<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هومن رشیدی نژاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@Houmanrashidi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:29:16</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/310177/avatar/v3xfkq.jpeg</url><title>هومن رشیدی نژاد</title><link>https://virgool.ir/@Houmanrashidi</link></image><item><title>شش نکته در رابطه با لیگ عدالت؛کاتِ اسنایدر</title><link>https://virgool.ir/@Houmanrashidi/شش-نکته-در-رابطه-با-لیگ-عدالتکاتِ-اسنایدر-mrnosk1ldkbb</link><description>یکلیگ عدالت کاتِ اسنایدر به خودی خود فیلم خوبیست. در روزگار محدودیت زمان روایت قصه در مدیوم سینما که البته به لطف سرویس های استریمینگ در حال کمرنگ شدن است، اسنایدر یک ضد کلیشه ی چهار ساعته را تحویل مخاطب می دهد.دوفیلم ضد کلیشه است. نه به این معنا که از پایه معیار های تازه ای را برای ژانر ابرقهرمانی تعریف می کند، که تمام ضد کلیشه بودن نحوه ی روایت به لطف مدت زمان حدودا چهار ساعته ی آن است. چنین مدت زمانی به اسنایدر اجازه می دهد که با طمأنینه و به آرامی، شخصیت ها را پردازش و سپس وارد روایت اصلی کند و مثلا هنگامی که دو ساعت و نیم از زمان فیلم گذشته است، تازه روایت را به پرده ی دوم برساند، شاهد چند صحنه ی اکشن باشیم و حالا حالا ها به پایان فیلم نرسیده باشیم.سهلیگ عدالت کاتِ اسنایدر به خودی خود فیلم خوبیست و در عین حال، یک &#34;لیگ عدالت&#34; است. هسته ی فیلم همانیست که در سال دو هزار و هفده روی پرده آمد. در حقیقت، نسخه ی دو هزار و بیست و یک ده ها قدم جلوتر از برادر بزرگتر خویش است اما به هر حال، هر دو از یک خانواده اند؛ یک دنیای سینمایی شکست خورده.چهارپس از موفقیت جهان سینمایی مارول، دی سی به این فکر افتاد که ره صد ساله را یک شبه طی کند و پیش از معرفی هر شخصیت در فیلمی جداگانه، آن ها را در کنار هم گرد آورد! همه چیز دست به دست هم داد تا عملا دو شخصیت سایبورگ و فلش نتوانند فیلم اختصاصی خود را داشته باشند و در نتیجه در نسخه ی دو هزار و هفده، از کمرنگ ترین شخصیت ها بودند. اسنایدر به خوبی سایبورگ را به مخاطب می شناساند و بی راه نیست اگر گفته شود که یکی از بیشترین زمان های اختصاص داده شده به شخصیت ها را در فیلم دارد. بری آلن-فلش- به شخصیتی بسیار دوست داشتنی بدل شده و در لحظاتی از همزادش در دنیایی موازی-اسپایدر من- نیز دوست داشتنی تر است. پنجفیلم چندین قطب منفی دارد اما بدون شک بهترین پردازش مختص استپن ولف می باشد. ساده ترین و در عین حال مهم ترین سوالات در رابطه با یک کاراکتر در رابطه با این شخصیت پاسخ داده می شود ؛ این که او کیست و هدفش از مقابله با نیمه خدایان این داستان چیست. او هم یک هدف دارد-بدست آوردن سه جعبه ی مادر-و هم یک نیاز؛بازگشتن به آغوش تاریکی بزرگ.ششفیلم همان چیزیست که خوره های کامیک بوک همواره منتظر آن بوده اند. این فیلم حاصل درک شخصیت هایی کلیدیست و این ادراک به زیبایی به تصویر درمی آید. همچنان می توان گفت که لیگ عدالت کاتِ اسنایدر مخصوص خوره های کامیک بوک است و نمی توان چندان به گروه های دیگر مخاطبان امیدوار بود. این یک فیلم ابرقهرمانی از کریستوفر نولان نیست که همه چیز رنگ و بوی واقعیت داشته باشد. این جا کمند حقیقت زن شگفت انگیز و بت موبیلِ تا دندان مسلح بتمن حرف اول را می زنند.</description><category>هومن رشیدی نژاد</category><author>هومن رشیدی نژاد</author><pubDate>Mon, 22 Mar 2021 20:47:41 +0430</pubDate></item></channel></rss>