نوشته های حُـسـنـیـهـ

عیب رندان مکن :)

حُـسـنـیـهـ — Mon, 09 Nov 2026 21:29:44 +0330

دیروز به این نتیجه رسیدم که مشاور خوب، مشاورِ مُرده است .همیشه که اینجا نباید از اوضاع گل و بلبل نوشت فلذا بخوانید شرح این فاجعه را ؛دیروز کم مونده بود کارم با مشاور به کتک کاری بکشه و اون لیوان پر از چایی روی میزش حسابی داشت بهم چشمک می زد و دلش می خواست که خالی بشه روی صورتش :)اخیرا دارم نسبت به خشونت فیزیکی اشتیاق نشون میدم و این اصلا خوب نیست دفعه بعد که میرم پیش مشاورم فقط خدا می دونه چی در انتظارشه البته به رفتار خودش هم بستگی داره بهرحال !مشاورم رو عوض کردم مشاور پارسال همش احساس ناکافی بودن میداد بهم و منم از لجش یه جاهایی کلا درس رو ول می کردمدیروز فهمیدم؛ نههههه این مشاور جدیده از اونم سمی تر تشریف دارهمن هرشب واسش گزارش مطالعه روزانه ام رو می فرستادمبعد دو هفته منو خفت کرده میگه؛ این میزان مطالعه کمه!یعنی روزی بین نه تا ده ساعت درس خوندن کمه!عجب ! تازه این برای من پیشرفت حساب میشه چون پارسال اگه خودم رو می کُشتم بیشترین ساعت مطالعه ام میشد هفت، هشت ساعت!منم که دیگه اون آدم پارسال نیستم بشینم غرغر های بقیه رو گوش بدم و چیزی نگم بهش گفتم ؛ منظورت چیه که کمه؟ جلبک دریایی اگه روزی نه یا ده ساعت درس بخونه بعد چند ماه تبدیل میشه به زکریای رازی ! دقیقا منظورت چیه ؟گفت؛ تو شب ساعت ده دیگه درس رو ول می کنی میری پی عشق و حالت( نیم ساعت قدم زدن و دو صفحه کتاب خوندن عشق و حاله! عجب عشق و حالی:/) ، تو باید تا ساعت سه نصف درس بخونی ( برگاااااام ) تو هر روز باید بالای سیزده ساعت درس بخونی( شتتتت )، رقبای تو روزی بیست و سه ساعت درس می خونن :||||||||منم گفتم ؛ ببین درسته من اشرف مخلوقات هستم، ولی اشرف مخلوقات هم بهرحال یه ظرفیتی داره. خود هوش مصنوعی هم اگه از صبح ساعت شش تا ده شب درس بخونه دیگه از حال میره من که جای خود دارم! تازه بنظر من اگه کسی تا دم کنکور همین طوری درس بخونه بهترین رتبه رو میاره مشاور درحالی که داشت از حرص ناخن هاش رو تناول می کرد^_^ گفت ؛ من مشاور هستم می دونم به حرفم گوش کن، میگم بااااااید اینطوری درسسسسس بخونییییییی( از شدت تاثیر گذار بودن حرفاش کممونده بود بغضم بترکه )منم گفتم ؛ هرطوری که خودم صلاح بدونم درس می خونم@_@ تو فقط باید آزمون های منو تحلیل کنی کاری به بقیه چیزا نداشته باشآخرش می بینیم روش من نتیجه میده یا روش تو من خودم بهترین مشاور هستمو در حالیکه به صورتش که از حرص سرخ شده بود خیره شده بودم و بزور داشتم خنده ام رو کنترل می کردم، با لحن عاقل اندر سفیه این شعر رو خوندم؛عِیبِ رِندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزهسِرِشت!که گناهِ دِگَران بَر تو نخواهند نوشتمن اگر نیکم و گر بَد، تو برو خود را باش!هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشتنمی دونم چرا این شعر به ذهنم رسید واقعا ارتباطی با بحث نداشت ولی خب مصراع آخر یکم مناسب جلسه بود ^_^بعد هم درحالیکه هردومون داشتیم فشار می خوردیم خداحافظی کردم اومدم بیرون 😔ولی دور از شوخی واقعا خیلی درده مشاور و معلم باید نوجوان رو تربیت کنن ولی بعضی مواقع این نوجوانه که مجبوره اونا رو تربیت کنه !پارسال پیش کلی مشاور رفتم و امتحان شون کردم؛پیر، جوون، رتبه برتر، غیر رتبه برتر و..رویکرد همه شون همینهچون هیچ درکی از پتانسیل آدم ها ندارنهشت ساعت مطالعه من بعضا بیشتر از دوازده ساعت مطالعه دوستم بازده دارهکیفیت مطالعه من بیشتره پس چرا باید سعی کنم به هر قیمتی خودم رو شبیه دوستم کنم ؟!همون طور که اثر انگشت هر آدمی منحصر به فردهاستعداد و توانایی های ذهنی اش هم منحصر به فردهپارسال به اندازه کافی از این مقایسه های بی جا صدمه دیدممن دیگه نمیخوام دوباره اونروزها تکرار بشه من به خودم اعتماد دارم، چرا نباید به خودم اعتماد داشته باشم؟پارسال همش با تقلید از رفیق و همکلاسی به بن بست خوردمامسال میخوام از خودم تقلید کنم! اینطوری بهتر به نتیجه می رسم بحث کردن با مشاور و معلم دیگه منو خسته کردهسعی می کنم کمتر با کسی بحث کنممن نمی تونم ذهنیت زنگ زدهء اونا رو عوض کنم پس سعی می کنم خودم رو نجات بدم !من قربانی شدم مثل خیلیا ، قربانی ناآگاهی روزایی که باید خودم تربیت می شدم مجبور بودم بقیه رو تربیت کنم مجبور بودم معلم پرخاشگر و بی منطق رو قانع کنم که رفتارش غلطهشاید اگه یکی از روی ظاهر منو قضاوت کنهخیال می کنه چقدر آدم شوخ و سرزنده و شادی هستم ولی فقط اون جزوه مهم ریاضی که نیازش داشتم و همین الان هم نیاز دارمش ولی پاره پاره کردمش و انداختم دور :))جلد کتاب شیمی که هزار بار سوراخ شدهبالشی که بعضی وقتا تا نصف شب از اشک خیس میشهدستی که بعضی وقتا می لرزه دستی که همیشه سَردهو اون دسته گل بزرگ و قشنگ نرگس ک به طرز عجیبی پرپر شد و از پنجره پرت شد بیرون می دونن اوضاع از چه قراره :)))قبلا خیلی سعی می کردم دیگران رو تغییر بدمولی به نتیجه نرسیدو الان فقط می دونم که باید خودم رو رشد بدم نه هیچ کس دیگه ای رو خاطرخواه و عاشق تست های ژنتیک و مسائل دینامیک نیستم فقط این مطالب خشک رو می خونم تا در سایه یه رشته تاپ هفت، هشت سال بعد یه شغل امن داشته باشم و دستم رو جلوی هیچ مردی دراز نکنم که بهم خرجی بدهچون جدا توانایی تحمل این یکی رو ندارم !!در حال حاضر تنها انگیزه ام واسه تحمل این اوضاع قاراشمیش و درس خوندن همینهنه به فکر درآمد میلیاردی و خنده داری هستم که بعضیا از پزشکی انتظار دارن نه مثل پنج، شش سال پیش میگم هدف من فقط و فقط خدمت به خلق الله هست :)))البته همچنان هدفم هست ولی خب ؛)نباید آرمان گرایانه فکر کرد، واقعیت لجن زندگی همینه !پ.ن؛ چند روز پیش مستند"خانه سیاه است" از فروغ فرخزاد رو نگاه می کردماین بخش از دکلمهء فروغ خیلی به دلم نشست؛«گفتم کاش مرا بالها مثل کبوتر میبود، تا پرواز کرده، راحتی مییافتم. هر آینه به جایی دور میرفتم و در صحرا مأوا میگزیدم. میشتافتم به سوی پناهگاهی، از باد تند و توفان شدید؛ زیرا که در زمین شرارت و مشقت دیدهام.دنیا به بطالت آبستن شده و ظلم را زاییده است....» ظاهرا این جملات از کتاب مقدسهبافت خورش:) همیشه وقتی به این بخش زیست گیاهی می رسم حس می کنم منظورش خورشت قرمه سبزیه <<<

کلینیک ترک اعتیاد

حُـسـنـیـهـ — Sat, 31 Oct 2026 11:01:54 +0330

بیست و پنج روز ننوشتم و الان عقده پیدا کردممیخوام صد صفحه بنویسماعتیاد به نوشتن مریضی جالبیه!اول گفتم نُه ماه کلا نمی نویسمالان میگم ماهی یه بار نوشتن که به جایی برنمی خوره ( وی در حال گول زدن مغزش است )نه حالا واقعا نوشتن آسیبی به مطالعه ام واسه کنکور نمی زنهسال پشت کنکور خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می کردم وقت آزاد دارم ؛صبح ساعت شش بیدار میشمسه ساعت درس می خونمبعدش یه ساعت سر صبحونه و ورزش وقت هدر میدم:)دوباره سه ساعت دیگه می خونمظهر دوساعت هر غلطی دلم میخواد می کنمعصر هم یه سه، چهار ساعتی می خونمبعدش معمولا میرم تجمع خیابونی یا فیلم می بینم یا یه کاری می کنم خلاصه اینطوری روزی ۹، ۱۰ ساعت میشه درس خوندکنارش به همه کارها هم رسید و افسرده نشد !سال دوازدهم واقعا زندگی نکبت باری داشتم، فک کن هشت ساعت بری مدرسه بعد بیای هشت ساعت هم تو خونه درس بخونی !وضعیت طوری بود که وقت حموم رفتن رو بزور تو برنامه ام خالی می کردم !خدا نصیب هیچ کس نکنه :) همین که پارسال زنده موندم نشون دهنده مقاومت روحی منه ؛علاوه بر اینها پارسال باید کلی درس عمومی مزخرف می خوندم که امسال بجز زبان و ادبیات بقیه شون رو نمی خونم ( بقیه عمومی ها ترمیم لازم نیستن )این یعنی ۹۰٪ مطالعه ام صرف خوندن دروس تخصصی و مفید میشه ،تو این مدت وقت کردم یه رمان هم بخونم ( چایت را من شیرین می کنم ) تازه دوبار هم رفتم طبیعت اطراف شهر واسه هواخوری دوتا فیلم ترسناک دیدم ( یکی دیگه از چیزایی که بهشون اعتیاد دارم اینه )خلاصه که پشت کنکور موندن فرصت خوبیه برخلاف تصور عوام که تا اسم پشت کنکور میاد چشم هاشون ازحدقه درمیاد و فک می کنن پشت کنکور موندن یعنی کار کردن تو معدن یا حبس انفرادی :)هیچ کس جز سه تا از رفیقام و خانواده درجه یکم نمی دونه پشت کنکور موندم به همه گفتم انتخاب رشته کردم رفتم پیراپزشکی بخونم تنها راه فرار از دست فامیل فضول همینهالان دیگه خیال شون راحته من کنکور ندارم و فضولی نمی کنن قیافه هاشون سال بعد وقتی بفهمن چه رکبی بهشون زدم جذابه ^_^این مدت سعی کردم از حواشی دور باشمولی نمیشه که کلا دور بود :))به این نتیجه رسیدم یکم دنبال کردن اخبار باعث حواس پرتی من نمیشه فقط نباید افراط کنم ( البته این سازوکار مغز منه ، ممکنه سازوکار مغز یکی دیگه متفاوت باشه )اونروز مامانم میگه اگه جنگ شد و گاز و برق قطع شد تو این سرما میخوای چیکار کنیمنم اوردم چهارتا پتو گذاشتم گوشه اتاق که زیر پتوها با نور ماه درس بخونم( نهضت ادامه دارد، زهی خیال باطل زهی خیال خام امسال دیگه حماقت نمی کنم )مابین خبرای انتخابات اسرائیل خیلی فشار خوردم چون فسطینی های ۱۹۴۸ تو پارلمان اسرائیل نماینده دارن، فک کن یارو عربه ولی خودش رو اسرائیلی می دونه و میره نماینده پارلمان اسرائیل میشهچهار سال پیش با دولت قبلی اسرائیل ائتلاف هم تشکیل دادن تازه :/آدم بی غیرت و بی وطن مثل ویروس همه جا پیدا میشه ب قول اون خانومه؛ فلسطینی با پرچم اسرائیل بی ناموسه @_@راستی دیروز رفیقم رو بعد شش ماه دیدم بعد شش ماه دیدن یه رفیق صمیمی حس فوق العاده قشنگی داره دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد ؟!ابری که در بیابان بر تشنه ای ببارد خب فک کنم کافیه دیگه دارم از در و دیوار حرف می زنم !به امید دیدار مجدد ^_^از این جملات کلیشه ای متنفرم ولی خب :(مود من تا هشت ماه آینده:ک

غزل خداحافظی

حُـسـنـیـهـ — Tue, 06 Oct 2026 17:46:50 +0330

نوبتی هم که باشه نوبت رفتنه نه نه! گریه نکنید بابابعد نه ماه برمی گردم فقط کافیه تو این نه ماه دوری منو تحمل کنیدمی دونم سخته ولی باید تحمل کنید دیگه ؛نه ماه از خوندن پست های حکیمانه من محروم میشید خسارت بزرگیه می دونمولی چه میشه کرد. وقتش رسیده به رسم گذشتهبرگردم به ورژن خرخون خودمو از عالم و آدم جدا بشمو با کتاب تست های زیست و آزمون های قلم چی معاشقه کنمالبته معاشقه که نهازدواج اجباری هست :))اونایی هم که منو بلاک کردیناونقد ب بلاک ادامه بدید تا بلاک دونتون بترکه نه یعنی زیر پاهاتون علف سبز بشه چون من فعلا حضور ندارم:(تنها کسی ک هیچ وقت منو بلاک نمی کنه کاظم قلم چی هست و همین کافیه قربون وفا و مردونگی اش بشم الهی اگه سال بعد دیدید با یه دختر دیوونه دارن ب عنوان رتبه برتر مصاحبه می کنن بدونید منم( اعتماد ب نفس دارم بله که دارم)اصلا میخوام جراح قلب بشم بعدشم رییس جمهور(نخدید عه) مراقبت خودتون باشید زود برمی گردم.

کفن نمی خواهم

حُـسـنـیـهـ — Wed, 30 Sep 2026 13:59:40 +0330

اگر همین لحظه قلب من از تپش بیفتدبرای مدتی تبدیل می شوم به عزیزترین آدم در قلب خیلی هااحتمالا آنها که حتی نمی دانستند من وجود داشته امخودشان را به مراسم تدفین می رسانندو به حال این جوان ناکام تاسف می خورند دسته گل های بزرگ را می بینم که از همه جای مسجد آویزان شده اند مراسم شام غریبانمراسم هفتممراسم چهلم و..من که همیشه از آدم ها گریزان بوده امحالا اینهمه آدم چرا جنازه من را رها نمی کنند ؟!سنگ مزار بزرگ و قشنگم خیلی به ذوق می زنداین جسم در حال تجزیه زیر خاک، که حشرات افتاده اند به جانش اینهمه تشریفات را می خواهد چه کند ؟!شب که می شود همه می روند من می مانم و تاریکی ..و همه آنها که سر قبرم خودشان را کتک می زدندبر سر سفره شامِ مرگ مندر حال انتخاب هستند که نوشابه سیاه بخورند یا نارنجی ؛مرگ حتی از زندگی هم مضحک تر است گاهی به مرگ فکر می کنم و دلم می خواهدجنازه ام در دریا غرق شودیا مفقود شودو یا بسوزد و چیزی از آن باقی نماندتا یک تکه کفن هم خرجش نشودچه برسد به آن سنگ قبر بزرگ و گل هایی که به هدر می روند بر روی سنگ سرد و بی روح ؛" هر چیزی که دیرتر از زمانش برسددیگر هیچ معنایی ندارد پس بعد از مرگ من گل‌ها را دور بیندازید سنگ‌قبرها چیزی از دلتنگی نمی‌فهمند "

تصمیم گرفتم تروریست بشم

حُـسـنـیـهـ — Sun, 27 Sep 2026 17:44:13 +0330

اگه مثل من آدم دغدغه مندی هستیداحتمالا دنبال راه حلی می گردید که چطور تاثیر گذار خوبی باشید شاید به دنبال عضویت در محافل مختلف و تاثیرگذار هستیدمنم تا همین چند روز پیش همین هدف رو داشتمولی چند روز پیش هدفم عوض شد؛تصمیم گرفتم عضو یه گروه دارک و مخوف و خفن تروریستی بشماولش سختهاحتمالا مجبور میشم‌ یکم آدم بکشم و جنایت بکنمولی می ارزه بعد چند سال می تونم یه آدم مفید باشم و کلی به کشورم خدمت کنم میشم یه مبارز خفن و وطن پرست همه اینا وقتی به ذهنم خطور کرد که دیدمرئیس جمهور جدید سوریه تو سازمان ملل نشسته و اینستا گردی می کنه :))وجدانی چه چیزایی درست میکنن 😂:))))اول میرم آرایشگاه ، بعد میرم حمومموها و ریشامو مرتب میکنملباس نوی عیدموکه مرتب و خوشگله رو میپوشمموقع حرف زدن چشمامو خمار میکنموقتی ازم سوال میپرسن آروم لبخند میزنممیرم کتابخونه درحال کتاب خوندن عکس میگیرمعاها راستیاسم گروهمونو از داعش به تحریرالشام تغییر میدماینجوری عمرا کسی بفهمه من یه داعشی وحشی بودم😈🌚ابومحمدالجولانیوقتی عضو داعش بود :همینقدر دارک و مخوف و خشن و زمخت👹🤣ابومحمدالجولانیوقتی رئیس جمهور میشه :همینقدر شیک و مجلسی و اتو کشیده و مهلبون🥺💘

بهار عاشق شده

حُـسـنـیـهـ — Fri, 25 Sep 2026 20:12:39 +0330

آنقدر ذوق دارم که قابل وصف نیستبهار من بالاخره از راه رسیدهبهارِ من آمده و من در پرانرژی ترین ورژن خودم هستم صدای مهیب رعد و برق به گوش می رسدآخ جونی می گویم و به سمت حیاط می دوممثل بچه ها شده ام سرد ترین باران سال می باردنارنگی را از جیبم درمیاورم بوی دوست داشتنی نارنگی با بوی باران آمیخته می شودنمی توانید درک کنید از کدام رایحه حرف می زنممگر اینکه خودتان حس کنید !گل های داوودیِ عزیزم سر از خاک بلند کرده اندسفیدبنفشنارنجی اصلا من می گویم داوودی قوی ترین و زیباترین گل دنیاست بر منکرش لعنت !داوودی حاصل عشق طبیعت است بهار آمده و داوودی جوانه زده خیال می کنید من دیوانه شده ام ؟!لابد می خواهید بگویید این شاخ و برگ های زرد و پژمرده هیچ شباهتی به بهار ندارند ..عاشق نبوده ای که بفهمی این خود بهار است بچه جان !عاشق نبوده ای ..بهار از راه رسیدهولی ایندفعه عاشق استدیگر خبری از آفتاب و جوانه های رنگارنگ و سبزه ها نیستبهار شیفته شدهو در رحمش برای ما گل های داوودی را به ارمغان آورده :)"زرد است که لبریز حقایق شده استتلخ است که با درد موافق شده استعاشق نشدی وگرنه می فهمیدیپاییز بهاری است که عاشق شده است"

من ۱۹ ساله شدم، کیمیا ۱۱ ساله

حُـسـنـیـهـ — Thu, 24 Sep 2026 10:20:37 +0330

پاییز یازده سال پیش من دختربچه هشت ساله ای بودمبلافاصله بعد از مدرسه مشق هایم را می نوشتم تا اول شب سریال جدیدی را که از شبکه دو پخش میشد تماشا کنم آنروزها کیمیا من را با خیلی از حوادث تاریخ معاصر ایران آشنا کرد ؛برای اولین بار فهمیدم چه انسان های شریفی برای حفظ این خاک قربانی شده اندفهمیدم که سالها پیش خرمشهرِ زیبا زیر پوتین بعثی ها له شدهنخل ها گردن زده شده اندو نخل هم مثل آدم وقتی گردنش برود دیگر می خشکد :/اما هزاران نفر جان داده اند تا دوباره خرمشهر را پس بگیرندهرچند زخمی و پر از آوار ..امروز من نوزده ساله می شومو کیمیا هم یازده ساله می شودوقتی به حوادث یازده سال اخیر نگاه می کنمبا خودم می گویم اگر روزی سریال بشوند برای دختربچه های هشت ساله آینده بسیار جالب تر از کیمیا خواهند بود و شاید بسیار غمگین تر واقعیتش نمی دانستم قرار است همینقدر زود تجربه های مشابه آنچه بر سر کیمیا گذشت را پشت سر بگذاریم؛امروز من در اولین روز نوزده سالگی باید با بغض به کیمیا بگویم ؛ دختربچه هشت ساله آنروزها، امروز چیزی از تو کمتر ندارد و یک داستان میان ما همیشه مشترک است و هیچ وقت تمام نخواهد شد ؛داستانِ ایران ..…☕️سریال کیمیا یه دیالوگ دارهکه مهدی پاکدل میگه :« من اصلا احساس شکست نمیکنمچون اون کسی شکست خورده کهبرای رسیدن به هدفش، هرکاری کرده باشه. »

کف دریاچه رمانتیک نیست

حُـسـنـیـهـ — Sat, 19 Sep 2026 21:00:16 +0330

نیم ساعتی از غروب گذشته و آسمان نیلی رنگ استآسمان و دریاچه تقریبا همرنگ شده اندترکیب زیبایی رقم خوردهدختر و پسر ها دست در دست هم کنار دریاچه قدم می زنندعجب منظره جذابی برای سلفی گرفتن ساخته شده !کمی آنطرف تر عده ای کنار مزار شهدای گمنام نماز جماعت می خوانندهیچ وقت درک نکردم چرا شهدای گمنام بی نوا را آورده و اینجا دفن کرده اند .. یک جمع با پوشش نامتعارف در حال خواندن اهنگ مقابل نماز گزاران توقف می کنندگمان میکنم که می خواهند اذیت شان کننداین‌ روش اذیت کردن دیگر قدیمی شده، خیلی ساده لوح بنظر می رسند !کمی جلوتر می رومصدای خنده از داخل دریاچه می آیدقایق ها روی آب شور و شوق زندگی را حمل می کنند،می روم و روی صندلی کنار دریاچه می نشینمهمان بوی خاص همیشگی را می دهدعطری که از دریا هم به مشام می رسددر این خیال هستم که همه چیز چقدر زیبا و آرام به نظر می رسد، ناگهان فکری به ذهنم خطور می کند ؛تا الان در کف دریاچه چند جسد پوسیده اند ؟!هنوز هم آن زیر جنازه ای وجود دارد ؟!از سالها پیش اینجا یکی از بهترین لوکیشن ها برای خودکشی بوده حالا که خوب فکر می کنم؛کف دریاچه آنقدر ها هم رمانتیک نیست ..

من هنوز دل تنگم

حُـسـنـیـهـ — Sat, 12 Sep 2026 17:26:51 +0330

به روی خودم نمیارم ولی من هنوز دل تنگمواسه روضه های تک نفره و اشکای واقعیواسه قرار هایی که خالصانه بودنواسه رفقایی که عطر خدا داشتنواسه دعای کمیلی که از ته دل خونده میشد و دیگه تکرار نشد که نشد ..واسه نیت هایی که پاک بودنواسه صمیمیتی که ریا نداشت واسه شب های محرم تو حسینیه ای که بعد جنگ دوازده روزه مجبور شدن تعطیلش کننواسه روزایی که منتظر بودم سخنرانی سید از تلوزیون پخش بشه واسه صدایی که خیلی وقته نشنیدمواسه آدمایی که دیگه نیستن، آدمایی که عطر گل یاس داشتن، آدمای واقعی ..واسه گل های داوودی که کنار قبر یه شهید کاشتمواسه دروغ هایی که نگفتمواسه روزایی که نمی خواستم هیچ کس ازم دلخور بشهواسه خودم ..واسه ..خیلی چیزا دیگه قرار نیست برگردنآدما میرن که برن آدما میرن که برنگردن آدما ابدی نیستننه اونایی که عطر گل یاس داشتننه اونایی که بوی نجاست می دادن فقط ازشون ممنونم که اجازه دادن آدم بودن رو باهاشون لمس کنمکه اجازه دادن گل یاس رو بو کنم" پرواز را به خاطر بسپارپرنده مُردنی است .."

آخرین پرنده را هم رها کردم

حُـسـنـیـهـ — Thu, 10 Sep 2026 14:12:43 +0330

شهریور به نیمه پایانی خودش رسیدهاما شهریور امسال با همیشه متفاوت است؛تو فرزندِ شهریور بودیامسال شهریور داغ فرزند بر دل داردبدون تو آمدو بدون تو می رودتو از گرما بیزار بودیشهریور با خودش عطر پاییز را می آوردو باد ملایمش خنکای مهر را داردبه نیمه پایانی که می رسدکوهستان چهره عوض می کندباران با لطافت سرمای خزان از راه می رسد بارانِ شهریور ..به های نارس تابستان حالا بزرگ‌ شده اند همه چیز مهیا شدهتا تو پایان گرمای دوزخ وار تابستان را جشن بگیریولی امسال شهریور بدون توبی فروغ تر از همیشه به استقبال پاییز می رودو من هرچقدر از پشت پنجره نم گرفتهنفس های آخر شهریور را بشمارمدیگر شور و حرارت پایان دوزخ رافریاد نمی زنند .." آخرین پرنده را هم رها کردماما هنوز غمگینمچیزی در این قفس خالی هستکه آزاد نمی شود .."

از صلح می گویند یا از جنگ‌ می خوانند؟

حُـسـنـیـهـ — Sat, 05 Sep 2026 18:33:41 +0330

رشته افکارم پاره می شود و کتابی را که به دست گرفته ام به زمین پرت می کنمهمه چیز در مبهم ترین و غیر قابل پیش بینی ترین حالت خودش است ؛نمی دانم سال بعد این موقع کجا هستیمحس می کنم روی کوه یخی نشسته ایم که در حال آب شدن استاینروزها تازه فهمیده ام زندگی در خاورمیانه یعنی چه !تلاش می کنم مدام خودم را مشغول کنماما ناخودآگاه آینده مبهم به من نهیب می زند ..دیگر تلاش برای نرمال نشان دادن اوضاع جواب نمی دهد این را همگی فهمیده ایمهیچ چیز زجرآور تر از بلاتکلیفی نیست ..این روزها بیشتر از همیشه تقلای احمقانه عده ای برای زیر خاکستر فرستادن این آتش من را حرص می دهداینکه می گویند ؛ صلح برقرار است، ولی صلح آدم می کشد و ترکش دارد !به قول فاضل نظری ؛"از صلح می گویند یا از جنگ می خوانند ؟!دیوانه ها آواز بی اهنگ می خوانند .."من خوب می دانم که این زخم باز و ابهام زجرآور چطور جیب های عده ای را پر می کندو همین من را دیوانه می کندتکه ای از رمان برباد رفته را به خاطر می آورم؛" قبلا هم بهت گفته بودم که دو زمان میشه پولدار شد، یه بار موقع آباد کردن و یه بار موقع ویران کردن کشور، موقع آباد کردن پول کمی گیرت میاد اما موقع فروپاشی و ویرانی سریع و زیاد پول گیرت میاد.."

من خیلی عوض شدم

حُـسـنـیـهـ — Mon, 31 Aug 2026 21:31:32 +0330

منی که عاشق تاریخ بودم الان هرچه زودتر قفسه تاریخ کتابفروشی رو رد می کنم چندبار هم وسوسه شدم کتاب های تاریخی رو که توی کتابخونه جمع کردم بفروشم تاریخ مزخرف ترین علمهمن چرا باید بین روایت های مختلف دنبال حقیقت بگردم ؟!وقتی هیچ بی شرفی حاضر نیست تاریخ رو با بی طرفی روایت کنه ..مثلا به منابع عبری که نگاه می کنی کوروش فرشته هستبه منابع یونانی که نگاه می کنی یه جانی خونخواره!جمع کنید بساط تون رو:)منی که وقتی بابام به آهنگای قدیمی گوش می داد مسخره اش می کردم ؛ پلی لیستم پر شده از آهنگای ابی و سیاووش قمیشی و با صدای داریوش خوابم می بره!منی که بچه دغدغه مند و مومن همه جمع ها بودم حالا شدم کافر جمع های مذهبی و به قول بعضیا مذهبیِ صورتی و بی تفاوت جمع های غیرمذهبی !منی که برای اظهار نظر سیاسی خیلی محتاط بودم بعد انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ دیگه چیزی واسه از دست دادن ندارم و بی محابا سرتاپای بعضیا رو قهوه ای می کنم :)منی که برام مهم بود بقیه نظراتم رو بشنون چند روز پیش بعد چهارسال اکانت ویراستی ام رو با چندصد دنبال کننده پاک کردم و یه لبخند پیروزمندانه هم بعد نابود کردن چهارسال زحمتم زدم.منی که یه زمانی مدام دنبال جمع کردن ثواب و نماز مستحب و ..بودم دیگه به روبه قبله نشستن و ساعتها زل زدن ب پنجره قناعت می کنم بدون یه کلمه حرف زدن، نمونه اش همین سفر چند روز پیش سفر مشهد که بجز نماز واجب خودم هیچ کار دیگه ای نکردم و فقط ساعتها به گنبد حرم خیره می شدم ..منی که با حرفای انگیزشی ساعتها درس می خوندم الان فقط جلو اینه ایستادن و فحش ناموسی دادن به خودم منو وادار می کنه درس بخونم ..منی که وقت گذروندن با رفقام رو به خانواده ترجیح می دادم الان فقط میخوام روزها کنار خانواده ام باشم و ریخت هیچ کدوم از دوستام رو نبینم!منی که دوست داشتم دانشگاه تاپ قبول بشم و مهاجرت بکنم به مقصد یه کشور اروپایی ترجیحا فرانسه،اسپانیا یا ایتالیا الان بازم میخوام دانشگاه تاپ قبول بشم ولی نه برای رفتن، برای سرویس کردن دهن کسانی که به کارخانه تولید دارو هم رحم نکردن و حاضر نیستم یه لحظه هم‌ ایران خانوم رو تنها بزارم ..منی که شب هیچ جذابیتی برام نداشت الان ساعتها تنها تو حیاط دراز می کشم و به رنگ بی نظیر آسمونِ شب خیره میشم؛ قبل بارش برف صورتی میشه، شبای زمستونی معمولا مایل به قرمزه و تابستون بعد غروب آفتاب رنگ سرمه ای خیلی قشنگی پیدا می کنه ..منی که از حیوانات متنفر بودم الان میتونم برای بچه گربه ها جونم رو بدم و صدای مرغ عشق که قبلا برام عین بوق قطار بود خیلی گوش نواز شده !منی که مرگ بقیه برام گنگ و ترسناک بود الان هیچ حسی نسبت بهش ندارم نمونه اش مرگ چند ماه پیش خاله مامانم که در اصل مثل خاله خودم برام صمیمی و نزدیک بود و من هیچ واکنشی نشون ندادم و گفتم؛ اینم رفت ..کشته شدن همه قهرمان های زندگی ام طی دو سال اخیر توی این حس و حالم بی تاثیر نبوده

حالم خوبه

حُـسـنـیـهـ — Sun, 30 Aug 2026 13:34:07 +0330

بهت که گفتم لازم نیست نگران من باشیهیچ وقت لازم نبوده نگران من باشیحتما بازم میخوای بهم بگی نباید مغرور باشمولی اسم این غرور نیستاسم اینکه نمیخوام دلسوزی های دروغین هیچ کس رو بشنوم غرور نیستاسم اینکه میخوام خودم به تنهایی همه بارهای روی دوشم رو حمل کنم غرور نیستمن هیچ وقت آدم مغروری نبودممن فقط می خواستم تنها مبارز تک تک نبرد های زندگی باشمهیچ وقت با کار گروهی کنار نیومدمهمیشه مرهمی که روی زخمام بستی رو برداشتم و انداختم دور!و خودم شروع کردم به ساختن مرهم اصلا هم مهم نبود که ممکنه زخم عفونت کنه !نمی دونم اسم این خصلت منو چی میخوای بزارهرچی هست غرور نیست ..الان هم بهتره بدونی که حالم خوبهو خودم تنها مبارز این جنگ نابرابر هستمپس بهتره هرچه زودترآروم و بی صدا از میدون نبرد بزنی بیرون!نمیخوام هیچ کس اینجا باشه جز خودم ..

شوق پرواز

حُـسـنـیـهـ — Sat, 29 Aug 2026 15:03:52 +0330

جسم نمی تواند تن به مسیری سخت و طاقت فرسا بدهد ذهن توان به آغوش گرفتن درد های عمیق را ندارد هر دو بالاخره کم می آورند و می زنند به جاده خاکی فقط روح است که می تواند جسم را به تحرک وادار کندروح می تواند تو را به دنبال خود بکشد و این هم ممکن نیست مگر اینکه روحت متصل به منبعی بی نهایت باشدمنبعی فراتر از آرزوهای حقیرِ ذهنمنبعی که از جنسِ خود روح است از تبار زلالی یک چشمهء آب میان کوه های قندیل بسته خنکایی که روح را نوازش و سیراب میکندروحت اگر سیراب شودجسم حتی اگر روزها با لب تشنه در بیابان سر کند دم نمی زنداگر روح در آرامشِ سایه سارِ حقیقت غرق باشدجسم و روح برای حفظ این آرامش و رسیدن به اکسیرِ آن توان عبور از سنگلاخی ترین مسیر ها و درک عمیق ترین درد ها را هم خواهند داشت فقط کافی است ذره ای از لذت پرواز را بچشی آن وقت روحت میل شدیدی به پرواز پیدا می کند و جسم نمی تواند به سینه خیز رفتن قانع باشد و تو باید این شوقِ پرواز را از حقیقی ترین ملجا و پناهِ جان ها طلب کنی ..

بهشت از من فرار می کند

حُـسـنـیـهـ — Wed, 26 Aug 2026 11:32:54 +0330

آتش از چشم هایم شعله می کشیدسر بردم زیر دوش حمامآب سرد سرد بودولی هرچه تقلا کردم ذره ای خنک نشدمگویا هر لحظه آتش از وجود من زاده می شودمویرگ های مغزم را می سوزاند و قلبم را خاکستر می کند ؛رگ های سوخته مغزم با صدایی که انگار از ته چاه درمی آمد نهیب زدند ؛انتظار داشتی وجودی که از کینه پر کرده ای اینگونه خاکستر ما را به باد ندهد ؟!بس کن مغزِ بی نوای من !مگر کینه من به ناحق است ..کینه من خنجر تیزی برای فرورفتن در قلب کسانی است که آتش ها به خرمن های زیادی انداخته اند،این کینه جای ضربان قلبم را گرفته استاگر نباشد این ماهیچه کرخت دیگر نمی تپدمن با این آتش زنده ام ..به لحظه ای فکر می کنم که این روح سراسر آتش از جانِ خسته جدا می شودآنوقت بهشت با همه زر و برقش از این آتشِ کشنده فرار می کندو دوزخ ..دوزخ خود از دیدن این پارهءآتش به وجد می آید!

بی تو همه کوچه ها بن بست اند

حُـسـنـیـهـ — Sat, 22 Aug 2026 09:12:05 +0330

امشب دوباره به پشت بام رفتمماه را دیدم و چهره تو در ذهنم نقش بستچهره ای که هیچ وقت ندیده ام ولی ناخودآگاهم می داند میان نجابت تو و ماه شباهت زیادی وجود داردماه زیباستباشکوه استساعتها می توانی به آن خیره شوی و از زیبایی چشم نوازش لذت ببریولی چشمانت را نمی آزاردبرخلاف خورشید !خورشید مغرور استبا همه گرما و شکوهش نمی توانی به آن خیره شویچشمانت را می سوزاند ولی ماه چشم ها را نوازش می کند ،همه تو را به خورشید تشبیه می کنندولی ماه هم خانهء تو است نه خورشید..شنیده ام که وقتیقرار است برای اولین بار میان مردم سخن بگوییهیچ کس نمی فهمد چه می گویی همه از شوق دیدن تو به گریه می افتندو نجوای صدایت میان هق هقِ شوق مردم گم می شودمن هم بعضی وقتها از زیبایی ماه شوق می کنم و اشک در چشمانم حلقه می زندخصوصا اگر ماهِ شب چهارده باشد :)به حرف هایشان توجه نکنحتی همین هایی که تو را انکار می کنندوقتی نگاهشان به چشمانِ آسمانی ات بیفتد به وجد می آیند و اختیار از دست می دهندمگر می شود زیبایی ماه را انکار کرد ؟!وقتی ماه چهره بپوشاند آسمان سیاه و دلگیر می شود شاید بشود دل به چند ستاره خوش کردولی ستاره ها کجا و تو کجا ؟!بدون ماه هیچ مسافری به مقصد نمی رسدبدون ماههیچ جاده ای انتها نداردبدون ماه همه کوچه بن بست اند ..

پایان کابوس سه ساله

حُـسـنـیـهـ — Thu, 20 Aug 2026 12:49:33 +0330

بالاخره سه سال کابوس من تموم شد ؛سه سال از بهترین سالهای عمرم که توی جهنم سمپاد به زجرآور ترین شکل ممکن گذشتنمی دونم، شاید سمپاد برای من مناسب نبودبهرحال آدما باهم فرق دارن اگه سه سال توی این کارخانه استعدادسوزی درس نمی خوندم شاید الان پشت کنکور نمی موندم و کارنامه قبولی امسالم بزودی به دستم می رسید..من از خیلی ها از نظر درسی قوی تر بودمولی سمپاد روحیه منو نابود کرد و باعث شد عقب بیفتم .اونقدر درد دل زیاد دارم که نمی دونم باید از کجا شروع کنماز کلاس های مضحک فیزیککه سال آخر جلسه فیزیکی نبود که من وسط کلاس نزنم زیر گریه ..چون معلم پول پرست وبی وجدانش با من لج کرده بود که چرا نمیرم کلاس خصوصی اش ! و هر جلسه منو سر کلاس تحقیر می کرد از استرس های کلاس شیمی وقتی معلم بی فرهنگ‌ شیمی چون توی شهر نفوذ داشت کد ورود به صفحه شخصی مون رو از نمایندگی قلمچی گرفته بود و بی اجازه وارد صفحه مون میشد !و هرشنبه بعد آزمون کسانی رو که شیمی شون زیر پنجاه درصد بود به باد توهین می گرفتو من همه درس ها رو ول می کردم و فقط شیمی می خوندم تا از اهانت ها و فضولی های این معلم در امان باشم ..از آموزش و پرورش که سه سال ما رو موش آزمایشگاهی کرد!تازه وارد دهم‌ شده بودیم که گفتن باید امتحان نهایی بدید و در کنکور تاثیر داره ..و خودتون می تونید حدس بزنید که تیزهوشان چطور ما رو تحت فشار گذاشت یه بچه پونزده ساله رو وارد پروسه نهایی و کنکور کردن آخرش هم گفتن اصلا حذف شد !فقط بیهوده اون فشار روانی رو به ما تحمیل کردنو منِ پایه دهمی و یه بچه پونزده ساله باید به مدیر مدرسه جوابگو می شدم که چرا توی آزمون نهایی ریاضی ۱۸.۵ گرفتم با وجود اینکه باقی دروس رو بالای ۱۹ گرفته بودم ..و اون مدیر بی ملاحظه سه ساعت واسه من صغری کبری می چید که بخاطر نمره ریاضی رتبه ات هزار تا اومد بالا :((سال یازدهم بازم این پروسه مزخرف تکرار شد و بازم حذف شد و فقط اون فشار روانی موند توی جون ما..سال آخر که به اندازه کافی پر از فشار و سختی هستو دبیران کوشای ما به جای اینکه به ما انگیزه بدنبدتر می زدن توی سرمون و مارو تحقیر می کردنمثلا سر کلاس همین دبیر فیزیک که معرف حضورتون هستچون من در عرض یک هفته نرسیده بودم که ۵۰۰ تا تست فیزیک رو تموم کنم و ۱۰۰ تاش مونده بودبرگشت بهم گفت ؛ تو سه فصل اول فیزیک دوازدهم رو تا کنکور می خونی فصل آخر می مونه برای بعد کنکور چون امکان نداره برسی و بخونیکنکور ۱۴۰۶ هم قبول میشی :)))من سر این حرفش تا یه هفته حالم بد بودو واقعا هم این تلقین ها کم تاثیر نبودن روی من ..همه جا معلم به دانش آموز انگیزه میدهمعلم ما هم میزنه آسفالت مون می کنه ..یا مثلا معلم ریاضی که معتقد بود باید تابلوی ورودی مدرسه برداشته بشه و به جاش عنوان طویله یا مرکز عقب افتاده های ذهنی و نه تیزهوشان درج بشه و معتقد بود از کلاس سی نفری ما شاید یکی دونفر به زور قبول بشن !پاییز امسال بدترین سال تحصیلی من بود ..برای اولین بار توی عمرم بی خوابی اومد سراغم پرش عضله و تپش قلب و تنگی نفس و معده درد های وحشتناک ..احتمالا سمپاد عزیز خیال می کنه با این کارها باعث میشه دانش آموز ها به تحرک وادار بشن و خوب درس بخوننولی خب برای من یکی که نتیجه عکس داشتهفقط کم مونده بود این اواخر تا پای مرگ برم که خداروشکر دیگه مدارس تعطیل شدن ..یه حالت فوبیا مانندی نسبت به تیزهوشان پیدا کردماز هرچی که بهش مربوطه فراری امحتی آرزو می کنم سال بعد که به امید خدا دانشگاه رفتم با هیچ کدوم از هم مدرسه ای های سابقم همکلاسی نشم..میخوام دوباره یه زندگی تحصیلی جدید رو شروع کنم که هیچ ربطی به سمپاد نداره واقعا نمیخوام حتی دیگه به اون نماد مسخره سمپاد هم چشمم بیفته ..به امید روزی که وارد دانشگاهی بشم که توی ذهنم نقش بسته البته با تلاش و پشتکاری که سزاوارش هست ؛[ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِو چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر؟! ]این بشر خدای اراده و انگیزه هست :)

کاش یک پرنده بودم در آسمان خاورمیانه !

حُـسـنـیـهـ — Tue, 18 Aug 2026 09:23:22 +0330

تعجب نکنیدمن دوست داشتم پرنده باشم و میان همین جنگنده ها پرواز کنم ..ارتفاع پرواز پرنده ها خیلی بالاتر از جنگنده هاست ؛خشونتِ سردِ بشر هیچ وقت بر لطافتِ گرم طبیعت چیره نشده و نخواهد شد لطافت پرهای یک کبوتر در میان صدای گوش خراش پرواز جنگنده ها هیچ وقت گم نمی شوداصلا این هواپیما های کشنده و جان خراش پرواز را از کبوتر تقلید کرده اند چه تقلید پوچی !کبوتر پرواز می کند برای زندگی و جنگنده پرواز می کند برای مرگ ، ولی فراموش نکنید نسخه کپی هیچ گاه با اصل برابری نمی کنداین آهن پاره های آدم کُش بالاخره روزی بساط شان را جمع می کنند اینها با این آتش تا همیشه نمی توانند در آسمان ماندگار شوند آتش میان باد چندان دوام نمی آورد ولی پرنده تا همیشه در این آسمان بال و پر می گشاید از میان این آهن پاره های آدم کش عبور می کند و آنها را به سخره می گیرد اصالت کبوتر ماندگار است چون از جنس زندگی است من هم دوست دارم در کنار گرمای تن و نبض کوچک وجودشان پرواز کنم از بلندای آب های گرم خلیج فارس تا سواحل زیبای مدیترانه و برای همیشه در نقش آسمانِ خاورمیانه ماندگار شومتا روزی که آتشِ انفجاری به آسمان بلند نمی شود وبازار جنگنده ها از رونق افتاده اما کبوتر همچنان یکه تاز آسمان این حوالی است ..

عشق ما را پی کاری به جهان آورده

حُـسـنـیـهـ — Sun, 16 Aug 2026 10:54:56 +0330

هیچ وقت آدم کمال گرایی نبوده اماما ظرفیت های وجودی خودم را شناخته امو بارها امتحان کرده ام به این نتیجه رسیده ام که اگر اراده کنممی توانم بزرگ ترین ایده های خودم را عملی کنمو اگر نخواهم و خودم را به خوش خیالی بزنممی توانم بی عرضه ترین آدم روی زمین باشمهیچ وقت ادعا نکرده ام که آدم بدون نقصی هستمبرعکس ؛تا دلتان بخواهد اشتباه کرده اماما همیشه تلاش کرده امدر راستای رسیدن به نسخه ایده آل خودم حرکت کنمدر این مسیر گاهی متوقف شده امگاهی دویده امگاهی آهسته قدم زده امولی برآیند کلی حرکتم هیچ وقت متوقف نشده اکثر اوقات درتکاپو بوده امتا قدمی هر چند بسیار کوچکدر جهت بهبود نقش خودم در جهان بردارمهروقت که دچار یاس شده امجناب صائب آهسته در گوشم زمزمه کرده ؛"چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم ؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویمعشق ما را پی کاری به جهان آورده استادب این است که مشغول تماشا نشویم"و من دست به سینه مقابل صائب ایستاده ام و گفته امبه روی چشم جناب شاعر !به ماموریت عشق عمل می کنم و به دنبال جایگاه خودم در این جهان درتکاپو خواهم بودبه امید روزی که شیشه عطر من هم بشکند و مثل شما بوی مشک من را هم رسوا کند !

آدمی با از دست دادن هایش به دست می آورد

حُـسـنـیـهـ — Fri, 14 Aug 2026 19:59:54 +0330

قبلا شنیده بودم که ؛برای عبور از هر مرحله در زندگی و ورود به مرحله بالاتر باید غرامت بپردازیباید خیلی چیزها را رها کنی باید از تعلقاتت دل بکنی چون بهرحال هرکسی جایگاهی داردو تو قرار نیست همه را با خودت بالا بکشیمن این حرف ها را فقط می شنیدمو برایم اهمیتی نداشتند تا اینکه در چند ماه گذشته با همه وجودم این درد را حس کردم وقتی رفاقت های قدیمی ترک برداشتند چون نمی خواستندمن را در ورود به مرحله بهتری از زندگی همراهی کنند ،دل کندن از رفاقت هایی که هویت نوجوانی من را ساخته بودند سخت و طاقت فرسا بوداما من نمی خواستمو نمی توانستم برای حفظ نوستالژی های شیرین خودم را قربانی کنمپس غرامت پرداختم غرامتی که برای من بسیار سنگین بودچند روز پیش در مقاله ای می خواندم ؛از بین رفتن رفاقت های کودکی و نوجوانیاثر بسیار بدی بر روحیه انسان می گذارد چون آنها بخشی از هویت سالهای ابتدایی زندگی را تشکیل می دهند .اینجا بود که واقعا فهمیدم ؛آدمی با از دست دادن هایش به دست می آورد !