظر ماند. با شنیدن صدای در، از جا پرید و از پله ها دو تا یکی پایین دوید، در را باز کرد و طبق قراری که از بعد از ظهر گذاشته بودند، رفتند تا خرید های خانه را تکمیل کنند.در میان راه، تمام حواسش را به اطراف داده بود، با تمرکز به سنگ فرش های خیابان، خانه ها و اسمان نگاه میکرد. اگر کسی او را میدید، شاید با خودش فکر میکرد او اولین بار است شهر را نگاه میکند.با حیرت به مردان قد بلندی نگاه میکرد که از پیاده رو عبور میکردند. با خود فکر میکرد انها حتما ادم های خوشبختی هستند. دختران جوانی را میدید که لباس کارمندی بر تن داشتند و سوار تاکسی میشدند. موتور سواری که ویراژ میداد و ماشین های مدل بالایی با صدای موزیک بلند.لبخند محوی روی صورتش بود. نگاهش به نوزادی افتاد که در دستان مادری گریه میکرد، پیرزنی که به سختی از خیابان عبور میکرد. و کودکی خردسالی که ابنبات در دست، مادرش را نگاه میکرد که نوجوانی تنه ی محکمی به پسرک زد و بی انکه بایستد از کنارش گذشت.سرش را بالاتر گرفت و همراه پدر وارد مغازه شد. گوجه و پیاز را خریدند و به سمت خانه بازگشتند. در راه، مردی سیگار بر لب را دید که گوشه ای خمیده نشسته و بشقاب جلویش، پر است از سکه و اسکناس های مچاله. مردی در حالی که عربده میکشید، از ماشین پیاده شد و به سمت ماشین بغلی که بوق میزد، حمله ور شد.پدر دستش را محکم تر گرفت و بی انکه توجه پسر را جلب کند، قدم هایش را تند تر کرد.به خانه که رسیدند، نه پلاستیک ها را بالا اورد و نه درباره شامی که قرار بود با بخورند، حرفی زد.به اتاق رفت، در را بست و گوشه ای نشست.کاغذ و خودکارش را برداشت و دوباره شروع به نوشتن کرد.بعد از گذشت ساعتی، خودش سفره را پهن کرد ظرف ها را چید و برای شامی که مادر پخته بود، تشکر کرد. صورتش پف کرده بود و به پدر و مادر نگاه میکرد که با لطیفه های ساده، از روزشان تعریف میکردند، برادر میخندید و خواهر با هیجان، نکاتی را به حرف هایشان اضافه میکرد. بعد از شام دفترش را برداشت؛ چیزهایی را خط زد کلماتی را اضافه کرد.فردا در مدرسه، روی نیمکت نشسته بود‌. معلم امد. زنگ ادبیات بود و معلم نامش را صدا کرد. از جا بلند شد تا انشایش را بخواند، سرش را بالا گرفت و از جا بلود شد:_به نام خدا، موضوع انشا، کودک امروز، مرد اینده۲۱:۵۰ روز شنبه، ۹ آبان ۱۴۰۵... میم.حمیم.حمیم.حSat, 31 Oct 2026 21:57:14 +0330https://virgool.ir/@Jaraheayande/ماجراهای-خانواده-میان-سیاره-ای-ch3wjwyrktlcعکس باید کمی ویرایش بشه، بعد عوض میکنمماکارونی سر سفره بود.برادر کوچیک، جوری به رشته ی ماکارونی دور پیچ شده در چنگالش نگاه میکرد که گویی میخواهد هسته اتم را بشکافد.خواهر نگاهی به چشمانش کرد_اینجوری احساس میکنی ماکارونی بیشتری خوردی؟برادرکوچکتر نگاهش به خواهر بزرگترش میوفتد. چانه بالا داده و میگوید_گوشه ی سمت راست ماکارونی، سفت و گوشه ی دیگرش، خمیر شده، عجیبه، چنین چیزی و تاحالا دیده بودی؟خواهر چانه اش رو حرکت میده_اره_کجا؟_توی دستای تو، اَه بخور دیگه، چه کار قیافش داری_نه نه، این موضوع خیلی مهمه، کائنات دست به دست هم دادن، تا این ماکارونی، با این سر و ریخت به دست ما برسه، باید حکمتی در کار باشد.برادر بزرگتر که تا آن لحظه سکوت کرده بود، ابرو بالا انداخته و میگوید_نه عزیز من، ربطی به کائنات نداره، آشپز که امروز آبجی خانوم باشن، بی تجربگی کرده، غذا رو خراب کرده، شرکتای ماکارونی سازی هم اگه کارشون و خوب انجام میدادن، قطعا با یک اشتباه کوچیک، چنین افتضاحی بر پا نمیشد.خواهر نگاهش رو از مانی گرفته، دست به سینه جوابش را میده_اینجور بگی راجب غذام، سری بعد مامان نبود، از گشنگی بمیرید هم چیزی براتون نمیپذماابرادربزرگتر_دکی، خب اینجور خودتم میمیری که_نه اون فرق میکنه، برای خودم درست میکنم، شما برای خودتون سفارش بدید. هر چند فکر نکنم آقاییون خسیس دست تو جیب ببرن و .._نه اّجی خانوم، غذای تو ایراد نداره، مشکل از طراح شعله های اجاق گازه کاملا بهت حق میدم. از مامان هم بهتر پختی، شک نکنبرادرکوچیکتر نگاه مشکوکی به اطراف میندازه _نه داستان اینه که اگه از این اتفاق، درس بزرگی نگیریم، به خودمون خیانت کردیم، من دنبال کشف حقیقت و معنای این اتفاقمبرادر بزرگ دستش و روی میز میکوبه_ای بابا، اون کوفتی یخ شد، بخورش تا خودم نکردمش توی حلقت.برادرکوچکتر دستش و به نشانه تسلیم تو هوا تکون داد_باشه باشه، ولی شما، باید بیشتر به حقایق زندگی فکر کنید، شما خیلی سطحی و آبکی رفتار میکنید_چشم، با اجازه؟.._بله بفرماییدمیم.حمیم.حSat, 31 Oct 2026 21:50:47 +0330https://virgool.ir/@Jaraheayande/ماجراهای-خانواده-میان-سیاره-ای-xozbba6k3iai​برادر کوچک نشسته بود روی صندلی و در اعماق افکارش غرق شده بود. خواهر با خنده‌ی محوی و نگاهی گیرا از پشت سر به او نزدیک می‌شد؛ پس‌گردنی محکمی زد و با عجله از میدان خارج شد. به انتظارِ تلافی، پشت مبل سنگر گرفت و با صدای خنده‌هایش، خانه را مشغول نگه داشت. برادر کوچک زیرلب غرغرکنان چیزی گفت و دوباره به تفکر مشغول شد.​برادر بزرگ تا همان لحظه مشغول آوردن پفیلا و چیپس برای دیدن فیلم بود. نگاه گذرایی به وضعیت خانه انداخت و خیلی خویشتن‌دارانه پرسید: «چی شده دانشمند؟»​برادر کوچک‌تر بدون اینکه به حضورشان توجهی کند، از بین دوتا مبل رد شد، لم داد پشت میز عسلی و کاسه‌ی پفیلا را برداشت.​خواهر و برادر بزرگ نگاهی به هم انداختند. برادر کوچک ابرویی بالا انداخت و گفت: «باید امشب بن‌تن ببینیم.»​برادر بزرگ دستش را آرام روی مبل کوبید و گفت: «برو بابا، فیلم قبلاً انتخاب شده.»​نگاهِ برادر کوچک آرام بالا آمد، زل زد توی چشم‌های داداشش و گفت: «دیشب خواب همین لحظه رو دیده بودم. می‌دونستم که دیگه دوستم ندارید...» و با پشت دستش چشم‌هایش را پاک کرد.​خواهر که انگار منتظر همین لحظه بود، با دست به سمتش اشاره کرد و افتاد دنبالش تا کتکِ جانانه‌ای مهمانش کند. برادر بزرگ‌تر که می‌خواست فضا را برای فیلم آماده کند، آمد تا از بحث منصرفشان کند و کتک‌ها را نیز نوش جان کرد.​بعد از دقایقی خانه آرام گرفت؛ فیلم سینمایی تمام شد و خواهر و برادر کوچک، روی کاناپه خواب رفته بودند.​برادر بزرگ‌تر نگاهی به صورتشان کرد، از جا بلند شد و رفت توی اتاقِ خواهر و برادر تا چراغ را خاموش کند؛ اما همان‌جا رفت روی تخت‌خوابِ برادر کوچک دراز کشید. دو بالش را روی هم گذاشت و به عکس‌های روی دیوار نگاه کرد؛ پوسترهای قدیمی که از دوران بچگیِ او، به ارث به برادرش رسیده بود.​لحظه‌ای در فکر فرو رفت، خیلی سریع چشم‌هایش را بست و به خوابی ناز فرو رفت.میم.حمیم.حSun, 13 Sep 2026 16:50:45 +0330https://virgool.ir/@Jaraheayande/آنیما-گم-گشته-در-مردانگی-c8vo2bbjfwitآنیما، مادر و روح زنانه‌ای لطیف در زیر فشار تحریف و مردانگی. زنانگی، با توصیف و تشریفات نادرست، در معرض قضاوتی اشتباه، سانسور واقعیت ها و با تبلیغات نابه سامان، مرزهای میون شخصیت و روح زنانه رو مبهم کردهشاید جدای از تبلیغات کلان، همین توصیفات سطحی ادمهاست که خشم جمعی زنان، نسبت به زنانگی، مادر، و جایگاه انیما در زندگی و روح رو ایجاد کرده باشه.و جایگاه واقعی مادر، انیمای درون و زنانگی حقیقی، چقدر خالی به نظر میرسه؛ ای مادر طبیعت، کنارمان باش! میم.ح پنج مرداد ۱۴۰۵میم.حمیم.حMon, 27 Jul 2026 20:55:51 +0330https://virgool.ir/@Jaraheayande/زنان-آیینه-خالق-و-مخلوق-veenguiltjthزنان، برای خالق بودن، افریده شده اند.و بزرگترین هدیه ی الهی برای خلق کردن، آفرینش زن و زنانگی بوده است.زن، می‌افریند، روح میدهد، زندگی را امید میبخشد،با نگاهش، سختی زندگی را تلطیف کرده و ارامش را به روح انسان هدیه میدهد.زن آفریده شده، تا خلق کند،او خلق میکند دنیا را، به شکلی زیبا تر، و گرما را به قلب زندگی میرساند.زن ذاتا یک افریننده است؛آفریننده ای حساس، لطیف و هدایت کننده ای هنرمند.باشد در ستایش زن بودن و تحسین زنان، انسان هایی ذاتا ازاده و جهان پرور.۱۳:۱۶دوم مرداد ۱۴۰۵میم.حمیم.حFri, 24 Jul 2026 13:22:20 +0330