https://virgool.ir/feed/@IAmFatimaدرود!! شما نوشته های یک انسان همیشه پیروز در شکست خوردن را می خوانید. امیدوارم بتونم تلنگری در زمان مناسب زندگیتون باشم!fa2026-11-11 14:09:17https://files.virgool.ir/upload/users/486669/avatar/T3mTcl.jpghttps://virgool.ir/@IAmFatimahttps://virgool.ir/@IAmFatima/به-نام-خالق-اندیشه-xtxzorj7ifo0آمار خودکشی ها روز به روز در حال افزایش است؛ آدم ها می روند اما نه با پریدن از ارتفاع و یا خوردن بیش از حد قرص، آن ها خود را در قفس تنهایی هایشان روز به روز دورتر از دنیای رنگی می بینند.این روز ها قلب های زیادی شکسته شده و دیده های زیادی برای همیشه نابینا شده... تعجبی ندارد اگر بگویم این روز ها دیگر سنگ ها نیز به گریه می افتند و دست های غنی دست به آسمان می برند.حال این دنیای زخم خورده را میانجی نیاز است که توان پرداخت غرامت این فاصله ها را داشته باشد؛ فاصله ای که مدت هاست باعث رنج های بسیاری شده.خستگیِ تلخ این تقدیر با یک امید به میدان مبارزه ای تبدیل می شود؛ امید به داشتن ارتباطاتی که ما را در قفس خود همچنان پرواز می دهد.حقیقت این است با تمام مشکلات و سختی هایی که پشت سر می گذاریم هنوز می توان لبخند زد و متوقف نشد! می توان لحظات خوبی را در میان این همه رنج به وجود آورد.این واسطه و محرک ما در چنین روز هایی «گوشی ها و گجت هایی هستند که می توانند کمک کننده ما در این روز ها باشند و مسلماً این فناوری میانجی ناجی ما شده است.»این روز ها گوشی ها هستند که: به جای ما خرید می کنند، به جای ما می نویسند و حرف میزنند و به جای ما وقت می گیرند و سفر می روند و به جای ما سر کلاس حاضر می شوند:) و شاید بتوانند در آینده به جای ما رویاپردازی کنند؛ رویایی به وسعت دیدن دنیا های دیگر و اگر کمی قانع تر باشیم طرح های خیره کننده تر و باتری هایی که بتوان روز ها از این فناوری که ناجی بسیاری از آدم ها شده استفاده کرد.و در آخر! زمان می گذرد با تمام احساساتی که در خود جای داده و این تأمل است که مسیر آینده ما را مشخص می کند. دنیا فراز و نشیب هایی دارد و ما همچون کوک هایی هستیم که باید ساز این دنیا را خوش آواز نگه داریم. امید داریم به روز های بهتر با دانشی که این مسیر را هموار تر می سازد (◠‿◕) #روایتگرباش #کرونااین قسمت جزو روایت حساب نمیشه و صرفا یک صحبت خودمونی و اعترافیه:)در اول می خواستم از بیان طنز استفاده کنم ولی هر چقدر فکر کردم نتونستم پس زمینه ماجرا را نادیده بگیرم و تماما پویش رو پوشش ندادم.و البته اینم میخواستم بگم وی دانش آموزی است که به امید شرکت در این مسابقات و برنده شدن یکی از همین میانجی های ناجی و دادن هدیه به مادرش شرکت می کند.:))) به هرحال در نا امیدی بسی امید است :-P پایانپی نوشت: الان که اینو می نویسم تیر سال ۱۴۰۲ و وقتی نوشتمو خوندم واقعا دلم برای این همه شوق به نوشتن تنگ شد و البته که چقدر خام بودم و هستم ? FatimaFatimaSun, 20 Dec 2020 19:38:40 +0330